7546 resultaten.
de tijd is slechts een lach
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.115 je gaat weer lopen
op de zwarte steen
los van alles
nergens heen
in het raken voel je
het verleden naken
kom geef je over
je bent te vaak alleen
voel me
vlij je neer, je ziel
heb ik al lang gemist
accepteer weer mijn gezicht
je hoort bij mij
deel de schepping
die we vroeger waren, kom
dan gaan we God ervaren
de tijd is slechts…
KAARSEN
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.252 Het is donker in de kamer
de kaarsjes zijn gedoofd
de pitjes zwart geblakerd
buigen deemoedig nu het hoofd.
Vele kaarsjes laat ik branden
deze donkere tijd van het jaar
't brengt sfeer in ieders leven
en warmte voor elkaar.…
aan een paarse hemel
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
3.208 kraaien vliegen
aan een paarse hemel
mensen fluisteren
in het zwart
wit zal morgen kleuren
in het afgesloten graf…
Bloemen
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.470 Het kerkhof dat in rust verzonken
Te wachten lijkt op vers verdriet
Ziet in de lucht het zilver vonken
Dat strepen krast in het verschiet
Waar zomerzon wordt uitgeschonken
Op marmerwit en zwart graniet
Dwarrelen bonte vlinders dronken
Van nectar die het leven biedt
Een jonge vrouw waant zich alleen
En laat haar tranen vrijuit stromen…
Verslagen
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
5.604 Ons eigen kleine leventje
waar ik zo'n vrede mee had
Glijdt door mijn vingers
onhoudbaar
in een diep zwart gat.
Ik doe een poging om
weer grip te krijgen,
de rots die wij samen beklommen
is verraderlijk glad
voel dat ik eraf ga glijden.…
Gedicht in spiegelschrift
gedicht
2.8 met 12 stemmen
8.604 Hij raakt verdwaald in een doorsnee park,
ontdekt een vijver die langzaam ademt,
veegt het roet van een zwarte zwaan
en valt daarna in slaap van geluk.
Dit moment vormt een schiereiland
in de duur van zijn bestaan.
Er loopt een barst door zijn denken.
Hij ziet een gat ontstaan in de lucht.…
Kleurige kruin
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
682 Kleurig met dit mooie zwart
maakt mijn boom heel apart.
Ik hoor geritsel in de boom
door het kijken word ik loom.
Dan vliegt een vogel mij voorbij
verschrikt doe ik een stap opzij.
Langzaam loop ik door de tuin
kijk steeds weer naar die kruin.
Het zit tegen de horizon geplakt
ik word weer door de herfst gepakt.…
Enige wat je had
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
1.300 Daartussen lag een plastic zakje
met daarin een oude krant
het enige wat daarin opviel was
een advertentie met een zwarte rand.
En in die krant stonden twee namen
van hen, door jou het meest bemind
de naam van je geliefde vrouw
en van je lief en enigst kind.…
vind mij te vinden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.110 het is als of
nee het is
ik ben zo en zo
vind mij, als ik
mij vind, zo veel
of geschift
ga naar mij staren
ontleed mij doorheen
mijn vel en huid
gaat mij verklaren
vind mij te vinden
zie mij in de ogen
kent mijn bronzen hart
splijt mij met mededogen
zwart mij niet
met koele smart
ik ben en meer
meer en anders ook
vind mij…
een rode roos
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.203 er groeit
een rode roos
op mijn graf
ik ben al vroeg
gestorven
het geloof in mijzelf
is mij niet geschonken
heb mijn ziel ook
nooit gevonden :
is in mijn ontluikende
dageraad verdronken
er groeit
een rode roos
op mijn graf
zonder dat ik
hem ooit water gaf
ik zie de zon
door het zwarte raam
voel de kou
door hete vuren…
Strijklicht
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.086 dromen kijken in het
aangezicht van leegte
het schreien verbergen
achter de ranke boog
van rietlicht
hoe kan je zeggen
wanneer golven
zich stil leggen op
mijn adem
dat je me niet
loslaat
dat ik jou
met sterren omring
ik ben niet meer
dan de late avondzon
nog minder dan
het schetsboek
van de wandelaar
die voorbij
de zwarte…
De mestkever
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.558 In hordes trekken ze er op uit,
hun grote schild op de rug,
heel veel zwarte pootjes
rennen vliegensvlug.
