Alle inzendingen over ruis

958 resultaten.

Sorteren op:

Pak toch die hand

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 914
Kwetsbaar meisje Speel op het veld Voel de omarming Pak toch die hand Veeg het zand uit je haar Voel de wind op je huid Proef het zilte van de zee Hoor het ruisen van de golven Kwetsbaar meisje Laat je masker vallen Voel je naaste Pak toch die hand Zie het zonlicht stralen Luister met je hart Loop oneindig ver En duik in de diepte…

Verlaten dorpje in de Franse Cantal

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.025
ze zijn nog maar met enkele bewoners in 't vervallen dorpje op de heuvel vergeten en in de tijd verloren primitieve boerderijtjes waarin comfort ontbreekt 's winters vochtig en tochtig lekkende daken en muren veel verrot hout 't ruisen van de wind door toppen van kale dikke beukenbomen het dorpje is reeds dood en koud…
Leonardo6 februari 2016Lees meer >

Spartelend dier?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
De schaamteloosheid van onrecht en onmacht, verminking in de willekeur van plaats en tijd, verbannen door een ruis geplukt uit het heelal het bestaan verveelt zich in mij onwillige weerwil van de zondenval een mensbeeld waarover ik struikel, herhaald in de scheidslijn van de horizon, wordt schrikdraad van het verleden versnipperd…
Pama10 februari 2016Lees meer >

vergeten denken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
bijna vergeten wat ik dacht wat je pas beseft als je niet meer weet waar je je sleutels had wie was die buurvrouw die je jaren sprak waarover hebben we het al die jaren gehad op weg naar de supermarkt is allemaal weg de herinneringen en de aanbiedingen ergens moet je je dwingen dat je althans iets nog de jonge bladeren ruisen…

Zieleroerselen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
Schrijfsels en geschriften, aan het brein ontsproten ruis gedachtenspinsels op papiertjes vol pennevruchten door het huis. Krabbels in kriebeltaal, tenminste zij, die het geluk mochten beleven vastgelegd te worden en zo te overleven Woorden, who cares. Ach, je bent het kwijt.…

Een nieuwe dag

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 616
't Leven kent vaak vreemde wegen Onverwacht en onbekend Sterren, Maan en Zonneregen Blauwe wolk die boodschap zendt Nachten grijs en donkergroen Bomen hoger dan de huizen Feetjes die het licht uitdoen Bladeren die wind doen ruisen Maan die waakt en Zon die slaapt Bloem die sluit en boom die gaapt Dromen tussen zee en zand Reizen…

De eisen zijn verlaagd

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
Sneuvelen is ten strengste verboden (dat geeft thuis ruis)…

kuste me in winters licht

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 648
de sporen op het strand waar we op golven joegen en ze oversloegen in het wit van schuim ik zag luchten in je ogen zon op je gezicht we lachten samen branding je kuste me in winters licht ik spatte zee en likte zacht het zoute water van je wangen je voelde kreunend mijn verlangen ik dronk passie van je lippen en het ruisen…
wil melker28 februari 2006Lees meer >

Voor Melodie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
Jij legde jouw oor te luister op mijn buik en hoorde muziek van de spijsvertering in de holle ingewanden, het ruisen van bloed van het pulseren van het hart dat haast onvermoeibaar klopte regelmatig de ademhaling van longen het suizen van de longblaasjes Jij glimlachte hierbij en zei dat ik nu voor altijd bij je hoorde nooit meer weg kon…

proeft bloed van heldendaden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 821
je ziet geschiedenis proeft bloed van heldendaden raakt aan verraden voelt zacht geluk je dag kan niet meer stuk als je de stenen leest die alles weten van leven en begraven hoe generaties hier de jaren hielden binnenshuis een thuis voor mannen die vielen en verloren gingen in de ruis van eeuwen tijden staan niet stil in een…

