6775 resultaten.
Bas..
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.752 Als je huilt,
droog ik je tranen,
sla mijn armen om je heen.
Als je krom ligt van het lachen,
ook dan lach je niet alleen.
Als je praat,
dan zal ik luisteren,
naar geluk en naar verdriet,
ben je opstandig en zoek je weerstand,
dan ben ik het die dat biedt.…
Woestenij
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.178 zand woestijn een
bodem van een dode
zee met resten van
wat schelpenzand
het wit gebeente
en duinenlijnen
die verdwijnen
in de spiegeling
van mijn eigen
fata-morgana
trillende luchten
zuchten gelaten
maar mijn blik reikt
alsmaar verder dan
het weerkaatsen van
mijn droge stem
die geen echo
meer vinden kan…
Schrijven
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.327 schrijven is niet moeilijk
maar vaak pijnlijk
woestijnen droge stilte
in het willen begrijpen
zit gedrevenheid
altijd weer rijzen vragen
die als nomaden
door het denken zwerven
net als je denkt te weten
ijlt de waanzin voorbij
spaties van leegte
die het hart niet konden vullen…
VVD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Men houdt het nu op deze wijze droog:
In godsnaam de belasting maar omhoog.…
dit moment
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.266 mijn hand kruist
de vier windstreken
terwijl mijn
stramme benen
op de versleten plank
pijnlijk wenen
de ogen
verstard gericht
op een beeld
van verbeelding
aan wie ik mijn
verloren hoop
met droge tranen
schenk
de geur van een
gedoofde kaars
is als balsem
voor mijn pijn
in dit moment
van alleen zijn…
Elegie
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
1.082 Op bizarre wijze
verstrikt en droog gebloed,
lijkt hij nog het meest
op een verfrommelde landkaart:
geronnen rivieren volgen
het besmeurde relief van zijn veren.
Uit een donkere plek
onder zijn verwrongen nek
groeien rode bloemen.…
te vroeg
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
748 ik zie je in gedachte staan
je luistert naar de wind
die spreekt in bomen
herfst in droge bladeren
misschien hoor je van
lente, leven en opnieuw
toch in de winter ben je
teruggekeerd, naar de kale
bomen, ze zeiden niets
en lieten jou begaan
een enkel blad laat los
nog voor de zomer…
Verlaten en alleen
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
2.611 Verlaten en alleen
Mijn hart is verbitterd
Blote voeten op de ruwe aarde
Een droge mond
Geen gevoel van eigenwaarde
Grijpend om me heen
Helemaal verlaten
De wereld draait maar door
Mensen blijven praten
Waar naar toe
Geen idee
Ik neem je hand
Ik ga maar mee…
Gekleurde vitrage
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
1.220 geef het maar een naam
desnoods een gezicht
noem het alles
behalve gegrond
en droog je ‘was’
in jouw heden
zodat ‘is geweest’
van kleur verschiet
strijk valse vouwen
in het plooibare goed
drapeer je ramen
met schone schijn
noem het jouw waarheid
maar laat het vooral
mijn verleden zijn…
Droomwandelaar
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.274 Als een spons
zuigt hij de tijd op
maar de afstand
wordt niet kleiner
Als droog zand
filtert hij gedachten
maar de juiste zin
is niet te vinden
Als de nacht de dag opeet
blijft hij hongerig achter
woordenloos op zoek
naar minder zinloos
De droomwandelaar
met één been
vast in een droom
het andere nog
in het leven…
lakenhal
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
468 de gedachte was lakenhal
staat er niet voor niets op
klein deurtje poppenhuisje
je weet het gewoon niet
of en wat daar achter school
nu heimelijk schuilt
kijk naar dat silhouet
heel droog is je schaduw
wie weet van die open mond
jij ziet geen geluid
horen wij antennes
wie weet wat daar puilt…
Weer en stemming
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.002 De weersvoorspelling voor morgen
zonnig, warm en droog
dus zal mijn stemming omslaan
als het weer, en is mijn gevoel,
mijn stemming en mijn weerzin
spoorslags omgeslagen.…
Omslag
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
938 blauw beent ze door het natte gras
opgezette voeten
verbloemen de gekleurde was
hier en daar raapt ze wat leugens op
en hangt ze aan de lijn te drogen
ze nam het hecht in handen
sloeg haar kruis tegen de grond
de hamer lag onbewogen
vuile vuisten slaan niet meer
op tafel de afdruk van zijn mond…
De geest wil uit de fles
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
566 Ben jij die droge doffe kurk?
De wrijving die het groene glas doet glanzen?
Of de korrels zand die vrolijk in het water dansen?
Geeft de geest de geest?
Of ben je zelf de wens die leest
Van terug naar hier geweest?
