14103 resultaten.
Peertje
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
771 Vanuit een donkere kamer,
Zag onze minister Cramer,
Ergens het verlossende licht,
En kwam met volgend bericht:
Exit gloeilamp en wel snel,
Op naar spaarlamp en TL!
Het levenslicht van onze peer,
Schijnt binnenkort niet meer.
Alvorens te lopen tegen deze lamp,
Graag verlichting van een ramp.
Kan de knop nog om misschien?…
Het persoonlijk magnetisme
gedicht
2.5 met 125 stemmen
42.291 De constante verandering,
nu al onderdeel van onze dagelijkse routine.
Dit is de grote dag,
de dag van het titelgevecht en het spontane compliment.
In de drukte zoek je naar het gat
in een gesprek en als op een teken lijkt de aandacht te verschuiven
naar geluiden buiten.…
HET SCHOTSCHRIFT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
734 zorgen
Het schotschrift van morgen
Vertelt ons al wat wij weten
Als wij het niet weer vergeten
Daarin uiten wij onze zorgen…
Meisjes...
hartenkreet
2.7 met 48 stemmen
4.042 Wat zijn ze leuk, vrouwtjes in de dop
eerst aandoenlijk, daarna erg wijs
Ik beleef ze anders dan vroeger
nu ik ouder ben en grijs
Onze jongste nu 'n dag oud
voor de zevende keer van het vrouwelijk geslacht
Mag de pret niet drukken
alhoewel onze Mike misschien liever een neefje had gehad
'n Bonte verzameling van kleuren
een mengeling van…
Nieuw Begin
hartenkreet
2.1 met 94 stemmen
7.086 …
We geven Elkaar Liefde, ongeremd …
21 Juni 2010, Onze Verbintenis …
Dat ik zoveel Ontvangen Mag …
Dit wordt een Ware Geboortedag …
De Dag van de Zonnewende …
Het Ja-woord geven we Elkaar …
Echte Liefde, het Bestaat ……
De weg van het hart
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.722 planeet te verzorgen
Te koesteren, en te eren
Het besef komt met liefde voor al wat leeft
Dus strooi met liefde, besprenkel de Aarde
Dan leven we allemaal in vrede
En ieder in onze eigen waarde…
GEEN MORGEN
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.314 konden we elkaar maar steunen
ook onze liefde gaat al kreunen
weg uit alle omstandigheden
was alles maar verleden
het heden geeft ons steeds meer zorgen
voor ons is er dan maar geen morgen
het werd ons allemaal teveel
adieu, vaarwel, geen morgen…
Menselijke sporen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
867 In de prestatie wereld
klopt de geest van morgen
al ‘s nachts op onze deuren
Vermoeid hollen we mee
met de tijd die
alsmaar sneller gaat
Werelden die veranderen
waar we bij staan
als razende tekeer gaan
Verdoofd door het…
Klaprozen in wildgroei
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
547 Een
koude nacht deed onze
lijven samen komen
We dansten een oorlog
In landen van heel ver
Zon en maan bekeken
Onze passen van toen
Wij snel signaleerden
Klaprozen in wildgroei
Rotsformaties in stijl
Dagen vlogen in blauw
Voorbij aan de tijd die
Ons restte in 't Kanaal
(Guernsey, 1990)…
Bevrijdende spil.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
547 Het veld
Waarop onze gedachten speelden,
Waar zwarte tulpen
Ondersteboven in de grond groeiden
Dat jij me zelfs volgt tot hier,
Waarachtig en ongelofelijk
Maar heerlijk
En alleen jij weet het:
-Het zal niet voor niets zijn-
Dat,
Wanneer de dagen erom schreeuwen
Onze aderen
Begerig zullen samenvloeien,
Jij afscheid zult nemen…
Picknick met bavianen
gedicht
2.0 met 23 stemmen
7.720 Onze chauffeur, de kok en
de reisleidster zwaaien verwoed met stokken.
Allengs stokt elke hap in onze kelen.
Een baviaan belaagt me onverschrokken,
maar ik wil toch mijn brood niet met hem delen.
Dat wil hij ook niet; liever alles stelen.
De evolutie wordt opnieuw voltrokken.
Dit keer verliest de mens.…
Eerherstel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
3.859 Van onze hartstocht en van onze brouille
wordt verder met geen woord door mij gerept;
beroerd genoeg dat jij er lol in schept
mij steeds weer met je toeren te vermoeien.
Je bent wel min of meer gehandicapt,
maar wat je nog aan kwaad kunt doen, dat doe je,
al is het op den duur wat moeizaam roeien
met die verrotte riemen die je hebt.…
Kerstfeest
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
680 Laten we knielen voor Hem neer
Aanbidden, danken en loven
In Zijn goedheid blijven geloven
Jezus, onze Heiland, onze Heer.…
Geen kalme reis
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
708 Geen kalme reis hebben we te gaan
Veel kan er gebeuren op onze wegen
We komen heel wat hindernissen tegen
Maar we weten, God zal ons bijstaan.
