10502 resultaten.
impasse
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 doodlopende wegen blijven
onaangeroerd zonder ommekeer
het geheugenlandschap
vergeet een schip in de verte
zodat je soms een sterrenbeeld ziet
dat als vliegtuig ontvouwt,
als tegenlicht zonder zon,
ons plamuureiland misschien
en een schitterend gebrek
ter afsluiting
onderwijl vang ik bot;
dit bleek toch geen goed idee…
wat rest van wat het was
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 het huis van zand
spoelde weg
toen handen met
gieters naderden
het schip bracht
zichzelf tot zinken
toen het voor even
de wind zag liggen
het schelpdier werd
een kraal verloren
verhaal toen zand
haar bedolven had
het vloeibaar goud
stolde kreeg de vorm
van een kroon de liefde
die een treurspel werd…
Dood.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
531 Een schip dat vergaat.
Een kaars die langzaam dooft.
Dood is iets angstigs.
Iets waarvoor je wilt wijken
Je leeft er met een boog omheen.
Je durft er niet naar te kijken.
Dood is iets dat niemand kan begrijpen.
Het is een raadsel, vaak met strijd.
Niemand heeft er woorden voor
en niemand weet zijn dood.…
Terug naar af
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
529 waar is dit schip gestrand
in eertijds welvaart Nederland?…
Pessimist en optimist
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
1.100 Hoe vrolijk horen wij de rotjes knallen
De oliebol kwijnt naast de appelflap
Verpieterd kijk ik naar mijn koffiedrab
Wat kunnen dronken buren prachtig brallen
Wat hebben we ’t gezellig met elkaar
Maar ik krijg weer een treurig klerejaar…
Als de Jaren gaan tellen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 Zij zag mij van achter staan
En zei:
Dat die kant er nog wel mee door kon gaan.
Het is daarom dat ik achteruitloop in mijn dromen
Om zo,
Nog enigszins behoorlijk tevoorschijn te kunnen komen.…
Tevreden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
601 Het is slechts een illusie,
alleen een oude foto, jouw portret.
Door mijn nog zo groot verlangen,
zijn deze sentimentele gedachten, in gang gezet.
Ik zie mijn rimpelige handen,
denk aan mijn grijze haar.
Ach, ik moet maar tevreden blijven,
we waren immers vijftig fijne jaren bij elkaar.…
[ Het diepzeekoraal ]
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
467 Het diepzeekoraal
is een kasteel vol kroontjes:
prinsessenvissen.…
Alle touwtjes in handen... .
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
733 De enige reden, waarom ik nog altijd:
álle touwen van dit schip in handen heb, is...
omdat het bij me hoort!
Met klapperende zeilen ben ik kapitein
met schip tegelijk.
Geen man overboord ... 'kielhalen' komt bij
míj niet voor.
Ik zal ervoor zorgen, dat we allen
bij de juiste thuishaven aanleggen...…
Kade
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
667 Zelfs bij vloed, voel ik het lage tij
wanneer je groot en grijzig schip als stip verdwijnt
zegt men zo achteloos, het is zijn werk
wees aan zijn schip gelijk, dat groot en sterk
nu mijlenver, het ongewisse moet doorklieven.…
PRESTIGE
snelsonnet
2.9 met 49 stemmen
4.166 Als schipbreuk weer een olieramp veroorzaakt
En alle vogels en de vissen sterven.
Als tankers weer het leefmilieu bederven
En telkens weer de Spaanse kust vervuild raakt.
Als tankvaart weer eens geldzucht is gebleken
Wie kan er dán nog van Prestige spreken?…
herboren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.079 ik vul de kuip tot aan de rand
schuif schoorvoetend in
het hete water
zoek in mijn hoofd het laatste
woord van een moeizaam
gedicht
laat mijn gedachten stilaan
varen, dobber en drijf weer
als een golvend schip
geniet van het pure moment
waarin het spelend kind
met rust wordt gelaten…
Ponypark Slagharen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
766 Alles is gezegd,
maar ga nooit
naar Ponypark Slagharen,
verwek geen kinderen op
een zinkend schip.…
Gayparade
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
740 Als er straks een schip vaart met veel jong grut
Afgeladen met zeer strakke gespierde jongenslijven
De grachten vol met wilde mannen, met een stijve
Denk ik als hetero waarschijnlijk toch alleen aan kut
Maar door Cohen, onze hoeder van de goede zeden
gaat de leeftijd eerder naar boven dan naar beneden…
Het water wast
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
734 zo voel ik mij verloren soms
gelijk een schip in storm
vechtend
stoer
de kop geheven
kolken vrezend
hoog
tè hoog voor het begrip
dat niet meer reiken wil
naar niets
ik wacht
en zie…
diep herrijst en explodeert
tot nevel angst omhult
met achting vult
water wast
mijn leven…
Lilium
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
542 recht vaart zijn schip
landtongen vermijdend
waar wijsheid niet
voor anker ligt
zegenrijk is hij die de zee
der verlokking trotseert
voorbij wacht hem de bloem
van ‘t schone leven
zie, hoe senang en zuiver
de lelie open bloeit
een minnezang zwelt aan
hemelwind draagt verder dan…
De tijd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
519 In de toekomst ligt de tijd verborgen
ongedacht en ongezien
met kleine of met grote zorgen
een helpende hand misschien
De natuur kan zich ontplooien
zonder tijd
geen rol voor de klok
dat is het mooie
Voor ons ligt een zee van tijd
die wij met ons schip bevaren
neem als bagage wat hartelijkheid
deel het uit en niet te lang bewaren…
jong
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
485 ik zat aan het water
in het gras
de wereld lag open
aan mijn blote voeten
een schip voer voorbij
het kleine leven stroomde
met het water mee
ik zag de populieren
een poes miauwde
ik zong een lied
de wind streelde ons
en de zon was warm
ik las nog lang niet
tussen de regels door…
Golfjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
631 Zittend aan de waterkant, komt een schip voorbij
de kapitein ziet me zitten, zwaait naar mij,
ik zwaai terug.
