7668 resultaten.
- Dankbaar Verlangen -
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
758 groter als aangereikte bomen, vergelijkbaar
in mijn filosofisch verlangen..naar jou.…
Weer en wind voorbij
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
654 Je liet mij vallen
of het herfst was
-als een blad aan de boom
draaide je je om-
maar het werd lente,
dat ik je nachtmerrie
in mijn armen droeg.…
de rust van september
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 nu komt de natuur tot rust
lage zon verlengt schaduwen
avondnevels verdoven dagen
dempen het goud van afscheid
bomen verliezen hun pracht
kale takken buigen in de storm
daar is hoopvol leven verborgen
in de kille en donkere grond
maanden van felle verstijving
en sluipende dood trotserend
kiemend in de levenswarmte
van de klimmende lentezon…
Denkwerk (1 )
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
584 een voorjaarsvlinder niet zou sterven
maar veilig wist te slapen in een sterrenbos
genesteld onder een zacht bedje mos
hoe vaak toch opende zich het rozenhart
sloten de blaadjes zich vol tederheid
in een pose vol vertrouwen
wist zich elke plooi glad te vouwen
doch door de jaren heen groeit er
een schaduwblad in de frisse groene boom…
De weg kwijt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
633 De bomen die kaal zijn ademen romantiek, de
mensen waaraan je je stoorde storen je niet meer,
je kijkt ook wat verloren om je heen en denkt
aan haar en aan morgen. Aan samen zijn.
En dat dan de hele dag!…
treurzang in het park
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
546 met bloedrode stippen op hun stam stonden ze er
treuriger bij, alsof ze voelden wat er komen ging
want hoe vertel je oude bomen dat zij overbodig
waren, moesten wijken voor een ruimer zicht
wellicht waren ze liever een natuurlijke dood
gestorven, doorheen de tijd vanzelf omgewaaid
nog lang klonk na het harde geluid van de zaag
hun zacht…
vanzelfsprekend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
526 vanzelfsprekend
je moet het niet alleen weten
dat er leven in de bomen schuilt
je kunt het zien zegt ze
en zij kijkt al zo lang
iedere dag opnieuw leren kijken
en jezelf bestraffend toespreken
als je overal net aan voorbij gaat
als het gebeurt
het alloude nieuwe
niet triomfantelijk
maar gewoon omdat het
onvoorwaardelijk vertrouwt…
Passé
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
553 teruggaan naar het punt waarna ik dwaalde
kan niet meer, die dag is verstreken
en nieuw zaad schiet in de nacht
ik loop langs oude bomen met gedachten
als slingers verstrikt in takken na een feest
dat anders uitpakt dan verwacht
trek de lijnen mee naar morgen
steek mijn pen in de vervaalde vlaggen
waarop gisteren zijn kleuren bracht…
Eindelijk bijna lente
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
647 Om door het park te gaan lopen, de bomen
met hun groene kleed te zien en ruiken en
om het water te zien ná rillen van de winter,
en de vogels te horen roepen en zien zo nu
en dan.…
Onveilige vrijpoging
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
555 De man, die d'r tracht te onteren,
wordt geenszins verwend,
echter plots impotent:
goed getimed kon de bom exploderen.
Het is dus zo klaar als een klontje:
de vrouw had gewoon een kort lontje.
Ze was - impulsief -
op geen stukken na lief.
Ja, de man is kapot van het blondje.…
Bij vlagen van de wind
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
677 ik zie vanachter mijn raam
de armen van de boom
gewichtig heen gaan
en weer terug
zelfs iets verder dan vooreerst
de bladeren wuiven
naar dode scheuten
die nog steeds,
en dat voelt als eeuwig,
messcherp op mijn
bezielde huid staan
beschermen
al dat in mij ademt
tegen de wereld
in het buiten
het kan ook zijn
dat mijn profane…
SILENCE
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
691 Silence
Een hoopje zand
Kleine verhoging in het land
Verstopt achter boerderijen
Ligt daar het kerkhofje
Van Zwartewatersklooster
Hier zou ik mij neer willen vlijen
Bomen en hoge zerken
die een schaduw werpen
op een voorbij leven
Niks meer te streven.…
horen
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
632 ik kijk hem bevreemd aan
bemerkt hij het lawaai dan niet
de wind alom
en hoe ik alles hoor vallen
het blaadje, bedekt met bedrog
de rotsblokken op mijn naam, de assen van de zolder
waarvan ik het beeld verdrongen heb
dit land is niet van mij, antwoord ik
alles wat ik achterlaat zijn de muren
de vele muren in mijn handpalm
en de boom…
Het genietende zomerlandschap
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
602 Het zachte zomerbriesje
vanuit de bergen zucht
verlangend zachtjes
over het warme landschap en
laat de blaadjes van de bomen
met dansende muziek antwoorden.
En de hoge palmbomen
met een hart vol vruchten
maken dit prachtige kleurenspel
waar ik hier heerlijk
deel van uitmaak tot
een wereld van mijn dromen.…
Bekleurenswaardige herfst..
netgedicht
4.3 met 67 stemmen
1.858 Nu de dagen breken met lommerrijk groen,
de zon haar immense kracht verliest,
verkleuren bomen pronkend hun fatsoen,
de wind die stil aan hun bladeren briest.