In de mest leggen ze eitjes,
en maken daarvan een bolletje,
ze slepen die zorgvuldig mee,
naar een geheimzinnig holletje.…
woeste hoeve
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
833 oplaaiend vurig verlangen
in steelse smeulende blikken
hete dromen en dan kille spot
een duist’re geest vol
verterende zwarte haat
voor de uitverkorene
de nachthemel kleurt vaalrood
trage rook torent hemelhoog
verduistert de stille maan
het vuur van haat is geblust
opbloeiend geluk is verteerd
door vlammen van hete jaloezie
in maanloze…
Claes Hendrikszen
poëzie
3.4 met 13 stemmen
2.669 Toen was uw haar als git zo zwart,
Uw voorhoofd spiegelglad;
Gerimpeld is dat voorhoofd nu;
Zo wit als sneeuw dat haar,
En toch de Hemel zegene u,
Claes Hendrikszen, beste vaêr!
Wij klommen saam de heuvel op,
Claes Hendrikszen, mijn schat!…
De wereld in herkenning
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
779 Warmde zonnepanelen in mijn hand
ving de wind met grote wieken
druppelde regenwater door het mos
liet de lampen branden op wat hout
Ik zie grote walmen zwart
een zee met gebroken water
te veel gesnoeide bomen
het wordt alsmaar later
Schoffelde in het zand
naar sporen uit ’t verleden
’k vond slechts lege flessen wijn
en hier en daar een…
Verloren dagen
netgedicht
4.3 met 30 stemmen
1.593 koele wind verwaait haar zilver
en bolt het blawgeruite schort
ze veegt met blote handen
zwarte aarde in de hoop dat
groen opnieuw geboren wordt
ze kromt haar rug en graaft dieper
trekt brede vorens in het land
plant haar voeten tussen de regels
en poot kleuren in het rulle zand
kijk, ik heb ze allemaal op een rijtje
het is de wereld,…
Rosita.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.367 kastanje bruin krullend haar
blauwe meedogenloze ogen
een babyachtige neus
boven volle paarse lippen
met bijpassende nagels
alles was nog onuitgepakt
in een strakke groene jurk
zwarte fonkelende netkousen
in muiltjes met stilettohak
onder een grote paraplu
bleke sproeten huid
onvolwassen borsten
magere blote billen
gestriemde rug
je…
Zonnegroet...
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.562 De kilte van de aarde verdwijnt geruisloos
in donkere spelonken van zwart beton
Een waas van limoen kleurt het aanzicht
Fris nieuw leven ontspringt onder de zon
De warmte knuffelt de aarde vol verleiding
en kust hartstochtelijk de zomerbloemen
Geur van honing en nectar overweldigen
alle bijen die van bloem naar bloem zoemen
De zon laat haar…
Wat sprankjes hoop
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
858 voor even thuis
op slot
de ophaalbrug
ging weer omhoog
ik was kapot
dwaalde hoog
langs de kantelen
torende in uitzicht
op zovelen maar mijn
hart ging naar de krochten
stille kelders waar
om leven werd gevochten
vastgekluisterd aan de
muren die hun zonden in
zwarte schimmels spochtten
toortste in
verlichten bracht
wat sprankjes…
Een gruwelijk besef
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
2.972 lange reis mee
Het besef, voor weken al in mijn hoofd
Drong niet door tot in mijn ziel
Ik kon niet, het niet geloven
Dit verhaal van haar aanstaande dood
En nu, nu ik het net weet
Vult wanhoop mijn hart
En schreeuw ik in stilte
Herinneringen die ik nooit meer vergeet
Mijn zicht wordt langzaam weggenomen
Voortaan leef ik enkel nog in zwarte…
bezinning
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.160 Ieder mens verlangt
zo nu en dan
naar bezinning en rust
in de hecktiek
van het bestaan
ons vaak niet
van stilte bewust
doe dan de ogen dicht
laat alles gaan
laat alles los
wat wit is en zwart
en daal eens diep in je hart
loop in gedachten
door een sprookjesachtig bos
ga met jezelf in dialoog
