1227 resultaten.
Vulkaande in hectiek
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
811 je vulkaande
in hectiek
smeet magma tot
op hoge sferen
droop rood de helling
af in een steeds
opnieuw proberen
brak de rots
in een veelheid
van erupties
ik zag de onderkant
waar vruchtbaar groen
zich wortelt in een
eeuwenlange reconstructie
daar vond ik jou
je glinsterde in
ruwe diamant ik zag
en voelde je karaat
jouw glans…
stelen de dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
563 wordt gewerkt van vroeg tot laat
snel ontbijten, kom op, we gaan
de lift omlaag, de voordeur open
naar de stalling, op de fiets
nog even snel een broodje kopen
ik steel de dag, dat is niet voor niets
de straat bruist van voor naar achter
terrassen vol, veel zang en dans
na twaalven wordt alles zachter
en krijgt de nacht verleidelijk glans…
Eva die mijn wereld gaat bevolken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
929 je hagelt en
jouw bliksem slaat
me met haar donder
keihard om de oren
ik wilde
bij je horen
je steeds bekoren
maar je wees me af
de bui dreef over
en je regen brak
het stralen van de zon
je kleurde in een boog
zoog mijn aandacht
wederom, in jou voelde
ik een nieuwe kans, je
schoonheid gaf mij glans
in hemelsblauw
zie ik…
Sta niet huilend voor mijn graf
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
5.185 Ik ben de stilte van de ochtend,
Ik ben in de gracieuze vlucht
van buitelende vogels,
Ik ben de glans van de sterren in de nacht.
Ik ben in elke bloem die bloeit,
Ik ben in een rustige plaats.
Ik ben in elke vogel die zingt,
Ik ben in elk mooi ding.
Sta niet huilend voor mijn graf,
Ik ben er niet. Ik leef nog steeds.…
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Ik wou haar geven jouw astrale glans
(het kleed viel uit, wij speelden darts en dans)
en de lust verdween in het bewegen
(ik wou haar lichaam als een domme gans).
Wij worden zee, de deining wordt haar zegen.…
Existentiële kou
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
412 je fonkelde
zonder te verblinden
in bewonderende
blikken van anderen
zij lichtten op
in de aanwezigheid
van warme
belangstelling voor
jouw sprankelende
personaliteit
kleine edelstenen
en parels maakten
zich kenbaar door
hun specifieke setting
en bijzondere glans
in loepzuiver
weerkaatsen kwam
ik stukjes schoonheid
tegen die…
Ze lag daar
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
414 Ze lag daar in haar huid,
De zon gaf haar een gouden glans
Van koesterende zonnestralen,
Briesje koelde zonder geluid.
Een leeuwerik begroet de zomer,
Koeien herkauwen traag,
Uiers vullen zich gestaag,
Lage zwaluwen vliegen af en aan.
Als scheemring d’avond luidt,
Verovert stilte stad en land,
Kruipt zij in haar tweede huid.…
Ze lag daar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 Ze lag daar in haar huid,
De zon gaf haar een gouden glans
Van koesterende zonnestralen,
Briesje koelde zonder geluid.
Een leeuwerik begroet de zomer,
Koeien herkauwen traag,
Uiers vullen zich gestaag,
Lage zwaluwen vliegen af en aan.
Als scheemring d’avond luidt,
Verovert stilte stad en land,
Kruipt zij in haar tweede huid.…
Genot bindt niet...
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.101 Ons wordt die kracht bewust, bij toverslag,
ontwakend met de kuise liefdegloed,
die heel de schepping leven, tintlen doet,
zo maagdlijk schoon, als d'eerste scheppingsdag,
en in de laaie glans van 't jeugdig bloed
verbeelding zwieren laat gelijk een glorievlag.…
De Morgenstond
poëzie
3.6 met 11 stemmen
5.330 ô Welkom, schone Dageraad,
Die uit een gulden kamer gaat,
Met glans van held're stralen;
'k Ontsluit mijn venster voor uw licht,
Om met een vrolijk aangezicht
U minnelijk in te halen.…
Genot bindt niet...
