5922 resultaten.
Close for ever
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
605 wij hebben
met handenvol
emoties gespeeld
meestal met liefde
en vaak niet alleen
voorzichtig
zonder ons te
bezeren juist
liefde zal ons
dit snel leren
want diep van
binnen raken de
eerste toetsen in
aftasten de weg naar
een hemelse symfonie
pas daar waar
het lichaam de
swung van muziek
aanvoelt wordt dansen
close for ever…
Oude vriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
647 Je ziet er gezond uit
op het zomerse kerkhof
waar winderige vergankelijkheid
stoere bomen het hof maakt
je lacht zoals een zure appel lacht
huilt in een vergeten fruitschaal
het praten is nu tegen de doden
in een stadium van berusting
je ziet er leuk uit
in je zomerse kloffie
op die foto bij jouw graf…
Dwarsboom
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
550 De dikste tak
Werd afgezaagd
De stevigste stam
Werd omgehakt
De diepste wortel
Werd uitgerukt
Maar de noest
In elke plank
Dat ben jij…
[ Mijn vriend gaat, geeft me ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 Mijn vriend gaat, geeft me
een roos van de struik, helaas --
in de knop geplukt.…
Plots
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
626 de kleur van het behang
gisteren goed voor discussie
vandaag van geen belang…
Het klokgelui
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 weer hoorde ik
het volle geluid
van de kerkklokken
zij die uittraden
werden meegenomen
in de interferentie
van geluidsgolven
alleen het
stoffelijk zijn
werd uitgestrooid
over bos en wei
om dicht bij
de natuur te zijn
gevlaagd door de wind
die met lichte
onrust over dit
zielentransport
waar het vaak aan
communicatie schort
als…
Als lemmingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 we hebben
alles al gehad
gaan naar de
laatste evenementen
met vrienden en
bekenden van
vorige feesten
de gezichten
verlopen door
uitgetreden geesten
we hebben alles
al gedaan gerookt
gezopen en gesnoven
elkaar zo volledig
uitgewoond dat de
spiegel brak en ons
slechts scherven gaf
ook wij zijn opgevoed
ooit gaaf en braaf geweest…
je trakteerde me op drop
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
800 ik zag je in het park staan
je voerde eendjes in de vijver
ik keek je heel verlegen aan
je blik werd alsmaar grijzer
ik groette je
je ogen lichtten op
zag een glimlach op je lippen
je trakteerde me op drop
een ontmoeting als zovele
met dit verschil, het afscheid
deed me pijn, ik miste je meteen
de wereld kon me niets meer schelen…
ORIENTATIE
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.141 een brug gelegen
ik wachtte tot de sterren en de maan
me richting gaven, maar ik moest voortaan
langs zelfgeknoopte touwen voortbewegen
ik hakte takken af, maakte ruim baan
kwam heremieten en profeten tegen
vroeg hun naar het geheim van het bestaan
ik heb hen uitgedaagd, eiste een zegen
ze keken me alleen maar minzaam aan
en namen afscheid…
Mama
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.045 Afscheid nemen was ons niet gegeven
plotseling verdween je uit mijn leven
een ongeluk, gewoon wat domme pech
nam je uit het leven weg.
Het gekke is dat hoe ouder ik ben
ik steeds meer wil dat ik je ken
dat ik even, zomaar, met je kan praten
over het opvullen van de lege gaten.…
De nacht,
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.058 Er is alweer een tijd voorbij
sinds jij afscheid nam van mij.
Toch is het moeilijk me alleen te weten,
Nee ik kan je echt niet vergeten.
Soms ben ik nachten lang wakker
en lig dan aan jou te denken.
Ik ben bang en voel me zo eenzaam.