De schuit gaat verder golven makend, tot de oever
ze komen mijn kant op en ik bedenk:
zoveel golven, als mijn tranen ooit vergoten,
terwijl men zegt: elke dag: een geschenk?…
Storm
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
894 Maar het waaien houdt aan,
wordt een zware storm;
het schip hulpeloos
in weer een wind.
Op de achterbank een huilend kind.
Bange ouders
met een extra last.
Dan de draden vast
voor de veilige sluis.
In het nu stille water
drijven witte kwallen...…
Onbewoond
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
750 onbewoond
is vruchteloze woestenij,
geen ander die mij loont,
gevangen en onvrij
bezie ik mijn planeet,
verlang een reddend touw,
na alles wat ik leed,
geen God, geen vrouw
die ik beminnen kan,
zo diep is deze put,
als leef ik in de ban,
een kluizenaarshut
gebouwen op de kust
en zoveel wat mij griefde,
maar ik hoop op rust,
een schip…
Spleen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
621 Mijn schip vaart steeds op hoge baren,
ik ben een droevig man.
Stond het in de sterren geschreven
of zat het in de moedermelk ?
Dat ik ondanks mijn stoere streven
vaak als een broze bloem verwelk.
Wat is er toch in mij gevaren
dat ik mijn nooit geborgen weet.
Het wordt niet beter met de jaren,
het spleen dat mij vanbinnen vreet.…
Ruige zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 Van land naar land, je geeft je
over aan het schip en de kapitein.
Natuurlijk heb je vertrouwen
dat het helemaal goed komt.
Ruige zee
Foto Dick Voogd…
een woord een woord
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
557 een woord is een vroege
ochtend zonder breuk of
smet soms een teken in
de lucht een woordeloze rit
naar zee zachte vogel boven
een uitvarend schip
de vermiste naam voor verdriet
barst het als een beladen ster
komt het niet op tijd tegemoet
een woord is een woord tot
jij het vult soms met betekenis…
Schipbreuk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 hij zag alleen
wat hij wilde zien
haar stille verdriet
zag hij niet
hij hoorde alleen
wat hij wilde horen
haar vraag om troost
hoorde hij niet
zij zag en hoorde
en begreep hem niet
‘samen’ en ‘wij’
verlieten het
zinkende schip
ze spoelden aan
op aparte planeten
gescheiden van elkaar
contact: verloren
afstand: onoverbrugbaar…
Liefste,
gedicht
3.9 met 115 stemmen
36.337 Alles is hier al
en jij kent de zee jij vaart op haar jij vecht met haar om wat zij missen
kan - elk schip dat hier nu ligt wordt een schip waar jij op was elke
meeuw die hier nu vliegt een meeuw die jij ook zag en ik hou van
jou geloof ik en ik weet het trouwens zeker maar wat ben ik blij dat jij
al een beminde hebt want alles is hier al en…
VERMAAK OP ZEE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.006 De trotse stomer Titanic
vaart bij nevelige nacht
over de kalme oceaan
de reizigers daarbinnen
feesten dansen en drinken
in zalen vol weelde
vieren de eerste reis
van hun onzinkbaar schip
hard schurend geluid wekt vragen
vertoont het roerwerk nukken
of zijn we op een kust beland?…
Sombre gedachten schiep een sombre tijd
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.598 Sombre gedachten schiep een sombre tijd,
het leven lag, gelijk een schip in trage
wateren, en een stem sprak dat de lage
luchten alles omsloten voor altijd.
Er was geen licht, er was geen lucht: de handen
verslapten, omdat zij van hoop leeg waren;
denkers doken naar wrede trotse maren
dat ze hun ziel behoedden voor verzanden.…
Meer niet
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.120 lach, een lied
Meer niet
Ze ging van 'n bar naar een souper
En van een tea naar een diner
Een lichte, lachende kokette
Met wufte weelde van toiletten
Ze wekte haat of sympathie
Hier dweperij, daar jalouzie
Haar eigen hart was nooit van slag
En tikte als iedere dag
La-la
Ze was een lach, een lied
Meer niet
Nu is zij moegedanst en oud…
Als ik voorbij kwam lopen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Als ik voorbij kwam lopen
hielden de kletswijven zich
opeens oorverdovend stil.
Als ik doorliep ving ik
nog net op dat ik dat jong
was dat zijn vader niet kende,
dat ik dat jong was
dat voor zijn leven getekend was -
en dat was zo, door hun tongen
was ik getekend.…