Herrie

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 577
Te connecten met waarlijk en wondelijk, de ruis tussen woorden, het onuitgesproken deel, het kakafonisch zachte tjilpen, voor hen die nog luisteren met het hart, en in zwijgen kunnen bestaan.…
Marije Geerts15 november 2019Lees meer >

Luister stilte

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Luister stilte, naar het ruisen van de wind Luister naar het briesje Dat zacht het riet golft langs de oever En hoor het antwoord In de lach van een kind Luister stilte, naar de zang der vogels Naar de blijdschap die daarin klinkt Ver verheven boven aards kabaal Genot dat ons dagelijks omringt In steeds herhalend verhaal Luister stilte…

Laten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 624
De kat staat voor de deur Naast me is een Marokkaanse bruiloft Bezig Me koptelefoon stoort nog wat na En vangt wat ruimte ruis op De doden herdenking staat vast In een prachtig gedicht In de taal van de reiziger Blijf bewegen zegt ze mooi In beweging blijven Voor vrijheid Voor vaderland Voor iedereen Wij samen Hier In een tuin…

je zingt de lengte in de dagen

netgedicht
2.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.157
je bent de zon je stralen dansen stofjes ik wil sjansen, met je geuren op balcon langs de gevel val je zomaar binnen belicht daar mensen die ook jou beminnen je oogt zo donker in het wit van steen je schaduw laat me nooit alleen ik hoor je ruisen als de wind vlaagt langs de huizen je bent mijn refrein je zingt de lengte…
wil melker14 november 2002Lees meer >

Praeses' poetry

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
. __________________________________ Een praeses is van alle markten thuis Ook eentje die dat pretendeert te zijn Zijn kersje op de taart is schone schijn Een voordracht die ten onder gaat in ruis De Muze schudt haar hoofd vol irritatie: Geen geld naar onderwijs en educatie...…

In het niets

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
Een botsing, dun als ruis, op een plek die nergens is. Wat beweegt, heeft geen handen. Wat ziet, geen ogen. Deeltjes vinden elkaar. Een trilling merkt dat zij kan reizen. Iets vouwt zich, niet omdat het wil, maar staan niet kan. Een ritme herhaalt zich, een centrum zonder naam.…
Cor Koene31 december 2025Lees meer >

De voormalige rookkamer

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 375
talloze handen hebben de leuningen van de stoelen uit de voormalige rookkamer gepolitoerd ondanks de grote schoonmaakbeurten hing de walm uit vele decennia roken nog altijd in het meubilair in het kraken van de stoelen was nog het verdwaalde hoesten uit vroeger tijden herkenbaar te horen nog ruisen de gordijnen groeten hun…
wil melker20 oktober 2022Lees meer >

ik lach de warmte uit die pijn

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 920
ik zit de zon schijnt over velden zover achter mijn gezicht ik keer in luwte achterover gedachten stromen uit het licht van gouden kleuren zie ik sporen ver weerkaatsend in een dal ingeperkt door de flarden van een jeugdig ideaal beelden stemmen in mijn denken door het weelderig gegroei hoor ik ruisen…
john kroos7 oktober 2003Lees meer >

In het hart van mijn moeder bloeit een tedere kersenboom

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.218
Verblindende liefde stroomt door haar bloed Geeft haar kersenkinderen een witrode gloed Door haar sap mengen dromen, geheimen, verhalen Er vaart een klein meisje in mee In haar kruin ruisen duizend talen En verlangen naar de zee Langs haar stam waait een eeuwenoude wijsheid Langs groen en knoesten en mos Door haar bladeren huilt het afscheid…
Sofie17 januari 2004Lees meer >

