8894 resultaten.
LOGEERHOND....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
629 Het is rond:
een week lang
hebben we:
-wat je noemt-
een logeerhond
Geen gesputter
tegenspraak noch
diep fronsen:
zij komt
bij ons logeren
Laat nog op
-ongekend- vroeg
uit de veren
met 'n hond
is 't sportief
......verkeren
laat je haar uit
ze is uitgelaten
Blaft vrolijk
Springt hoog
tegen ons lijf
en leden op…
Verstopt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
539 Het is niet zo ver,
ik kom er vaak.
En het is heel vertrouwd.
De anderen zoeken nog steeds.
Vragen zich af waar je bent.
Maar ik vind je meteen, zodra de
voorjaarszon het woud verwarmt.
We fietsen samen.
Luisteren naar de vogels.
Praten met de bomen.
Je verandert niet.…
Na verloop van tijd
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 ja, er is nog ruimte
tussen vloedlijnen en
wassende maan
nog tijd te gaan, stranden
te struinen, te verstuiven
als duinen, totdat we
verliezen in verdwalen
het lichaam mank gaat
we grond en ogen met
sterfhout behangen
wennen aan vocht uit
verse wonden, wennen
aan de bres in de haag
troosten met snoep
dankwoorden spuien…
LEIDERSCHAP, gemis aan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
546 het Nederlandse volk
de 17 miljoen mannen, vrouwen en kinderen
allemaal een gemis aan leiderschap
invoelbaar integer geestelijk leiderschap
van de regering en vooral van de (on)vermogenden
wellicht dat het ingehuurde koningspaar
nog van tijd tot tijd in een folklore-opzet
het meest dicht daarbij komt en met name Maxima
want wat van ver…
mijn internet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
961 Ook Skype ik met mijn dochter,
in ver Amerika.
En maak ik zelf een filmpje,
op YouTube,net voor haar.
Het toetje na de maaltijd,
heeft altijd Blackberry.
En ook het Multitasken,
krijg ik onder de knie.…
bom die valt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 je hoort een bericht
je wilt niet verder gaan
om dit te lezen
of om te horen
liever zit je
ontkennend aan het raam
een lekker ontbijt
croissantjes met jam
wat schattige kinderen
die niets weten van puinhopen
net als de dochters
in Damascus van Assad
en mijn kleindochter
hier 500 meter ver weg
Mia, mijn Mia, ik ben bang
dat…
Kerstlicht
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
594 Hoe komt het dan dat wij nog steeds
gedenken dat uit Jesse’s stam
zo lang geleden, zo ver weg,
Maria’s kind ter wereld kwam?
Beseffen wij dat ieder mens
geboren wordt uit liefdeskracht,
en dat het licht dat leven geeft
hier is en op herkenning wacht?…
Verloren liefdes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 Ze gedragen,
zo ver als ik maar kon.
En zelfs,
in de luwte van de schemer,
hun gloed gevangen,
waar het laatste restje, nu nog,
in het flonker van mijn nacht verschiet.
Ik heb van ze,
gehouden, alle liefdes,
alles wat ons ooit, verliet.
Nooit zal ik,
hun pracht vergeten,
en kan, alleen maar hopen,
vergeet mijn naam,
ook niet..…
In rechte liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 Geluidloos, maar hij keek verstoord
Eenmaal terug in ’t paradijs
Zat ik nog even na te hijgen
De slang begon mij dood te zwijgen
Hij was het waard geweest de prijs
Toch zou ik voortaan binnen blijven
Het was echt voor de laatste keer
Wel was ik een ervaring rijker
Ik zou die aanstonds gaan beschrijven
Een brandgans schonk mij al een veer…
Rommel- rommelen- onweer.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
500 Het rommelde in de verte
nu spookt het hier enorm
want wat net ver weg was
is nu hier, wat 'k je brom.
En als het eenmaal los is
dan gaat het meteen goed
maar eenmaal achter de rug
Is de rust ook weer terug.
Gewoon een bui, meer niet…
lagen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
432 meestal kijk je
naar de voorzijde
van wat je zegt
omklem je
het draaglijk vaste
van het bestaan
strooi je
goudzand over vers
gesproken woorden
sla je steeds
dezelfde spijker
op dezelfde kop
sluit je
de ogen voor
de zon die er niet is
soms loop je
door tot
de achterzijde
verlang je
naar het heldere
de kleur en de…
Zomerlandschap
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 de hemel is blauw en wijd
van een stil gelijk het gras
buigt met de wind en ruiselt
liefderijk gering
onder een boom bewegen
schaduwvlekken om
van verloren aandacht
de steelse grond
de lucht is op glas geschilderd blauw
vee blijft de aarde trouw
het graast traag en onverdeeld
door de late schemer
waaiert ver uit in een
voldane…
Waarzo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 jouw babytje
lachte dit
speciaal voor
jou
het voelde
jij bent
het waar
ik intens
van hou
het kindje
vocht voor
haar leven
doch de
engel nam
haar liefdevol
mee
in die
veilige hemelse
armen door
het heelal
ver van
deze aarde
met haar
kolkende zee
lieve dappere
mammie/pappie
verder trouwelijk
samen dikke
kusjes kortstondig…
Vlinders vangen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 Zo ver weg en toch zo dichtbij..
Ik wil dat mijn lief, mijn held een vlinder vangt voor mij...
Ik droom dat ik zo mooi ben als een vlinder
Zo mooi blauw en rood...
Ik wil soms een vlinder zijn
maar ik kan dat niet zijn daarom wil ik er één vangen.. een hele mooie blauw en rood.
