14990 resultaten.
nooit weer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 opdracht
aan ieder van ons
om de vrijheid te bewaken
in hoe wij kijken, spreken en handelen
in het klein en in het alledaagse
wij herinneren en eren hen
door naast terug vooruit te kijken
door solidariteit met wie nu lijdt
door onrecht aan te wijzen
zelfs als het ons niet raakt
zolang wij herinneren én handelen
is hun offer geen verleden…
Waar de lucht brak
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
672 Een fonkeling van feest sloeg om in vuur,
rook en ijzer, en ineens was alles verleden, terwijl de klok gewoon doorging.
Speelgoed dreef tussen puin als
gestrande herinnering, een fiets zonder eigenaar,
een foto vol stof maar met lach. Iemand schreeuwde om hulp — of
om iemand die niet kwam.…
Verdwaald in de bibliotheek
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
501 Hier in de stilte vermengen verleden
en toekomst zich moeiteloos. Elk woord dat ooit werd
geschreven, wacht geduldig op nieuwe ogen. Een pagina omslaan:
de wereld kantelt. Wat ver was, komt dichterbij; wat onmogelijk leek, krijgt vorm.…
Het geluid van hoop
netgedicht
1.4 met 25 stemmen
346 En zelfs waar de stilte zwaar op
de adem rust, waar het verleden luid roept dat
er nooit meer iets zal veranderen, is er een trilling, een toon die
zich niet laat doven – het geluid van hoop: klein maar krachtig en onwrikbaar aanwezig.…
tussen het dichten door
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
396 tussen het dichten door
het zoeken en snuffelen
in stapels vergeten stof
langs denkbeeldige kabels
fysieke hersenspinsels
onder druk van het hart
smartelijke verleden taal
rond de gordels des hemels
in namen van alle nimfen
beschimpte goden en doden
geradbraakte muzenheuvels
die verdomde Helikon weer
het verbranden mijner vleugels
of laat…
Zware enveloppen, lichte waarheid
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
381 Een grote, zware envelop
valt op de mat,
alsof het verleden zelf
met een plof mijn huis binnenkomt.
Stapels papier,
zinnen die om mij heen cirkelen
als een defecte zweefmolen
zonder monteur in zicht.
Ze vroegen om woorden,
om nog meer uitleg,
om hokjes die ik niet kende.…
In het hart geraakt
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
5 Ik draag de scherven van mijn verleden met me mee,
en zoek in jouw nabijheid het licht dat mij omarmt.
In het stille vertrouwen mogen tranen zachtjes landen,
waar woorden soms tekortschieten en gevoelens dieper gaan.
Onze liefde laat nieuwe hoop en inspiratie wortelen,
met ruimte om onszelf te zijn, in vrijheid en geborgenheid.…
ZIJN WIJ MENSEN
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
159 Zijn wij
broers maar geen vrienden,
buren en toch vreemden,
burgers van een opgedeelde stad?
Zijn we exen van geliefden,
al met nieuwe geliefden
of gedwongen geborgen in onszelf?
Zijn we voorbeeld voor anderen,
of droombeeld, drogbeeld,
spookbeeld, schrikbeeld?
Komen we van ver
maar met lege handen,
met gif als enige bagage,
gewond…
Ideaal
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
622 Dromen
doe ik over
en van jou
Voel mijn liefde in
jouw aderen
Mijn hart klopt
achter mijn liefde voor jou
voor jou en mij in toekomst
De tijd gaat ons leren
dat wij
ons indi-
vidueel verle-
den laten en ons
richten
op een toekomst
zonder een
geschiedenis
die de draak
steekt met...…
Maandag 1september 2025 Samenzang Will Tura/Frida "t Is vandaag de eerste schooldag" jaartal 1968
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.067 Vervlogen klanken verwoorden
Will Tura en zijn jonge nichtje Frida kan je nog in samenzang horen
"'t is vandaag de eerste schooldag "nu opgetekend
grijsgedraaid in het verleden.…
't Is me of ik uit een lange droom ontwaakte
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.581 't Is me of ik uit een lange droom ontwaakte;
weer slaan mij vreugdevlammen in 't gelaat,
en wat ik ál doorstond, in bittre haat,
gaat op in 't hoogtijdsvuur dat groots ontblaakte.