Een ding is zeker
Je bent er nog niet uit
Ineens breekt de gelijkenis,
De vernauwing in de tuit…
Dieprood
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
605 Na vierentwintig jaar
stond jij ineens weer daar
En evenveel rode rozen
had jij voor mij gekozen
Ze bloeiden vanaf de start
steeds roder in mijn hart
Ik liet ze stuk voor stuk drogen
de tranen in mijn ogen
Nu spreken ze op een schaal
nog steeds dezelfde taal…
later
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
931 later
wacht je
tot ik niet meer kan huilen
en mijn tranen droog
wacht je
tot ik weer kan lachen
en me niet meer zal verschuilen
wacht je
tot ik weer torenhoog
van de daken wil gillen
dat ik je zo graag zou willen
liefhebben
wacht je
tot ik door zal hebben
dat het moment is gekomen
niet meer hoef te schromen
om van jou te houden…
Scherven
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
749 Omdat ik blijf hopen dat de scherven
drogen en we ze weer kunnen lijmen.…
De smaak van honing
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
694 Op weg naar huis
omringd door vrienden
in gouden regen
voelt het
als een deken van troost
wanneer
zachte dauwdruppels
rimpelen in het water
de smaak van honing
op droge lippen
als balsem
voor de harteklop
'n fluistering
laten we dansen
wapperende krullen
in de wind…
Wolken drijven
gedicht
2.5 met 35 stemmen
12.127 wolken drijven
doeken voor het bloeden van de zon
zegt mijn naamgenoot, de dichter
onverschillig
onder herinneringen
valt
sneeuw
uit de vogels
fluit
bos
je ruikt alleen
kleur
er balkt een ezel
hij weet het niet
ze hangt haar was te drogen
over een rol prikkeldraad
--------------------------------------
uit: Sommige gedichten…
Te lang.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
522 Mijn ogen gaan open,
laat mijn blik weer dwalen
terwijl de tranen drogen.
Om pijn die woorden
eens gaven en al de tijd
in mijn hart werd gedragen.
Vraag me nu maar niets
een toekomst ligt in het
verschiet zonder verdriet.
Te lang is het verdrongen
was blind wilde niet zien
wat me diep heeft verwond.…
En dan: Stilte
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
704 “Droog je ogen.”
Hét bewijs dat engelen bestaan,
op lepels in tomatensoep.
Zo draagt hij
de tekenen des tijds
naar een laatste rustplaats,
tussen plakband
en kruisverband.
Daar rest stilte.…
In stilte loop ik naast je!
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.646 Een hart onder de riem wil ik je steken,
een arm om je schouder wil ik leggen,
een schouder wil ik je lenen om te huilen,
een zakdoek om je tranen te drogen.…
huil niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.398 Huil niet om mij
Maar vier mijn leven
Huil niet
om wat ontnomen is
Maar lach
om wat ik heb gegeven
Mijn leven was rijk
Had van alles precies genoeg
gezonde gelukkige kinderen
Met een heerlijk leven voor de boeg
alles komt goed
ook deze tranen zullen drogen
En kijken jullie lachend naar dat sterretje in den hoge…
Overvallen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 eenzaamheid wil me grijpen
of is het de overgang
ik bevecht het met al ik ben
wanneer grijze demonen
de kop op steken, uit 'n
erfenis van 'n ver verlee
keer op keer
zette ik ze bij 't grofvuil
daar ze niets toevoegden aan
als doorns in het oog
verschijnen ze, achteloos
droog ik mijn tranen
(die ik vooralsnog niet uitgenodigd had…
Men verplaatst zich
gedicht
3.0 met 5 stemmen
10.231 Nooit met eenzelfde zakdoek
mooi symmetrisch wuivend -
even wit, even droog.
Eén blijft er staan,
verwijdert zich.
Bij gebrek aan wie verliet
langzaam kleiner wordend.
-----------------------------
uit: 'Met flinke pas', 2003.…
Dans
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
673 Kan dit anders
of blijft het zo
valt er regen op de akkers
of blijft het droog
Is muziek je redding
op dit podium
je hoeft me niet vergeten
ik werk op het land
Laten we dansen
kind zijn in de achtertuin
ik zie regendruppels
op je hand
Kan dit anders
of blijft het zo
of doen we samen
die ene dans…
over het water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 nu buigt het gras
het ligt vermoeid ter aarde, geen
bloem die nog de kop
opsteekt
de uiterwaarde kruimelt droog en wit
verhitte stukken zand
aan land de frisse schaduw van
een mensenhand, gebouwen liggen stil
te bleken, in de harde middagzon
heb ik het stil bekeken…
Heldert herfst zijn geuren
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
916 droog kaalt
lucht alle kleuren
heldert herfst zijn geuren
van het laatste oogstgenot
in warme zonneschijn
komt de herinnering aan
zomer even vluchtig terug
de rust is tijdelijk
want onder het tapijt
van bladeren zit lente
groeiend te vergaderen
omdat winter nog ontbreekt…
rillerig
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
464 in de waterkoude lucht
zweven meerdere verlangens
eerder nader, dan de zucht
van heel erg ver
in de spertijd van de lente
wendt een grutto zich omlaag
hij kwam van hoog en juist
vandaag
viel ook de laatste sneeuwjacht droog
op uitgestrekte velden,
als een antwoord
op mijn vraag…
Althans voorlopig
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
837 O wee, als de minister-president
Ons landgenoten weer eens toe gaat spreken,
En ongevraagd bij mij weer in komt breken,
Al raak ik aan zijn praatjes wel gewend
Want elke keer zegt Mark met droge ogen
Dat we - althans voorlopig - nog niks mogen.…