8340 resultaten.
Lofzang
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
758 Eerder wil het me overkomen
dat ik dichtend op een strofe stuit,
dat veelal lijkt op zingend dromen
en zich om mijn wezen sluit
- en mij voert voorbij de dreven
met korenvelden aan het eind,
voorbij de wolken die er zweven
waarin een mooi gezicht verschijnt.…
prins
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.255 hij lachte me toe
en in mij bekroop
een niet eerder gevoel van verlangen.
wie is toch deze prins
in deze vergankelijke straat?
kijk de chaos van de levens
staan te hoop in de goot dacht zij.
en hij staat daar maar en lachte.
de prins wiens naam Johannes is
die eens sprak over het licht......
sprak in ongedeelde zinnen.......…
Struikelstenen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
636 vervloog méér leven
dan in deze serene stilte
naderbij kwamen doffe klanken
stampende laarzen op eenzelfde ritme
horend bij gezichten, oh zo jong
liepen, soms gedwongen, soms vrijwillig
één, twéé, één, twéé, één, twéé,
op zoek naar hun eigen werkelijkheid
in de berm wachtte zij gelaten
terwijl haar hand de gele bron omsloot
die haar eerder…
Poging
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
572 Nooit eerder ziet men God zo
naakt, zo arm, zo erotisch, zo artistiek. Dit
is ware rijkdom; de Scheppingsgeest van God
binnenlaten, superpoëtisch en onevenaarbaar,
de valse wereld verachtend, wetend dat de
liefdevolle ziel God uitstraalt zonder woorden!…
Mijn pleit beslecht?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
468 Zinnen, geef mij zinnen als
het gulden vlies om mij heen,
onzichtbare deken van een al
betreden toekomst lijkt eerder
dan voorheen, valt te hopen
dat de nachten sneller vallen.…
Nachtschade
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
659 Ik slikte als jongeling belladonnadruppels
van de Zwitserse homeopaat Alfred Vogel,
het alcoholpromilage was zo hoog
dat het wel moest werken
want mijn ouders zweerden bij zijn magische drankjes
zodat ook ik vele flesjes met rare plantennamen
heb ingeslikt
wat me vast tot een betere dichter heeft gemaakt
al was dat vermoed ik eerder door de…
Niemand
hartenkreet
4.4 met 21 stemmen
1.787 Pas nu je zelf niet meer lopen kunt,
Word je dan eindelijk gedragen
Deuren gaan voor je open
De auto wordt zelfs gereden
Respectvol word jij nu benaderd
iemand, die steeds werd gemeden
Nu nemen ze de tijd om bij je stil te staan
Je simpelweg even te begroeten
En nog haalt niemand het in zijn kop te denken
Dat zoiets eigenlijk veel eerder…
Kunstlicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
539 Zonder kunstlicht zouden we vast eerder gaan slapen
en zonder de televisie, internet en de radio
al helemaal
ook zonder de auto's, scooters en fietsen
en zeker zonder de bars en de discotheken
discotheken? bestaan die trouwens nog?…
Jongeling
gedicht
3.0 met 6 stemmen
13.243 Auto’s kunnen rijden in een waas van weemoed
naar de duinen naar het feest
met het meisje dat mee moet
naar de villa waar je al eerder bent geweest
naar het feest dat woedt
van de zon die ondergaat
tot de zon die opkomt als je naar bed gaat
met het meisje dat mee moet
en dat drankzuchtig en desolaat op de piano staat
huilend van liefde die…
Zwarte lelies
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.230 Schimmen verdwijnen in het schemeruur van
de dood, ze staren ons aan, veel eerder en
verder dan we ooit begrijpen, als het boek
wordt gesloten over de klopjacht naar het
ware bestaan, ontsproten in onze geesten.…
duizend tinten herfst
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
814 een zachte ganzenbuik verkleurd
zijn hoge wereld als een zucht
waar nog het oude leven geurt
zijn adem danst
langs velden prevelt morgenster
van verre tuurt zijn helder licht
een schittering bespringt het oog
