Alle inzendingen over staren

1787 resultaten.

Sorteren op:

Mijn tante is weer jarig

netgedicht
3.1 met 33 stemmen aantal keer bekeken 3.711
Misschien kan ze wel lezen Al valt dat met haar staar Bijzonder hard te vrezen Mijn tante is weer jarig Dat is niet eens bijzonder Nu was het voor het laatst Ze muisde ervanonder…

Dromen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 670
De vader kijkt naar zijn kind hij ziet hem naar boven staren vraagt zich af of hij wat in de wolken vindt laat het kind zijn gedachten gaan zoals hij ooit heeft gedaan schepen die voorbij varen of hoort hij de muziek van de man met zijn viool die speelt voor een groot publiek wolken drijven voorbij hij loopt weg van de dromen zijn…

Duivelsogen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
In een nacht Die weigert Zichelf in Een druilerige dag Te verliezen Schuifel ik Langzaam in een Stille stoet van Geluidloze blikken Beesten voorwaarts - Duivelsogen gevuld Met hels licht Staren mij grijnzend Aan, Eco-loss Incidentenbestrijding Kruipt mij tergend Langzaam voorbij - En ik voel mij Verloren in het Sombere…

Men zoekt...

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Ogen kijken niet, maar staren naar iets dat men niet verklaren kan. Men zoekt het leven en misschien ook wel de moederschoot, terwijl de huid prangt om zich heen. En in het hart doet het pijn als bij geen een en zo balanceert men op de grens van zijn en niet zijn.…

vlinderboom

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
vooral als ze in juli weer in vol ornaat te pronken staat neemt zij me mee naar de tuin van mijn oma en opa waar ik ooit al te graag mijn neus in haar bloesem stak en naar ‘t oneindig gefladder van de vlinders keek hoe ik nog steeds haar lonkende geur naar binnen snuif, weer met de blik van een kind naar elke vlinder staar…

Ergens in de oostenwind

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Stil strijkt de oostenwind over vlakte, bos en water door ruisend bladergroen en over wuivende halmen, verspreidt rust tot de horizon ontspant kabbelend, golvend, strijkend door de haren en dromend van een vredesrijk sta ik hier stil te staren.…

heengaan

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 752
heel regelmatig staar ik naar de hemel, zie dan al die schapenwolkjes zweven en plots, zo nu en dan, zie ik haar gezicht verschijnen. ze glimlacht en pinkt een traan. ik roep en zwaai naar haar, maar een stille wind verdreef... ons steeds verder uit elkaar!…
Jonhy Donovan27 december 2018Lees meer >

Twijfeltijd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 422
In de grijze ochtendstond die nog geen dag wil worden hangt wel steeds de keuze tussen het grote vergeten en het meer willen weten van wat er nu eigenlijk ligt achter die grijzige sluiers waarin je door lang staren meer details kunt ontwaren als je maar lang genoeg kijkt wordt de keuze vanzelf gemaakt verschijnt langzaam het geheel…

Gepasseerde stilte

netgedicht
4.5 met 27 stemmen aantal keer bekeken 468
zacht kwam je lach ineens uit de foto diepten je ogen een mysterieuze blik die ik nog niet kende uit het vlakke gezicht ik draaide me af van het volle licht maar je ogen volgden mij met hun magie in vergrootte donkere pupillen ik bleef staren wachtte of jij mij nog iets zou openbaren maar het moment suprême was voorbij…

LAIS CCCII

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
Ik ben er nu, solitair en ik staar naar sterren van jouw beeld, voorbeeldig daar.…

Avondzon

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
Een dromend staren over zee. De schemer neemt me mee en bereidt er zo mijn nacht.…

Zonsondergang

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
Een dromend staren over zee. de schemer neemt me mee en bereidt er zo mijn nacht.…

Wat een stoel kan doen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 472
ze blijft staren naar de lege stoel waar haar naam nog niet genoemd is.…
jacob h24 juni 2025Lees meer >

Idylle

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 299
roerloos staren wij elkaar diep in de ogen een aanwezigheid van teder geluk geestelijk zijn wij één geworden de wereld was eventjes blijven stilstaan smachtend vallen we in elkaars armen en verdrinken en versmelten in één wezen we verliezen onszelf en zijn de enige getuigen van deze volmaakte harmonie rita g.declerck…

Strandwandeling

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.248
Wanneer de storm het verdriet uit mijn tranen jaagt tegen de wind in en tegen het beter weten, de snelheid van mijn gang vertraagt op weg naar het vergeten, een blauwe vlek tot aan de horizon het schreeuwen in mij stilt en in de wind die keren kon, mijn hoop wordt opgetild, raap ik een schelp uit het rulle zand en staar naar het vertrouwen…

zwitserland

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.905
Hier zit ik en staar voor me uit, het is prachtig, zo helder, als glas in een ruit. Je voelt de aanwezigheid, van zoveel ongerepte natuur. We hebben de bergen ... als gebuur. De sneeuw siert de rotsen, je zou denken, dat zelfs de wolken zouden botsen. Deze vleien zich zacht, tegen hun flank.…

het hek sluit

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.543
het hek sluit ik moet gaan mag niet langer hier blijven staan de toegang wordt achter een hek gezet de nacht komt er aan ik moet nu echt gaan het liefst zou ik deze nacht met je delen nog bij je blijven staan het leven sluit de dood in de nacht buiten het gezichtsveld niemand mag dan blijven staren naar de plek die de liefste de…
Bishnu23 oktober 2003Lees meer >

hé

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.131
je snelt mijn gevoel voorbij zo ongeremd maak je mij ontstemd en terwijl ik daar sta en staar naar het zoveelste wegwuifgebaar: je rug keert zich steeds verder van me af ik sta besta en ik zeg: ontzeg mij niet wat je bij me achterliet want dan is het net zo weg als jij kom hier kom terug en keer je rug naar wat komen ging kijk hoe…