Vol geluid

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
ontvangen want zij bleven ergens hangen geen kleur zond mij uitbundigheid in onderscheid en ook vorm en grootte sloot ik in kennismaken uit ik kon nog wel de intensheid van straling beleven zoals warmte in koestering door zon was blij dat dit nog kon toch was mijn wereld geen donker gat wel vol geluid omdat bestaan zich op eigen ruis…

ochtendgloren

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.088
van de stervende maneschijn door knarsende kiezelstenen schuifel ik naar de bank gelegen aan het pad langs de waterpartij hier zet ik mij neder en zie de dag traag ontvouwen met een schaduw aan mijn zij deze plek van eindeloze duur schept vreugde in een onnoemelijk ogenblik hier ontmoet ik de schepping waar licht en teer ruisen…

Liedje

poëzie
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 9.920
Op iedere windvlaag zweef ik mee, Een pluizig zaadje, een veer, Ik reis met wolken over zee En ruis in regen neer, Vermeng met golven mijn geluk, Weet niet waarheen ik vaar; En steeds als ik een roos mij pluk Geurt mijne ziel uit haar.…

De zomer sterft

hartenkreet
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.473
Het ruisen van de bomen klinkt als huilen in de nacht stille eenzaamheid is voelbaar en heeft me even in zijn macht. Maar als ik morgen weer ontwaak en toch de zon weer straalt dan is er weer dat zeker weten dat de zomer nimmer faalt.…
Moeke12 oktober 2005Lees meer >

Het grote 5g tapijt

netgedicht
3.7 met 526 stemmen aantal keer bekeken 467
zij rolden haar snel uit het grote 5g tapijt snelheid en geluid alleen nog met publieke ruis in strak zender en antenneframe leek de stad een stalen bos maar de co2 uitstoot bleek een grote flop straling bereikte grote hoogte omdat wij steeds scherper wilden kijken ook diepte bracht ons onbekende ziektes hopelijk zijn die…

De boom

poëzie
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.344
Er was weer wind die in zijn blaadren greep En vreugde in 't ruisen van zijn loversleep, En bloesem die tot volle rijpheid kwam En jeugd die lachende zijn vruchten nam. Hij werd de boom met de verborgen tronk, Die overmuurs zijn late weldaad schonk.…

Waarvandaan?

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 971
Zachtjes ruisen de bladeren Storm is op tilt De regen komt eraan Wind, vertel mij, Waar kom ik toch vandaan?…
Marije23 april 2009Lees meer >

Een waarlijk gedicht

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 739
superbe ziel zullen beklijven die zo met waarden en normen van de letterorde is begaan en zij, strofisch als gezegd, in uw edele gemoed wensen te landen ik spreek thans over het ongerepte gruis gedragen door het oude pad dat slingert langs de beukenhaag en zwijg derhalve: het steenslag kent bij het betreden nog zijn eigen ruis…

Ontwaakte en zag

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 749
ontwaakte en ik zag hoe mooi de wereld was de vogels die hun lied weer zongen en rook het pas gemaaide gras Ik zag hoe mooi de bloemen bloeiden en rook de geur van de jasmijn en ik besefte eens temeer dat ik een kind van Zijn schepping mag zijn 'k Zag mooi gesponnen zilveren draden de kunstwerken van een spin 'k hoorde het zachte ruisen…
Moeke21 juli 2009Lees meer >

zee schelp

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 530
sierlijk om haar heen geen taal mag sterven in het lot wie dan ook wie kan herinneren het vuur en de dood wie niet bang is mag sterven oog om oog tand om tand wij vallen steeds dieper geen nagel houdt stand geen boek geschreven voordat de hel samen kwam aan de kliffen tot aan het lage land veeg je ogen open en zie de zee hoor haar ruisen…

Pas op voor het geheugen

gedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.197
Gelijktijdig hoort hij weer het ruisen van de bomen, het krolse miauwen van katten, en boven dit alles uit de verliefde doffers, Vader (dood) schreeuwt bevelen tegen de honden, moeder (overleden) maalt - voor de zoveelste keer - koffie. Snel sluit hij de ramen van zijn huis.…
Fred Papenhove14 september 2010Lees meer >