8947 resultaten.
Omringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Ver van de realiteit in een universum.
Zoals een geïnterpreteerde compositie.
Ik omring jou als jouw dynamische parfum.
Welke expeditie biedt ons synchronie?…
Vijf voor twaalf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
759 zwaartekracht
gaat zweven
Beneden weet ze alle mensen
en ze kent ze
de druktemakers
de jaloersen
de betweterigen die ze niet
zo goed verdroeg
De tegels van hun wijsheid
liggen in scherven
aan hun voeten
Balancerend op het vinkentouw
loopt ze - zichzelf trouw -
een stukje met de maan
en laat het gaan
Eén voor één laat ze haar
veren…
Leeghoofdig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
495 merkwaardig, niets ontwaakt
per dozijn, ongestreken, onbevlekt
vormeloos tot zinnenbeeldend
als bescheiden naakt
blauwe regen, fontanellen, ondenken
weggaan, zonder voorbijgaan
door vrieskou in lopend vuur
van, opnieuw, regenachtige aard
nachtwilgen hangen, bedekken
het hart van het ijskonijn
tot weer een ochtend zal rekken
overspoeld met verse…
dagdroom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
624 Zo ver zat ik in mijn gedachten.
Ik dacht er aan wat we zouden eten.
En wat ik de volgende dag zou aantrekken.
Maar ik dwaalde af van deze gedachtes...
Ineens dacht ik aan jou.
Ik kwam tot rust en de wereld om mij heen begon weer in beweging te komen en de geluiden werden luider.
Daar was de bus.…
deuren open helpers weg...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
717 het hermetische van gesloten deuren
die zwaar in scharnieren hangen
zo kan je je innerlijk verwoorden
maar doe het niet want
er is nog zoveel light-verse
soms is er die onverwachte glimlach
die mondhoeken doen krullen dus waarom
het hermetische van het ontoegankelijke
schrijf gewoon op waar het om draait
en wat je hart je zoal ingeeft…
Mijn moederland
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.334 Doch Uw schijn licht mij van ver
En de hoop leidt mij als een mooie ster.
Op duin en heide zwerf ik hier,
Mijn liedren stijgen trots en fier.
Hier drong zich de liefde in het harte mij
En de hoop in mij zingt zacht en blij!
Mijn moederland, het land van de wijn,
Mijn moederland, graag wou ik bij U zijn.…
Hersenwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Hoe ver kan
Depressie gaan,
Vraag ik mezelf
En de hooggeleerde
Op dit symposium -
Is er iets om
Beducht voor te zijn,
Zoiets ergs als
Dementie misschien -
De professor schraapt
Zijn keel en zegt
Dan met rustige stem
Waarin de ervaring van
Decennia doorklinkt -
Ze hebben alles met
Elkaar te maken,
De overlap is immens…
Verleden tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.285 dit kerkhof, teken van zo'n verleden leven
dat de herinnering eraan reeds even
ver weg is, als zijn vergankelijkheid.
Hoe kort is dit alles nog maar geleden
dat het daar lag in ruime stille weiden,
misschien wel de allermooiste plaats.…
Nagenieten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.188 Een wonderwereld ver van hier maar het voelt dichtbij.
Jij leeft voortdurend dat geeft mijn leven vervolgens zin.
Pijn deed mijn gedachten verdwaald staand in het hoge gras.
Genodigde zagen niet mijn rollende tranen over mijn wangen.
Andermaal bekeek ik haar elegante kunst met gesloten ogen.…
RAZZIA
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
755 Nog steeds hoor ik de kinderen huilen
Ruw bij hun moeders weggerukt
Hoor ik het snikken, onderdrukt
Van peuters die bij pubers schuilen
Nog steeds zie ik de zwarte muilen
Van monsters, kennelijk verrukt
Van vlees, vers van de straat geplukt
Van botresten in diepe kuilen
Ikzelf verscherf in spiegelglas
Weerkaats een bang, gebroken volk…
Voor een dierbare
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.040 Tot kroning van de nachtegaal
riep merel op te fluiten
uit stille zuchten een nieuw lied
vol gouden sterren in 't verschiet
Hun veren werden opgepoetst
met kleuren platgestreken.
