18193 resultaten.
Een rustige avond
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
715 zon gaat onder
kaarsen geven licht
wijn wat warmte
fles geleegd
kaarsen gedoofd
dansen plots
glimmende lichtjes
overal om ons heen
vuurvliegjes
ze beamen
dat het goed is
natuurlijk
de natuur
benadrukt
...…
belofte
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.916 de schaduw van mijn tranen
vervaagt in lichte bries
de zee kust teder tenen
het zand verbergt verlies
hier waar jij rond mijn lichaam
in vettig grijze as
hier kom ik je bezoeken
zolang ik ben, jij was…
zwijgen
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
791 in het gewichtige
van dit moment
dwalen wij
in duister licht
zeggen gaat niet
onze blikken
erkennen
de ontkenning
eer de mond
het aanbiedt
dat wat wij
niet willen weten
maar aldoor is
dag en nacht
zijn we er
door bezeten…
01.15 uur
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
739 stil, behoedzaam
op dit nachtelijk uur
andere wezens slapen
mijn gedachten
eerlijk en puur
woorden zo op te rapen
een enkel licht
gericht op het scherm
om vrijuit te schrijven
in mijn wereldje
waar ik mij over ontferm
daar mag ik graag verblijven.…
toffe zon
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
2.795 ranke zuilen
schragen wit
de okergele bogen
breken het licht
tot schaduw
in mijn ogen
hier kon ik
in dit land
van toffe zon
markante tuinen
fonteinen
en fertiele twijgen
rust en stilte
onder ronde bogen
rijgen…
Waar moet dat heen?
snelsonnet
4.0 met 13 stemmen
1.924 Te luiïg om een lamp te repareren
Fietst menig puber zomaar zonder licht
Die klus kan voortaan onbetaald verricht
En daarmee hoopt men dan het tij te keren
Die gratis service -goede wil ten spijt-
Is een beloning voor lamlendigheid…
Etmaal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
661 De avond tilt het licht
omhoog naar ijle sferen.
De nacht stilt het duister
zwijgzaam in oude uren.
De ochtend daalt het zicht
zonder genade de zon.
De middag staalt schaduwen
in loden loomheid rust.…
Veel te veel hondsdraf
gedicht
2.4 met 27 stemmen
11.403 Veel te veel hondsdraf
zei mijn vader
en het oprukken
van de gele dovenetel
bevalt mij ook niet -
inmiddels was
de zilverpopulier van mijn zoon
tien meter hoog geworden
was de zonnewijzer van mijn grootmoeder
groen uitgeslagen
en het licht wankelend.
--------------------------------------
uit: 'De tuinen van dodeman', 2002.…
IJssel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
870 Het licht is nu
zoals het enkel
hier kan zijn.
Een late wandelaar
met hond, een
zacht gefluister
in de bomen.
Dit is de plek,
dit, nu en hier.
Waar stad en
land elkaar
niet raken,
stroomt de rivier.…
de zee de zon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 het licht gaat uit
buiten westen
soms oplichtend, groen
in kleine golven
de kust kussend
soms in lichterlaaien
vermiljoen zet
de duinen in brand
soms beukend
grijs en bruin
op een eenzaam strand…
VRIENDEN
poëzie
2.5 met 22 stemmen
5.280 Maar licht viel 't zoeken zwaar,
Om, onder duizend Vrinden,
Die ENE Vriend te vinden,
Die 't offer waardig waar.
1790.…
Bezinning
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.925 Na de schrik en
Begenadiging,
Onder ’t snikken
Van verzadiging,
Na de feesten
Van het vlees
Keert de geest en
Rijst de vrees:
Deze extase
Keert niet weer.
’t Licht doet dwaas en
’t Leven zeer.
-------------------------------
uit: Serenade (1930)…
Geluk
netgedicht
3.9 met 37 stemmen
2.451 geluk is onderhevig
aan ruimte, licht en tijd
is zelden overdadig
wordt door broosheid geleid
ik denk nog aan verleden jeugd
waarin toekomst stond voor morgen
blind op zoek naar onbekende vreugd;
de eeuwige liefde zonder zorgen…
Als het kouder wordt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
932 was het zand
dat op lippen stoof
en stilte schuurde
of de zilverreiger
die zuidwaarts trok
om te ontsnappen aan de sneeuw
de bevatting van winter mijn lief
ligt verscholen in de vagende geur
van witte duinrozen
en gestorven licht
op het laatste strand…
Wat rest
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
999 vergetelheid dimt elk licht
er ligt een mist in je ogen
blikken vinden niet meer
wat jij ziet
is geweest en verweven
met de jammer van gemis
er is geen morgen
in jouw toekomstbeeld
van leegte vergeven
rest je geen streven
dan iets te beleven
nog even…
Zo je best doen
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
774 Zo je best doen
dat het licht mag doorgang vinden
en toch tevergeefs.
