Alle inzendingen over onmogelijk

711 resultaten.

Sorteren op:

eight days a week

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
klauterend over dwarsbalken van weerstand en springend voorbij greppels van wanhoop moest ik wel toezien hoe de dood mij quasie onverschillig doch nauwgezet als een schaduw bleef volgen vooralsnog met de hakken over de sloot wist ik tot vandaag het vege lijf te redden morgenvroeg bij het ontwaken vangt opnieuw de strijd aan die ik onmogelijk…

ik en hij, hij de gothic

hartenkreet
4.1 met 38 stemmen aantal keer bekeken 1.740
in hun vooroordeel-droom-wereldje dromen zij weg gedachteloos roepen zij dingen niet horend hoe kwetsend het is voor mij voor mijn vrienden die ik nooit zal voorstellen thuis dat durf ik niet bang voor de gevolgen dan mag ik ze niet meer zien dat kan ik niet ze zijn te lief te belangrijk voor me en te verboden deze situatie onmogelijk…

Interieur

gedicht
3.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 12.534
. --------------------------------------------- Uit: 'Onmogelijk Geluk', 1992.…

Illusie

hartenkreet
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.747
De maan verhaalt in zilveren tekens van het land dat niet bestaat Het land van gouden dromen Het land waar verlangens wonderbaarlijk vervuld worden Het land waar zon de koning is en vrede de koningin Het land waar geliefden warmte drinken uit elkaars handen Zo klinkt de hymne van een onmogelijke liefde De pijn van verlangen geboren uit…
troebadoer13 september 2008Lees meer >

kruip toch in me

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 804
soms schreeuwt het kind in mij hou me vast kruip toch in me als mijn kind weer wordt weggetrokken in de wereld van pijn verlies en weg, ver weg zo dichtbij weg kom lieve nestel nog even in haast verloren gedachten maar gekerfd in de eeuwigheid van thans, gister en de onmogelijke vergetelheid ik heb je zo warm overweldigend…

Lenteland

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 915
Onmogelijkheden gebeuren. Dat er tóch nog groei in zit! U kan het nauwelijks geloven. Opschonen wordt uw toverwoord. Naar de wei met die kuierkoeien! Weinig gedijt in smerigheid. Ja, u zal uit de veren moeten. Zodra de zon weer heersen gaat, krijgen mensen jubeltenen.…

Woordvlinders

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
Onderschat de diepte van de woordenschat op de lange duur als ik hierin ten onderga, een hopeloze strijd tegen taal en tijd, vertil me aan de bodemloze letterkast, waarin het doel wordt ondermijnd denk ik de waarheid te onderschrijven, zelf ik heb er zovelen, onmogelijk te noemen in getal, om die bij de Muzen in te lijven herschik…
Pama7 december 2016Lees meer >

Liefde is een platitude en daarom ook zo mooi

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.576
In mij is die dood verdreven door de onmogelijkheid opnieuw met jou te leven. Hoogstens ben ik ziek en schrijf ik om de ziekte naam te geven. Hoe hopeloos dit is, het brengt je niet terug naar mij. Wat blijft is de ziekte, de ziekte die heet jij. ---------------------------------- uit: 'De ziekte van jij', 1988.…

Zaden van de berk

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 385
Kennelijk onmogelijk de toegemeten tijd in te ruilen voor alle ervaringen waarin ik mij achter kon verschuilen zonder naar de bestemming te vragen om al de kritische antwoorden te vermijden, waar mijn ideeën kiemen kunnen, niet al te ver verspreid.…
Pama17 juli 2019Lees meer >

jong

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 769
Mensen dromen ervan hoe onmogelijk het ook is. Onze jeugd gaat onherroepelijk voorbij. De klokt tikt gewoon verder zonder zich af te vragen wat is tijd. Op een zomeravond praat je daarover weleens met leeftijdsgenoten. Als kind vond ik mensen van zestig stokoud zegt iemand van zestig.…

die grijs-blauw stilte eist

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.491
schouders iets gebogen omdat je houding heeft gelogen in liefde die verijst je groeide in ontluiken sloot de wereld buiten pelde laag voor laag je schaamte af en gaf je voor het eerst we reikten naar een hoogte die geen einde kende hemels was de weg erheen jij ging, ik volgde alleen ik heb het pad geëffend voor wie komen gaat onmogelijk…

Die dieper snijden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
nog ben ik bezig het folie los te trekken dat mij het leven bijna onmogelijk maakte het lijkt doorzichtig toch gerimpeld door geleden pijn in nabij en het ver verleden eerst komen schetsen maar lijden verdiept de lijnen tot etsen die dieper snijden dan ik ooit heb toegegeven ik was lang geen onbesproken kind dat zich alleen…
wil melker3 januari 2024Lees meer >

Hocus Pocus Focusverschuiving

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 631
de naar binnen buigende Bogen van ’t Theater van de onmogelijke Dromen als Ribben die breken onder zeer geanimeerde Handen zullen de Omkeringen als Duinen de Vloed aan Wensen doen wreken de Poppenspeler repliceerde ‘ik ben ‘t Hart dat zich niet fijnknijpen laat dat geen Baat ziet in ‘t rondpompen van steeds hetzelfde Bloed hoe zeer…

Alleen Met Iedereen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 156
het is van een soort onmogelijkheid: we zijn allen tot hetzelfde veroordeeld: niemand vindt ooit de Ene, niemand zal ooit vervuld worden.…
Simon K.10 september 2026Lees meer >

Zoveel verdriet

hartenkreet
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.364
Ik ben zo bang dat ik het niet ga overleven, onmogelijk dat ik al mijn dromen moet prijsgeven. Maar ik durf niet meer te vragen of te denken, stel je voor dat ik je zou krenken? Hoe kan ik ooit nog deze cirkel verlaten, als ik niet eens meer hierover durf te praten?…
Frans19 oktober 2002Lees meer >

