1419 resultaten.
De opschik modieus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.230 een boom tot aan plafond
slank nog in de taille
de voet in bloem vermomd
de opschik modieus
ballen sfeervol bruin
en zilver blinkend
er is geen stille nacht
tv programma's pieken en aan
drie koningen wordt niet gedacht
de stal heeft afgedaan
de schaapjes worden niet geteld
zijn al geveld voor andere feesten
toch zal ooit het kind…
Nazomeren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 alsof het hoogseizoen
nog moet beginnen
ons dorp in zon en zeebad
het strand tot de laatste dag genoten
onverstoorbaar bloot en bruin
op slippers door reeds afgevallen blad
ons dorp is nog even badgast
morgenvroeg is weer fris september
en ben ik aangenaam verrast
dan verwelkom ik de mooie herfst
met haar kleuren en haar rust
dan…
Een herfstig gedichtje.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.066 hoog reikende hoofden schudden rond
in een bekoorlijke symfonie van zacht geruis
twijgen laten hun zomerlast vallen of
liggen reeds stuiptrekkend
voor dood op de grond
kleurende bladeren tonen
gedragen door de wind terstond
in bruin, geel en groen aan afhangende takken
vogels vliegen weg in het besef dat
er weer een seizoen aan zijn einde…
Toch galeit het spookschip
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
845 door
te vaak als schouwer
in het eigen internetdecor
sloffen op de derde
wereldschoenen eten
vrucht van hun seizoenen
die door kinderen is geoogst
putten uit in decadentie
want ons dienstenwerk
is nog slechts preventie
van een magere status quo
toch galeit het spookschip
van de wereld in een speed
wit is bang nuances geel en bruin…
Geen gebak, maar een boterham!
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.007 En zo, zaten de grote mensen, aan het gebak
het ventje aan een bruine boterham met!…
Papaplant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
921 Het is al goed
Bedacht mijn hoofd
Toen de blaadjes bruin verkleurden
Ik geef het water en wat zon
Tot de wortels beter zijn
En in de dagen die er volgden
Grepen de wortels om zich heen
Pogend tot houvast of zo
Maar de grond liet zich niet pakken
"Dit ben jij", zei papa ooit
"En dat ben ik", die grote plant
En ze bloeiden, groeiden…
Ik denk dat ik je leuk vind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
715 Ik wil een grote bos krullen
en een wipneus
grote, bruine ogen
en een ondeugend lachje
Ik wil een grote bos krullen
die zwiepen
als ze naar me omdraaien
wanneer ze naar mijn hand rijkt
Ik wil een lach met sterren
en billen als de maan
rode lippenstift
alsof de zonsondergang me zoent
Ik wil gegiechel in een rookwolk
ik wil muziek improviseren…
het gras groent sneller
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
957 ik bied je nu
mijn bloemenwei
het voorjaar is nabij
ja, eindelijk vorstvrij
het gras groent sneller
in het bloeien, laat het
zaad door zomerdroogte
niet nogmaals verschroeien
kom mijn korenbloem
je ogen zijn blauwgroen
spikkeltjes om in te struinen
een lentezon om je te bruinen
laat de wereld wijsheid weten
in samen kindzijn kun…
nu zomer je
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
810 je koos voor wit
in nieuw beginnen
je huid was bruin
ogen zacht van binnen
lente kleedde je
prilgroen en geel
je groeide, bloeide
naar genezend heel
nu zomer je
ziet vruchten rijpen
een mooie herfst zal
de oogst doen blijven
we zullen winteren
met elkaar, wit heeft
de basis neergelegd om elk
seizoen te delen als een paar…
Kees XXV; helder punt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
259 dorstig en stuurloos dobberen
op golven van ongezouten woorden
de bittere nasmaak van tranen
verdrinken in zurige snedigheid
de ijdele visie op een bloemenzee-idee
staren in die weifelende horizon
als rebellerende bruine blaadjes
elkanders tanden afbijten misschien
het ideaal van de verglijdende tijd
vergeten op een schaal van één…
Blikken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Ik kijk hem aan hij is mooi bruin.
