958 resultaten.
Pak toch die hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
914 Kwetsbaar meisje
Speel op het veld
Voel de omarming
Pak toch die hand
Veeg het zand uit je haar
Voel de wind op je huid
Proef het zilte van de zee
Hoor het ruisen van de golven
Kwetsbaar meisje
Laat je masker vallen
Voel je naaste
Pak toch die hand
Zie het zonlicht stralen
Luister met je hart
Loop oneindig ver
En duik in de diepte…
Verlaten dorpje in de Franse Cantal
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.025 ze zijn nog maar
met enkele bewoners
in 't vervallen dorpje
op de heuvel
vergeten en in
de tijd verloren
primitieve boerderijtjes
waarin comfort ontbreekt
's winters vochtig en tochtig
lekkende daken en muren
veel verrot hout
't ruisen van de wind
door toppen van kale
dikke beukenbomen
het dorpje is reeds
dood en koud…
Spartelend dier?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
458 De schaamteloosheid
van onrecht en onmacht,
verminking in de willekeur
van plaats en tijd, verbannen
door een ruis geplukt uit het heelal
het bestaan verveelt zich in mij
onwillige weerwil van de zondenval
een mensbeeld waarover ik struikel,
herhaald in de scheidslijn van de horizon,
wordt schrikdraad van het verleden
versnipperd…
vergeten denken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
586 bijna vergeten
wat ik dacht
wat je pas beseft
als je niet meer weet
waar je je sleutels had
wie was die buurvrouw
die je jaren sprak
waarover hebben we het
al die jaren gehad
op weg naar de supermarkt
is allemaal weg
de herinneringen
en de aanbiedingen
ergens moet je je dwingen
dat je althans iets nog
de jonge bladeren ruisen…
Zieleroerselen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
488 Schrijfsels en geschriften,
aan het brein ontsproten ruis
gedachtenspinsels op papiertjes
vol pennevruchten door het huis.
Krabbels in kriebeltaal, tenminste zij,
die het geluk mochten beleven
vastgelegd te worden
en zo te overleven
Woorden, who cares.
Ach, je bent het kwijt.…
Een nieuwe dag
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
616 't Leven kent vaak vreemde wegen
Onverwacht en onbekend
Sterren, Maan en Zonneregen
Blauwe wolk die boodschap zendt
Nachten grijs en donkergroen
Bomen hoger dan de huizen
Feetjes die het licht uitdoen
Bladeren die wind doen ruisen
Maan die waakt en Zon die slaapt
Bloem die sluit en boom die gaapt
Dromen tussen zee en zand
Reizen…
De eisen zijn verlaagd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 Sneuvelen is ten strengste verboden
(dat geeft thuis ruis)…
kuste me in winters licht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
648 de sporen
op het strand
waar we op golven
joegen en ze
oversloegen in
het wit van schuim
ik zag luchten
in je ogen
zon op je gezicht
we lachten samen
branding je kuste
me in winters licht
ik spatte zee
en likte zacht
het zoute water
van je wangen
je voelde kreunend
mijn verlangen
ik dronk passie
van je lippen
en het ruisen…
Voor Melodie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Jij legde jouw oor te luister
op mijn buik en hoorde muziek
van de spijsvertering in de holle
ingewanden, het ruisen van bloed
van het pulseren van het hart
dat haast onvermoeibaar klopte
regelmatig de ademhaling van longen
het suizen van de longblaasjes
Jij glimlachte hierbij en zei
dat ik nu voor altijd bij je hoorde
nooit meer weg kon…
proeft bloed van heldendaden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
821 je ziet geschiedenis
proeft bloed
van heldendaden
raakt aan verraden
voelt zacht geluk
je dag kan niet
meer stuk als je
de stenen leest die
alles weten van
leven en begraven
hoe generaties hier de
jaren hielden binnenshuis
een thuis voor mannen
die vielen en verloren
gingen in de ruis van eeuwen
tijden staan niet stil
in een…
Herrie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
577 Te connecten met waarlijk
en wondelijk,
de ruis tussen woorden,
het onuitgesproken deel,
het kakafonisch
zachte tjilpen,
voor hen die nog luisteren
met het hart,
en in zwijgen
kunnen bestaan.…
Luister stilte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
458 Luister stilte, naar het ruisen van de wind
Luister naar het briesje
Dat zacht het riet golft langs de oever
En hoor het antwoord
