5860 resultaten.
De stormen voorbij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
615 de kinderen spelen zoals vroeger buiten
en buren blijven even staan.
't Is alles heel eenvoudig, heel geduldig;
hoe kon het ooit zo ànders zijn?
Maar ieder mens draagt dromen menigvuldig:
gewoon maar léven is te klein!
Toch komt doorheen de jaren steeds meer stilte
en leert dit hart een pelgrimslied.…
Mijn lichaam...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
692 Als een boom
zal dit lichaam blijven staan
wachtend onomwonden
tussen het spel van licht en schaduw
tot haar vingertoppen sterven en
zuchtend ophouden te bestaan
de dans verloren...!…
Duizend jaar.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 Kijk,
ze spelen. Een vuurtoren waarschuwt voor het vasteland.
Hij telt de stralen, schikt ze naast elkaar en bouwt een aureool
voor de hemel. Wit licht waarop hij wil schrijven, woorden
die versneeuwen. Het is een waan, misschien een leugen
om bestwil. Hier wankelen nu gekunsteld blokken metaal,
vervormd, gedeukt.…
Ome Joop
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
729 als kind handbal
die tijd komt nimmer weer
Hij groette met een grote zwaai
als altijd enthousiast
speelde het liefst nog
met ons mee
de graag geziene gast
Nu is hij in zijn hemel
kijkend op ons neer
vertelt ons
het is goed geweest
al doet het afscheid zeer
Zij zitten daar nu bij elkaar
die Schuiten in kwadraat
ze zingen en ze spelen…
HET BLIKSEMVUUR
poëzie
4.0 met 3 stemmen
984 Dit zijn de verborgen wegen, de heerbanen van 't hemels vuur
Waaraan wij spelen, sluimren, omstrenglen elkander, ontwaken.…
Erdohan
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
540 Turkije speelt vals spel en dealt
op sneaky wijze met die killers van IS,
met die drie miljard is niets geheald,
raken die vechtjassen nog meer in de stress.…
Op de oceaan.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.080 De zee jacht òp een heir van vlugge kuiven,
Waar zilte zoomen van smaragd in schijnen;
Zij rimplen, rijzen, wentlen en verdwijnen,
In wisslend spel van schittren en verstuiven -
En in de branding van dat stage schuiven,
Laat golf na golf haar donkre diepte deinen, -
Tot indigo en brons in grijs verdwijnen,
Om zilvren kuiven weer omhoog…
Weerzien
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 En eindelijk herenigd
zullen we als vanouds
als Gods kinderen
weer wandelen en spelen,
omstraald door hemels Licht.…
Ode aan de zon
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
832 De lucht is grijs en dreigend,
de storm heeft nu vrij spel.
Ik schuil en denk stilzwijgend,
brand dan maar in de hel!…
Katknuppelen.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
873 . -
't Beest is ons tot nut geschapen,
Niet tot spel voor ruwe knapen...
Kom, verlos het arme dier!
Wie een beest zó kwellen kan,
Die wordt een ondeugend man!…
blauwe maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 haar lichaam gesluierd
en ik kniel
doe mijn ogen dicht
en wacht op de blauwe maan
in het donker van mijn ogen
licht ze even op
een vuurvliegje
een vallende ster
of dans je dan te hoog
door daken
door muren en ramen
valt de blauwe maan
over schelpen en stenen
lege borden en wat ze zoal achter laat
op het bed waar hij slaapt
spelen…
Nachtstilte
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
608 Soms lijken de tegenkrachten sterker te zijn
en adem ik nog amper in deze opgelegde hel,
maar als een mijnwerker in een oude goudmijn
weet ik wel, vroeg of laat winnen wij dit spel.…
De eerste stap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Zich schittert in een kleuren-
spel, dat echt opgaat bij iedere tel, en niet
door een sprookjesschrijver lijkt te zijn verzonnen.
De treden die opgaan naar jouw voldoening
een mens te zijn binnen het kleurenspectrum
van hart tot hart, gaan via de trap naar echte
dromen; wekken opnieuw tot leven wat voorheen
geen kleuren had.…
Door onze zachte, licht-ontroerde lijven
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.328 Door onze zachte, licht-ontroerde lijven
o Zusters, woedt die grote strijd nu fel:
wij hunk'ren naar de toekomst, 't heerlijk spel
aller krachten, die nu in ons verstijven.
Wij horen Vrijheids zoete lokken wel,
en reppen ons...…
Jouw kus .
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
626 Niet hebberig
niet dwingend
wat vragend
onderzoekend
gevend
speels verfijnd
als nectar proevend.
Zoen haar
tot haar hartslag spinnend wordt
en ze denkt :
" er is geen plek waar ik je mond nog liever heb dan hier !"