De koning van de nachtegaal
zong voort zijn lied in vogeltaal
en riep de hemelkoren op
de wolken dicht te sluiten.…
Alziend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
474 Harde winterdagen hebben het zonlicht omgebracht
het oog reikt niet ver
het zicht is lang geleden met de zwaluwen vertrokken
ergens waaien als duistere banieren
ruwe manen in de poolwind
vlokkerig buitelt de nacht over de vlakte
alles valt stil in onontgonnen werelden
dan raken de muren behaard
traag bewegen ze zonder te scheuren
naar de…
radio
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 toegeeflijk speelde hij muziek zomers lang prat
op zijn vaste plaats bij het raam het overslaand lawaai
van de stad lauwe contouren van de avond toomden
hem in tot een bron met kleine stem bleef hij melodieus
aanzeuren tegen de nacht het steekspel van pieptonen
alleen onderbroken door ruisend zoeken op de sluimerend
verlichte schaal naar zenders ver…
Opnieuw de heide
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 Ze bloeit en schittert
en lokt bijen ver van hier om
't zoet van honing te vergaren
nog eer de winter komt en alles weer
in stilte toedekt, grijs en grauw.…
Gebroken wijzer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
595 Nog niet zo lang geleden
- midden op de dag -
in springlevend licht
kwam de dood even langs
ze nam enkele maten
knipoogde naar het duister
van het diepe water en
vertrok zonder opgemerkt te zijn
nog even werden er vanuit het oosten
verse dagen aangedragen
de tijd lekte gestaag van de wijzers
in de eeuwigheid rijdt geen ijlbode
de grote…
Haar geur wordt alles
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.144 Achter ons raast een nachttrein
dor het weiland - wij kwamen van ver,
op verhaal, staan met lange jassen
in de gang, herhalen enkele gebaren.
Wij weten weer hoe deze vrouw ons
soms niet meer kon zien wanneer zij
door de grote kamer ijsbeerde, vlammen
van zich afsloeg, onverstaanbaar werd.…
Prediker 1:8
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.077 Ik schrijf
een van de ontelbare sonnetten op
die ver van de wereld hun dagverblijf
hebben. Waarom juist dit hier, vraag je aan mij?
Zachtjes, het is zo moe. Wees stil, 't is op.…
LOGEERHOND....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
629 Het is rond:
een week lang
hebben we:
-wat je noemt-
een logeerhond
Geen gesputter
tegenspraak noch
diep fronsen:
zij komt
bij ons logeren
Laat nog op
-ongekend- vroeg
uit de veren
met 'n hond
is 't sportief
......verkeren
laat je haar uit
ze is uitgelaten
Blaft vrolijk
Springt hoog
tegen ons lijf
en leden op…
Verstopt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
539 Het is niet zo ver,
ik kom er vaak.
En het is heel vertrouwd.
De anderen zoeken nog steeds.
Vragen zich af waar je bent.
Maar ik vind je meteen, zodra de
voorjaarszon het woud verwarmt.
We fietsen samen.
Luisteren naar de vogels.
Praten met de bomen.
Je verandert niet.…
Na verloop van tijd
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 ja, er is nog ruimte
tussen vloedlijnen en
wassende maan
nog tijd te gaan, stranden
te struinen, te verstuiven
als duinen, totdat we
verliezen in verdwalen
het lichaam mank gaat
we grond en ogen met
sterfhout behangen
wennen aan vocht uit
verse wonden, wennen
aan de bres in de haag
troosten met snoep
dankwoorden spuien…
LEIDERSCHAP, gemis aan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
546 het Nederlandse volk
de 17 miljoen mannen, vrouwen en kinderen
allemaal een gemis aan leiderschap
invoelbaar integer geestelijk leiderschap
van de regering en vooral van de (on)vermogenden
wellicht dat het ingehuurde koningspaar
nog van tijd tot tijd in een folklore-opzet
het meest dicht daarbij komt en met name Maxima
want wat van ver…
mijn internet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
961 Ook Skype ik met mijn dochter,
in ver Amerika.
