8372 resultaten.
Ijdele hoop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
546 wie zijn wij
dat we lopen
huis en haard
verlaten om in
elders een nieuwe
start te maken
eigen licht en
lucht pardoes
vaarwel te zeggen
sleutels weg te leggen
dat wat je bindt
zomaar los te laten
hopen dat de stenen
die je vindt passend
zijn om thuis te komen
in het nieuwe te
gaan wonen op
onbekend terrein
ogen neergeslagen…
Paasvreugde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
552 Er hangt iets van vreugde in de lucht
omdat na winter en droef gezucht
de lente weer zijn bloesems toont
en er ook kinderzang al woont.…
Ontdooit de muziek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
519 wij dansten het gras
groener dan het ooit was
spaarden margrietjes
met een ingehouden pas
wisten de lucht
strakker dan de hemel
totdat het eerste blauw
door de zon werd gekust
toen was het gedaan
met de rust en barstte
het leven los om alles in
te halen na hagel en vorst
lief ontdooit de muziek
in de vrije natuur na
maandenlang…
Volop zon bij maxima
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 Vorst hield aan in kille nachten
waar het lange wachten smachten
naar de glimlach van een zachte
lente werd, de bron van krachten...
...luchten waar geen wolken rijzen,
stralend in de ochtenddauw
de gouden glans op zonnewijzers:
Helios in hemels blauw.…
Wandeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
647 slenteren over het zandpad
langs de opgedroogde bedding
van het riviertje
richting zandheuvels
waar een enkele boom
de kunst van eenzaamheid verstaat
als je mij toelaat, in droomwereld
of niet geveinsde werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
onder de bloesem van de vlierstruik
we ruiken de adem van zomerse wind
zuurstof in de lucht…
Als escape
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
525 jij weet
stromen lucht
te laten dromen
als een spelend orkest
in de kleine
bewegingen van je handen
meng je warm en koud tot
contrast dat jeugdig houdt
preluderend en
activerend tot een
atmosferische flow
met hotspots a gogo
horizon verwijdend
zal de impact zijn van
het nieuwe heelal dat
zal stromen naar overal
waar dromen…
westwaarts
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
622 de wilgen houden hun
gezichten naar de zon gekeerd
ze kijken over water,
rietveld en moeras, als was
de tijd van eeuwen terug
verstild in ogen
blijven staan
zo tussen woeste takken
schuilend, al een simpel nest
als oorsprong voor wat klein geluk
in stukken eierschaal en veren
blauw gekleurd
gelijk de lucht, een zucht
van welbevinden…
Wonderland
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
509 Wonderland, oh Wonderland
Waar sprookjes nog bestaan
Waar Eenhoorns samen vliegen
Draken hoog de lucht ingaan
In het land van dromen
Met Godinnen van weleer
Waar Feeën Koninginnen zijn
En ied're man een Heer
In dat mooie Wonderland
Is Liefde heel normaal
Voor iedereen is er genoeg
Elk hart heeft zijn verhaal
De wolken zijn…
Koning Winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Hoe sterk was hij eens al die eeuwen weleer
als hij streng regeerde in die donkere lucht
die boven een star bevroren wereld lag,
op zijn witte paard onstuimig en zo wild,
het regenvocht wit blies tot dikke vlokken
en het sneeuwen liet dagenlang.…
ode aan het licht van Vincent (3)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 ogen drinken
op een dag
het licht van
de glinsterende zon
ogen ademen
sterrenlicht
op een landweg
in de Provence
ogen lichten op
als sterren die
de nacht in vuur
en vlam zetten
ogen verdrinken