Hoe lang heb ik gedroomd - wie weet? het staat
geboekt op treurge bladen, - sinds daar kraakte
mijn ganse wezen en het leven staakte
zijn wondergang? - o bron van…
Hij die een ieder altijd hielp
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
600 Voor een ieder stond je klaar, altijd
Voor een ieder was je daar, altijd
Voor de dag, voor de nacht, altijd
En nu, nu ben je zelf, de weg een beetje kwijt
Niet voor altijd,
Je ziet grauw, je ziet moe
Zo zag je er niet immer uit
Blakend van gezondheid
Die ben je nu een beetje kwijt
Ik hoop intens dat je opknapt liefst snel
In je hoofd kijken…
Ik voel het leven in een vloed van zangen
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.011 Ik voel het leven in een vloed van zangen
met wanhoopswieken om mij henenslaan,
'k voel 't wilde leven mij het harte prangen
en rozedromen in dat hart vergaan.
Arm kinderhart! bang-turend in 't verlangen,
smart-glinstrend ziet het levenslicht u aan;
laat mij in eenzaamheid uw schoon erlangen
opdat ik moge in bloesems openslaan.…
Rust.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.068 Heerlijke, donzige nacht
zinkt op mij neer; zoelig zacht
smelt in zijn adem 't laatst verlangen,
wegstervend in een laatste stille klacht.
De suizlende avondwind speelt in de zilvren snaren
der kinderkalme ziel; en op zijn brede baren
voert hij, de wijde stilte door, onmeetbre zangen.
Uw spiegelende ziel, van weemoed plots omvangen…
Avond aan Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.614 De gladde golven glippen naar de rede
Met klaterend even, weer gesmoord gekoos,
De hemel schemert over zee, en mede
Is vrede wijd en zijd en tijdeloos.
En uit de haven komen zij gegleden
De boten met hun zeilen roereloos,
Een kantige schaduw tegen donkerheden,
In 't spiegelende nat een schaduw broos.
De nacht is peilloos; waar de…
Bokito
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 5 april 2023
"Jullie staan echt voor aap"
dacht Bokito
toen hij al die mensen
voor zijn hek zag staan.
dat is nu voorbij.
de mensaap Bokito
is voorgoed heengegaan…
Toekomst in je rug
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
851 Achterstevoren
rijd ik
in een trein
het landschap volgend
naar de einder
mijmerend
peins ik
over fouten
in mijn leven
steeds kleiner
word ik
inzicht
wordt me niet gegeven
wanneer details
naar achtergronden
vervloeien
vooruit
ga ik rijden
in de trein
focus
krijg ik
op het landschap
de horizon
zet zich uit
komt razend…
Amsterdam, slibland aan het Grote Meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Om de eilanden van slib
in het moeras stijgt het
peil, de vissers zien hun wereld wijder
worden, ook oude beddingen
vullen zich, het waterland
wordt bereikbaar over rivieren
uit het vaste land
Het is een aanzuigende leegte
een poort naar de zee, een kans
voor de veenboeren en de bosbewoners
om handel te gaan drijven
dijken, kades, een stad…
FAMILIEOPSTELLING van een fundamentalistisch Christelijk gezin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Voor de neerstortende waterval
in 't Zwarte Woud
de hoogste in Duitsland
zomer 2024
ben ik getuige van een familieopstelling
voor het specifiek maken van een familieportret
van een fundamentalistisch Christelijk gezin
Vader met standaard en camera
beveelt zijn 6 dochters
van hoog naar laag
van groot naar klein
van rechts naar links
te…
17 mei, de zeventiende mei
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
606 Het is de trouwdag van wijlen mijn ouders
81 jaar geleden in de Rotterdamse Laurenskerk
maar ook de geboortedag van Koningin Maxima
Hare Majesteit gaat haar 50ste levensjaar in
zij, mijn ouders zijn elk jaar die dag speciaal in mijn gedachten
zij, mijn Koningin viert het besloten in Koninklijke Corona stijl
hun families komen digitaal langs…
ik ging naar aldi om wat wijn te halen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.136 'k heb niet veel nodig. een minuut of wat
dat ik mij keer langs zakken en langs dozen
verrijkte vruchtennectar afgeprijsd per krat
een nauwe loopgraaf tussen ouderen en werkelozen
laat mij daar in die hof van overvloed
denken 't gezicht te zien dat in een ver verleden
zijn onuitwisbare indruk op mijn leven liet:
god dacht ik god dat daar…
de oude stopt met drinken
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
4.407 wat doet de verzuurde rufter
ter verlichting van zijn leed
dat dronken heden&verleden heet?…
Verzoening
poëzie
3.1 met 15 stemmen
4.739 Zij spraken van geen verzoening,
Noch lang verleden geschil.