ontdek de kleuren van je
eigen regenboog…
Ingelijst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 geleden verborgen sprookjes
omhoog langs ovale portretten
zoeken donker alwetende ogen
boven minzaam gekrulde lippen
ietwat cynisch naar krassen
het poppetje op de tekening
met onhandige handjes die als harkjes
wijzen naar niets en de bomen
die altijd leken te lachen
staat al op de grond
de lijst is glanzend goud
het potlood was zwart…
Zalige chocoladeletter
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
7.542 Hoor...daar klepperen de paardenhoeven
dat zou Sinterklaas wel kunnen zijn
met behulp van zijn Zwarte Pieten
brengt hij suikergoed en marsepein
zakken vol van al dat lekkers
voor zoetekauwers oh zo fijn
voor dames en heren op dieet
echter funest voor de slanke lijn
maar je naam in chocolade
is een zaligheid, ongekend
je smikkelt heerlijk…
Herfst
gedicht
4.1 met 55 stemmen
27.417 Toornige vreugde doet mij rechtop gaan
dwars door de herfstige plantsoenen
waar in het nat verwilderd gras
rillend naast de zwarte plas
een troep verregende kalkoenen
verworpen, onheilspellend staat.
De wind schuift in de glazen wolken
lichtende wakken hemel open
en wervelt glinsterende kolken
omhoog uit gele bladerhopen.…
Drama om gisteren
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.194 die nacht was er een van de meest sombere uren
zo zwart en onpeilbaar diep, een ven waarin een verdwaalde
reiziger verdronk
moeizaam verscheen de ochtend en aan de keukentafel
zat ik lange tijd met verkrampte handen
de hele dag -gisteren- was immers verdwenen
vaak blijft er iets achter, een voetstap in de sneeuw
een lach in een kamer of de…
een grijze oase
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
739 als de woestijn alleen de hitte verdraagt
van dorheid en struiken met stekels
kan ik nog zo hard worden uitgedaagd
en roepen uit een nabije verte
ik zou geen enkele voet kunnen verzetten
of woorden vormen tot vruchtbaar zaad
jouw zinderend zwart zal het beletten
in de schaduw van een grijze oase speel ik
een lied op de gitaar zonder snaren…
Als ijs adert in bevroren ogen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.127 Als ijs adert in bevroren ogen
en koude angst wurgend
alle liefde dood
Wanneer afgrijzen en weerzinwekkende voel
brandt als vuur in een gesloten hart
en prikkeldraad de huid omvelt
Als haat opzwelt en de keel dichtsnoert
Dan zie je beiden
ieder een kant op gaan
Was eens de liefde mooi en bloeiend
Teloorgang gedoemd
Zwarte bloemen ijzen…
Paardenmolen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
828 Er was een wit paard en een zwart paard,
maar het enige wat ik werkelijk wilde
was er niet:
een vliegtuig waar je niet uit kon vallen,
dat na twee rondjes
zich van de molen losmaakte en
boven het dorp rondvloog,
en dan de wolken in dook.…
zwartgatje
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
859 nooit is echt teveel gezegd
ooit heb ik er één omgelegd
die met zijn tang
zijn vrouw het behang
op joeg op de vlucht na een echt gevecht
het leek alsof ze daarbij vloog
zo snel ging die dame omhoog
ik dacht die schat
vliegt in een zwart gat
terwijl ze me op piepdun draad bedroog
later kreeg ik echt de smoor in
het bleek familie hangmatspin…
De dood omarmen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.018 In diepe angst geworteld
Gaat het loslaten beginnen
Een lichaam dat geboren is
Uit de schoot van de moeder
Wordt weer teruggegeven
Aan de schoot van moeder aarde
In diepe angst geworteld
Niet wetend wat zal gaan komen
Glijdt het lichaam langzaam
Door de sluiers van de dood
Ogen vechten tegen het zwart
De dood sluit geduldig het licht…