dat door de scherpte bijna zwicht
als zon verruilt
een nevelprins glanst langer door
zijn sluiers vangen kostbaar nat
dat eerder…
Kansloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Kijkend dwars door je heen, naar je ziel zo lijkt
Is het mijn hart wat ik niet durf te vertrouwen
Mijn best gedaan om niet voor je te vallen
Om een stukje van mezelf niet aan jou te geven
Gesaboteerd, verprutst, ons geprobeerd te vergallen
Om je te bannen uit mijn hoofd, hart… uit mijn leven
Kansloos wil ik het niet noemen
Maar falen kwam eerder…
Als we vallen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 de onzin stapelt zich op,
mijn ooglid trilt bij het lezen ervan,
ik val haast ten prooi aan Forest Whitacker-eye
toch verven kwasten
niet zoals vroeger
toen alles eens vanzelf ging
en zeker geen uitleg behoefde
krullen zinnen nog altijd anders
dan hoe ik ze eerder opzette
Nostalgie en melancholie zijn slavenmeesters
ze likken, bewieroken…
Koffie-automaat
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.184 '
'Was jij net iets eerder?'
'Suikerzakje en poedermelkzakje erbij?'
'Koffie is nergens zo lekker als hier hé?'
'Plastic roerlepeltje erbij?'
Ik weet wel dat we via zo'n bol opgenomen
worden en dat iedere beweging als verdacht
wordt beschouwd, maar dat weerhoudt mij niet.…
De klok, de drager van de tijd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Het verlangen leeft van schemering tot
de ochtendstond iets te willen hebben
van wat nog niet eerder werd gehad.
De klok tikt langzaam de uren rond.
Het onderscheidend ritme van mijn hart.
Het hunkert naar de hunkering in
monotone klanken van een innerlijk debat.
De klok tikt langzaam de uren rond.…
Wakker worden van.....
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
574 Zette het schoteltje met voer
en 't bakje drinken snel buiten
ze zaten er eerder op, dan
dat ik 't raam weer op de knip deed.
Pik, prik slurp
blije vogeltjes geluiden, heel erg vroeg
ik dook nog even onder 't dekbed
't was voor opstaan echt te vroeg.…
Lente
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
655 De dagen zijn lang met warmte als overdaad,
het duurt veel te kort, ben ik bang, tot de zon weer eerder onder gaat.
Dan komt de herfst met al zijn stormgeblaf,
alsof 'ie jaarlijks kracht erft, blaast alle bladeren af.
De winter valt in, de nachten helder en ijzig koud,
't is de lente waar ik aan dacht en toch het meest van houd.…
De geest van Gene Cernan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
549 Amerika wilde al eerder de eerste zijn.
In de ruimte. Als eerste op de maan.
Gene Cernan was er de laatste bezoeker.
Hij zag onze aarde als laatste mens,
zoals onze aarde in werkelijkheid is.
Als een bescheiden, blauw bolletje,
in een ontzagwekkende, zwarte ruimte.…
Leunen op steunen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
704 zo verstrijkt de tijd
ik noem dat geen vervelen
ben blikken aan het stelen
van hem of haar
het is al helemaal geen delen
eerder een narcistisch gebaar
ja, die kan ik enkel zelf telen
in wezen een vorm van stelen
maar dat vraagt om een geweten
dat is bij mij wel mager aangemeten
erfelijk heet dat tegenwoordig
kan ook mijn keuze zijn
ach…
Mijn moeder is een monument
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
761 bijgaand beeld
van een rustende mooie vrouw
met waterkan en fruitmand
Met een gat in haar hoofd
om te luchten
te ontluchten
te zuchten
te ontzuchten
van alle wolkjes
van alle projecten
van alles om haar, om ons heen
Dan worden
wolkjes zonnetjes en
projecten gewoon dingetjes
te doen of niet te doen
te laten of niet te laten
of eerder…
Bericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Het kwam na een eerder grondig onderzoek van een internist,
die daarna alsnog niet de juiste oorsprong van mijn klachten wist.
