1787 resultaten.
Mijn tante is weer jarig
netgedicht
3.1 met 33 stemmen
3.711 Misschien kan ze wel lezen
Al valt dat met haar staar
Bijzonder hard te vrezen
Mijn tante is weer jarig
Dat is niet eens bijzonder
Nu was het voor het laatst
Ze muisde ervanonder…
Dromen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
670 De vader kijkt naar zijn kind
hij ziet hem naar boven staren
vraagt zich af of hij wat in de wolken vindt
laat het kind zijn gedachten gaan
zoals hij ooit heeft gedaan
schepen die voorbij varen
of hoort hij de muziek
van de man met zijn viool
die speelt voor een groot publiek
wolken drijven voorbij
hij loopt weg van de dromen
zijn…
Duivelsogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 In een nacht
Die weigert
Zichelf in
Een druilerige dag
Te verliezen
Schuifel ik
Langzaam in een
Stille stoet van
Geluidloze blikken
Beesten voorwaarts -
Duivelsogen gevuld
Met hels licht
Staren mij grijnzend
Aan, Eco-loss
Incidentenbestrijding
Kruipt mij tergend
Langzaam voorbij -
En ik voel mij
Verloren in het
Sombere…
Men zoekt...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 Ogen kijken niet, maar staren naar iets
dat men niet verklaren kan.
Men zoekt het leven en misschien ook wel
de moederschoot, terwijl de huid prangt
om zich heen.
En in het hart doet het pijn als bij geen
een en zo balanceert men op de grens van
zijn en niet zijn.…
vlinderboom
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
589 vooral als ze in juli weer in vol ornaat
te pronken staat neemt zij me mee
naar de tuin van mijn oma en opa
waar ik ooit al te graag mijn neus in
haar bloesem stak en naar ‘t oneindig
gefladder van de vlinders keek
hoe ik nog steeds haar lonkende geur
naar binnen snuif, weer met de blik
van een kind naar elke vlinder staar…
Ergens in de oostenwind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Stil strijkt de oostenwind
over vlakte, bos en water
door ruisend bladergroen
en over wuivende halmen,
verspreidt rust tot de horizon
ontspant kabbelend, golvend,
strijkend door de haren
en dromend van een vredesrijk
sta ik hier stil te staren.…
heengaan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
752 heel regelmatig staar ik naar de hemel,
zie dan al die schapenwolkjes zweven
en plots, zo nu en dan,
zie ik haar gezicht verschijnen.
ze glimlacht en pinkt een traan.
ik roep en zwaai naar haar,
maar een stille wind verdreef...
ons steeds verder uit elkaar!…
Twijfeltijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
422 In de grijze ochtendstond
die nog geen dag wil worden
hangt wel steeds de keuze
tussen het grote vergeten
en het meer willen weten
van wat er nu eigenlijk ligt
achter die grijzige sluiers
waarin je door lang staren
meer details kunt ontwaren
als je maar lang genoeg kijkt
wordt de keuze vanzelf gemaakt
verschijnt langzaam het geheel…
Gepasseerde stilte
netgedicht
4.5 met 27 stemmen
468 zacht kwam
je lach ineens
uit de foto
diepten je ogen
een mysterieuze
blik die ik nog
niet kende uit
het vlakke gezicht
ik draaide
me af van
het volle licht
maar je ogen
volgden mij
met hun magie
in vergrootte
donkere pupillen
ik bleef staren
wachtte of jij
mij nog iets
zou openbaren
maar het moment
suprême was voorbij…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Ik ben er nu, solitair en ik staar
naar sterren van jouw beeld, voorbeeldig daar.…
Avondzon
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
491 Een dromend staren over zee.
De schemer neemt me mee
en bereidt er zo mijn nacht.…
Zonsondergang
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
578 Een dromend staren over zee.
de schemer neemt me mee
en bereidt er zo mijn nacht.…
Wat een stoel kan doen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
472 ze blijft staren
naar de lege stoel
waar haar naam nog niet genoemd is.…
Idylle
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
299 roerloos staren wij elkaar
diep in de ogen
een aanwezigheid van
teder geluk
geestelijk zijn wij
één geworden
de wereld was eventjes
blijven stilstaan
smachtend vallen we
in elkaars armen
en verdrinken en versmelten
in één wezen
we verliezen onszelf en
zijn de enige getuigen
van deze
volmaakte harmonie
rita g.declerck…
Strandwandeling
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.248 Wanneer de storm het verdriet uit mijn tranen jaagt
tegen de wind in en tegen het beter weten,
de snelheid van mijn gang vertraagt
op weg naar het vergeten,
een blauwe vlek tot aan de horizon
het schreeuwen in mij stilt
en in de wind die keren kon,
mijn hoop wordt opgetild,
raap ik een schelp uit het rulle zand
en staar naar het vertrouwen…
zwitserland
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.905 Hier zit ik en staar voor me uit,
het is prachtig, zo helder,
als glas in een ruit.
Je voelt de aanwezigheid,
van zoveel ongerepte natuur.
We hebben de bergen ... als gebuur.
De sneeuw siert de rotsen,
je zou denken, dat zelfs
de wolken zouden botsen.
