35888 resultaten.
Het schemerde
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
1.297 Het schemerde al toen ik
langs grauwe huizen liep
en daar herinneringen zag van
het huis waar ik als kindje sliep
Ik proefde weer de sfeer van toen
de stilte van de kleine straat
waar op het hoekje nog steeds
dat klein en oud cafeetje staat
Ik wist ik heb hier niets te zoeken
mijn ouders zijn er niet meer
en ook mijn boers en zusje niet…
Landschap
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
692 Dit landschap lijst ik in:
gras en bloemen
een weelderig palet
daarbovenuit de jonge struiken
en de sombere bomen
hoog in de lijst
zweeft een wolk
het blauw voorbij
wees niet gehaast
neem nog wat tijd
op de rand van bos en wei
staat wellicht een ree
aandachtig
of een vlucht duiven
zwenkt de omlijsting binnen
verdwijnt naar het…
De balkende man
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
646 Verbolgen verbuigt
hij alle zinnen
die zijn kromme
geest ontwaart
niet meer in staat
zich te bezinnen
verloochent hij
zijn huis en haard
en buigt zich voor
de man met baard.
Gebogen wroet hij
in zijn wetboek
de pedante chagerijn
zijn ziel verzuurd
het hart verhard
verlustigt zich
aan het vilein?…
Het toneel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
628 De wereld draait door, ik denk té snel,
tijd staat niet meer stil voor een tel.
Niemand is nog naar zichzelf op zoek.
Het toneel waarop we ooit konden leven,
blijft leeg, het lijkt ons om het even.
Voorbij is de kans op een open doek.…
Soms is het ...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
792 Hoe je gelaat geëtst staat
op de wanden van mijn ziel
en je ogen die mij ooit aanzagen
en je stem die mij ooit sprak
ik ben de kleur niet vergeten
en de klanken niet
van ver zal ik je herkennen
aan het geluid van je schreden
waar ik lang geleden mijn
eigen voetstappen deed volgen
tot waar je ook liep
soms is het dat ik je hoor roepen…
Buitenspel
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.539 Hij staat daar langs de lijn,
zijn plaats: links-buiten-spel.…
Doodgewoon, gewoon dood
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.372 Geen bloemen wilde zij
echt geen bloemen
ja, dat had ze ooit gezegd
daar staat hij dan
met een rode en een witte
roos in zijn handen
want daar hield zij zo van
geen bloemen wilde zij
echt geen bloemen
ja, dat had ze ooit gezegd
wat nu, mompelt hij zacht voor
zich uit
tot de dood ons scheidt
was toch ook niet de afspraak
geen bloemen…
als je alleen bent
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
1.262 als je alleen bent en alleen zijn duurt lang
dan staar je zomaar uren uit het raam
je staat daar en fluistert zachtjes zijn naam
want hij verdween, er was plotseling iemand leuker
er was iemand veel knapper en misschien
een collega van dezelfde afdeling
een stuk en grappiger bovendien
maar het geeft niet, zoiets kan gebeuren
hij was geen…
Vader
hartenkreet
2.9 met 33 stemmen
3.996 Zo lang dood al, dat ben jij
zoveel dingen daardoor verdwenen
Dat ik een kind was kwam door jou
en dat jij zo trots was op mijn daden
dat hoort bij kinderen en bij vaders
Ik weet waar je urn staat en bezoek
bijna nooit dat droevig oord
vol met stenen en naamplaatjes
Al die bloemen in die kleuren
alsof er ook maar iets te vieren valt
Straks…
Vrees niet
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
865 Vrees niet, je naam staat opgeschreven,
al blijft de zee een waterplas,
al zullen bergen het begeven,
al weet je niet meer hoe het was
toen je als kind vol oervertrouwen
de toekomst droomde als een stad
waar iedereen in samen bouwen
genoeg aan vred'en vreugde had.…
kleuren gebeuren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
588 op de ezel staat het doek gespannen
te wachten op de eerste streek
met gemengd gevoel en
de kleur van limoniet
die ik heb opgediept uit
het moeras van mijn onderbewuste
(waar sissend en borrelend de bellen
barsten boven de kaartenhuizen
die ik gebouwd had op te drasse grond)
voorzichtig beweeg ik het penseel
richting linnen en…
Identiteit
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
907 Steken kop niet boven maaiveld uit
dan zijn we prooi van politiek correct
van nuchter volk beneden de zeespiegel
in een land zonder persoonsverering
Watermens aan de voet van de zee
Europa’s rivierendelta in z’n aderen
duizend jaar in staat van wateralarm
creëert een volk als de Hollanders…
Halfoogst
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.667 Maria, Vrouw verheven hoger
dan zon en maan en sterrenrijk,
Ge staat voor velen nu te kijk
maar waart een onbekende, arme moeder.…
ouder worden
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.395 Een mooie schoen aan mijn voet,
staat me goed.
