2035 resultaten.
Als ijspegels
hartenkreet
4.9 met 20 stemmen
1.759 Ik staar in het water
Een bevroren gelaat
Tranen als ijspegels
Voor troost nu te laat
Ik staar in het water
Spiegel van mijn zijn
Verwoestend en kil
De schaduw van pijn
Ik staar in het water
Aura vol met verdriet
Voel enkel nog leegte
Ik ben er en toch niet
Ik staar in het water
Laat mijn leven varen
Golven van wanhoop
Die de dood…
Muur van intens verdriet
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.414 Zoekend in de nacht
op de tast naar je gelaat
is het slechts leegte wat ik voel
geen teken van aanwezigheid
maar een muur van intens verdriet
niet door heen te komen
afgesloten van jou, lief kind
iedere nacht zoekend naar jou
blijven tasten in de leegte
van de nacht
mijn dochter, ik mis je zo
mis jij mij ook
raak mij dan aan…
Inquisitie
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
689 Sterk verzwakt wankelt
het geraamte van
de eeuwenoude kerk
in haar laatste uur
Wilde wingerd
bedekt het grauw gelaat
waaruit miljoenen
tranen zweten
Haar middenschip
draagt nog het geluid
van diep begraven leed
onder de rotte gewelven
Kermende geesten
kunnen hun doodsangst
voor het helse vuur
nooit meer vergeten…
afscheid
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
2.411 in de stille kamer
onder strak gesteven lakens
en een sprei van linnengeel
je lichaam uitgeput
je ogen vaalblauw
langs de einder heen
staren in de eeuwigheid
zachtjes streel ik je gelaat
heel even nog een laatste kus
want afscheid nadert
voorzichtig sluit ik je ogen
nu mag je altijd slapen
heerlijk dromen…
Irritatie
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.706 Ik sta in de keuken
als de deurbel gaat
kijk met verbazing
in een smekend gelaat.
Goedenavond mevrouw
wilt U iets kopen
ben een arme student
blut en gebroken.
Verdraaid nog aan toe
ga dan werken vent
steek je hand uit je mouw
van bedrog word ik moe.
Nog vóór de piepers
sta ik zélf te koken.…
juweeltje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.258 rozenblaadjes strooit ze
almaar in het rond
kijk ze sierlijk dwarrelen
zich neervleiend op de grond
dan gaat ze rustig zitten
er voorzichtig tussenin
'n glimlach rond haar lippen
waant ze zich koningin
zwart gelakte schoentjes
glimmen in de zon
haar gelaat gelijk 'n roosje
zijdezacht haar roze japon…
Verkend domein
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
773 vanuit een tempel die verweert
bezie ik veelheid om mij heen
benader wezens ter herkenning en verken
de grenzen van mijn kunnen
om als mens compleet te zijn
en al toont dit werk gelaten trekken
van verkrijgen en vergunnen
wankel tussen tegenwaarden
zoek ik te aarden op mijn stek
binnen onderkende perken
groeit aanvaarding van gebrek…
Voor wie haar wil kennen
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
941 hier ontwaakt de jonge vrouw
tussen stof van gisteren
en een minnaar met zijn voet tussen de deur
lichaamstaal raakt verward in het laken
ze lacht, de nacht gelaten bij de maan
schampt de dag haar grijze ramen
gedachten verbergt ze tussen lingerie
voor de naam die haar wil kennen
ze moet gaan, voorbij het oude vuur…
Maskers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 Maskers
Bedekt, bedrukt
de uitdrukking afgelegd
gevormd voor het gelaat
van klei, hout
of andere creatie
met open mond en
holle ogen,
zonder jij of ik relatie.