Deze wonden helen te langzaam.…
Waken
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.964 De deur van het leven
Gaat morgen voorgoed dicht
Je gaat je reis beginnen
Vanavond zijn we nog samen
Ik streel je koude wangen
De kaarsen worden aangestoken
Om je lichaam heen
Het afscheid is van ons samen
De hele nacht blijf ik bij je
Totdat het morgenlicht er is
De reis gaat beginnen
Jij alleen weet de weg
Ik geef je mijn liefde mee…
Pijn
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.298 Waarom doet dit toch zo pijn,
het afscheid na samen geweest te zijn.
Alles is koud en kil,
zelfs de natuur is al een tijdje stil.
Niets is nog mooi of de moeite waard,
na het nieuws dat door mijn hart ging als een zwaard.
Onze tijd samen zal ik nooit vergeten,
ik hou nog steeds van je en dat mag iedereen weten.…
vreugdesprongetje
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.260 m’n oude hond sjokt aan het lijntje mee
wij kennen alle stenen in de straten
en ondergaan de lijdensweg gelaten
de wilde haren zijn nu heel gedwee
de knoppen aan de takken tonen leven
er zit een vreemde trilling in de lucht
de kille wind nam afscheid met een zucht
en vroege vogels kwetteren gedreven
m’n metgezel bevrijdt zich van z’n halsband…
Geen Keuze Gelaten
netgedicht
2.4 met 15 stemmen
1.870 Ach, slechts eenmaal de gewenste vergetelheid
waarin schreienden momenten kunnen vervagen
en jouw droeve beeltenis even wordt uitgewist,
te vergeten, het onvermijdelijke van afscheid,
voor eeuwig door innerlijk verdriet gedragen
op het moment harten kiezen doch het leven beslist.…
Eén grote leugen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.092 het goede van de mens
dat doe ik dus absoluut niet meer
mijn gevoel bereikt nu een grens
omhoog gaat mijn muur van afweer
Als je iemand in vertrouwen hebt genomen
die zegt om je te geven om wie je bent
dan voelt dat als een veilig onderkomen
zeker als je het nooit écht hebt gekend
Hartverscheurend is dan de diepe pijn
van verdriet, afscheid…
Het is oké...
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
3.736 Vandaag kust mijn leven de dood wakker
De tijd van afscheid komt dichterbij
Het vergankelijke sterft in dit uur
In deze roes zweef ik mijn leven voorbij
Beloof me maar niets
ik zou het onmogelijke van je vragen
Beloof me maar niets
het is anders zó moeilijk te dragen
Het is oké laat me nu maar los
en dolend mijn zoektocht ingaan
Het is…
Prille dood.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.832 In prille jaren voor het afscheid gewonnen.
In je jeugd vergleden aan de einder.
Geen zin gaf nog zin aan het leven,
noch de zin van de mensen om je heen.
De last woog je te zwaar,
geen band belette je te ontbinden.
Sterk verbonden met de dood,
waar het leven je beknelde.
Geen warmte kon jou behouden.
Niemand die jouw pijn verdroeg.…
mijn geliefde
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.313 de voorlaatste bladzij,
papier met gebruinde vlekken
kleeft ook nu
aan mijn hand
ik las het duizendmaal
op een rij
noch mijn gemoed
noch mijn vinger
willen verder trekken
ik bezweer het einde
ontken een mogelijk afscheid
berust liever in het
onvolledig zijnde
wil mijn verbeelde geliefde
bewaren
eer zij mogelijk
naar de stilte…
Contrast in schaduwwoorden
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.676 naar uitgestrekte armen
je doet me denken
aan het stille geluid
van platte steentjes
die dromen keilen
door eenzame nevels
tussen smalle sloten
van herinneringen
rakelings langs
het wateroppervlak
je doet me denken
aan die ene trage dag
toen we zilverbellen bliezen
en gestorven vlinders legden
in witte wolken bomen
waar we afscheid…
de laatste reis?