Zoals de vissen

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.192
Ik staar over het water En stap er dan voorzichtig in Lucht verandert in vocht en kou bereikt mijn kin Kijk even naar mijn buddy En trek mijn flippers aan Straks verdwijnen we van de aarde Net alsof we nooit hebben bestaan Loom laat ik mij zakken Het water voert me mee Eindelijk kan ik zweven Net als de vissen in de zee…

Jij in mij ( in memoriam )

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.464
morgen zal slechts uit papier bestaan papier waarin ik je glimlach vouw samen met het laatste licht jij laat me alleen en gaat me voor naar een dag nog stiller dan vandaag wanneer ik in mijn lichaam ween dieprode woorden en de lucht grijs staar door het breken van je ogen vang ik je stem in lege wolken want morgen zal zijn…

Als dagen ontwaakt

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 714
Lang geleden zagen wij hoe maanlicht van de hemel gleed laag gedragen door het staren in een rimpelvrije vijver we dachten dat de dag geen licht verdragen kon althans de glans niet die in nacht geboren werd nu zien we slechts nog duister water oppervlakkig fronsen en onze morgen daagt geen schijn zelfs niet zijn eigen dromen…

ietwat verhuld

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 920
hij dacht al een beetje koud deze zomer, wie wil er een klein beetje stoken ligt hij op zijn wenken bediend gaar te staren naar het narrige van groot en klein en middelmatig vingers zomaar door de snor een Antwerpse met resten van de Laatste Maaltijd verstopt hij zwijgt uiteraard omdat hij zwijgen moet anders zou er te veel te…

Zedenpreker

netgedicht
4.0 met 50 stemmen aantal keer bekeken 847
Emotie vertaald gedrag traan frons staren of lach houding stoer onzeker bang of zeker en de voorgrondtreder zedenpreker! weet alles beter maar… kent arbeiders niet `t échte leven nemen ontvangen geven verschuilt in theorieën theorie praktijk integreert niet woont in wit huis voelt zich waanzin rijk .…

Stilleven met herfstvruchten

gedicht
1.9 met 37 stemmen aantal keer bekeken 14.228
zoals altijd bij volle maan zelfs na een afmattend orgasme lig ik wakker en met hoofdpijn in ons bed naar de gedaanten van de vetplanten te staren.…

Verwachtingsvol

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.356
Het zachte schijnsel van de haard bloost haar wangen rozerood ze wiegt zich in een schommelstoel en vouwt de handen teder om het wonder in d’r schoot ze heeft iets...een geheim dat enkel door een vrouw is te ervaren haar ogen glanzen mysterieus in glimlachend staren ze lijkt gehuld in kopergloed die vertedert en verblindt voor…
sacrajewa4 februari 2006Lees meer >

Dagdroom

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 743
terwijl ik in de verte staar naar niemandsland sluip jij nogmaals mijn dromen binnen ik kan je beeltenis niet raken er blijft teveel verborgen omdat de zon zich achter slierten nevelen verschuilt wel hoor ik in zachte bries de klankkleur van je stem met het bekende geruststellende effect waarop mijn gevoel zich met een zucht vertaald…
Nadine16 februari 2006Lees meer >

zwaarmoedig

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
de herfst draaft aan mijn voorbij weemoedig staar ik naar de grond en luister naar alle treurnis om me heen het donker schalmt steeds vroeger en ergens botst nog een late motvlinder tegen het raam de bruine massa van de dood walmt zelfs tegen alle winden in ik heb mijn kraag hoog opgetrokken terwijl m'n handen hopeloos iets van voldoening…
elze6 november 2008Lees meer >

weemoed

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.250
Ik staar zonder te verpinken, waarom weet ik niet, ik voel me net een schip, dat begint te zinken. Niet dat ik iets tegen mij heb, neen, maar het is allemaal teveel, mijn energie is weggeëbd. Mijn lach verdrongen, mijn hart verwrongen. Het is nog week, en toch zo hard als steen.…

de levende dood

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 768
vandaag is het sterven weer daar een dag met onvoorspelbaar aantal uren dat het nu oneindig doet duren terwijl ik met gesloten ogen staar de versteende pijn door mij te dragen is niet te verwarmen door welke gloed dan ook ben zelfs niet in staat om naar lucht te vragen ik ben gesloten, gevangen in de levende dood; een uitgedroogde…

Besta ik

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.048
in de verte lijkt het op een vlucht kan ik er komen de ruimte schijnt er onlosmakelijk verbonden met waarnaar ik op zoek ben het is er licht en onverwacht is het bereik een leegte, door mij opgevuld nu hoort het zo te zijn, wezenloos staar ik in het rond tuimel en verlicht iets welt in mij op en tilt mij over dat éne moment heen…
Anne3 september 2006Lees meer >