In de lach van een kind
Luister stilte, naar de zang der vogels
Naar de blijdschap die daarin klinkt
Ver verheven boven aards kabaal
Genot dat ons dagelijks omringt
In steeds herhalend verhaal
Luister stilte…
Laten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
624 De kat staat voor de deur
Naast me is een Marokkaanse bruiloft
Bezig
Me koptelefoon stoort nog wat na
En vangt wat ruimte ruis op
De doden herdenking staat vast
In een prachtig gedicht
In de taal van de reiziger
Blijf bewegen zegt ze mooi
In beweging blijven
Voor vrijheid
Voor vaderland
Voor iedereen
Wij samen
Hier
In een tuin…
je zingt de lengte in de dagen
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
1.157 je bent de zon
je stralen dansen stofjes
ik wil sjansen, met je
geuren op balcon
langs de gevel
val je zomaar binnen
belicht daar mensen
die ook jou beminnen
je oogt zo donker
in het wit van steen
je schaduw laat
me nooit alleen
ik hoor je ruisen
als de wind vlaagt
langs de huizen
je bent mijn refrein
je zingt de lengte…
Praeses' poetry
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
523 .
__________________________________
Een praeses is van alle markten
thuis
Ook eentje die dat pretendeert te zijn
Zijn kersje op de taart is schone schijn
Een voordracht die ten onder gaat in ruis
De Muze schudt haar hoofd vol irritatie:
Geen geld naar onderwijs en educatie...…
In het niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Een botsing, dun als ruis,
op een plek die nergens is.
Wat beweegt, heeft geen handen.
Wat ziet, geen ogen.
Deeltjes vinden elkaar.
Een trilling merkt
dat zij kan reizen.
Iets vouwt zich,
niet omdat het wil,
maar staan niet kan.
Een ritme herhaalt zich,
een centrum zonder naam.…
De voormalige rookkamer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
375 talloze handen
hebben de leuningen
van de stoelen uit
de voormalige
rookkamer gepolitoerd
ondanks de grote
schoonmaakbeurten
hing de walm uit vele
decennia roken nog
altijd in het meubilair
in het kraken van
de stoelen was nog
het verdwaalde hoesten
uit vroeger tijden
herkenbaar te horen
nog ruisen de
gordijnen groeten
hun…
ik lach de warmte uit die pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
920 ik zit
de zon schijnt
over velden
zover achter
mijn gezicht
ik keer
in luwte achterover
gedachten stromen
uit het licht
van gouden kleuren
zie ik sporen
ver weerkaatsend
in een dal
ingeperkt
door de flarden
van een jeugdig
ideaal
beelden
stemmen
in mijn denken
door het weelderig
gegroei
hoor ik ruisen…
In het hart van mijn moeder bloeit een tedere kersenboom
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
3.218 Verblindende liefde stroomt door haar bloed
Geeft haar kersenkinderen een witrode gloed
Door haar sap mengen dromen, geheimen, verhalen
Er vaart een klein meisje in mee
In haar kruin ruisen duizend talen
En verlangen naar de zee
Langs haar stam waait een eeuwenoude wijsheid
Langs groen en knoesten en mos
Door haar bladeren huilt het afscheid…
Vol geluid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
520 ontvangen want
zij bleven ergens hangen
geen kleur zond mij
uitbundigheid in
onderscheid en ook
vorm en grootte sloot
ik in kennismaken uit
ik kon nog wel de
intensheid van straling
beleven zoals warmte
in koestering door zon
was blij dat dit nog kon
toch was mijn wereld
geen donker gat wel
vol geluid omdat bestaan
zich op eigen ruis…
ochtendgloren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.088 van de stervende
maneschijn
door knarsende kiezelstenen
schuifel ik naar de bank
gelegen aan het pad
langs de waterpartij
hier zet ik mij neder
en zie de dag traag
ontvouwen met een
schaduw aan mijn zij
deze plek van eindeloze duur
schept vreugde in een
onnoemelijk ogenblik
hier ontmoet ik de schepping
waar licht en teer ruisen…
Liedje
poëzie
3.5 met 24 stemmen
9.920 Op iedere windvlaag zweef ik mee,
Een pluizig zaadje, een veer,
Ik reis met wolken over zee
En ruis in regen neer,
Vermeng met golven mijn geluk,
Weet niet waarheen ik vaar;
En steeds als ik een roos mij pluk
Geurt mijne ziel uit haar.…
De zomer sterft
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.473 Het ruisen van de bomen
klinkt als huilen in de nacht
stille eenzaamheid is voelbaar
en heeft me even in zijn macht.