Deze vleien zich zacht,
tegen hun flank.…
het hek sluit
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.543 het hek sluit
ik moet gaan
mag niet langer
hier blijven staan
de toegang
wordt achter
een hek gezet
de nacht komt er aan
ik moet nu echt gaan
het liefst zou ik
deze nacht
met je delen
nog bij je blijven staan
het leven
sluit de dood
in de nacht
buiten het gezichtsveld
niemand mag dan blijven staren
naar de plek
die de liefste
de…
hé
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.131 je snelt mijn gevoel voorbij
zo ongeremd maak je mij ontstemd
en terwijl ik daar sta en staar
naar het zoveelste wegwuifgebaar:
je rug keert zich steeds verder van me af
ik sta
besta
en ik zeg:
ontzeg mij niet
wat je bij me achterliet
want dan is het net zo weg als jij
kom hier
kom terug
en keer je rug
naar wat komen ging
kijk hoe…
Zoals de vissen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.192 Ik staar over het water
En stap er dan voorzichtig in
Lucht verandert in vocht
en kou bereikt mijn kin
Kijk even naar mijn buddy
En trek mijn flippers aan
Straks verdwijnen we van de aarde
Net alsof we nooit hebben bestaan
Loom laat ik mij zakken
Het water voert me mee
Eindelijk kan ik zweven
Net als de vissen in de zee…
Jij in mij ( in memoriam )
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
2.464 morgen zal slechts uit papier bestaan
papier waarin ik je glimlach vouw
samen met het laatste licht
jij laat me alleen
en gaat me voor
naar een dag
nog stiller
dan vandaag
wanneer ik in mijn lichaam ween
dieprode woorden
en de lucht grijs staar
door het breken
van je ogen
vang ik je stem
in lege wolken
want morgen zal zijn…
Als dagen ontwaakt
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
714 Lang geleden zagen wij
hoe maanlicht van de hemel gleed
laag gedragen door het staren
in een rimpelvrije vijver
we dachten dat de dag
geen licht verdragen kon
althans de glans niet
die in nacht geboren werd
nu zien we slechts nog duister water
oppervlakkig fronsen
en onze morgen daagt geen schijn
zelfs niet zijn eigen dromen…
ietwat verhuld
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
920 hij dacht al
een beetje koud
deze zomer, wie wil er
een klein beetje stoken
ligt hij op zijn wenken bediend
gaar te staren naar het narrige
van groot en klein en middelmatig
vingers zomaar door de snor
een Antwerpse met resten
van de Laatste Maaltijd
verstopt
hij zwijgt uiteraard
omdat hij zwijgen moet
anders zou er te veel
te…
Zedenpreker
netgedicht
4.0 met 50 stemmen
847 Emotie vertaald gedrag
traan frons staren
of lach
houding stoer onzeker bang
of zeker
en
de voorgrondtreder
zedenpreker!
weet alles beter
maar…
kent arbeiders niet
`t échte leven
nemen ontvangen geven
verschuilt in theorieën
theorie praktijk
integreert niet
woont in wit huis
voelt zich waanzin rijk .…
Stilleven met herfstvruchten
gedicht
1.9 met 37 stemmen
14.228 zoals altijd bij volle maan
zelfs na een afmattend orgasme
lig ik wakker en met hoofdpijn
in ons bed naar de gedaanten
van de vetplanten te staren.…
Verwachtingsvol
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.356 Het zachte schijnsel van de haard
bloost haar wangen rozerood
ze wiegt zich in een schommelstoel
en vouwt de handen teder
om het wonder in d’r schoot
ze heeft iets...een geheim
dat enkel door een vrouw
is te ervaren
haar ogen glanzen mysterieus
in glimlachend staren
ze lijkt gehuld in kopergloed
die vertedert en verblindt
voor…
Dagdroom
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
743 terwijl ik in de verte staar
naar niemandsland
sluip jij nogmaals
mijn dromen binnen
ik kan je beeltenis niet raken
er blijft teveel verborgen
omdat de zon zich achter
slierten nevelen verschuilt
wel hoor ik in zachte bries
de klankkleur van je stem
met het bekende
geruststellende effect
waarop mijn gevoel zich
met een zucht vertaald…
zwaarmoedig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 de herfst draaft aan mijn voorbij
weemoedig staar ik naar de grond
en luister naar alle treurnis om me heen
het donker schalmt steeds vroeger
en ergens botst nog een late motvlinder
tegen het raam
de bruine massa van de dood walmt
zelfs tegen alle winden in
ik heb mijn kraag hoog opgetrokken terwijl
m'n handen hopeloos
iets van voldoening…
weemoed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.250 Ik staar zonder te verpinken,
waarom weet ik niet,
ik voel me net een schip,
dat begint te zinken.
Niet dat ik iets tegen mij heb,
neen, maar het is allemaal teveel,
mijn energie is weggeëbd.
Mijn lach verdrongen,
mijn hart verwrongen.
Het is nog week,
en toch zo hard als steen.…
de levende dood
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
768 vandaag
is het sterven
weer daar
een dag met
onvoorspelbaar
aantal uren
dat het nu oneindig
doet duren
terwijl ik
met gesloten ogen staar
de versteende pijn
door mij te dragen
is niet te verwarmen
door welke gloed dan ook
ben zelfs niet in staat
om naar lucht te vragen
ik ben gesloten,
gevangen
in de levende dood;
een uitgedroogde…
Besta ik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.048 in de verte lijkt het op een vlucht
kan ik er komen
de ruimte schijnt er
onlosmakelijk
verbonden
met waarnaar ik op zoek ben
het is er licht en onverwacht is het bereik
een leegte, door mij opgevuld nu
hoort het zo te zijn, wezenloos staar ik in het rond
tuimel en verlicht
iets welt in mij op en
tilt mij over dat éne moment heen…