Krulletjes in het haar kort maar mooi.
Mooie sprekende bruine ogen.
Hij vraagt wat er is.
Ik ben bang voor al die mensen die me aan kijken, zeg ik.
Hij zegt: schat je hoeft niet bang te zijn
ik loop verder met je mee naar je huis.
Dankjewel zeg ik en m'n gevoel van angst is weg.…
Ongeschonden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 De bruine
trilborsten van Cubaanse schoonheden vormen geen enkele
troost voor de harde koppen van een militair schrikbewind
talentvol ontmaskerd door de gevangen dichter.
Let op, mijn kameraad, want de felle zon beschijnt jouw
gevangenis en de muren smelten weg.…
Knopen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 Kijk, daar is meisje Leah in lente-blauwe knoopjes
En mooie Perle spiegelend in een knoopje van parelmoer
In roze-rode rozenknoopjes ritselt Raise
En Zarah zingt vanuit een zonnebloem-knoop
Op de witte wantjes van kleine Wanda
Prijken twee knoopjes met wasbeertjes
Van de bruine broek van Berend
Valt bijna een bruine-beren-knoop
Daar…
Wat ik tegenkwam 5
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
581 De roodgloeiende boom
de morgenzon groetend
een vogel zittend midden
op www.vliegles.nl
een vogel aan de overkant
hem bekijkend
witte hagelkorrels op bruin platanenblad
wat dochter zou fotograferen
drie nog bloeiende Teunisbloemen
tegen een paaltje,
de zon kwam ik tegen,
hield hand boven mijn ogen
want glad, liep dan stram
de…
Vergeten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
947 Tussen hem en het leven
zit nu glas
met uitzicht op de schuur
waar alles
dezelfde bruine kleur heeft
snoeischaar en hark
in zijn schoot liggen
dode takken
Tussen hem en mij
zit nu glas
buiten juicht de zon
heerlijke zomertuin
bomen zwaar van fruit
maar binnen
is het zwijgstil
ik breng hem een peer
proef maar, zoet
sappig, toe…
oliebollentest
gedicht
4.0 met 60 stemmen
12.929 om ze daarna thuis weer weg te kwakken
want nog nooit zijn ze zo bruin gebakken
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - -
Het Algemeen Dagblad testte dit jaar de oliebollen op 65 verkooppunten,
slechts twaalf maal werd een voldoende gegeven.
Veel kramen kwamen niet hoger dan het cijfer 1.…
Stop station
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
1.174 ik tel de bruine tegels
op ’t perron de blauwe
de stenen boorden
en als ik vertraag
laat ik de spanning
in de draden
zingen en rillen
zucht perslucht
stop geschokt
dan blaas ik
alle deuren open
en spuw ik
mijn verleden uit
op ’t perron de blauwe
de stenen grenzen
worden overschreden
door massa’s mensen
dan ga ik voort…
Herfstlied
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.237 Nog dansen de elfen
dit herfstig lied en zweren bij groen
geel bruin en vurig rood
dat tussen nu en elke nieuwe zucht
de schoonheid van het blad
bewaard
daar soms, een enkele keer
- al sloffend door een
krakende zee - er nog één
hangt
trillend in zijn naakte zelf
maar volmaakt
is wat de wandelaar raakt,
verblind
of bijna achteloos…
Stilleven 2
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.717 En de bruine kip
keek lang en kwaad
naar je boterham met sirop de Liège.