Zo je best doen
dat er iets verandert
en toch tevergeefs.
Zo je best doen
dat de glimlach terugkomt,
niet tevergeefs.…
Kerstavond
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.628 Het is onder de brug
dat zij plotseling
haar ik ontmoet
er wordt niet gegroet
waar ijzig water wakke
werkelijkheid spiegelt
geeft licht haar gezicht
een wazige gloed
wanhoop oogt waakzaam
als eenzaamheid sluipend
buiten binnen haalt…
Een zijn brood, de ander z’n ..…
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
658 Getjilp terug, verdekt
in kantelen van struiken,
burcht van heggenmussen,
intussen het rood gespeld
als licht signaal op borst
en graf van menig roodborst,
het brood niet uit de hand
wil eten, verdwijnt het in
de schemer van de dood
en uit het zicht.…
groen ademhalen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
604 ze gaan reeds
groen ademhalen
terwijl de winter doorgaat
hen met kristallen
te behangen
als een spoor van licht
zonder vlammen
die spinragt
in schemerende nachten
om dromen te verhelderen
waar lente
met helle kleuren
de natuur verwarmen…
Wit
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
565 veilig en stil
In wit verbonden
Rood met poten
In het aardse zwart
Gelovige honden
Het wit is hard
Gespeelde kinderen
Met lege gezichten
Zij kinderen door
In blauwe lichten…
wit
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
672 veilig en stil
In wit verbonden
Rood met poten
In het aardse zwart
Gelovige honden
Het wit is hard
Gespeelde kinderen
Met lege gezichten
Zij kinderen door
In blauwe lichten…
Zonsopgang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
420 de rijm stijgt dampend
uit de weidse velden
dunne sluiers mist
onder een flauwe morgenzon
ze reiken naar het blauw van peilloze ilussies
een beetje verblindt door het licht
van een witte morgen
die in alle kleuren verder gaat…
Absent? Vermist? (school 2) (poëtica 7)
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.631 Zij is het kind dat niemand kent,
te onbestemd voor ’t woord ‘absent’,
te licht voor letters op een lijst,
te ijl voor wat naar iets verwijst.
Vervlogen is zij in de mist
van deze regels, uitgewist.…
morgenland
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.049 op weg naar
het morgenland
reist het verleden
met ons mee
evolutie als bagage
de nodige brandstof
voor onderweg
van dolend en
dwalend
zoekend naar het pad
naar
onderscheidend
en
verkennend
de schaduw omarmend
verwondering
bevrijdend
onze reis naar
het licht…
Complimentendag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
590 In willekeurig licht kan het zich vastzetten
wat zal het opleveren
jou of mezelf verzetten.
Ik geef ze allemaal een compliment
zij die de moed opbrengen te reageren
op regels en zinnebeelden als missionaressen.
Kijk er ligt een naam in deze kamer
herken je jouw karakters.…
Hier tekenen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
810 Ze wees met haar pen het juiste vakje aan
Ik heb er een kruisje ingedaan
trok mijn meest onschuldige gezicht
Een glimlach vertrok aarzelend van haar lip
Daar heb ik maar een kusje opgedaan
Ze straalde met een indigo licht
zwaaide even en is opgewekt weggegaan…
Schijndood
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.136 Het is hier te warm
Ik voel en lijk een oven
Hoe kan dit nou
Ik hoor toch daarboven
Ik hoor acht keer boren
Het is gebeurd
Ik leef dus echt niet meer
Gek dan dat dit mij treurt
Het licht valt uit
Ik ben de malloot want
Het valt toch niet mee
Een echte schijndood…
Een kruis slaan
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
534 diep
in
hem
liefde aan zie het zoeken
zelf-
ont-
le-
di-
ging
wit
licht…
Avondmaalsgedachte
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
938 Vanuit het Oosten
rijst de Zon,
verlicht ons
tot het Westen
begraven
al wat is weggedragen
om elke morgen
ons weer op te wekken
in Zijn Licht.
Bij Psalm 103 : 12…
open ogen
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
802 in blauwe nachten
wil ik mij overgeven
aan de slapenden
zoals ik mij overlever
aan hen die mij lezen
met wijd open ogen
poëzie opslokken
in draden van begrippen
buigzaam vlechtend
in het weefwerk van tijd
verbeelding in het licht
van de zoete maan…