1044 resultaten.
Adoptie
gedicht
2.6 met 134 stemmen
71.456 In de herhaling van klankloze
dagen de woorden verwezen
verweesd
blijft slechts het haperen
van de stem
echo's van verwarring
erosie van het zwijgen.…
Breken
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
999 in een macaber niemandsland
waar oktober zich laat horen
en duisternis in zwermen neerstrijkt
binnen beweegt hij door de kamer
alsof hij kan weglopen van een gedachte
maar de beelden klampen zich vast
en beuken zingend in zijn rug
angstig hoort hij zijn leven breken
beent nog dieper naar voren
en denkt iets als: ik ben verloren
de echo…
Stemmen in steen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
969 Maar hun echo's als juwelen,
die schonken ze aan mij.
Ik bouwde mijn dromen van fonkelstenen,
mijn enige bezit.
En danste onder de witte boom
met engelen als ik.…
non met bronzen schedel (3)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
990 5
Als het aan de minnaar lag
Was het getouwtrek lang niet over
Dus schetst hij haar grillig pad
Bekladt het blank
Vertelt over haar afkomst
Het bastaardkind in een vondelingenschuif
Over haar gevaarlijke tong
Over het roetspoor, de rookpluim
De doffe echo na haar wuivende hand
In de kier van een deur die dichtwaait
6
Sinds gisteren zwijgen…
Thuis!
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
8.688 De stille ruimte
Waar zonder mensen
Geen warmte te vinden is
De stille ruimte
Waar zonder muziek
De stilte de vloeren bekleed
De stille ruimte
Waar zonder meubels
De echo je angstvallig toespreekt
Maar als ik in de stille ruimte
De lichten weer ontsteek
me nestel op mijn fijnste plekje
en het me weer even eigen maak
Dan voel ik me…
daarna
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
612 de klap van de deur
ogen dicht zodat stilte
klonk zonder echo van vloeken
wat er bleef
behalve stapels onbetaalde rekeningen
en verstopte leidingen
een jongen van acht
die ongevraagd naar buiten zeulde
zakken vol verdriet
elk weekend als verdwaasde japanners
op toeristische trektocht
zien dat er meer was
geen tijd voor gemis
regisseur…
Avondgeluk
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.084 oude schaduwen die fluisteren
in de slapende stilte
heb ik liefde in woorden verloren,gedachten gevonden en kleuren verzameld om elk spoor van rouw
weg te tekenen in een droom
waar schimmen hun cocon verliezen
en geboren schaduwen blijven glimlachen
wannneer de avond mij omarmt als een
minnares die haar mijn liefde schenkt
in elke echo…
dakloos
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
655 hoe voelt een moeder zich
haar kind op straat
half dood, bevroren
uitgehongerd
vreest de nacht die weer nadert
bevriest het bloed ook het gevoel
het knagen van de maag
worden oren doof
voor het ongehoorde
in dat kartonnen huis
mijn bed kijkt me verwijtend aan
hoe kan ik slapen gaan
de boze ogen van het kind
als een eindeloze echo…
Traagheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
554 Blaren van
kaarsen
en namen
die als echo
versterven van kou.
Hoofdpijn
op vreemde plaatsen.
Achter hem
een vrouwenstem
die namen roept
en hoopt te raden
hoe hij heet.
Maar zijn horloge
is gebroken
en daarmee ook
de tijd.
