Alle inzendingen over bomen

7668 resultaten.

Sorteren op:

- Dankbaar Verlangen -

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 758
groter als aangereikte bomen, vergelijkbaar in mijn filosofisch verlangen..naar jou.…

Weer en wind voorbij

netgedicht
5.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 654
Je liet mij vallen of het herfst was -als een blad aan de boom draaide je je om- maar het werd lente, dat ik je nachtmerrie in mijn armen droeg.…

de rust van september

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
nu komt de natuur tot rust lage zon verlengt schaduwen avondnevels verdoven dagen dempen het goud van afscheid bomen verliezen hun pracht kale takken buigen in de storm daar is hoopvol leven verborgen in de kille en donkere grond maanden van felle verstijving en sluipende dood trotserend kiemend in de levenswarmte van de klimmende lentezon…

Denkwerk (1 )

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 584
een voorjaarsvlinder niet zou sterven maar veilig wist te slapen in een sterrenbos genesteld onder een zacht bedje mos hoe vaak toch opende zich het rozenhart sloten de blaadjes zich vol tederheid in een pose vol vertrouwen wist zich elke plooi glad te vouwen doch door de jaren heen groeit er een schaduwblad in de frisse groene boom…

De weg kwijt

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 633
De bomen die kaal zijn ademen romantiek, de mensen waaraan je je stoorde storen je niet meer, je kijkt ook wat verloren om je heen en denkt aan haar en aan morgen. Aan samen zijn. En dat dan de hele dag!…
c. paris26 januari 2011Lees meer >

treurzang in het park

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 546
met bloedrode stippen op hun stam stonden ze er treuriger bij, alsof ze voelden wat er komen ging want hoe vertel je oude bomen dat zij overbodig waren, moesten wijken voor een ruimer zicht wellicht waren ze liever een natuurlijke dood gestorven, doorheen de tijd vanzelf omgewaaid nog lang klonk na het harde geluid van de zaag hun zacht…

vanzelfsprekend

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 526
vanzelfsprekend je moet het niet alleen weten dat er leven in de bomen schuilt je kunt het zien zegt ze en zij kijkt al zo lang iedere dag opnieuw leren kijken en jezelf bestraffend toespreken als je overal net aan voorbij gaat als het gebeurt het alloude nieuwe niet triomfantelijk maar gewoon omdat het onvoorwaardelijk vertrouwt…

Passé

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 553
teruggaan naar het punt waarna ik dwaalde kan niet meer, die dag is verstreken en nieuw zaad schiet in de nacht ik loop langs oude bomen met gedachten als slingers verstrikt in takken na een feest dat anders uitpakt dan verwacht trek de lijnen mee naar morgen steek mijn pen in de vervaalde vlaggen waarop gisteren zijn kleuren bracht…
Ludy Bührs10 februari 2011Lees meer >

Eindelijk bijna lente

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 647
Om door het park te gaan lopen, de bomen met hun groene kleed te zien en ruiken en om het water te zien ná rillen van de winter, en de vogels te horen roepen en zien zo nu en dan.…
c. paris22 februari 2011Lees meer >

Onveilige vrijpoging

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 555
De man, die d'r tracht te onteren, wordt geenszins verwend, echter plots impotent: goed getimed kon de bom exploderen. Het is dus zo klaar als een klontje: de vrouw had gewoon een kort lontje. Ze was - impulsief - op geen stukken na lief. Ja, de man is kapot van het blondje.…
Aubrey26 maart 2011Lees meer >

Bij vlagen van de wind

netgedicht
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 677
ik zie vanachter mijn raam de armen van de boom gewichtig heen gaan en weer terug zelfs iets verder dan vooreerst de bladeren wuiven naar dode scheuten die nog steeds, en dat voelt als eeuwig, messcherp op mijn bezielde huid staan beschermen al dat in mij ademt tegen de wereld in het buiten het kan ook zijn dat mijn profane…

SILENCE

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 691
Silence Een hoopje zand Kleine verhoging in het land Verstopt achter boerderijen Ligt daar het kerkhofje Van Zwartewatersklooster Hier zou ik mij neer willen vlijen Bomen en hoge zerken die een schaduw werpen op een voorbij leven Niks meer te streven.…

horen

netgedicht
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 632
ik kijk hem bevreemd aan bemerkt hij het lawaai dan niet de wind alom en hoe ik alles hoor vallen het blaadje, bedekt met bedrog de rotsblokken op mijn naam, de assen van de zolder waarvan ik het beeld verdrongen heb dit land is niet van mij, antwoord ik alles wat ik achterlaat zijn de muren de vele muren in mijn handpalm en de boom…

Het genietende zomerlandschap

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 602
Het zachte zomerbriesje vanuit de bergen zucht verlangend zachtjes over het warme landschap en laat de blaadjes van de bomen met dansende muziek antwoorden. En de hoge palmbomen met een hart vol vruchten maken dit prachtige kleurenspel waar ik hier heerlijk deel van uitmaak tot een wereld van mijn dromen.…

Bekleurenswaardige herfst..

netgedicht
4.3 met 67 stemmen aantal keer bekeken 1.858
Nu de dagen breken met lommerrijk groen, de zon haar immense kracht verliest, verkleuren bomen pronkend hun fatsoen, de wind die stil aan hun bladeren briest. Oneindige kleuren komen in beeld, pracht glinstering door ochtenddauw, roodbruine warmte dat wijds aanbeveelt, tegen de horizon in hemels lichtblauw.…
Andrea en Rob26 september 2011Lees meer >