in het licht boven
een caféterras
op een avond in Arles
ogen turen
knijpen samen als je
onder woeste luchten
Korenveld met…
Kijkend naar Holland
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
703 Kijkend naar Holland
zie ik vreemde figuren
dwars door het groene
Laagland gaan
rijen migranten
uit and’re culturen
maar ook ontheemden
van hun trots ontdaan
en tussen die menigte
schuilt daar verzonken
de terrorist
met koran in de hand
vrouwvolk dat loopt er
verborgen onder
boerka of sluier
door het natte land
de lucht…
Gewijde stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
459 puzzel
op het grote bord
heb ze bij
elkaar gelegd
met de rechte
delen apart voor
de lijn rond het hart
in gewijde stilte
zocht ik de
realiteit van het vlak
waarbij alleen de
vorm volmaakt past
zonder woorden
groeide het verhaal
onder mijn handen
een vergezicht met
boten en witte stranden
die vloeibaar werden
onder blauwe lucht…
Najaarsstemming
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
488 herfst houdt de zomer vast ook al is 't
misschien de
laatste zwoele miezerige
zomerdag
stil wacht; ik ben boordevol mededogen
om je trieste
najaarsogen; kom geef me
je hand en luister; de droeve melodie
ruist door de bomen
waar 't groen
aan 't bleke geel niet kan ontkomen
en wie kan zien aan mijn ogen
dat 'k in deze grijze lucht…
Magische update
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
485 ik voelde hoe
de lucht dunner werd
toen jij binnenkwam
pigmenten op de
muren kleurig oplichtten
door harmonisch samenzijn
in een verhelderende
schijn werden onderlinge
blikken steeds klaarder
klonken stemmen
duidelijker in een
meer verfijnde articulatie
jij zorgde met een bijna
magische update dat
ruis en stof verdween
misverstanden…
afdalende trap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 een dichter kan niet vliegen,
noch met nat voorhoofd buiten zinnen
treden en holle lucht ademen
dit beeld weerspiegelt schaduw
in een wassen aangezicht
-in alles een tegenpool-
leidt deze trap naar de kip of het ei,
komen randen bloot te liggen
waarlangs de vezels van de ziel bewegen?…
vrijheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 het lijkt zo gewoon
in vrijheid slapen
in vrijheid eten
in vrijheid gapen
in vrijheid weten
het voelt zo gewoon
in vrijheid ontwaken
in vrijheid denken
in vrijheid praten
in vrijheid laten
maar het is niet gewoon
te ademen in een lucht vol vrijheid
te zwemmen in een zee van vrijheid
te leven in een land in vrijheid
toch ben…
Teddy
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
497 Nu kun je rennen achter de schapen, hoog in de lucht.
Het licht ging in je uit, je blik was heel ver weg.
De pijn is met je meegegaan, in 1 keer met een diepe zucht
zal je missen, 8-08-2020…
uitzicht La Garde Adhémar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 de zon aait het aardewerk van
waaruit de bloemen gretig bloeien
de collines in gindse verte strelen
elkaar met tedere tinten
de lucht hemelsblauw zoals het moet
en het gestapelde muurtje op de
voorgrond maakt het plaatje bijna af…
Zomer in november
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 De lucht is blauw.
Boterbloemen bloeien.
Voorbij het pad
verschijn ik weer
alsook de schaarse auto's.
Een haan kraait
honden blaffen.
De stilte blijft
de lome traagheid
van zomerdagen lang geleden.
De zomer rekt zich uit
tot in november.…
Asiel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Met al die anderen in haast gevlucht
kwamen zij uit een overvolle boot,
bang voor vernietiging en de snelle dood
die elke dag kwam, hoog uit de lucht.