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.186 ik kijk mijn vrouw verslagen aan
de woorden stokken in mijn keel
het afscheid wordt me haast te veel
ik zoek haar hand, bedwing een traan
het spijt me schat, ik moet nu gaan
de treurnis valt ook haar ten deel
terwijl ik traag haar lokken streel
omhelst ze mij, geheel ontdaan
de hond –niet bij me weg te slaan-
reikt mij een poot, emotioneel…
Anna Nicole Smith
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
4.463 ontvlucht opgejaagd aardse dwaasheid
Je staat voor wat mannelijkheid beweegt
de sensuele ultieme schoonheid
die helaas geen ruimte in haar geest heeft
voor herstel door schuilen in eigenheid
De man zoekt, ná jou, vooral een maat
die, zonder jouw uiterlijke kwaliteit
momenten van stilte ervaart als weldaad
In mijn droomland nemen we geen afscheid…
Pruimsteen
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
767 Ik breek de gebreken
tot het afscheid.
Dit alles doe ik bewust.
Daar sta je dan, oud wijf zijnde.
Ik pleit voor de liefde,
maar laak de zekerheid.
Ik maak me hard voor de lust.…
Hartslag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.046 Voordat het hart zich overgaf
Door oorlog en haat verslagen
Zong zij een lied van hoopvolle dagen
Een vlindertje danste, bij elke slag
Het kind dat bezorgd in haar armen lag
Volgde de vlinder, en telde de slagen
Om altijd met zich mee te dragen
Wat zij haar kind bij haar afscheid gaf
Ging er ooit een slag verloren
Door geliefden gegeven…
Droom mijn droom .....
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
3.975 je lichaam zachtjes neer
sluit je ogen voor het duister
toe, bemin mij nog een keer
Voel mijn warmte met jouw handen
raak mij vurig, woest en wild
samen smelten in verlangen
tot de honger wordt gestild
Kus gedachten naar de ochtend
houdt de mooie beelden vast
proef de eerste zonnestralen
wanneer mijn hitte jou verrast
Neem geen afscheid…
Doodskleed
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.440 Ik wil je dragen tot het einde daar is
Je mag nu rusten in mijn armen
Deze weg zal moeilijk zijn in het gemis
Je mag je nog een laatste keer verwarmen
Ik wil van je genieten nu het nog kan
Het afscheid komt steeds dichterbij
Je mag je woorden laten strelen dan
Drink ik ze in tot het einde nabij is
Ik wil je dragen tot het einde daar is…
je zinnen smeulden vuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.725 ik zag je zwaaien
je hoofd omdraaien
voor een laatste groet
tijd vergoedt geen afscheid
lucht ging vonken in
een spel van ademloze woorden
je bracht me bloemen die al
zomerend nog bij de lente hoorden
ze kleurden ogen
met de warmte van je lach
in hun glans zou de uitgestelde
hemel ook op aarde mogen
je hebt het paradijs
maar afgebeld…
Danste zonder schoenen
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
639 zag je in het park staan
je voerde eendjes in de vijver
keek je heel verlegen aan
je blik werd alsmaar grijzer
ik groette je
je ogen lichtten op
zag een glimlach op je lippen
je tracteerde me op drop
een ontmoeting als zovelen
met dit verschil het afscheid
deed me pijn ik miste je meteen
de wereld kon me niets meer schelen…
Mild ( voor buurman Gerard )
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.115 kleuren zon en maan
naar gelang ze ver of dichter bij
ons staan, belichaming van troost,
stuwt levensap van wortels naar
een mensenkroon, omkranst een
zacht gezicht van verwondering over
de trek van vogels in een laatste
vlucht, dat is meer dan stof alleen,
dat moment even in tijd verstilt,
uitgezwaaid in een omhelste
zucht, maakt afscheid…
De nieuwe morgen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
546 Bij het wakker worden
kust de nieuwe morgen
haar nog slaapdronken ogen
buiten is het voelbare afscheid
van de zon en de maan,
de eeuwenoude geliefden
ze schenken elkaar
de glimlach van het vertrouwen
in en op elkaar
ze wachten en verwachten
zij stapt uit bed
haar voeten raken de grond
haar handen
vinden de glans
van het ontwaken
buiten…