Zou hij zich herinneren
dan zou hij
zo traag
als meeuwen
in ramen
passeren.…
Wat de mens mij vertelt
gedicht
3.2 met 8 stemmen
4.241 De eenzame echo tegen stenen en pilaren
zwijgt
als een self-fulfilling prophecy.…
Lettermoord
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
636 Letter maakt ’t woord
’t Woord maakt spoor
Echo van ’t woord
Ons hoofd ervandoor
Robuuste letter zijdezacht
De letter zaaien
‘t Woord oogsten
Reden omgebracht
Dieper de vondst
Dieper wij graven
Van kei tot klei tot
klei geen klei mag zijn
Ik lijk het te snappen
De letter kent geen graf.…
Plein
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Je hoeft
er het plein
niet te vrezen
Alleen
de klinkers
klinken onder schoenen
De ochtend
valt er af te lezen
aan de huiver van muren
De mensen schuchter
morgen haalt
met hen adem
niemand
en niets
nog echt op dreef
Muzikant
met z'n muziek
is er tweemaal te geef
Echo van accordeon
tegen muren van
kerk en paleizen…
de god die in jouw schaduw leeft
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
616 mijn ogen zoeken de echo van jouw woorden
de wortels waaruit jouw lichaam vormde
ik vind niets dan kaal gelopen vlakte
een stekje uit de grond getrokken
mijn ogen zoeken de gulheid in jouw lach
de schuchtere aarzeling van je handen
ik vind niets dan jouw onbezonnen leegte
die mijn dansen opsluit in een kooi
mijn ogen zoeken de god die in…
samenhang
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
700 ik zoek de liefde, zij is
ze leeft in mijn adem, mijn zucht,
in een opgedroogde traan
je raakt me aan, zo nu en dan
in het wezen van mijn bestaan
zij kent geen woorden
noch gebaren met de hand
ik droom in de echo van de nabije oorden
doch immer aan de buitenrand
van een verbeelde werkelijkheid
in het wezen van mijn bestaan
het is zeker…
de andere wang kwam snel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.073 de klap was onverwacht
echo's joegen
vluchtend door de nacht
ramen trilden
kinderen rilden
in hun slaap gewekt
nog niet gebekt
vlogen vogels van
hun nachtelijke stek
stilte eiste duidelijkheid
voor pijn die volgde
op geslagen zijn
de andere wang kwam snel
nu davert het geweld
van openlijke ruzie en de hel
maar met die hitte…
Het laatste nieuws
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
547 Je was hier met die stille warmte
om een eenzame vrouw te troosten
dacht ik dat jouw stem klonk
in naamloze echo
een ongekende liefdesband
in de naam van lieve vrede
probeerde de onrust te ontstemmen
in het kalme zwijgen van de nacht
je vroeg me waar we trots op waren
tijdens onze innovatieve dromen
het was te laat om opnieuw te beginnen…
Verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
230 ik voelde
vlammen
zonder vuur
een vonk
verstopt
in veen
de wind
wilde woorden
die ik nog niet kende
maar al wel
verlangde
ik liep
langs lijnen
van licht
die leken
te leiden
maar lazen
mij niet
mijn huid
hing
aan herinnering
mijn hart
hunkerde
naar houvast
ik was
een echo
op eigen grond
een roep…
Vergeven
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.038 ik sterf in een wereld
die niet de mijne is
ik staar naar een tijd
die zwijgend vervaagt
ik kreun om een onrust
die mij verwart
ik verdrink in een put
zonder echo
mijn lichaam siddert
naar eenzaamheid
tussen de sterren en de maan
mijn ogen trillen
naar stilte
tussen de zon en de zee
mijn mens-zijn huilt
om een herfstgekleurd
waanidee…
Tijdelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
963 Dwalend in de echo´s
die ik niet vertrouw.
Verkeer zonder woorden
Mensen met
vragende gezichten.
Bestolen en kijkend naar elke
dief die spreekt over hun tijd.
In de wereld die
altijd begint met de tijd die
ze verlangen.
