voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 28.971):

Wat rest

vergetelheid dimt elk licht
er ligt een mist in je ogen
blikken vinden niet meer

wat jij ziet
is geweest en verweven
met de jammer van gemis

er is geen morgen
in jouw toekomstbeeld

van leegte vergeven
rest je geen streven
dan iets te beleven
nog even

Schrijver: Ludy Bührs, 7 november 2009


Geplaatst in de categorie: ziekte

4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 966

Er zijn 5 reacties op deze inzending:

julius dreyfsandt, 17 jaar geleden
ik heb er weet van.....
mooi
Adeleyd, 17 jaar geleden
Aangrijpend en toch sober verwoord. Heel mooi, hoe triestig ook.
Manuel Van den Fonteyne, 17 jaar geleden
Hoe langzaam de lichten doven en wat rest, ja, dat valt te raden, knap neergezet.
Martien Montanus, 17 jaar geleden
Het langzaam kwijtraken van iemand die heel dichtbij je staat, indrukwekkend neergezet!
kerima ellouise, 17 jaar geleden
stilmakend mooi Ludy...vergetelheid verlengt de afstand steeds meer...

reageer Geef je reactie op deze inzending: