9414 resultaten.
Herkenbaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
916 Welsprekend
een juist accent
van een vroege
lentezon, als
druppels water
uit de diepte
van de levensbron,
herkenbaar ritueel
nooit te nimmer saai
en zacht als fluweel
lijkt 't of ik niet
anders heb gekend.…
Gobi
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
3.158 niet te bereizen zonder meer water
dan je kunt dragen, meer
liefde dan je hebt
tegen de dood:
niets dan ons eindeloos zand en
ons grind, harteloze rotsen, dwaalwegen
die ons verdwijnen.
ja, je hoofd ligt tegen mijn schouder,
je krullen tegen mijn wang , we doen
nog zo, als we gaan slapen.…
Gobi
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
3.223 niet te bereizen zonder meer water
dan je kunt dragen, meer
liefde dan je hebt
tegen de dood:
niets dan ons eindeloos zand en
ons grind, harteloze rotsen, dwaalwegen
die ons verdwijnen.
ja, je hoofd ligt tegen mijn schouder,
je krullen tegen mijn wang , we doen
nog zo, als we gaan slapen.…
Dromenspel
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.130 je te ontwaren
op de weg van emerald
Jij die ik mij eeuwig
zoet herinnerde
Verborgen
in de stille koralen
van mijn dromenspel
Ik verdwaal zonder spijt
in je zilveren labyrint,
in de kristallen
van je tijdloos licht
Wever van visioenen,
met je
dwaalspinsels van amarant,
je ijle bloemenzeeën,
smachtend naar de koelte
van levend water…
Jeugdherinneringen!
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.328 als ik wandel door de straten
van mijn jeugd
komen de herinneringen terug
helder als water
ik ben weer een kind tussen
de grote mensen
onbevangen vrij en blij
loop en spring ik door
het gras dat groener lijkt
dan het ooit was
mijn gedachten worden wreed
verstoord door het geluid
van teveel verkeer
ik loop door de straten
van mijn jeugd…
Wijnbad
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.078 Boven geurige nevel
van schuimbellen en bad-olie
spiegelt witte wijn
een eigen klein oppervlak
Je hand liefkoost
de voet van het glas
je ogen staan zacht
je mond is vochtig, wat open
Onder de belletjes
maakt je huid
je rondingen heimelijk zichtbaar
en tastbaar dichtbij
Een kus en nog een;
mijn lippen verdrijven water
en proeven…
de reiziger
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.235 de reiziger staat stil
hij overwelft de gehate vlakte
hij wikt de taal van zijn herinneringen
het lied des vaderlands
de reiziger leeft in gemeenschap
met uur, dag en tijd
hij groet de nederige passanten
en de bloemen aan het venster
loopt gezwind over het water
peilt de weemoed van de vissen
hij bezielt geen plan
stuurt geen kudden…
Slapen in het blauw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.270 Dobberend op zilveren rust
bergdekens die heerlijk vaag
opduiken langs de zwoele kust
het is de mooiste dag vandaag
De zee blauwer dan blauw
net als die twee ogen aan boord
die twee ogen zijn van jou
we staren…zeggen geen woord
Op het dek onder een deken
kabbelend water aan onze zij
genoeg naar de sterren gekeken
welterusten, lieve schat…
die mooie beloften
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
9.597 De grazige weiden, de stille wateren,
ik heb ze gezocht en inderdaad
gevonden, ze waren nog mooier
dan mij was beloofd,
prachtig.
En in dit liefelijk landschap de zoon
van de maker, aan een boom genageld,
maar geen spoor van geweld
of verzet, alleen maar
vrede, rust.…
Je bent meer mens
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
2.329 Ik breek het brood
in stukken geslagen
breng de kelk met wijn
aan volle lippen
je witte boord knelt zweetdruppels
vermengen het heilig water
als een samenzwering
in goddeloos perspectief
het gezang van Engelen verheven
smeek ik met zondige ogen
een hoogtepunt in heilig gevloek
mijn handen likken zwarte krullen
jij bent meer mens…
In gevecht met de natuur
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.156 In gevecht met de natuur
Net als al die keren
Maar nu zelf achter het stuur
‘k Zal ze wel eens leren
’t Water spat over je heen
Wind blaast om je hoofd
Even helemaal alleen
Alles lijkt verdoofd
Ook al ga ik onderuit
Wat wel eens gebeurt
Iemand haalt me er weer uit
Niet te lang getreurd
Dan relaxed weer op mijn boot
Vertrouwend op…
Ik verscheep mijn hart
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
547 ben een banneling
in deze gerezen tijd
doorklieft verga ik vol
van pijn en zielendorst;
het anker is verroest tot
aan de jaren waar boeg en
steven mij de wind
en knopen geven
maar het varen
herbergt geen doel
waar het roer zich
ook naar went;
het liefst althans
in woorden tot mijn spijt
is het mijn beeld dat telkens
door het water…
Moeder Natuur
hartenkreet
4.5 met 27 stemmen
1.985 Vliegen door Water
Zwemmen door Vuur
Wetten van Liefde
Van Moeder Natuur
Branden in Aarde
Lopen op Lucht
Met jou in mijn hart
Nooit meer een uitvlucht
De regen verdampt
De Zon kust de Maan
Ze breken door
Bij het slapen gaan
Ik kom naar jou
Verlicht jouw nacht
Mijn Maneschijn
In al haar pracht
Ik warm me aan
Jouw Zonnevuur…
Herfstgloed
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
990 koppig lang hadden de bomen
hun zomerse groen vastgehouden
maar slechts twee nachten vorst
hebben nu de vreugdevuren
van de herfst weer aangestoken
bladeren gloeien oranje
goudgeel en bloedrood op
een valse belofte van warmte
op deze koude najaarsdag
de zon doet nog een waterige
poging het licht wat te verlengen
en verspreidt een gulden…
Onnadenkendheid
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.523 Dan kijkt hij met vermoeid gezicht,
naar de brieven, niet aan hem gericht,
maar toch, hij gaat even later,
de postzegels weken boven ’t hete water.
Zijn wereldje is heel klein geworden,
de kinderen druk, zijn belangrijk geworden,
voor hem bezoeken hebben zij geen tijd,
of is het gewoon…onnadenkendheid.…
Hemel en aarden
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.606 in je aura wil ik wel zweven
aarden als engel, in je hoofd
wil ik vanzelf in je hemelen leven,
en nergens de duivel - maar jij die me looft
aan je adem wil ik me warmen
branden mijn handen, aan je borst
wil ik vanzelf je in vlammen omarmen,
en nergens is water - dan houden we dorst
in je ogen wil ik verdrinken
nat onze monden, op…
met de muziek mee
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
700 MET DE MUZIEK MEE
Zwierig zwaait de zwabber ’t zeil
bij een Menuet van Bach
‘k Was verbaasd toen ik dit zag
op een doordeweekse dag
Uit de gratie is de dweil
Water Music klinkt verwaaid
‘t Ruimte sop wordt rondgezwaaid
als de mob de vloer verfraait
Wekker tettert onderwijl
Dromenboek slaat mokkend dicht
Cynisch is het ochtendlicht…
Lente aan zee
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
791 Lente aan zee
grens tussen water en land
hagelwit strand
te midden van elementen
Dichter bij de oorsprong
van het leven kom ik niet
lentewarmte jaagt grauwe kou
de zee over naar ‘t noorden
In de luwte
aan de voet van de duinen
bij ruisen der branding
zink ik weg in ‘t geheel
Los mediterend op
in blauwe weidsheid
de…
Twaalf graden
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
793 Snotterige twaalf graden
en alleen maar regen
Aquaplaning
op straten alsook
in mijn luchtwegen
De eerste drie maanden
die een Nederlands
jaar sieren
oogt Holland fraai
hoog water
en brede rivieren
De eerste drie maanden
zijn gelukkig voorbij
We leven weer in april
En mijn vriendin is ook blij
want in mijn luchtwegen
is het ’s nachts…
losgelaten
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
892 als ganzen boven 't taaie veen
in tomeloze vlucht
of glinster van het zonlicht
op het dreigend zwarte water
zo min kan ik nog hechten
aan dat wat mij beweegt
langs de immer saaie snelweg
als in een flits de heidevelden
en o, het late zomers zandpad
dat ons het vrijen geeft
de melodie die niet beklijven kan
verlangen in een fado die…
Zaailing van zwarte grond III
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
880 Wijl het zwarte koren schuurde
langs haar ingevreten wonden
beet Brechtje op een houtje en
vloekte grommend naar de honden
haar nazaat werd geboren
in het wolkig water van de beek
waar Brechtje lijkbleek wegtrok
toen ze in lucide ogen keek
waar biest vloeide uit haar borsten
huilden wolven als in nood
zij vreesden het wrede dorsten
van…
Zo perfect
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
608 iedere dag
zie ik ochtend dauwdruppels
ademt water in meervoud
uit eigen kracht
is van onschatbare waarde
waarlangs nieuw leven blijft groeien
om geboren te worden
voor het voortbestaan
zo perfect zo volmaakt
maakt het onmogelijke mogelijk
zonder een mensenhand
het blijft een miraculeus wonder
dit wonderproces
zal zich eindeloos…
Boom te zijn
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.046 in het duizendbomenwoud
heb ik een schors gevonden
de boom was eruit
ik trok haar aan, ben gaan staan
zoals bomen doen
mijn voeten vergroeiden met de aarde
armen vertakten zich, handen werden groen
met gevoel in duizend vingers
proefde ik wind en water
vervuld tot in mijn kruin
schilderde ik schaduwen voor later
op het speelse gras…
Licht in oude dromen
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
556 Wat in tegenstelling tot
heldere beken in boeren
sloten te zien, kroos
verbindt voorbijgaande
oevers, spiegelend om de
aardse adem te beliegen,
stromend met troebel water
mee, waar stilte vleugels
krijgt van witte zwanen
over de ruggen van de wind,
zijn het mensen die betalen
wat bijgeloof verzwijgt, een
vanzelfsprekende maan…
- De zoute smaak -
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
537 Bitterzoet branden de lippen,
de zoutige smaak van de zee
het branderig gevoel, de vrijmoedige geest
...laat ons juichen vrolijk en verblijd
laat ons water scheppen
met vreugde uit de fonteinen der ziel
de bronnen der verzoening,
laat de liefhebbers
gerechtigheid proeven
in het achterste gedeelte
boven in de mond...…
Niet welkom in de hemel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
546 hoge poorten blijven gesloten
niemand begrijpt me
gevoelens veranderen
veranderen mij
iedereen is anders
in deze te grote zee
reikt niemand mij de hand
echoën golven tot in de verte
grote dieptes blijven onbereikbaar
drijf onbegrepen naar waar
jij je verborgen houdt
onder water
wil de hemel mij niet
niemand geeft een zier
kabbelt…
Op naakte huid
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
470 *
jouw adem, uitgestoten langs de lente
geurt liefde tussen boom en blad
en valt
in milde streling op mijn naakte huid
waar de zomer bloeit liggen oeverloze lelies
waar wat schaduw kust
rust de tijd in een rivier vol stenen
het water gaat haar weg
en waar ik mijn blozen leg, blinkt de roze
avondgloed…
Mijn hart glimlacht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
930 Zoals suiker in water
maak Jij deel uit
van mij:
onzichtbaar en
toch overal
aanwezig.
Mijn hart glimlacht
als ik Jou zie.
En ik zie je overal
met je liefdevolle
glimlach.
Laat ons varen
naar de oceaan
Jij en ik en
wil Je alstublieft
mijn innerlijke piloot zijn
op deze lange en
mooie reis?…
Toen, het dal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
617 Toen het dal
Ik verloor mijn weg
en hervond hem
tussen de wateren
en bossen
tussen de velen paden
strek ik me uit
en kijk omlaag
over het dal
Het uitzicht
ligt smetteloos voor me
onwetend wat er verder
voor me ligt
ben ik nu
zoals ik geloof
dat ik nou eenmaal ben
Toen het dal
De muren
waarin ik vastgeketend zat
liggen ergens…
stil voor later
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
809 nog herken ik jou
de blijheid in je ogen
de lach om je mond
de lijn bij je wang
t maakt me bang
dat je wegdrijft
op de rimpels
van het water
bewaar je ze
voor later
zodat als ik je dan zie
je ogen zoek
je mond weer vind
je wang kan strelen
bewaar je je ziel
voor mij
zodat ik me echt kan geven
onverborgen
voor het leven
zo kort…