En maak ik zelf een filmpje,
op YouTube,net voor haar.
Het toetje na de maaltijd,
heeft altijd Blackberry.
En ook het Multitasken,
krijg ik onder de knie.…
bom die valt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 je hoort een bericht
je wilt niet verder gaan
om dit te lezen
of om te horen
liever zit je
ontkennend aan het raam
een lekker ontbijt
croissantjes met jam
wat schattige kinderen
die niets weten van puinhopen
net als de dochters
in Damascus van Assad
en mijn kleindochter
hier 500 meter ver weg
Mia, mijn Mia, ik ben bang
dat…
Kerstlicht
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
594 Hoe komt het dan dat wij nog steeds
gedenken dat uit Jesse’s stam
zo lang geleden, zo ver weg,
Maria’s kind ter wereld kwam?
Beseffen wij dat ieder mens
geboren wordt uit liefdeskracht,
en dat het licht dat leven geeft
hier is en op herkenning wacht?…
Verloren liefdes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 Ze gedragen,
zo ver als ik maar kon.
En zelfs,
in de luwte van de schemer,
hun gloed gevangen,
waar het laatste restje, nu nog,
in het flonker van mijn nacht verschiet.
Ik heb van ze,
gehouden, alle liefdes,
alles wat ons ooit, verliet.
Nooit zal ik,
hun pracht vergeten,
en kan, alleen maar hopen,
vergeet mijn naam,
ook niet..…
In rechte liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 Geluidloos, maar hij keek verstoord
Eenmaal terug in ’t paradijs
Zat ik nog even na te hijgen
De slang begon mij dood te zwijgen
Hij was het waard geweest de prijs
Toch zou ik voortaan binnen blijven
Het was echt voor de laatste keer
Wel was ik een ervaring rijker
Ik zou die aanstonds gaan beschrijven
Een brandgans schonk mij al een veer…
Rommel- rommelen- onweer.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
500 Het rommelde in de verte
nu spookt het hier enorm
want wat net ver weg was
is nu hier, wat 'k je brom.
En als het eenmaal los is
dan gaat het meteen goed
maar eenmaal achter de rug
Is de rust ook weer terug.
Gewoon een bui, meer niet…
lagen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
432 meestal kijk je
naar de voorzijde
van wat je zegt
omklem je
het draaglijk vaste
van het bestaan
strooi je
goudzand over vers
gesproken woorden
sla je steeds
dezelfde spijker
op dezelfde kop
sluit je
de ogen voor
de zon die er niet is
soms loop je
door tot
de achterzijde
verlang je
naar het heldere
de kleur en de…
Zomerlandschap
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 de hemel is blauw en wijd
van een stil gelijk het gras
buigt met de wind en ruiselt
liefderijk gering
onder een boom bewegen
schaduwvlekken om
van verloren aandacht
de steelse grond
de lucht is op glas geschilderd blauw
vee blijft de aarde trouw
het graast traag en onverdeeld
door de late schemer
waaiert ver uit in een
voldane…
Waarzo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 jouw babytje
lachte dit
speciaal voor
jou
het voelde
jij bent
het waar
ik intens
van hou
het kindje
vocht voor
haar leven
doch de
engel nam
haar liefdevol
mee
in die
veilige hemelse
armen door
het heelal
ver van
deze aarde
met haar
kolkende zee
lieve dappere
mammie/pappie
verder trouwelijk
samen dikke
kusjes kortstondig…