Die ik even kan koesteren en even tegen kan praten..…
Aan de hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
660 in een ver,onbekend land
met een onbekende hand
die je vast
mag grijpen
die je voert
naar de school
van het leven.…
Intro
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
839 Aan het werk dus:
Zaad
De spermakwaliteit holt achteruit
Want weekmakers bedreigen al uw zaadjes
Ze zijn bijvoorbeeld met steeds minder maatjes
En wat er over is, zucht naar verluidt;
'De start is puik, in een stoot ben je er
Maar man wat is zo'n ei onzettend ver!'…
Het is over
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.100 Onze vriendschap is ver weg
onze verstandhouding helemaal niets
het vertrouwen in elkaar is op
zo blijft er weinig over, zelfs niet iets
Zomaar over
dat maakte jij er van
ik kan het nog steeds niet geloven
dat jij deze beslissing nam
Nu jij plots moest gaan
door ziekte overmand
neem jij dit met je mee
en laat je mij zitten met een lege…
Licht over 't heelal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 als de nacht blijft hangen
tot ver in de morgen
rijst groter ‘t verlangen
naar ‘t licht dat nog verborgen
maar nieuwer dan ooit
zal verrijzen uit ’t oosten
Een Kind met liefde getooid
dat ons komt vertroosten
met engelen die zingen
en spelen op hun schalmei
de duistere nacht verdringen
voor jou en voor mij…
daarvoor is ‘t wonder…
Uit een bron van inspiratie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Die de grijsheid
van een ver verleden op een gewenste
verjonging voorbereidt.…
introspectie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 ik ben een man van tienen en énen
en aard niet in de middelmaat
gedoemd tot een solitair leven
verkies ik de veldweg en laat ik de straat
Een kruid gedijend bij noorderwind
en malse regen in het ochtendgrijs
ver van de meute, weg van de massa's
tref je mij tussen paardebloem en ereprijs
"Hij die de slaap vindt wint de morgen
Geen man…
Vreemde vlaggen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
522 chaos heeft danig
om zich heen gegrepen
ons bestaan aan een
smalle draad gehesen
met de zeis al aan de voet
nog zijn de wortels
krachtig en vitaal
maar in zuidwest
heeft wind een andere
geur en kleur gekregen
vreemde vlaggen
worden daar gehesen
als de stormbal staat
wij buigen door massaliteit
willen het oude bos niet kwijt
veren…
Het hiernamaals
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
698 Het hiernamaals
Is een ver koninkrijk
Het leven
Een wolk die voorbijglijdt
De aarde die draait om zijn as
En ieder mens leeft met zijn eigen kompas
Daar waar het licht en het duister te samen zijn
Vrede en Oorlogen
Oorlogen die gaan over menselijk onvermogen
Over leiders
Die mensen tot marionetten maakt
En geschiedenis stof geeft
Voor een…
Adieu Groot Dictee
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
806 - opzettelijke fouten
Van zijn gedrocht krijg je een appelflauwte
Vandaar, o beste lezers, nu vers twee!)…
De jaren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
420 Al nemen de jaren toe in getal,
onafgebroken de vele dagen,
onmerkbaar leiden ze tot verval
en doen zoveel herinnering vervagen
Begrijp mij wat ik met dit vers bedoel.
Ik ben geen dag ouder dan ik mij voel.…
berouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 geef het water mij als een
herinnering als het drijft tot
ver na mijn tijd, schrijf mijn naam
op het spiegelend vlak en dicht
haar oever mijn geschreven woorden toe
het sterven in mij oogst het
laatste leven terwijl de zee aan mijn ogen
kantelt tegen het licht tot na het duister
het gemis zal slechts een vondeling
beroeren wanneer zijn…
winterlicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
478 van het volgende pad geen weet
dolende in het rond
zij heeft zich in het wit gekleed
als stilzwijgend verbond
naderend in het doffe licht
maagdelijk zelfs, nog onbetreden
gebukt onder vers gewicht
zomaar uitgegleden
wat doet eigenlijk nog zeer?…
Heen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.395 Ik ken iemand; hij ligt in zijn groene graf,
het is nog vers. Hij zwijgt daar
als de schuwe vogel die hij altijd was.
Ook ik ben nog nooit zo stil geweest.
Er is beangstigend weinig te vrezen.…
pink
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
605 in de wind bewegend
als ware het natuurlijk
waggelt grond genageld
ter verleiding lokkend
wulps de billen wiegend
pink haar soortgenoten
even is er aarzeling
als ruiken zij van list
het onraad van bedrog
tot uiteindelijk sneller
voor instrijkend landen
dan de vleugels slaan
dons en veren dromend
net zo lustig ogend
over golvend waterbed…
Belast
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
645 Nog onbelast, zo komen wij op aarde,
vers uit een schoot de harde wereld in
met hoop daarin te winnen aan waarde,
rechtop te staan, te zijn met iets van zin,
omhoog te gaan vanuit een laag begin.
Soms zit het mee. Geboren voor ‘geluk’
zo lijkt het dan. De ladder gaat niet stuk.
Zo’n mens klimt op, geniet de gunst van macht.…
Ook paradijsjes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
539 in spaarzaam
verlichte nachten
laat zwarte inkt
op maagdelijk papier
nog de prachtigste
woorden zien
geen topgedicht
later misschien
de sterrenhemel
trekt aan mij voorbij
met ongekende kleuren
in landschappen van ver
ook als paradijsjes
die de schepping
overleefden voordat zij
adam en eva kregen
woorden spelen zo
hun eigen spel…