Vermomming geborgen
een laag op het gezicht
herbergt,
via ogen door gangen
de ware gezindheid;
achter een muur
van onherkenbaarheid
huist de ware identiteit.…
Hemel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
774 Ik heb een rivier
gevuld met tranen
die ik om jouw gelaten heb
wanneer mijn sterven
met rasse schreden nadert
laat mij dan verdrinken
in het water
van mijn deemoed
als jij hier niet meer
bij mij wilt zijn
dan hoop ik dat ik je in de hemel
weer in mijn armen mag sluiten
de tijd heelt voor mij geen
wonden, slechts het sterven…
rotonde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 rond en rond de straat
niet hier of daar -heen, maar alleen
naar voren
waar wat richtingwijzend blik
de weg wel vindt en zij slechts volgt,
alleen gelaten door een lege hand
die enkel nog de band herinnert
uit een tijd
waar kinderen vanuit zichzelf
haar naam herkenden
verder is ze reeds die liefde
en hun ogen
kwijt…
Een magisch moment
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
566 heb je boeket
als bloemen
in de vaas gezet
de groendecoratie
maar eens
achterwege gelaten
uniek in vorm
geschikt op
grote en kleur
in een magisch
moment vond ik
jouw hart in de geur
zag de lach
in je ogen
de rankheid van lijf
jij bent mijn boeket
nooit hebben we samen
de bloemen zo buiten gezet…
Het museum
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
581 wensrode strepen als ballast
op het marmeren papier, hier
en daar ontlast door blote
genitaliën, geheel onverwacht
niet dat we schrikken
want dit is wat we willen
geen soberheden in het zwart-wit
maar de schoonheid op het markante
gelaat van zij die op haar hurken zit
het leeft op twee etages, ongemeubileerd
terwijl de lege nis toch vele…
Het kleine
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
465 Lange straten in mist gehuld
met sombere gestalten
zwijgend gelaten doods
diep in hun jas gedoken
en ogen bedekt met donker glas
daar tussenin een kleine snaak
vol leven lach en warmte
een zang uit volle borst
glanzend licht in zijn ogen
een straat die met zonlicht vulde.…
I (Ouder worden en niets meer begeren)
gedicht
2.5 met 35 stemmen
10.589 Wat mij verlaten wil, dat laten varen,
Geluk gelaten door genot vervangen.
Slechts de herinnering aan de droom bewaren,
Waarin ik bellen blies met holle wangen.
---------------------------------------------------------
uit: Kussen door een rag van woorden, 1944…
Georges Braque
gedicht
2.4 met 24 stemmen
7.054 het kamerlandschap breekt
zich in de broze dingen
van dit 4-dimensionaal bestaan
de doden die ons tevergeefs omringen
zijn hier schoorvoetend langsgegaan
en hebben ons hun kleur gelaten
o vormen die een mens moet haten
o grijze daden in een vreemd beheer
de ruimte door geen kracht meer in te halen
o braque o dwazen die een volkslied…
het lied van een eenzame vrouw
gedicht
3.2 met 18 stemmen
18.163 toen haar gelaat nog maar een kamerplant was
en zijn wrokkig gezicht een ondoordringbare baard
en de laatste resten van het wrak
door de kinderen verbrast
verging ook dit gezin
tot nog maar een herinnering
aan lentedagen op een zonnig terras
toen alle bomen donker opvlogen
achter blakende oogkleppen
een een noodklok bombamde
tussen blozende…
Zo voor elkaar!?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Een gezicht vol begrip en een gelaat
vol mededogen.
Maar de werkelijkheid is anders...
Want daar word je met een lach
alles voor gelogen.
Je wordt geleerd hoe te manipuleren
en je tegen kwetsbaarheid af te keren.
Je wordt geleerd hoe slim en doortrapt
te zijn om zo alles voor je te winnen.…
Uit "Slijpsel van tijd"
gedicht
4.0 met 2 stemmen
15.044 Kijk ik neer op je lichaam
tussen lelies in gebed
dan zie ik tekens
in je gelaat gegrift
die ik niet kan wissen.
Hoor nu mijn liefde
die naar adem snakt
nu je vragen verstomd
je ogen blind zijn
van het kijken naar mij.…
In het wilde weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Ik heb licht gemaakt
zodat je het kunt zien,
het ligt voor de hand
dat we in de steek gelaten zijn.
Bovendien zijn we in een situatie
waarin we niet weten
of we op vrije voeten waren
toen we elkaar naar de mond praatten.
