1504 resultaten.
Gedicht
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.973 Zo ook gaat de geliefde
Mitri Karamasoff
dood
Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan
Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden
Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn vingers
lag
Het is een verre weg
naar…
De voorlaatste klap
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
691 Raketten vallen dichterbij
De inslagen zijn te horen
Haviken scherpen hun klauwen
om ook in dit conflict te scoren
Slechts één raket omleiden
naar het NAVO hoofdkwartier
Dat moet toch wel lukken
met al die high tech jongens hier?…
brandt ze in hun vuren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.371 zijn ogen gaan
ze schrapen dromen
van de muren
jagen de fantomen na
die spelen in de
hoofden van de buren
hij stookt hen op
brandt ze in hun vuren
en rookt ze langzaam uit
het zal niet lang meer duren
of angsten schreeuwen
weer hysterisch hun geluid
nu bonken hersens
tegen wanden onbegrip
de handen zijn gebonden
er zijn geen scherpe…
De dijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 beginnen
Ben ik iets te klein
Deze legendarische band
Ze stoppen en dat doet pijn
Als een rode draad
In gekleurde klanken
Door het leven
Laten we ze bedanken
In een schouwburg genezen
Van een krankzinnige tijd
Het is voorbij
Het kent geen spijt
Elke dag valt iets te vieren
In het klein en in het groot
Geschiedenis geschreven
Scherp…
Wensen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
563 Maar mijn wensen zijn als scherpe dolken.
Daarom hou ik ze maar heel klein.
Blijf in mijn gedachten.
Blijf daar op mij wachten.…
Geen kunstje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
441 ik donsde
kleurde zacht
de liefste vormen
geurde verleidelijk
naar knuffelbeest
zat altijd
in je tas op een
gepaste plaats
niet direct in
zicht maar toch
bijdehand als
het echt nodig was
in uithalen met
scherpe punten en
wat pepperspray
ja mij neem
je niet zo mee
tegen een bakkie
thee zeg ik ook
vaak geen nee
maar geen…
Kern
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
355 Sommige mensen zijn altijd onderweg
met plannen in de zak
en een uitweg in zicht
ze weten hoe je schuift
hoe je wint zonder te blijven
Anderen dragen minder
geen kaarten
geen noodpaden
zij kennen één weten
wanneer het leven nadert
scherp en zonder omwegen
zoeken zij niets buiten zich
zij keren terug
naar dat ene punt
en daar…
Volharding
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.360 [Romeinen 8:35 en 38-39]
Noch ‘t brullen der ontmensede tyrannen,
Noch zwoege dorst, noch snaken naar het brood,
Noch lichte vlam, noch zwaard van bloede rood,
Noch scherpe bank, noch ketenen gespannen,
Noch goedverlies, noch knevelen of bannen,
Noch hoge macht, noch diepe waternood
Noch tijdsbeloop in leven of in dood
Noch wan-geloof…
Dag vader-dag
netgedicht
3.0 met 94 stemmen
12.708 In het spoor van de tijd
lopen herinneringen
hand in hand met de kiezels
van een verloren jeugd
Uitgehouwen staat jouw naam
in de marmeren steen, scherp
doch geslepen kijken levenloze
letters mij aan, verwonderd
lees ik reeds begraven tijd
In dorre grond dorsten plantjes
naar leven, spookachtig verlicht
door een kaars, smelten voor…
IJsberend botje
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.132 Heilbot in een kom gedaan
sliertjes groen en slakkenhuis
pompje blaast borrels uit buis
ik staar haar als zij mij aan
Kleine kosmos zonder kant
achter is zo front als voor
overheen en onderdoor
wereld zonder scherpe rand
Rondjes zwemmen naar belief
gevangen in een atmosfeer van
vredig achter uitkijk zwerven
Tot het tijd wordt om te…
Roodborstje
gedicht
2.3 met 29 stemmen
11.034 Nodig voor het roodborstje om zijn snaveltje te scherpen.
Zijn snaveltje sterker dan het ei.
Sterker dan Groenland.
---------------------------------------------
uit: 'Geen man, want geen vrouw', 2001…
Onvergetelijk
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.044 Wat oud is en bewaard
laat ik door mijn handen glijden:
zand en zaad en scherpe randjes
vormen kringen op de loop van deze tijd.