Maar de tijd stond stil
en jij stond
stil, met een pruilmond
in de stralende zomerse zon.…
Smeren?
netgedicht
4.0 met 64 stemmen
975 De zon kust je huid
bronzig bruin
je vraagt
en
mijn handen smeren
een beschermende factor
nek schouders armen vingers
en
stilletjes
langs jouw gevoelige kant
licht nonchalant raak ik je borst
zacht geluid klinkt
tergend langzaam draai je
glimmend onweerstaanbaar mooi
je vraagt
maar
mijn mond zoekt jouw lippen.…
versteend in de pop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
702 tijd vertraagt
mijn groene vingers
de houten pop
een bomenelf
knoestig gezicht
knokige vuistjes
zijn bruin olieachtige huid
ademt
transpireert stil
en beweegt van binnen naar buiten
in dikke zwellende druppels
tijd vertraagt
ik heb hem geen wil meegegeven
maar
zijn glinsterende oogjes
verraden mij
het is niet hij
het is…
Eigen zelf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.252 De bladeren vallen neer
Maar de kleuren bereiken me niet
Hoe kan dat je in al die kleurenpracht
Alleen de duisternis maar ziet
Het gevoel dat ik dat felle blaadje moet worden
En geen bruine valse toon
Iemand moet zijn op wie men kan bouwen
De perfecte mensendochter of zoon
Maar de vingers wijzen mijn kant op
Weer wat fout gedaan
Ik wil…
REGEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
913 Een hoest of niesbui
en dan ook nog snipverkouden
We kleden ons te dun,te dik
zijn regenjas of paraplu vergeten
Soppen in pas gekochte schoenen
laarzen vergeten in een kast
Ja,hier in Holland
een blote bruine bast...?
Vergeet... het maar.…
Negertetten
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
915 Ze reikte hem zo'n bruine mop
met flink veel chocolade op.
Had zij dit bedoeld, misschien.
Hoe kon hij in godsnaam weten
dat men negertetten kan opeten,
hij was ocharme nog maar tien.…
bladeren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 gele bladeren
dansen wild
over de straten
bomen
kreunen onder
de hevige wind
weer een nieuw seizoen
dat arriveert
ik kijk nu al uit naar
een windstille dag,
waarop de zon schijnt
in milde herfstglorie
bladeren
in geel, rood
oranje en bruin
kraken zachtjes
onder mijn voeten
witte lichtstralen
schijnen bescheiden
door de torenhoge…
Striptease
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.124 Nog even pakt ze
dan die rode jurk
daarna een bruine
maar gooit ook die
wanhopig weg
zodat ze in haar
blote takken staat.…
Krokusje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
668 Ik pakte mijn fiets uit de schuur
keek terloops naar de grond
iets schreeuwde luid
als met wit open mond
paars randje, oranje de tong
'wij zijn hier weer en kijken je aan
zijn door de donkere winter gegaan
wij zijn de stralende sterren
in zwarte aarde,
tussen beschut droog en dor blad,
nu zijn we sterk
en onze bruine beschermheren…
Cappuccino
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
704 Ik zie honderden bruine belletjes,
waarin aromatische geuren wonen.
De belletjes glinsteren en versmelten,
voordat ze samen op reis gaan,
door mijn neus en langs mijn tong.
Ik sluit mijn ogen en drink aandachtig,
totdat ik langzaam koffiedronken word.
Ik waan me in het Ethiopische bergland.…
Ook nu heb ik je lief
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
480 Je ogen blijven mij trouw, mooi bruin van kleur
naast zo onverplicht licht dat ons tot niets verplicht.
Ondanks nu mijn slechte zicht zal ik niet krampachtig doen
jij niet geschokt om steeds opnieuw en opnieuw te tonen
hoe wij ook even met mij halfblind elkaars hart bewonen.…
Zomer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
579 Zwoele zomerdagen
zinderende hitte drukt op mij
de mensen klagen
zwetend zij-aan-zij
het felle licht
de lucht van wolken vrij
de zon brandend in het gezicht
van de anderen en van mij
de tuinen met een overvloed aan bloemen
het gras wordt bruin
de droogte doet ontgroenen
de sproeier cirkelt in de tuin
wij zitten in de noen
de warmte…