Zie je die ezel?…
Neem me mee
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
680 Zie hem turen
alle dagen duren
langer dan de uren
stemmen die praten
hij wacht gelaten
tot ze hem verlaten
rouwen maakt oud
zwijgen is goud
spreken geeft zout
dat bijt in de wonden
uit al die monden
geen troost gevonden
hij kijkt over de zee
die eindeloze zee
fluistert: neem me mee…
Uitloper
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Het leven heb
Je achter je
Gelaten, de
Zomer is voorbij,
Waarin jij al
Je energie hebt
Gestoken, en je
Schoonheid toonde
In kleuren en
Tinten van het
Mooiste pastel -
En nu je hier
Op je herfst
Ligt te wachten,
Waarin alles wat
Er was nog verder
Teloor zal gaan,
Zie ik tot mijn
Verwondering
Zo maar een uitloper…
Onvoltooide dans
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
577 Tranen glinsteren nog
aan je wimpertjes
Zoals je daar
heel breekbaar
en klein
Verlangend
en verlaten
Alleen gelaten
in eenzaamheid
Zo voor me staat
En ik voel
Je kleine handje
in de mijne
Samen zijn we
Eén
Sla liefdevol
mijn armen die
troosten en verwarmen
veilig om je heen
Tot de dag is aangebroken
en je dansend verder…
Botox
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
577 Handschoenen weer
thuis gelaten. Vergeten
staat wel degelijk
in mijn woordenboek.
En ik denk aan jou.
Hoe jij leeft onder
mijn oude, warme
huid. Kou verdwijnt en
ik word tien jaar jonger.
Zolang jij bij me bent,
mijn lief,
hoef ik niet aan de Botox.…
Openen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
562 De zware deur
zou je willen
openen
ontsluiten
Binnen kunnen
gaan
na een handdruk
kus,omarmen
Een ruiker
in cellofaan
bied je
-vriendelijk- aan
Je wilt je
kunnen verwarmen
aan de haard
want buiten
heeft zon
je
in de steek
gelaten
Je wilt
bijpraten
al is het maar
over koetjes en kalfjes
Halfjes....…
Met gesloten lippen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
674 Jouw gesloten lippen opende sprakeloze woorden
in stilte toonde jij jouw temperamentvolle wereld
je serene gelaat verbond jouw passionele hebzucht.
Jouw gesloten lippen verzegelde je laatste gebaar
dat zich illustreerde in kleuren van zonsondergang
met het requiem vanuit de horizon in een ijle lucht.…
De pijn van "zijn"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
667 Tranen die zijn opgedroogd
omdat ze niet los zijn gelaten
daarom zal de weemoed er blijven
net als het verdriet, zonder tranen.…
doodaf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
474 lieve schat
van een
hond
te water gelaten met
vastgebonden voorbenen
waanzin ten
top terstond
roep ik
alle dichters
Nederland over
de grens
dit machteloze
dier dierbaar
te gedenken
wat is
dit voor
een horror mens
is er
werkelijk een
hondenparadijs kijk
naar de
witte wolken
wens deze
engelhond een
pijnloze prachtige…
Nooit zag ik haar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
158 slechts de beelden
die zij vormde
in mijn hoofd
een gevoel
van haar contouren
haar stem
als zij
mij voorlezen zou
uit haar gedachten
die gedolven lijken te zijn
uit het zwartste slib
het oudste zand
vermengd met klei
uit de mooiste rivier
maar de wolken
breken het licht
op de spiegel
van het water
waardoor ik nooit
haar gelaat…
Branding
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.270 Tussen bevochtigde zandkorrels
loopt een liefdevol tenenspoor
dat zonder enige bedoeling
zandkastelen en andere illusies
heeft vertrapt
ik volg met een glimlach
die vastgeroest en krampachtig
lijkt te zijn vereeuwigd
in een uit marmer
opgetrokken gelaat
langzaam nemen de golven
op natuurlijke wijze en kracht
hun rechtmatig gebied weer…