Zo'n bericht, onverwacht, het treft je als een zware mokerslag,
want een ziekte met een grote K, zeg met je handje maar gedag.…
echte waarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 hemel
die van donkergrijs
naar hemelblauw tint
mensen zingen voor elkaar
klappen en applaudisseren
langs de kant van de weg
of staand op een balkon
openen de ramen weer
voor een groet of gesprek
die de afstand overbrugt
we verlangen meer dan ooit
naar het geluid van de straat
dat anders gauw al druk is
we doen dingen voor elkaar
die eerder…
De zwaarste storm?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
589 tussen eb en vloed met alles
wat daaraan werd verwant, onder
restricties opzij en aan de kant
dan krijgen de hoogste golven
zelf een naam, blijven deelbaar in
de ziel van elke oceaan, als bruisend
water wat in elk lichaam herbeleeft
nooit ver van ons vandaan, de troost
doorbloedt in de bedding van iedere traan
uit de aardse ogen eerder…
Ruzie aan het diner
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
821 Een toenadering wordt zo niet gekregen,
eerder de mogelijkheid van een huwelijksdood.
Ik zag de bitterheid in haar ogen
en daarachter toch ook veel verdriet.
Ze keek naar haar verzorgde handen
die wat doelloos bewogen,
ze was diep in gedachten en zag ze niet.
Toen stond ze op en keek hem aan,
ze was tot een besluit gekomen.…
Hoe maak je de vreselijkste zonsopgang van je leven weer mooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Wakker worden terwijl het nog nacht is, de ochtend
vermoeden maar niet zoals bedoeld, zoals je het
eerder voor je zag. Hier is het altijd rustig, gebeurt er
weinig van betekenis, af en toe beweegt een mens, een
dier, slentert er iemand door de straten. Je denkt aan
vandaag, welke antwoorden de juiste zijn.…
L.I.E.F.D.E.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
329 Het afscheid van
de zomer die nooit eerder zo groots scheen
zal dit gegeven niet veranderen; ik kruip,
ik worstel door de meest ranzige stront,
ik slinger als wie jij wil dat ik wezen zal
en val uit hogere toppen dan verstandig
bleek.…
Kalverliefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
1.179 Eerste schoolbel
jouw lach blijft nog even warm
in mijn borst hangen
In het eerste trillen tussen
ons opent zich iets wat nog geen naam
draagt, een zachte spanning die door mijn borst trekt
alsof mijn lichaam eerder begrijpt dan mijn gedachten wat ontstaat.…
Verborgen betekenis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
245 riet dat knikt
de geur van natte klei
oude vragen zonder taal
zin slechts een schaduw
naast de dingen
en onzin een koude afdruk
ramen blind tuinen vol
slapende tijd,
alleen het aanschouwen
alleen het dunne fluisteren
van de ochtend
en diep onder alles
het vermoeden van iets
onvindbaars
een kern van leegte,
door niemand eerder…
een acceptabele afwijking
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
184 Zoals hij al eerder beweerde
in zijn proloog
in vrijheid geschreven
blijft hij kijken
in de bodemloze leegte
die zich voornamelijk manifesteert
in het verwachtingsvolle daglicht
als de meesten bezig zijn
met presenteren
van wat hen is aangeleerd
als normen
of een acceptabele afwijking
daarvan
Geef hem maar het duister
de zwaarte…
Zaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.018 verlangens staan gewoon in de woonkamer te oefenen
neem de beginnende slamdichter,
waar hij droomt van een podium
hij oefent thuis voor de spiegel,
zijn handen maken gebaren die nog geen betekenis hebben
en ziet zichzelf naar de microfoon lopen,
even wachten, de zaal wordt stil
hij spuugt woorden in een ritme dat
volgens hem
niemand eerder…