Nieuwe bril op mijn neus
een tikkeltje rood op de brug,
dat is mijn keus.
Ik voel me nog jong van geest,
maar het karkas is er geweest.
Er zit sleet op,
maar niemand die het ziet.
Meer dan een halve eeuw
meedraaien in het leven
en van alles kunnen beleven.…
Weglopen
gedicht
3.4 met 24 stemmen
7.980 Ik wil niet kijken maar ik kijk
tot vader voor me staat.
Ik wil niks zeggen maar ik praat.
Zijn hand ligt op mijn haar.
Kom, zegt hij, kom, het is al laat.
Stil nu maar.
Nu gaan we samen op de fiets.
Ik denk aan niets…
Ademt onafhankelijk zijn
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
853 vlek
ogen uit een schaduw
bij de muur
ademt onafhankelijk zijn
de geur van bier
en rookt het gif
dat basis lijkt voor
dubieus vertier
ze raakt ons
als ze wankelt
de muur haar loslaat
en een schaduw wegvlucht
met haar grijns
rotte tanden klagen
vingers wijzen met hun
zwarte nagelranden
naar de wanhoop die
verloren voor ons staat…
Geleend licht
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
953 Hoe later het uur, hoe breder de deken
en hoe talrijker de beelden die spreken
van een glimp van zijn, een tel in 't leven
van een mij, een jou, een hem of haar verweven
in een keten van kristallen kralen
die hun pracht niet danken aan het eigen pralen
maar aan het blootgaan voor een hemelschicht
die onze staat vereeuwigt: het geleende licht…
de tijd glijdt, en snel
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
687 waar is nu dat ventje
met zijne leeren laarzen
dat kwam vissen en zingen
in de vijver van onze hof
het groen wordt stilaan bruin
geen gras dat nog wil groeien
en het mos dat welig tiert
van eigen belang en meer
de herfst was onmiskenbaar
daar, de kat heeft het verteld
in grommig gespin, de sporen
in diverse huid gegrift
staat de winter…
Een heel nieuw jaar
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.292 Een heel nieuw jaar dat staat te blinken
als zonnelicht in kinderogen;
een heel nieuw jaar waar wij op klinken,
om moed en durf voor al ons pogen.
Een jaar dat weer naar vrede vraagt
en stil geluk graag wil behoeden;
een jaar dat o zo graag vertraagt,
geloven doet en licht vermoeden.…
Voorwaar!
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
714 Wanneer de lucht is opgeklaard
't geluid daar buiten is bedaard
staat iedereen klaar om met een
sneltreinvaart van de frisse
lucht te genieten die onvervaard
altijd weer tevoorschijn komt.