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.283 Ons wordt die kracht bewust, bij toverslag,
ontwakend met de kuise liefdegloed,
die heel de schepping leven, tintlen doet,
zo maagdlijk schoon, als d'eerste scheppingsdag,
en in de laaien glans van 't jeugdig bloed
verbeelding zwieren laat gelijk een glorievlag.…
De fee in de zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
918 De zon schittert zijn stralen over de zee,
het water krijgt een doorzichtige glans.
In de spiegeling zweeft een prachtige fee,
in een gewaad van lila en blauw.
De fee laat zich drijven op de golven,
ze lijkt een met de blauw-getinte zee.
Ze zwaait met haar fonkelende staf
en wil gaan toveren, maar...…
Blinde Eerlijkheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
855 Blind en struikelend over woorden
Een nutteloos geweld
Letters die uit verzonnen zinnen ontspoorden
Door het geweten gekweld
Een geheim alphabet
Gevangen in een leugen
In een vreemde taal omgezet
Zinnen die niet deugen
Muren van onzekerheid
Gebouwd in een duizeling
De liefde raakt zijn glans kwijt
Bij de schaduw van herkenning…
Dansende zinnen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.683 Dans met mij, laat mij leven
intens voelen en beleven
glans mijn ogen smelt mijn lippen
ik wil aan jouw lichaam nippen
Vrij met mij bespeel mijn zinnen
leer mij weer opnieuw beminnen
proef mijn geur, voel mijn huid
adem mijn naam, schreeuw het uit
verwarm ons beiden met verlangen
laat jouw liefde mijn lichaam vangen
laat mij zweven, vervul…
Een wimpel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 nog waait jouw vlag
zijn de kleuren sprekend
maar het doek heeft
zijn beste tijd al gehad
glans en souplesse
zijn gaan lijden door
de levenslange gang
van onze vier jaargetijden
ooit heeft de mast
een wimpel gedragen
die is gestreken toen
rugzakken overbodig bleken
het mechaniek kreeg
later onherstelbare averij
door een constructiefout…
Mystieke dromen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
537 zij opende
geen deuren
bij het binnengaan
haar lach
was drempelloos
ze ging ook
niet voorbij
maar bleef
warmte delend
steeds aan je zij
het nader komen
overschreed
de lijn van
sprookjes en
mystieke dromen
ik was deel
gaf in delen
zonder zelf
op te lossen als
een der velen
juist deze
identiteit
leek glans
te geven aan…
de voorhuidmonologen
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
2.047 de goede God, hij zorgde voor een wonder
onmisbaar bij de schone paringsdans
hij schenkt de liefdesdaad de volle glans
een reepje huid, doch zonder meer bijzonder
hij past om maatje pink en volleponder
bescheiden als hij is, maar zoveel mans
al klinkt het vreemd, onmogelijk bijkans:
de moslim en de jood, zij doen het zonder
hij is het speelgoed…
Duizend tinten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Het staat geschreven in de wolken, het zit in de glans van de gevallen regendruppels, het zit in de lijnen van je huid en in de zwarte cirkels van je hemelse ogen.
Het geheim van jouw glimlach.
Is een duisterde waarheid. Die mijn wereld weer duizend tinten grijs laat worden.
Want het antwoord is gegeven. Veel geluk en doe haar de groeten.…
Minachting
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.247 Het gepolitoerde mahonie houten paneel
In die deur met zijn duizenden draaien
Nu een glans en troosteloos geheel
Zou geen zacht zijden rokken meer aaien
Gefluisterde geheimen aanhoord
Gesloten om weer heimelijk te ontsluiten
Begeleidde hij in liefdevolle momenten
Glimmend lachend in onschuld naar buiten
Moeizaam kreunend dient hij nog…
Morgen Stimmung
netgedicht
5.0 met 21 stemmen
1.140 De uitgebluste maan gaat depressief zijns
weegs en verdwijnt achter de coulissen van een
nieuwe dag vol glans en geen
van de sterren is nog zichtbaar
aan het firmament dat zonneklaar
de zijde van de sterkste heeft gekozen
alle wulpse vrouwen blozen
de deken van de morgen ligt gespreid
hup, een vluggertje en dan ontbijt.…
Gezicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
749 Jouw ronde zachte wangen
zijn als engelengezangen
de glans van dansende figuren
weerspiegelen de fijne structuren
van jouw gedachtewereld.
