Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

aarde (elfje)

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.116
oker dalende zon in Afrikaanse woestijn giraffen zoeken de horizon magisch…
jandeb31 maart 2006Lees meer >

orangje

hartenkreet
1.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.125
orangje elke dag maar wel 's avonds in de mooie horizon lang…
pommeke16 december 2006Lees meer >

Vleugels ( R. )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 699
Van jou krijg ik vleugels dan vlieg ik verder dan ver verder dan de horizon ik wou, dat je voor altijd in me kon.…
Petra Hermans22 december 2012Lees meer >

vertrouwen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.194
De nachten dwalen in een donker paradijs, als dan het zwart zijn gloed verliest, is daar het onbestemde grijs, treurend aan de horizon. De nevel gaat niet weg, ze ligt omsloten in een waas van ijle lucht die nu en dan weer vlucht naar stil verlangen van horizon tot horizon.…

de zee kleurt

netgedicht
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.557
de wind jaagt over de golven omlijst hen met bleekwit schuim aan de horizon kleurt de avond jouw dode masker nacht vervaagt de zee laat branding hoorbaar breken herhalend ritme van stromen eeuwenoud daglicht onttrekt de zee aan het duister aan de horizon kleurt de ochtend vaag herinnering…

De pijn van het achterlaten ( Voor: oom San )

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.485
Als ik dan toch, kon, mocht verliezen, was het, te kiezen, om te laten, datgene wat niet kon baten. Als ik kon bepalen, waar wat te halen, bij de sjamaan... die de vredespijp goed rookt. Wanneer ik, mijn lot erin bestond, een dieper doel bloot te leggen: met mensen die zeggen, waar het in het leven op stond.…
Petra Hermans26 november 2012Lees meer >

Vervaging in gedachten

netgedicht
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.451
grijs is het blauw van het zilvergrauw, zoals het baren van trage golven die nog gelaten stranden al zijn dagen als toen hij verlaten zijn stappen bedacht hij ze voet voor voet in het zand bedrukt achterlaat voor goed enkel de herinnering spoelt de sporen naast het water dat achterblijft tot de vloed zich haast en alles weer vervaagt…
Verdano5 september 2003Lees meer >

naar lijf en ziel

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 866
wat ik bemin is wat ik achterlaat en wat een beetje op eeuwigheid lijkt dromen, vermoeide woorden, de knuffelbeer van een kind dat met waarheid de leugen bestreed en de wereld verzamelde onder het bed dat het geen sprookjes waren omdat de honger steeds luider schreeuwde hoe dichterbij het lezen ook de lakens vervuilde van het…

Zonder emotie

hartenkreet
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.890
Jou achterlatend, alhoewel ik enige verbazing bespeur. Zonder wrok verlaat ik het huis, te lang gedragen, te zwaar, mijn eigen kruis. Zonder haat, terugblik op een onstuimige tijd, was mezelf helemaal kwijt. Uiteindelijk weer gevonden, zal mij nooit meer laten verwonden.…

toen je nog jong was

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 503
wat nu nog doolhof is voert naar ik vurig hoop tenslotte naar jouw bron want alles wat nog buitenkant of overwonnen slechts bevochten meeslepend of mislukt als tweede huid nog bij je hoort ja, dat zou je dan achterlaten om weer te keren naar je dromen de passies van weleer toen je nog jong was en zo onervaren weer naar die bron waaruit…
annabel16 november 2008Lees meer >

éénrichtingsweg

netgedicht
2.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.645
pijn is niet erg pijn is pijn dood is erg en onomkeerbaar dood is afscheid nemen en weggaan van alles wat je kent naakt een onbekende weg inslaan alles achterlaten uit je lichaam stappen om dood te gaan heb je vertrouwen nodig je durven overgeven aan vreemde armen de weg terug vergeten…
rietvr21 februari 2009Lees meer >

Afscheid zonder woorden

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.346
Stemmen verstoppen zich in de leegte van een afscheid dat niets achterlaat. Muren blijven en deuren sluiten als waren ze altijd gesloten geweest en waar zelfs de leegte een schaduw krijgt die voorgoed achterblijft.…

Poging tot evenwicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
Het donkere water weerspiegelt wolkenflarden in spiegelbeeld met pistool nog richtingloos onbewogen in haar ene hand Onvervulde verlangens zweven tussen willen en kunnen wachtend om zich te uiten in boosheid of verdriet Tot het langzaam wordt gericht een knal in echo’s weerkaatst spiegelbeeld verrimpeld achterlatend opgelucht op weg…

Moeders-ziel-alleen

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.847
Accepteren hoe ánderen het ervaren; als een moeder haar pubers "achterlaat", op de plaats die hun thuis is en zichzelf losweekt uit hun dagelijks leven... Mensen zouden eens voorzichtig moeten kunnen kijken in haar hart of wat daarvan over is.…
Ik4 maart 2010Lees meer >

Vergaan

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 463
de kleur vervaagt dankzij tegenlicht dat hem tegemoet treedt een gedrongen gestalte dringt zich op aan geest der tijd volgezogen met levenselixer vervolgt het figuur zijn weg hem berooid achterlatend reikend naar het schijnsel dat zich laat overschaduwen door duisternis waaraan hij zich gewillig overgeeft kust Moeder Aarde hem liefdevol…
LadyLove6 januari 2011Lees meer >

