39106 resultaten.
Duftrosen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Twee rozen
letterlijk
twee regelrechte
rozen
december
sneeuw en ijs
gaat komen
die nog blozen
knip ik af
ik prik mij weer
tot bloedens toe
de zoveelste keer
ze geuren nog…
sms
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 ze smste mij
ik zit weer
te studeren
ik ben moe
en wil slapen
dat lees ik dan van haar
met een beetje kippenvel
denk ik daardoor aan Joyce
en de oneindigheid van het heelal
sneeuw die over het land
valt 'all over Ireland'
ging ook over een vrouw…
Een heel behoorlijk natuurgedicht
gedicht
2.2 met 109 stemmen
38.279 De scepsis langzaam weggestorven
en het laatste voorbehoud
met de spotvogels vertrokken
naar het heidense Zuiden
wordt het tijd om te gaan sneeuwen,
eerst langzaam, daarna dichter,
tot alles blanco is en onverlicht,
je reinste Middeleeuwen.
Mooi zo, dan nu maar eens een zwerver
aan laten kloppen. Volluk! Hongur!…
Je golfde eigenwijzigheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
659 in verfijnen
ik kleur de eerste pijnen…
Prelude van de lente
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
546 hij zag
de winter bloeien
in de eerste sneeuw
zij hoorde
schotsen breken in de
donkere schuif van kruiend ijs
de nacht gaf
amper nog zijn
korte sombere dagen prijs
hij wist
de sterrenhemel
bewonderde de klare maan
maar zachtjes kwam
het fluiten van de vogels
aan een prelude van de lente toe
hij zomert al in
licht en warmte…
Mijn madelief
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
534 ik pluk je niet
mijn madelief omdat
jij de kou trotseert en zo
het bloeiend leven eert
omring je
met mijn stevig gras
in samen peinzen hoe
lang en mooi de zomer was
als dadelijk
de eerste sneeuw gaat vallen
zullen vlokjes jou versieren
met hun schitterende kristallen
zullen wij onder
de witte deken duiken
schuilen voor de vorst en…
Winter
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
1.353 in de zon
een enkel spoor van ganzen
maar onder dat tapijt van sneeuw
daar wachten nieuwe kansen
Al lijkt het dood, zo is het niet
God heeft ons troost gegeven
de winter leert mij telkens weer
al wat dood lijkt, zal weer leven…
Verjaardagsvers
gedicht
2.8 met 102 stemmen
28.449 Of het veilig was die eerste keer.
En je zoende weer.
En even later of ik het goed deed zo
en je zoende, o.
Je zei nooit wat, je zei het altijd met je ogen.
Je ogen die helemaal alleen
in je gezicht achterbleven als ik je verliet;
je ogen na geween:
je was er niet,
je keek me aan als verten
en ik moest erheen.…
Averechts
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
697 Zijn gladheid laat zich wel belonen,
schemerlingen houden hem in stand,
misdaad vult zo makkelijk een hand:
bloedgeld laat hem als een koning wonen.…
Veilige sneeuw
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
1.103 Sneeuw thuis om me heen
Geen vreemden in de buurt
Het is daarvoor te glad, te guur
De zachte wereld van de vlokken
In de haard het hout in blokken
Met blauwe tongen, de heilge geest
En knetterend gespat, gesis
Nu weet ik weer hoe ‘t is geweest
Ja, hoe het voelt wat veilig is
Zo was het vroeger, naar ik denk
De stilte van de nacht
De sneeuw…
Storm
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.406 Storm in mijn benen
Door jouw aanwezigheid
Ze schudden en trillen
Stil staat de tijd
Orkaan in mijn aderen
Bloed blaast door mijn hart
Vuur aan mijn vingers
dat jou met warmte wast
Vrij vlammen met me
Regen op mijn ribben
Hagel op mijn borst
Vrij vlammen met me
In de tornado
Houdt mij vast…
de lente kolder is in't land
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
671 En als alles weer normaal is,
en de zomerhitte weer voorbij,
koelen mens en beest weer af,
en begint het weer van voor af aan.…
zoete herinnering
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.055 als een wollige suikerspin
hangt ‘n besneeuwde twijg
binnen handbereik
ik snuif de geur weer van
een kermiskraam, trek mijn
vader stilletjes aan zijn jas
in m’n hand smelt wat vers
gevallen sneeuw…
Ongelegen mooi
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
959 ~~~
de weg glijdt
onder mij voorbij
banden slippen
door teveel haast
zo mooi, die sneeuw
zo ongelegen mooi
ik zie het groen bedekt
en hoop vervaagt
steeds meer
wanneer gaat het
in godsnaam
weer dooien
~~~…
POORT VAN DE WINTER
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
600 Het gras aan de sloot
siddert even, is weer stil:
winterkoninkje.
De rat huppelt weg:
een spannend vluchtig balspel
in de verse sneeuw.