"Hij hoort niet meer", sprak zijn dochter,
"Maar hij ziet nog zonder bril".
Zij zaten weder te zamen
Aan tafel, de oude liên;
Grootmoeder zei dat ze elkander
In geen dertig jaar hadden gezien.…
Doodspel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
3.148 Oog om oog sta ik te kijken
Hoe de wereld soms van mij is
Ik wil graag weg uit het verleden
Waarheen weet ik niet
De bestemming is onbekend
Er vallen gewonden in mijn gesloten gedachten
In deze oktober maand wachten mijn
Dode ogen om een gedwongen verzet
Oog om oog met mijn verraderlijke vrienden.…
Labyrint
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.051 In een doolhof van gedachten
Wanhopig zoekend dat wat is
Teruggetrokken uit het heden
Zijn geest is zijn gevangenis
Onderhuids kolken emoties
Als een ondergrondse stroom
Duizend tranen opgesloten
Stormvloed in een boze droom
Zoektocht naar een nieuw verleden
Twijfelend in niemandsland
Zonder uitzicht op een leven
Na de vloed opnieuw gestrand…
Hortus
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
835 poot uit trok haar prooi los
de zweefvlieg viel uit het web de spin liet het daarbij
De Sieboldtuin is een Japans gebeuren
een plek waar ik graag mag verblijven
er hing een bord met talloze sponsors
tot stand gekomen dankzij Burgy Bouwbedrijven
Mijn wandeling leek achterwaarts
aardbeitjes onderaan een japanse boom
mijn gedachten langs verleden…
Bevroren stilte
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.095 Ik dommel weg in een landschap van mijn verleden,
ver weg van mijn toekomst, zelfs van mijn heden.
Niemand die me hier zoekt, die me hier wil storen,
ze laten me achter met al wat ik ben of wie ik was.
“Geen toespraak en geen bloemen” wordt gefluisterd,
ik kijk sprakeloos toe hoe de zon de hemel verduisterd.…
je handen
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.618 Je handen
Alleen die ene foto
van ingetogen handen
ik zie de vingers,
uitgespreid, ze omvatten
een voor een de schatten,
kommetjes die overliepen
van verleden verlangen
als ik een kopje thee drink
dan zijn daar jouw handen
legen tegelijk een glas
brengen het warme vocht
naar de open lippen
als ik piano speel
glijden jouw vingers…
Heimwee
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.454 En waarom zoek ik in het verleden
naar iets dat nog van mij is?
Zoek ik dat kind soms
dat zich kon verwonderen
over alles dat leefde, groeide, bewoog
zoek ik dat kind soms, dat toen ongeschonden
speelde en lachte, zichzelf niet bedroog?
Maar......ik heb het prentenboek toch nog?…
waarom nou jij...........
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.751 kwam ons verleden opduiken
en maakte alles heel snel stuk
jij zag alles niet meer zitten
want we bleven steeds maar vitten
over dit en dan weer dat...
je vond dat ik maar beter kon gaan
dat je liever alleen verder wilde gaan
dit gedoe zette toch geen zoden aan de dijk !…