Maar als ik morgen weer ontwaak
en toch de zon weer straalt
dan is er weer dat zeker weten
dat de zomer nimmer faalt.…
Het grote 5g tapijt
netgedicht
3.7 met 526 stemmen
467 zij rolden
haar snel uit
het grote 5g tapijt
snelheid en geluid
alleen nog met
publieke ruis
in strak zender
en antenneframe
leek de stad
een stalen bos
maar de co2 uitstoot
bleek een grote flop
straling bereikte
grote hoogte omdat
wij steeds scherper
wilden kijken ook
diepte bracht ons
onbekende ziektes
hopelijk zijn die…
De boom
poëzie
2.6 met 14 stemmen
2.344 Er was weer wind die in zijn blaadren greep
En vreugde in 't ruisen van zijn loversleep,
En bloesem die tot volle rijpheid kwam
En jeugd die lachende zijn vruchten nam.
Hij werd de boom met de verborgen tronk,
Die overmuurs zijn late weldaad schonk.…
Waarvandaan?
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
971 Zachtjes ruisen de bladeren
Storm is op tilt
De regen komt eraan
Wind, vertel mij,
Waar kom ik toch vandaan?…
Een waarlijk gedicht
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
739 superbe ziel zullen beklijven
die zo met waarden en normen
van de letterorde is begaan
en zij, strofisch als gezegd,
in uw edele gemoed wensen te landen
ik spreek thans over
het ongerepte gruis
gedragen door het oude pad
dat slingert langs de beukenhaag
en zwijg derhalve:
het steenslag kent
bij het betreden
nog zijn eigen ruis…
Ontwaakte en zag
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
749 ontwaakte en ik zag
hoe mooi de wereld was
de vogels die hun lied weer zongen
en rook het pas gemaaide gras
Ik zag hoe mooi de bloemen bloeiden
en rook de geur van de jasmijn
en ik besefte eens temeer dat ik
een kind van Zijn schepping mag zijn
'k Zag mooi gesponnen zilveren draden
de kunstwerken van een spin
'k hoorde het zachte ruisen…
zee schelp
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
530 sierlijk om haar heen
geen taal mag sterven in het lot wie dan ook
wie kan herinneren
het vuur en de dood
wie niet bang is mag sterven
oog om oog
tand om tand
wij vallen steeds dieper
geen nagel houdt stand
geen boek geschreven
voordat de hel samen kwam
aan de kliffen
tot aan het lage land
veeg je ogen open
en zie de zee
hoor haar ruisen…
Pas op voor het geheugen
gedicht
2.8 met 10 stemmen
5.197 Gelijktijdig hoort hij weer het ruisen van de bomen,
het krolse miauwen van katten, en boven dit alles uit
de verliefde doffers,
Vader (dood) schreeuwt bevelen tegen de honden,
moeder (overleden) maalt - voor de zoveelste keer - koffie.
Snel sluit hij de ramen van zijn huis.…