Lippen strelen van zichzelf al mooi ...…
Jeugdherinnering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
639 Daarna snel naar buiten met z'n twee,
kattekwaad en spelen op deze mooie zomerdag.…
de schommel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
810 de schommel
hij strompelde er heen
rafels aan het touw
hangend plankje scheef
twee verzakte palen
hij was nog een kind
veel ruimte om te spelen
zwevend in de lucht
vader deed hem duwen
benen ver boven de lat
luid gillend in de wind
elke dag opnieuw
vol fantasie en kracht
op het hoogtepunt
prachtig vergezicht
hoge sprong eraf
lachend…
Samen ter ziele
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
515 de pijn geleden van
het er niet meer zijn
na wanhopige gebeden
samen waren we daar
zonder gezichten omdat
we niets van elkaar wisten
tot het moorden in woorden
die we niet wilden horen
de explosie het geren
paniek zonder perspectief
de inkeer en het weten
dit niet te zullen overleven
in de schreeuw wie ik ben
nog was er het spel…
Onverschrokken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 liefde bedrogen
Want Hij kon mij niet aan
Liep van mij weg
Voor zijn gedrag
Gaf hij geen uitleg
Ik wees hem de deur
Ik besefte
Hij was een acteur, een charmeur
Hij versierde mij vlot
We hadden ons genot
Maar spraakzaam werd hij nooit
Ik voelde me berooid
Dicht gaat mijn open hart
Eventjes voelde ik mij verward
Ik zag hij speelde een spel…
Salie en Haas
gedicht
3.7 met 3 stemmen
8.629 Ikzelf wilde dat vader kwam
Om te spelen met de trein
Het rijpen duurde me te lang.
2.
Die donderdag erop
Trokken ganzen over een veld
Grijze vogels in een roze lucht.
Een man strooide er met as.
En zei luid vaders naam.
Ik snapte niet waar hij bleef.
3.
Weken later speelde moeder
Een blij gezicht.
En ik speelde machinist.…
Hemelse akkoorden...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
960 Jij weet mijn diepste snaren te raken
als doordrongen sluierloze ziel
alles van mij, houd van alles van jou
gevoelige klanken komen naar boven
speels ons altijd weten te vermaken.…
Toevalligheden in april
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
428 straat als het café
De Stamboom en ik hoop u vaker
hier te zien, want ik heb mij
met uw woorden geamuseerd
glimlach rimpels dieper geworden
rondom de ogen en de mond
Zij beroeren eerst mijn vel, daarna
mijn diepere gevoelens onder
de opper- en lederhuid en zij
vleien zich in het bottenmerg
beginnen didgeridoo te spelen…
Open en niet gekooid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 In de nog te spelen tijd is alles nog te winnen,
blijven levens open en letterlijk onvoltooid.…
De teerling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
463 de teerling is geworpen
onze kansen zijn voorbij
gaya zal nog als planeet
kunnen blijven maar
wij zijn daar niet meer bij
ooit hebben wij
de keuze kunnen maken
in het evolutionaire spel
met als spil de overlever
zijn aanpassing redt het wel
macht en overheersing
vergaarde nutteloos bezit
techniek en wetenschap
maakten ons tot slaven…
Simultaan?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 minder dan het hart, te vaak
meerdere scenario’s gekozen
balancerend op de vlakken
van het zwart en wit, vrees
de kracht van elk stuk in iedere
set op het schaakbord van
herkenning van patronen die
mij schaakmat hebben gezet,
daaruit een wetmatigheid te
ondervinden dat konings ego
door een dame wordt geregisseerd
heerlijk spel…
De keerzijde?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
353 dan dekt het hemelse oranje
alle miserie toe, wie kaal
is krijgt een pruik getooid
met franje die op en af te
zetten gelang de stand
helden meanderen door
de straten, mineur wordt
weggewerkt door de kleur
in het brood van spelen,de nacht
onbeslagen de keerzijde van de
medaille kiest tot de serpentines
zijn versleten, blijft het…
Private Geoff Young
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 We hadden een transportbedrijf
Fokten biggen in stallen
En met mijn lenige lijf
Deed ik aan voetballen
Totdat ik een blessure ondervond
En maandenlang niet meer kon spelen
Meer pijn deed dat dan de feitelijke wond
Want wat als de knie niet meer zou helen?…
Een mager plagiaat?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 juk
van tegengestelde goden, een held
die zijn krijgsverhalen telt, die
zwelgt in eigen heroïek en zielen
knevelt met geweld, zijn tanden zet
in eigen kwetsbare delen van de ziel,
of die onvolprezen supervrouw, trooster
om getroost te worden, mijn meesteres
tussen de tafel en bed, die liegt over geluk,
ziet dit alles als komisch spel…
Alles stroomt,
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
460 velen zijn vertrokken, wat
achterbleef is een getekend
gelaat, geeft de verbrokkelde
dag een vertekend gezicht,
alles stroomt wat eerder werd
gezaaid en wordt opnieuw geboren
als de mens zijn tanden in de aarde
heeft gezet in een kort gedicht
wat ergens tussen grijs en donker
ligt, nog onzichtbaar, onstuitbaar
binnen de regels van het spel…
Is alles wel liefde?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 Nog worden we niet vatbaar resistent
voor een gemeenschappelijke ziekte,
toch zet ik de hoop van besmetting als
wapen in, in het verlangen alles op het
spel te zetten op de huid van je gezicht
door elk sproetje in een roos om te zetten
voordat ik vroeg of laat de ogen sluit
een bijdrage aan de jaren vriendschap
in de bittere zinnen…