Is de tijd voorbij
of gebleven wat hij beloofde?…
Waar jij leeft
hartenkreet
4.4 met 84 stemmen
3.297 Ergens tussen hoop en vrees
Ondergedompeld in diepe pijn
Hoor ik de echo van je stem
Het geluid waar ik wil zijn
Als ik mijn ogen sluit zie ik jou
Mijn liefste mijn verlangen
Onbeschrijfelijk is het gemis
Tranen beroeren mijn wangen
Waar jij leeft zijn mijn gedachten
Diep verweven in mijn hart en ziel
Jij vult mijn dagen onbewust
Vanaf…
ontwaken in een lach
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.086 in verhoopte dromen
hervond ik mijn hart
jouw lach mij gegeven
ik koester hem zacht
als een parel geborgen
de laatste roos
diepheldere sterren
geboren vannacht
als drijvende wolken
eindeloos
regenboogkleuren
door tranen heen
is verlangen gegroeid
oneindig groot
hoor ik jouw lach
in de echo geboren
ontwaakt de dag…
verloren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
699 nadien
de klap van de deur
ogen dicht zodat stilte
klonk zonder echo van vloeken
wat er bleef
behalve stapels onbetaalde rekeningen
en verstopte leidingen
een jongen van acht
die ongevraagd naar buiten zeulde
zakken vol verdriet
elk weekend als verdwaasde japanners
op toeristische trektocht
zien dat er meer was
geen tijd voor…
Herfst ruist
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.650 ze zullen geen echo
meer vinden
Verstomd de meezang
met 'r draagbare radio
Rond 't ouderlijk huis
loopt wat verweesd
'n oud kind.…
fantoompijn
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
732 wolken grauw
en regenstormen
krommen
schaduwen in mijn hand
zuivere klanken
in tweeheid gedeeld
waaien dovend
als was ik terug
het stille kind, gestraft
ergens buiten de wereld
want waar begint of
eindigt pijn als
lijfstraf van leven
van liefde
wanneer stilte
niet meer zingt
of neuriet
maar slechts kruipt
als zwakke echo…
Hymne voor Meiko
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
856 Een fluit speelt
over het morgenrood
een hymne voor Meiko
voorbij de hemel zweeft haar stem
een zwaai een dans een droom
haar echo groeit tussen de bergen
verzamelt klanken
uit de snaren van de wind
rozen dansen in de sneeuw
de bloesem in haar hart
wijst de weg naar huis
de bomen buigen
een nederige groet
de lotusbloem opent haar…
nachtstand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
666 wanneer blad het oude uur filtert
dalen gedachten langzaam af
in droomgangen waar tijd
niet bestaat
en elk perspectief golft
op de zachte thermiek
van wisselende symbolen
de zon mediteert
op verdwijning en de stad
luistert naar echo's
van afkalvende dag
en het oog vindt sluimerend
het zenit
op een windstille plaats
losjes neemt…
Zowat Vincent
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
499 Rood op rood Theo
nagenoeg dronken wij ons bloed
uit broederliefde
zo wij dat deden van de Heer
dit is het allerlaatste avondmaal
bijkans een afscheidskus -na sterven
jouw echo
jouw gehele sterke rechtervoet
niet griefde
waarop alles steunde keer op keer
een verbintenis die ik je nu betaal
met mijn te vroeg ontzielde linker
het rijmt…
Avondgebeuren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 vlassend naar het verlossende bericht
als echo die in de lucht blijft hangen
tikken klokken langer door het licht
van verlengde dagen in verlangen
een zachte streling over de huid
voelt als voorbode van wat komen gaat
reeds gedempt in wegstervend geluid
is de winterdag die op ’t punt staat
zich te hullen in het avondgebeuren
met de zon…
Eenmansfanfare
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
708 Trommelaar,
door zijn fanfare
rechts ingehaald,
drukt zijn vers aangegroeide aambeien
op de koude stoeprand
terwijl hij,
begeleid door tromgeroffel zucht en steunt,
kreunt ook,
over een nodeloze leegte,
een tranentrekkende echo van eenzaamheid
die zijn trommel niet compenseren kan.
‘Een eenmansfanfare
is geen fanfare.…
Het lam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
606 Lam gevleugeld
echo je hun taal,
je moeder pendelt met je
tussen de kruisen
van de kuurkalender,
deelt cellen in je
kikkervis met staart.
De kruisen overleefd,
onder de schittering
van vredesvleugels
lichten je ogen op,
er is een Lam
dat alles overleeft!…