Ineens weet ik het niet meer

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 515
De zomer is vergaan, de bomen kleuren tot goud en geel, maar vallen vol van weemoed die de lucht zelfs kleurt tot grijs en somberheid. Ik weet het niet, niet meer.…
Adeleyd8 oktober 2011Lees meer >

De dood van een poëet

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 687
Ze hangt haar dichtersjas aan kale bomen als vangnet voor de stemmen in de nacht die drijvend op de wind worden gebracht door sluimernevels van ontslapen dromen en morgen zullen hun verhalen zacht over die oude jas zijn neergekomen om aangedaan in het gevoel te stromen als muze waar ze lang op heeft gewacht maar blijkbaar heeft zij zich…
sacrajewa28 november 2011Lees meer >

MIJN ABRIKOOS

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 603
je bent mijn abrikoos ontsproten uit een boom, die in de lente uitbundig bloeit in een oogverblindende pracht.…
apollo29 november 2011Lees meer >

Deze herfst

gedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 9.567
Hoe springen ze dan zo geroutineerd uit hun bomen? Waarom haperen ze niet in hun val? Ze hebben dit duidelijk al eerder gedaan, ze kennen hun weg. Maak mij niets wijs. Niets is ooit nieuw, en zeker het einde niet. ------------------------------------------- uit: 'Wees gerust, maar niet hier', 2011.…

kerstmis

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.042
vroeger hadden we een groene boom met engelenhaar op alle takken daar tussen door daar hingen kransjes door moeder zelf gebakken en 's avonds werd het even stil als vader dan ging staan voorzichtig lichte hij de kaarsjes die glanzend branden gaan vrede op aarde zong dan mijn moeder vrede toch voor iedereen zij geloofde echt dat het zou…
du sonner10 december 2011Lees meer >

Het is niet te bewijzen

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 647
Er is geen bewijs dat God zou bestaan Maar als men kijkt naar de prachtige natuur De bomen, de bloemen, zo mooi en puur Daar kan alleen een Schepper achter staan. Wij mogen in God als Schepper geloven Dat Hij de hemel en aarde gemaakt heeft En zich nog bekommert om alles wat leeft Zijn schepping gaat ons verstand te boven.…
Fedde Nicolai28 december 2011Lees meer >

Daar zijn

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 809
De bomen lichten op, de bladeren glimmen. Mijn adem is diep en lang. Ik voel mijn ogen knijpen om alles te ervaren wat ik waarneem. De wereld als geheel, waar triviale problemen lijken te verdwijnen. Een kort ogenblik waarin ik echt gelukkig ben, een moment tussen eeuwigheid en einde.…

Stilte

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 616
In de stilte sluimert het geluk in de stilte sluimert haar geheim ze geeft het niet prijs ze gaat niet open of geeft zich bloot, daar, daar in het woud waar takken en bomen een dicht gegroeid bos vormen, daar heerst de stilte, het evenwicht en de harmonie van de natuur, van Moeder Aarde; ze geeft zich niet prijs, ze geeft zich niet bloot…

strelende lente

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 769
Als het gordijn van de nacht door het morgenlicht is opengegaan en de aarde zich aan de lenteregen tegoed heeft gedaan is het gras groener dan ooit en het groen van de bomen uitbundiger getooid fluitekruid en boterbloem sieren als een geweven kanten lint berm en waterkant wiegend in de wind vogels uit volle borst weer zingen en zonnestralen…
ria20 mei 2012Lees meer >

Meer dan een gezicht

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 841
het niet wanneer hij vliegt over veld en vijver: een vlucht in een enkele lijn of wat achterblijft op een gezicht, soms verward en veel meer dan een zoektocht in ogen expressie als pure poëzie die hij doorgeeft aan hen die het gelaat van kunst willen vinden binnendringen in zijn droom; waar hij doolt langs twijgenlicht, als bomen…

Grasland

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 579
Schaduwen groeien op het veld van bomen die staan opgesteld uit het gelid langs d’ akkerwal. Geploegd, gezaaid, ’t ontluikend groen strekt hoopvol naar het zonnelicht de sprieten uit als tegenwicht voor wortels die dat anders doen.…

Waar blijf ik met mijn vragen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
de zomer heeft zich ingepakt berust in een verlatenheid herfst brengt me heimwee een stille weemoed terwijl de wind toch zo vol van leven over de aarde raast menig blaadje omhoog blaast en ik zie hoe een kind dansend haar weg vindt zich verbaast over de vruchten die de bomen verlaten hoe handjes graaien, pakken verstoppen in jaszakken…

Catherine

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.118
vandaag verliefd spring je treden in paren naar beneden morgen bedrukt kruip je weg in de kelder van jezelf ik sla je gade en zie brokjes van mezelf hele delen van je papa wij puzzelden samen een kind, dat toch uniek is groei naar je eigen dromen maar als je wankelt onderweg of trilt als een jonge den wij zijn als diep gewortelde bomen…

bladbeginsels

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
goed ze verstopt zich tussen tak en blad kleinhoofdig knikt ze, in een tere bloem de rokjes stijfgesteven nog maar toch zelfs een bij heeft het gewaagd haar stugge slippen op te lichten het doet goed zoals het gaat, voorzichtig nog maar toch wijdt een glimlach zich aan nieuwe tijd ze danst subtiel door licht verleid en welt al tussen bomen…

Vader

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 888
jou door het lover liep En hoopt dat ze je vindt Ik zoek tussen beuken en berken Door bladeren en natte mos Het bos waar je zo graag kwam En hier laat ik je los Je geest deint op de wind Elk briesje neemt je mee Laat je zweven door het woud Laat je dalen naar benee Dwalend door het beukenbos Zwerf ik kalm en onbevreesd En hoor de bomen…