De eindbestemming zal geweldig zijn
Wanneer onze levensreis is volbracht
En God de Heer dan op ons wacht
Om ons te verlossen van verdriet en pijn.…
Als stilte taal geworden is
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.816 De warmte zal ons boven alles uit doen stijgen
Het fundament kan niet worden weerlegd
Zonder woorden niets verzwijgen
Houden van is niet teveel gezegd
De kracht van onze zwakte tonen
De ogen zien dat het zo hoort
De emotie zal ons belonen
Zonder een gesproken woord…
Lof in liefde
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.579 oevers
van de dood
Mocht de zee je komen halen
dan krans ik rozen op de deining
van onze afscheidskus
dan zal het gekrijs van de meeuw
de parel nimmer breken
Ook als mijn eenzaamheid
jouw schaduw speelt
in hemels licht…
Een grote stilte
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.483 Wij kruisen de armen op onze enge borst,
zwelgend het duister met de dikke dorst
van wie om water kreunde eer hij verstomde.
En deze vracht, dit groot benauwen wordt
voorsmaak van het gebeente dat verdort
onder het marmer, in de rèchte tombe.…
Zwoel oktober
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 namen in die berkenboom
hij daar nog stond in al zijn glorie
wij glimlachend op de knieën vielen
tastend langs de schors omlaag
onze namen lazen met een pijl in ’t hart…
Kerstfeest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Laten we knielen voor Hem neer
Aanbidden, danken en loven
In Zijn goedheid blijven geloven
Jezus, onze Heiland, onze Heer.…
Kerstfeest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Laten we knielen voor Hem neer
Aanbidden, danken en loven
In Zijn goedheid blijven geloven
Jezus, onze Heiland, onze Heer.…
Gedicht over een landschap
gedicht
3.7 met 27 stemmen
13.686 voeten
dat tastbare uur van de aarde, dat mag
maar woorden als wereld als tijd voor
onze vluchtig plek van de waarheid
schrijven zich weg, schrijven ons weg
Voor Paula en Gerrit Kouwenaar
-------------------------------------------------------------
uit: 'Tot het ons loslaat' - in Verzamelde Gedichten 2006.…
In een sprakeloos troosten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
586 brengt de wind
in zilte vlagen zee
die in eeuwigdurende mantra’s
rollend sissen kom maar mee
wij zijn gegaan
hebben het verdriet begraven
van de last die onze schouders
niet meer konden dragen…
Kijk en zie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 Kijk naar het jonge malse gras en zie,
de frisheid van onze planeet.
Kijk naar het riet dat onbezorgd wuift in de wind en geloof,
in vrede op aarde.
Kijk naar de druiven en zie,
onder onze zorg kan ze tot wijn kan verworden.
Kijk naar de wolken en zie,
hóe ze kringloop zijn.
Kijk naar de wereld, en naar haar geschiedenis.…
Een hemels paradijs
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 lief speelt onze geest
met dingen die we zien
een caleidoscoop van
herinnering completeert
onze eerste blik
in de verschillen van
beeld proeven wij verandering
vallen kleuren vorm en ogen op
wordt de stem als uniek
fenomeen meteen geautoriseerd
alleen jij komt binnen
als een hemels paradijs
zonder enig vergelijk
ruimte vullend warm…
Absurd
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
601 buur
dat mensen respect verliezen voor onze natuur
dat mensen vergeten er voor elkander te zijn
dat mensen samen moeten delen, jong oud groot en klein…
Feline
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
549 Het wegdrijvend gedonder oostwaarts
herken ik als onze eerste opschudding
die boze impulsieve ongeremde galm
die zich verbergt in een aambeeld.
De kleuren die jij nalaat aan de horizon
is de herinnering aan onze verzoening
als mijn eerste handgeschreven pleidooi
met als titel de schoonheid van jouw naam.…
Door het oog van een naald
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
734 Maar dan, valt er een steen in onze vijver.
Geworpen door iemand of door ons levenslot.
Ineens. Onverdiend. Onaangekondigd. Zomaar.
Vermomd als diagnose, pech of als kwade god.
Dan moeten we kruipen leren. Kruipen.
Kruipend door het oog van een naald,
vallen de schellen van onze ogen, en
leren wij zien wat puur geluk bepaalt.…
afscheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
863 we hielden jouw hand
vast in de onze
kusten jouw koorts
we streelden jouw wangen
en we lieten onze tranen los
in vrije loop
je mocht gaan – we wilden het niet –
het verdriet was groot
toen je ons verliet
maar toch zijn we blij voor jou,
jouw pijn is weg
de koorts gesust, jouw rustige slapen
zacht gekust
in dankbaarheid, in…
ruilhandel
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
904 hachje
veilig te stellen voor
denkbeeldige vijanden
terwijl wij - in de ban van Pokemon
argeloos onze weg vervolgen
op het pad van brood en spelen
leveren zij - die ons bewegen
óók wapens
aan elke
vijand…
In de vertraagde tijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 Langzaam tikt onze innerlijke klok,
volgens een verborgen programma.
Dat programma geeft ons extra tijd.
Tijd om uitgerust van start te gaan.
Tijd om ons leven zelf te sturen.
Tijd om aandachtig stil te staan.
Bij dat prachtige verhaal.
Bij de logica van ons gevoel.
Bij de poëzie van het leven.
In onze eigen, vertraagde tijd.…