Jouw helderblauwe ogen
lijken nooit iemand te hebben bedrogen
- zuiver Russisch goud,
het aardse zout -
door een fijne geur beneveld.…
Sportieve strijd
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.516 proef het
kan het niet benoemen
hoeft ook niet, het is er als
een streling op mijn huid
een band, een haven
thuis zonder het huis
maar zo geborgen eigen
dat het dak mag bladeren
tijdelijk steeds opnieuw
samen dagen vullen
met het kijken naar
elkaar en naar de bal
de winst in de lucht
verliest het van het bord
maar de lach wint met glans…
Een nieuw begin
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.654 Het cirkelt rondjes om mijn hoofd
krijgt zelfs een gouden glans
door herfstwind is de torenhaan gedraaid.
Die heeft misschien uit eenzaamheid
een kip omhoog gelokt -om haar het hof te maken-
waarbij hij drie keer heeft gekraaid.…
onder de essen
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
655 luchtige dag
vol van blauwe weemoed
zachtkens glijdt zij daar
zonder dat ze hem ziet
blauwe waanzin
zomer vol witte hoop
glans maar raak, zon
blonde haren
onder de essen
laat zij gras vliegen
de witte handekes
vol van lente
lichtblauwe dag
een oude man in waanzin
zijn dag met haar
zonder dat ze hem ziet
de blauwe oogjes
vol…
Het stilte carnaval
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
635 jij hebt mij
meegenomen naar
het stilte carnaval
dat ooit zal komen
met zijn duizend en
nog meer dromen
vol warmte en plezier
ingepakt staat het nu hier
de thema’s zijn
nog actueel de
kleur en glans
schitteren als nieuw
en in een zacht
resoneren voel je
dat ze ieder hun eigen
energie genereren
in de optocht
zullen ook gaten…
In de geur van Goedelieve
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
989 het was een ochtend
in Godelieve ter Hoeve
dat ik werd geraakt
door de glans van
jonge witte snaren
het schitterde zeldzaam
helder licht op die dag
waar een wijle de zon meende
te heersen en ik haar gratie
in volheid mocht aanschouwen
die mij optilde in hemels
riekende geuren waar
heur grote ogen diep baadden
in jeugdig lentevocht…
Nevelig herfstmorgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
560 Gouden glans schijnt over je
golvende haren die strelen wuivend
vlaktes en vallen als serpentines
in lokken door lommerrijk blad.
In vorderen der morgen baar je
nieuwe gezichten van kleuren en
vormen in schoonheid nieuw leven
van dood om hoop weer te geven.…
Wat een mooie dag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
594 die kleine beetjes voor me zorgen
een lach over mijn verdriet
het rode blokjes picknickkkleed
gespreid op het warme gras
de mierzoete vruchtenlimonade
kleurend als de vlinders op het glas
een stille alleszeggende wandeling
over het steile oeverpad
geen schaduw die ons in kan halen
de zon ontfermt zich over elk blad
een bestendige glans…
Wonderlijk
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
639 tussen spiegelende wimpers,
koolzwart getint,
kijken herfstbruine ogen
verlegen van mij weg
een broze blik
zoekt dragende aarde
maar lijkt er niet te geraken
ook niet als ik jouw warme zucht
voorstelbaar in mijn handen leg
misschien door
de vochtige glans
uit vertedering
door een glimlach
die ik je schenk
lippen als breekbare…
Zou ik kunnen zijn als..
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
681 een zwaan op een meer
parmantig in het wit
dansend, deinend
de sprekende lijsterbes
haar takken door guirlandes
van bessen gebogen
het licht naast de schaduw
die zonneklaar haar glans
laat zien, weloverwogen
zou ik kunnen zijn als..…