Een enkel beeld laat net dat
beetje herinnering zien als
kleine steentjes, opspattend
en de ruit weerspiegelt de strijd.…
Eenvoud
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
999 Ik heb de eenvoud van het leven lief
het wuivend riet langs de waterkant
slierten ochtendnevel over het land
een nieuwe dageraad breekt aan
's avonds als de zon ter kimme neigt
de schemering met zijn zachtheid
de scherpe kantjes verhuld
voelt het leven aan als bevrijd
de nacht is als een schilderij
gekleed in zwart fluweel
laat ik de…
Als kunst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
560 nog is het glas
niet gebroken maar
de breuk spiraalt
grillig omhoog
jij hebt kunst
uit je mond doen
ontvlammen in vorm
veelkleurig neergezet
het groeiproces
bleek te gespannen
toen is de kiem voor
een barst al gelegd
we keken en beefden
hoorden het scherpe
geluid van verscherven
hoog boven ons uit
de top was gelukkig
onbeschadigd…
Lippen vertrekken
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
660 los dat haar
eindelijk los dat haar
het vlecht zich eigenharig
tussen de toetsen
handig vingers ontwijkend
die willen ontwarren
neuzen vrij
wroeten in regels
opengesperde vleugels
bespeuren oud schrift
geijkte normen
willen vernieuwen
een verse punt
prikt scherp inzicht
slijpt zachtheid
zonder verlies
en lippen…
uilen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.349 diep liggende donkere ogen
waarmee ze op scherp loeren
asymmetrie aan hun oren
om liefst alles mee te horen
of zelfs nachtelijk gebraak
misselijk makend in ballen
maken ze niet tot nachtbeest
eerder gedraai over hun toeren
beperkt afgesteld en in getallen
bij extreme gevoeligheden
om perfect waar te nemen
dwingt tot rust als dagtaak…
Zichzelf ontmoet zichzelf
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
651 Terugblik op een tijd geleden
In een kwetsbaar wankel heden
Verledens zijn verdreven
Functies uit functies ontheven
Vanaf gisteren is het mooi geweest
Viering van een levensfeest
Een scherpe blik, een gulle lach
Vanaf morgen is er weer een dag!…
Dit mág toch niet
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
985 de boom is hoog en dik
al menig jaar oud
een prachtig stukje hout
kappen dus
de botte bijl gaat erin
scherp als een mes
het woud huilt in bes
een geldklus
na ons de zondvloed
zo wordt er gedacht
verloren gaat de pracht
onder een stille zucht
kale plekken in het woud
bomen met wonden
macht is niet gebonden
ze stelen onze lucht…
Het vrouwelijk rond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
438 in haakse hoeken
steekt het leven
altijd scherp af
zij hebben nooit
mijn voorkeur gehad
ik rond zaken
liever met een
harmoniemodel
waarbij we stekels
niet meer tolereren
de cirkel laat ik
dan ook prevaleren
in zijn eeuwig gaan
begin en einde
sluiten naadloos aan
rechte lijnen
zullen ooit verdwijnen
het vrouwelijk rond
heeft al…
Wetenschap
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
565 Als oertijdman was u geoutilleerd
Met kleine harde stekels op uw penis
En in uw grot was het dus dikwijls menis
Want was zij ergens niet van gecharmeerd
Dan had zij op haar meest intieme randjes
Een hele rij met kleine scherpe tandjes.
AMSTERDAM - De penis is ooit uitgerust geweest met een soort kleine weerhaakjes.…
De milde vrijheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 Als een vrijheid
zonder scherpe randen,
zonder exodus,
zonder muren,
zonder ijle lucht,
of zwaar gemoed.
Is er een vrijheid zonder herrie,
in stilte,
in kalmte,
in rust,
in vrede,
in de koestering van lommerrijke schaduw.…
Grijze cellen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Zelf zie ik het niet zo scherp,
dit is immers mijn grijs gebied.…
Hier en nu
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
501 Hoofd gevangen genomen
Door het verleden,
Lange haren verstrikt
In de scherpe takken van
De boom die buitenproportioneel
Gegroeid is, bemest met pijn van
De tijd die achter mij ligt;
Zit met mijn hoofd alleen
Nog in mijn verleden, mijn dagen
Gevuld met gedachten aan
Oud zeer dat mij is aangedaan -
Leer er nu uit te ontsnappen,…
Broos..., fragiel..., licht...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 Zo zacht en scherp tegelijk
kan ze als kristal
in haar broosheid breken.
Broos...fragiel...licht,
ja zo licht
als de aarzelende stilte
van een dromerige zucht.
En bij elke ademhaling
beluister ik haar kwetsbaarheid
die zich ontrimpelt
in de warmte
van ons wonen...!…
Blikvanger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 dansend op het wild plaveisel
achter kleur en hoge hakken
verschijnt zij telkens weer
wapperende goudgele lokken
bedekken haar deinende borsten
scherpe blikken vanachter getinte
brillenglazen turen in het rond
haar rokje trilt in een
zonnig spectrum
zinderende mannelijke aandacht
overvalt haar keer op keer
langzaam verschijnt…
Wolkenvlucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
609 De plek is gebleven
maar jij bent opgelost
spoorloos verdwenen
Zelfs de braamstruiken
met hun scherpe doornen
herinneren zich jou niet meer
In de holte van een boom
groeien drie paddenstoelen
in de bast daarboven,
gekerfd een hart en twee namen
hoog boven het hoofd gegroeid
niet meer te lezen
De warmte van de zon
is onder je vleugels…
Bewustzijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Kan het net niet raken
Als een druppel olie in een glas water
Iets duwt mij, verheft mij
boven de dagelijkse beslommeringen
Ik zie het scherp van de snede
Het contrast van een blad aan een boom
met de lucht
De tak waaraan hij hangt
Het bestaan in al zijn facetten ontdaan
van conclusies uit handelingen
beweegredenen door gevoelens
Ik…
Oorlogen op tv's
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
577 Wij zullen nooit echt weten
hoe scherp de wonden zijn,
hoe het voelt om te leven
in een staat van lijden.
Oorlogen raken ons niet,
afgeschermd voor de kinderen,
maar beschikbaar voor de westerling.…
Uiteindelijke overwinning
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
384 Als de scherpe scherven
van gebroken spiegelglas.
Als de spetters van een zeepbel
spattend in de open lucht.
Of dovend zacht kaarslicht
uitgeblazen door zwakke zucht.…
De spiegel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.023 Gezichten vol van onverstand
Ik kijk maar weg van onschuld
En zie hoe men in dromenland
Haar nadagen verguldt
Gezichten vol gezapigheid
Vol kinderlijk verwerpen
Te vol van de gezelligheid
Om nog iets aan te scherpen
Ik zie ze waar ik kijken moet
Mijn adem in de weg gerot
En in de spiegel die mij groet
Verdoem ook ik mijn lot
Te leven…