Amour fou

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.244
hen stuit en aangeraakt in stukken aan hun voeten ligt vaag wetend hoe het vroeger was de pijn is vreselijk, verscheurd op zoek naar heel en als men dat gevonden heeft opnieuw reepjes stof alleen nog maar geschikt voor pennenlap het hart zwoegt, hikt geeft verontrustende signalen af en eindelijk komt weer rust verbondenheid met wat onmogelijk…

Het woord

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 885
Erop vertrouwend dat de lucht onmogelijk voor jou was, bezat ik al de aarde en had ik de zee in mijn macht. Maar genadeloos woord, ik onderschatte jouw kracht. Je bevrijdde je met inkt, maakte de pen tot jouw slaaf en ketende mij vast. Ik werd eigen gevangene.…
Chadia10 februari 2004Lees meer >

Klein Huis

gedicht
3.7 met 33 stemmen aantal keer bekeken 11.596
Het krimpen kan onmogelijk ver weg zijn. ---------------------------------------- uit: 'Alsof er iets gebeurt', 2000.…
Mark Boog13 november 2021Lees meer >

Ravage

hartenkreet
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.225
Bloemen verliezen geur Door droogte geteisterd Het leven verliest kleur De liefde lijkt verloren De warmte wordt koud Eenzaamheid is geboren Niemand die van je houd Tastend in het duister In de uitzichtloze nacht Door een zee van tranen Geen mens meer die lacht In voetsporen van bloed Struikelend over de doden Communicatie onmogelijk…
car29 juli 2007Lees meer >

onnoemelijk veel

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.419
e dwarrelt in mijn drukke hoofd ik voel je door m’n lichaam stromen ik hou van jou, hou van jou, ik kan onmogelijk van je los komen als ik je zou willen vergeten zou dat zonde zijn van m’n tijd want jij zal maar blijven spoken en eigenlijk wil ik jou echt niet kwijt wat jij betekend voor mij, dat gaat zelf mij te boven het is veel, heel…
lin b12 april 2008Lees meer >

zoiets als lucht

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 618
veroorzaakt pijn) wanneer ik naar een laatste wens word geschopt door de hongerige tijd die, zoals mijn duindromen, immer bij mij blijft ziltig in waarheid, rakelings langs golven en sterren of zal mijn naakte lichaam in zee weten dat het sterfelijk is door de minnaar die kreunt en zijn jaren in twee wil snijden met een onmogelijke…

Een kijkje achterom, heel even

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 590
Eglesias en Willy Nelson er is een glimlach in mijn ogen ik draai de woorden om er waren mannen in mijn leven maar jij, je sprong er uit met jou had ik meer dan honderd jaar willen worden maar het mocht niet zo zijn je foto in mijn handen als ik zo naar je kijk voel ik het weer mijn liefde voor jou heel diep weggestopt omdat het onmogelijk…
windwhisper22 augustus 2009Lees meer >

in kalligrafie

netgedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 936
onafwendbaar ramen overbodig maakt waarop ik duinen had getekend een wonderlijke mooie dag in blauw en bruin telkens een weinig later en zacht opgewreven om jouw droom waar te maken slaap je dan in mij of schrijf je met een meeuwenveer dat het duister een wereld nalaat, verder dan tekens van leven, verborgen achter de onmogelijkheid…

Jong als kinderstemmen

gedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 7.948
en toch en desondanks wachten - onmatig - - want matigheid is zwakte - en nieuwe kleren kopen voor de hoop hoewel de laatste zekerheden naakt gaan en trachten waar men niet bestond toch te ontstaan om het onmogelijk natuurverschijnsel: zon in de maan rondlopende weg terug of het oog in de rug.…

STEMMEN IN MIJN HOOFD

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 968
vertik mij bestendig inschikkelijk te gedragen Tot ik mij tenslotte naar hun eisen schik daar ik ‘t razen niet meer kan verdragen Ze zei: Bevelen hoor ik van ze allemaal en vaak zijn die zelfs strijdig met elkaar Nu, luisteren jij, schreeuwen ze theatraal je bent en je blijft onze slavin, nietwaar Ze zei: Dwingen proberen zij, elke dag onmogelijke…

De zaden van de zilverberk

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
slechts met de gedachten waarin ik verdwaal, op het einde te trots voor een beklag, onmogelijk de serene grond onder de wortels te verruilen van een voorbestemde plek, waarin ik schuilen mag.…
Pama24 oktober 2013Lees meer >

Jagende verwachtingen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 418
slechts met de gedachten waarin ik verdwaal, op het einde te trots voor een beklag, onmogelijk de serene grond onder de wortels te verruilen van een voorbestemde plek, waarin ik schuilen mag.…
Pama28 september 2014Lees meer >

Ik mijmer

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
ik mijmer kringen in de vijver zonnen in het gras sculpturen aan de horizon bladeren verwoorden onuitgesproken zinnen die kleur geven aan datgene dat tot voorkort voor onmogelijk werd gehouden, vooral nu toch spreken tongen niet van het kwade zoals dat serpent zou hebben geschilderd verkiest zij blindheid boven roem daar haar glas immer half…
LadyLove5 oktober 2014Lees meer >

Levensdrang?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 426
het seizoen rijp en de winden gunstig staan, werk ik aan een een wervelende symfonie, in een universele ouverture waarin iedereen zich kan verstaan in natura van alle diversiteit waaraan alles om strijd, oer composities uit de vroegste knal noten van melancholie, ontsproten uit de draaimolen van de couleur lokale, het onmogelijke…
Pama11 juni 2020Lees meer >