Oneindige kleuren komen in beeld,
pracht glinstering door ochtenddauw,
roodbruine warmte dat wijds aanbeveelt,
tegen de horizon in hemels lichtblauw.…
Ineens weet ik het niet meer
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
515 De zomer is vergaan, de bomen kleuren
tot goud en geel, maar vallen vol van
weemoed die de lucht zelfs kleurt tot
grijs en somberheid. Ik weet het niet,
niet meer.…
De dood van een poëet
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
687 Ze hangt haar dichtersjas aan kale bomen
als vangnet voor de stemmen in de nacht
die drijvend op de wind worden gebracht
door sluimernevels van ontslapen dromen
en morgen zullen hun verhalen zacht
over die oude jas zijn neergekomen
om aangedaan in het gevoel te stromen
als muze waar ze lang op heeft gewacht
maar blijkbaar heeft zij zich…
MIJN ABRIKOOS
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
603 je bent mijn abrikoos
ontsproten uit een boom,
die in de lente uitbundig bloeit
in een oogverblindende pracht.…
Deze herfst
gedicht
2.7 met 15 stemmen
9.567 Hoe springen ze dan
zo geroutineerd uit hun bomen? Waarom
haperen ze niet in hun val?
Ze hebben dit duidelijk al eerder gedaan,
ze kennen hun weg.
Maak mij niets wijs. Niets is ooit nieuw,
en zeker het einde niet.
-------------------------------------------
uit: 'Wees gerust, maar niet hier', 2011.…
kerstmis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.042 vroeger hadden we een groene boom
met engelenhaar op alle takken
daar tussen door daar hingen kransjes
door moeder zelf gebakken
en 's avonds werd het even stil
als vader dan ging staan
voorzichtig lichte hij de kaarsjes
die glanzend branden gaan
vrede op aarde zong dan mijn moeder
vrede toch voor iedereen
zij geloofde echt dat het zou…
Het is niet te bewijzen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
647 Er is geen bewijs dat God zou bestaan
Maar als men kijkt naar de prachtige natuur
De bomen, de bloemen, zo mooi en puur
Daar kan alleen een Schepper achter staan.
Wij mogen in God als Schepper geloven
Dat Hij de hemel en aarde gemaakt heeft
En zich nog bekommert om alles wat leeft
Zijn schepping gaat ons verstand te boven.…
Daar zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
809 De bomen lichten op, de bladeren glimmen.
Mijn adem is diep en lang.
Ik voel mijn ogen knijpen
om alles te ervaren wat ik waarneem.
De wereld als geheel,
waar triviale problemen lijken te verdwijnen.
Een kort ogenblik waarin ik echt gelukkig ben,
een moment tussen eeuwigheid en einde.…
Stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
616 In de stilte sluimert het geluk
in de stilte sluimert
haar geheim
ze geeft het niet prijs
ze gaat niet open
of geeft zich bloot,
daar, daar in het woud
waar takken en bomen
een dicht gegroeid bos vormen,
daar heerst de stilte,
het evenwicht en de harmonie
van de natuur,
van Moeder Aarde;
ze geeft zich niet prijs,
ze geeft zich niet bloot…
strelende lente
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
769 Als het gordijn van de nacht
door het morgenlicht
is opengegaan
en de aarde zich aan de lenteregen
tegoed heeft gedaan
is het gras groener dan ooit
en het groen van de bomen uitbundiger getooid
fluitekruid en boterbloem sieren
als een geweven kanten lint
berm en waterkant
wiegend in de wind
vogels uit volle borst weer zingen
en zonnestralen…
Meer dan een gezicht
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
841 het niet
wanneer hij vliegt over veld en vijver:
een vlucht
in een enkele lijn of wat achterblijft
op een gezicht, soms verward
en veel meer dan een zoektocht
in ogen
expressie als pure poëzie
die hij doorgeeft aan hen die het gelaat
van kunst willen vinden
binnendringen in zijn droom;
waar hij doolt langs twijgenlicht,
als bomen…
Grasland
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
579 Schaduwen groeien op het veld
van bomen die staan opgesteld
uit het gelid langs d’ akkerwal.
Geploegd, gezaaid, ’t ontluikend groen
strekt hoopvol naar het zonnelicht
de sprieten uit als tegenwicht
voor wortels die dat anders doen.…
Waar blijf ik met mijn vragen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
616 de zomer heeft zich ingepakt
berust in een verlatenheid
herfst brengt me heimwee
een stille weemoed
terwijl de wind
toch zo vol van leven
over de aarde raast
menig blaadje omhoog blaast
en ik zie hoe een kind
dansend haar weg vindt
zich verbaast over de vruchten
die de bomen verlaten
hoe handjes graaien, pakken
verstoppen in jaszakken…
Catherine
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
3.118 vandaag verliefd
spring je treden
in paren naar beneden
morgen bedrukt
kruip je weg
in de kelder van jezelf
ik sla je gade en zie
brokjes van mezelf
hele delen van je papa
wij puzzelden samen
een kind, dat toch uniek is
groei naar je eigen dromen
maar als je wankelt onderweg
of trilt als een jonge den
wij zijn als diep
gewortelde bomen…
bladbeginsels
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
493 goed
ze verstopt zich tussen tak en blad
kleinhoofdig knikt ze, in een tere bloem
de rokjes stijfgesteven nog
maar toch
zelfs een bij heeft het gewaagd
haar stugge slippen op te lichten
het doet goed zoals het gaat, voorzichtig nog
maar toch
wijdt een glimlach zich aan nieuwe tijd
ze danst subtiel door licht verleid
en welt al tussen bomen…
Vader
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
888 jou door het lover liep
En hoopt dat ze je vindt
Ik zoek tussen beuken en berken
Door bladeren en natte mos
Het bos waar je zo graag kwam
En hier laat ik je los
Je geest deint op de wind
Elk briesje neemt je mee
Laat je zweven door het woud
Laat je dalen naar benee
Dwalend door het beukenbos
Zwerf ik kalm en onbevreesd
En hoor de bomen…