Handen

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 879
Jouw hand mijn hand simpel twee handen samen slechts een stroompje kabbelend om de rotsen langs de planten omarmend, aftastend koel van buiten vurig in haar kern haar afdruk achterlatend die van drie jaar geleden van drie maanden geleden van over drie dagen misschien…
Hans Nusink21 november 2011Lees meer >

Als stilte alles verscheurt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 591
Waar rumoer, herrie Of, als je wilt, lawaai Tot dagelijkse norm Zijn geworden, daar Voelt de mens zich Pas ongemakkelijk Als de absolute stilte Is ingetreden - Stilte die oorverdovend Is, die de wereld die Tot dan toe bestond Lijkt te verscheuren En de mens ongelukkig Achterlaat die spijtig Genoeg niet langer in De herrie…

Het is zo stil

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
Het is zo stil Dat we de rest wel horen Maar ons er toch vooral aan storen Het is zo stil, dat er geen dag voorbij gaat Dat het geen verschil maakt, Of de tijd alleen maar stilstaat Of enkel rimpels achterlaat En als het dan zo stil is dat het leven meer de dood is Ik een tijd mis, Waarin ik niet heb geleefd Is er toch vooral…
Annemarie2 november 2019Lees meer >

Oma

hartenkreet
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.403
doodstil water In de verte komt het licht Dan blijf je staan en lacht me toe Ik neem je in mijn armen geef je een kus Verder moet je echt alleen Je draait je om en loopt stilletjes weg Draait om zwaait nog een keer En loopt weer verder naar het licht Langzaam zie ik je verdwijnen Je geeft me een allerlaatste groet Als je wegstapt van de horizon…

wat

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 88
wat als ik je vertel over het gras de velden tot aan de horizon dat jij niet dood was alles opnieuw begon zoals in het begin toen ik dat nog niet wist dat je daar weer loopt zomaar ongevraagd alsof het niks is de balans hervonden het ritme herpakt zoals alleen wij samen konden…
Sil Darius9 oktober 2026Lees meer >

Golflengte

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 518
jij geeft mij de zinnen terug in de lethargie van miscommunicatie dwaal je verder zonder antwoorden niet meer op dezelfde golflengte de vage horizon blijft vaag.…
mobar28 juni 2024Lees meer >

Aan zee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Laat tijd en ruimte door de vingers glippen, Jaag de horizon, als een vogel zo vrij. Trek sporen in het natte zand, die de zee onherroepelijk doet verdwijnen, als levenszorgen, de jouwe en ook de mijne. Vloedlijn, levenslijn, volgen wij hand in hand.…
Cees Sleven18 oktober 2020Lees meer >

Brand !

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 440
Bij Ulsda kijken we achterom een grijze rookkolom bulkt omhoog uit de horizon boven zinderend land door de wind uitgeveegd in de vaag blauwe lucht een akkerbrand ? richting Winschoten, Pekela ?…
Sjoerd Visser17 augustus 2020Lees meer >

Wolkenbergen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 413
rijdend op de weg zie ik op elke horizon torenende wolkenbergen zo ver als ik kijken kon ze liggen te wachten ze zijn stil houden hun regenbui in raden mijn gedachten vragen wat ik wil.…

Ochtenddroom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 406
geen zon vlak wit daglicht dat me verplicht alles te zien te boren door de lagen van wat daglicht niet kan verdragen een kevertje balanceert op de horizon nerven in de blaadjes sprietjes van het gazon doorzie de praatjes sms-toetsen op mijn telefoon vervormen gewoon wat ik wil zeggen tot rare woorden ik heb ze door een meisje op tv…

Zielsverwant

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
Bij dageraad dobberend in violet uitgesproken gevoelens in een lege fles geleid door de deining aan de horizon reist ons verhaal naar onbekend terrein gesigneerd met een punt door laatste kus vliegen wij gekleurd ongestoord uit ons cocon.…

De machinist

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
de machinist verveelt me want hij vernauwt zijn blik  tot de sporen voor de trein maar zelf ben ik meestal ook zo: eens je teveel traagheid hebt opgeslorpt kan je immers niet sneller eens je horizon bepaald kan je soms niet meer terug…

Vuur dat liefde heet

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 684
Achter een onbereikbare horizon, wachten stormen op koude wind. Altaarkaarsen op liefdesvuren. Op slapende vulkanen. Op Noorderlicht. In mensen. Pijn wakkert vuur nooit uit. Liefde blijft in verwachting. Altijd! Zie! Voel! Luister stil, wanneer de waakvlam laait. Zie! Wat waakt wordt vuur. Vuur dat liefde heet. Zie!…

Als stof in de wind

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 597
het nog heerlijk stil ik kijk naar de lucht en naar het morgenlicht ik luister naar het bos er groeit een gedicht een gedicht over loslaten en over eeuwigheid over afscheid nemen en leven in geleende tijd ik leef in mijn later mijn vroeger is voorbij alleen herinneringen wonen nog diep in mij eens blaast de wind me naar de horizon…

Helaas

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Die misschien dan toch ergens anders verborgen ligt dan in die onbekende verte aan de horizon, beschreven in de eerste paar regels waarmee dit gedicht begon.…
Pitsikato26 december 2024Lees meer >