Ruzie van ganzen
geeft nachtelijke wijdte
galmende muziek.…
Pluim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 We leven met de nukken van de pluim
De weerman kan ons ijs en sneeuw beloven
Maar op zijn woord kun je hem niet geloven
Zodat ik al zijn praatjes niet meer pruim
De vorst is weer een keertje weggebleven
Die Hiemstra kan ik echt geen pluimpje geven!…
De terreur van het ochtendhumeur
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
799 tot verdwenen is als sneeuw voor de zon
de dagelijkse bui van zwartgalligheid
altijd opgevolgd door een gezicht vol spijt…
Een heel behoorlijk natuurgedicht
gedicht
2.2 met 11 stemmen
4.237 De scepsis is langzaam weggestorven
en het laatste voorbehoud
met de spotvogels vertrokken
naar het heidense Zuiden
wordt het langzaam tijd om te gaan sneeuwen,
eerst langzaam, daarna dichter,
tot alles blanco is en onverlicht,
je reinste Middeleeuwen.
Mooi zo, dan nu maar eens een zwerver
aan laten kloppen. Volluk! Hongur!…
Sporen in de sneeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
746 sinds lange tijd gesneeuwd
En is het in de verse sporen in de
Zojuist gevallen sneeuw dat ik
Mezelf heb teruggevonden…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
940 De stilte die zeker komt
brengt frisse tinteling aan het gezicht
van die wandelaars die de eerste stappen
zetten in de maagdelijke sneeuw.
Het kwinkeleren van een winterkoning
en een roodborstje in het struikgewas
laat hen even stilstaan.
Om met geheven hoofd
te luisteren naar het wonder van de natuur
dat winter heet.…
De kunst
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.643 Of ze betraden gretig het park
op de dag van de eerste sneeuw.
Vanaf meegenomen keukentrapjes
legden zij vast hoe ijzel of rijp
van takjes toverstokjes maakte.…
Kievitsei
snelsonnet
3.3 met 13 stemmen
1.578 Het eerste kievitsei is weer gevonden
Dit heugelijke feit is ieder jaar
Een zich herhalende petit histoire
Als nieuwsfeit op traditionele gronden
De waan vervliegt, en alles gaat voorbij
Maar steeds weer komt het eerste kievitsei…
Bloesems
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
636 Als sneeuw bedekten ze het gras
zo vlug dat ’t dit voorjaar was,
nauwelijks nog aan de bomen,
was het er al afgekomen,
afgeblazen door de strenge wind.
Niet te lang al dat gefeest,
zo dacht de kou,
nu is ’t wel genoeg geweest.
De hagel wilde ook meeregeren,
daar moest de bloesem dan maar van leren
zo teer, zo vlug, en zo tekeer....…
Onbedwingbaar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Hij geeft mij de warmte waarnaar ik weer zoek,
een vervolg op ons ruw verscheurde boek.
In de sneeuwvlokken herken ik mijn dode gezichten,
waarvan er één mij zo prachtig doet verlichten.
Bij storm, hagel en bliksemschichten ga ik dan schuilen,
want onbedwingbaar moet ook een man soms eventjes huilen.…
Wit, wit en nog eens wit...
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
5.304 Hoe wit die sneeuw
die dwarrelt langs de wegen,
die sneeuw die smetteloos
de daken wil versieren,
die sneeuw die stil,
behoedzaam alles dekt:
de mensen, planten en de dieren,
Niets is hier nog bevlekt,
alleen het wit mag blijven
al is het maar heel even,
dit leven
in al zijn onschuld
hier en nu.…
Rozengeur en maneschijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
682 Op die avond besloot de sneeuw
vaster te worden, niet meer nat
en later reden er geen bussen meer
maar in de sneeuw op hoge hakken
was naar jouw huis wandelen
geen keuze, een taxi nog wel
Bij jou thuis dronken we thee
keken naar het sneeuwen buiten
het carillon verspreidde geen licht
In de ochtend keken we naar het wit
er lag nog sneeuw,…
Zonder dreigende geweren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
553 ze zwermen
af en aan
de jager laat ze gaan
kijkt grootmoedig
hoe een dwaze
eenling dolt en duikt
zijn kracht verbruikt in
een narcistisch opereren
zonder dreigende geweren
koelbloedig
slaat de hagel toe
in lentes jonge lijf
de zwerm schrikt
op en gaat de wind
blaast losse veren aan…
De kunst
gedicht
2.0 met 1 stemmen
3.727 Of ze betraden gretig het park
op de dag van de eerste sneeuw.
Vanaf meegenomen keukentrapjes
legden zij vast hoe ijzel of rijp
van takjes toverstokjes maakte.…
Onzichtbare muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 jij weet de
watergordijnen
zo te plooien
dat hun ragfijne
schittering alle
kleuren van de
regenboog stralen
lichter en witter
vallen vlokken
dwarrelt zacht
langdurig dromend
kristal tonende sneeuw
op onzichtbare muziek
haar eerste prelude
jij met je vriend
jouw lach in
zijn lange uithalen
de wind die met
nu aanwakkerende
kracht…
ZOMERVLAAG.
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.948 Regen en hagel al dooreen!
Ruisend en bruisend,
ineens beneên,
Klettert en spettert
het, steen op steen.
Gruisdikke dansen de beiers in 't rond,
en plekken en dekken
de grauwe grond.
Goten gieten water en schuim,
Grebben groeien ongestuim;
vlieten vloeien rustig ruim.…