Voorwaar een wonder, dat na dat
gebulder en gedonder de zwarte lucht
altijd weer blauw wordt.…
Als de passiebloem bloeit
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.609 Als de passiebloem bloeit, sterf je niet
want dan kun je haar parfum niet ruiken
haar mooie bloemen blijven ontluiken
in de kleur die zo past bij verdriet
Als de passiebloem bloeit, huil ik niet
want ik laat m'n geluk niet doorkruisen
nu mijn hele heelal staat te druisen
in de branding van al m'n verdriet
Nu de passiebloem bloeit
laat ik…
door de tijd gejaagd
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
930 ons verhaal staat hier
even op papier, maar vroeger
toen wij niet schrijven konden
maar gelezen aan de kleuren die
zo vrij en uitzinnig gegeven
je bent gewoon geworden
kent de rij, de keuterboerderij
oogst alleen maar meer
moderne tijden
waar ze zijn gebleven
je handen op m'n lijf
zo stijf, ik zal ze weren
als de pest in een postpakket…
dichten
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
695 ik mij voel
vertellen wat ik er nu mee bedoel
soms schrijf ik met een traan
emoties zitten diep en komen spontaan
dichten je kan er heel veel in kwijt
je gevoelens de verandering van de tijd
nu ben ik niet meer te stoppen
het liefst wil ik alle papier vol proppen
schrijven hoe ik er over denk
ik ben blij met dat mooie geschenk
mijn naam staat…
Uitverkoren
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.092 snel
gewoon omdat ik lach
ik voel me uitverkoren
om gelukkig te zijn
De zorgen die eens
op mij loerden
laten mij nu alleen
liefde van alle mensen
sla ik als een warme deken
om mij heen
gisteren is geweest
het wederzien
was geen wijs besluit
de toekomst rolt
vol verwachting de rode
loper voor mij uit
niets is onmogelijk
op mij staat…
Wil je praten?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.772 Alles wat komen gaat doet jou pijn
het zwarte gat staat op wacht
slechts denkend op korte termijn
ontneemt het negatieve jou de kracht
Ik wil jouw onzekerheid strelen
genezende gesprekjes uitstrooien
jouw gapende wond van angst helen
inspiratiesnippers in de lucht gooien
Dus ik neem je mee op reis
we zullen vast verdwalen in woorden
maar…
Het vergane beeld
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
914 Zoals het daar staat
Nog steeds trots verheven
Hoewel het al vergaat
Een heel mensenleven
Vluchtige blikken
Langslopende mensen
Ze laten je stikken
Voldoet niet aan hun wensen
Eén blik is vasthoudend
Langer dan een moment
Bijna benauwend
Maar de ogen schijnen bekend
Een vage herinnering
Een blik van jaren voorheen
Vol bewondering…
dank je wel
hartenkreet
3.4 met 35 stemmen
15.511 schepte in het leven
ik wil je bedanken voor alle zorg
die je als vanzelfsprekend,
zonder de juk af te werpen, droeg
ik wil je bedanken, maar ik ben
te laat, jouw heengaan... te vroeg
ik zal je bedanken in een gebed
waarin mijn eerbied en respect
voor jou tot in de hemel reikt
maar
ik wil alleen maar janken en bidden
dat je naast me staat…
15 jaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.525 Na 15 jaar
kan ik niet ontkennen
dat je nog steeds
in staat bent om
mij te verwennen.…
wasvrouw-het gevecht met de engel
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.344 ogen
die alles zien en leven
uit putten delven
was het een wasvrouw
die in ochtendkantoorlicht
langs mij sliep op straat
ik zag haar niet blind
geslagen me zelf te groot
lichaam op barsten
moet wakker waken
gleden er vannacht geen twee
ogen gele maan
ik haat het vechten
moet morgen glimlach maken
mensen die praten
het licht staat…
Melaatse platanen
netgedicht
2.5 met 24 stemmen
14.123 Kaal en in een strak gelid
langs eeuwenoude oprijlanen
in uniformen fijn van snit
staan ze melaats, oude platanen
De torenschaduw bedekt hun naakt
gebroken takken, ongespalkt
de vrieskou heeft hun hart geraakt
met rijp de kruinen witgekalkt
Een zwijgende stoet van trieste bomen
staat roerloos onder het klokgeluid
het goddelijk spel, niet…