Nu na al die jaren van oorlogsbrand
en de tirannie van een vijandig bewind,
vragen ze een plaatsje in dit land.…
Uit de hel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
413 vlammen en vuur
het rookt en ruikt
uit de hel naar
ontploffend kruid
maar jij lacht
zwaait de deur van
het oude jaar dicht
zodat het verstikkend
geknal verdwijnt en de
nieuwe wereld verschijnt
de oude gewaden
zijn afgedaan in het
eerste licht van nieuwjaar
dat met schone lei en lucht
de overgang draagbaar maakt
wij zijn begonnen…
Intiemer
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
472 jij was het die
de lucht verschoof
donkere draperieën
opbond zo dat de
inkijk groter woonde
ruimte gaf aan
het benauwde dat
veilig onze handen
vond zodat doortastend
weer op afstand stond
later brak het
inzicht door dat
eigen kracht de macht
weer pakte als jij op
dezelfde golflengte lachte
wij waren intiemer
dan we zelf…
Sferische kleuren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
524 jij vlamde op
in de muziek
verlichtte met
sferische kleuren
de meest ijle
vertes waar stilte
zijn hoogste
tonen had
dreunde mee
in de donkerste
bas dromen als het
vuur nog smeulde
en opgerakeld
moest worden naar
een laaiende finale
in jouw
donkere smidse
balgt de lucht
zijn decibellen
wakkert vuur
in blauw en rood
de volheid…
Aemilius Aquarel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
670 Voorwaar, Aemilius Aquarel
Uw ode aan de niet te dragen
Vlinderlichtheid van 't bestaan
In 't onderzon- en ondermaanse
Waar de lentelissen laaien
In groene zeeën van bazuinen
Licht laveloos haar voile op
Als loflied en ligt ademloos
In ozonlaag der zonnewagen
Waar tomeloos en ongeremd
Icarus zijn paarden ment
En lichte luchten atmosferisch…
routineschrijverij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
442 Het verschil met de mens zoals d’ eerste Adam
een gekende uit de eerste volksboomstam
men weet van de fruitboom zijn rotte vruchten
komen nieuwe boomstammen priemend zich luchten
Ik strooi met rotte vruchten maar ’t kletst tegen 't macadam
Zie ook ’t verschil met de fruitboom voorwaar
het is gooien met rotte vruchten
dwang tot routine zelfs…
Wie Is Hij Toch
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
536 hij heeft een foto
van zichzelf gemaakt
die in honderdduizend
miljarden gelijke
stukjes gesneden
ze in het luchtledige
met kracht uitgestrooid
in de vorm van sterren
zon maan en ontelbare
nog niet ontdekte planeten
in lucht licht donker en weer
in bloem dier mens geur kleur zintuigen
in groot en minuscuul klein leven
en elk stukje…
HOOP
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 laatste bladzijden
van een boek omslaan
je afvragen wat toch
de clou mag wezen
en uitstellen door het
gedeeltelijk te herlezen
tegenover de naakte
waarheid komen te staan
de hoop niet laten varen
ontkennen met sussende gebaren
en uiteindelijk maar naar
een onzekere toekomst
moeten en durven staren
en ergens aan de einder
de lucht…
Kleine boeketjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 ik heb te vaak met
lucht geschreven
in de kleuren
van het leven
woorden wilden
wel botten en al
snel kwamen de
mooiste knoppen
zij ruizelden
in zachte wind
bloemen die je
nooit ergens vindt
ik mocht ze aan je
geven om te weten
hoe kleine boeketjes
schoonheid beleefden
jij verfriste het groen
vernevelde intimiteit
om zo…
Misbruik
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
813 Wie onderweg zo is gekwetst en denkt daardoor
te zullen sterven verdraagt de belasting niet
als gebruiksvoorwerp voor de maatschappij
te worden ingezet
met het vuil de virussen en
al wat men niet weet in
de schaduw
van een dreigend kwaad
De vrije in gebonden staat
met kwaadwillende die het voor de wind gaat
in de vreemde lucht…
Jouw shining
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
438 ik zie hoe
spelende vingers
jouw creatief
gevoel leven
geven door er
van blijdschap
af en toe lucht
tussen te blazen
in je ogen
donkeren
lichtjes hun pret
om het slagen
van wat jij
in vorm en
kleur hebt
neergezet
langzaam
komt iedereen
in de ban van
jouw shining
die straalt
van geluk de
creatie kan
niet meer stuk…