4084 resultaten.
mensentaal
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
466 Wieslaw stapelt
echte mensenlevens
steen op steen
tot aan de horizon
hij kan het!…
De sprong
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 Elke keer
Als er iets mis ging
Legde ik een steen
Om mijn hart
Een muur
Was snel gevormd
Werd hoger
En hoger
Tot uiteindelijk
Alleen het plafond
Nog maar ontbrak
Één steen was over
Ik pakte hem
Duwde hem omhoog
Maar de steen
paste niet
Ik hield hem vast
Boven mijn hoofd
Mijn armen gestrekt
Krampachtig
Tot mijn armen
Moe…
verlangen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
345 en als de avond komt
de donkerblauwe avond komt
zijn regen
blauw glimmend
op de stenen valt
troostend
op de blauwe stenen valt
daalt hij af
langs zijn blauwe hemelkoord
daalt hij af
naar haar verlaten stad
hoe hij dan
verlangend
door haar blauw beschenen lanen dwaalt
en zij
vanuit haar donkere koele kamer
door de kieren van haar luiken…
Aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 leg je oor te luister
op een eeuwenoude rots
hoor het stampen van paarden
hoeven niets, en zijn heel trots
leg je handen in het zand
voel het eeuwenoud gevecht
van het water met de rotsen
voor het steen haar tijd beslecht
richt je ogen op de wereld
voortgekomen uit dit wonder
bedenkt dan eens een wereld zonder
deze aarde, steen en rots…
herkenning
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
878 schichtig de blik overvloedig
gespaard van zwijgen
de mond vol stof
de aarde spreekt hem niet meer uit
overleven op het sterfbed der hoop
machteloze handen meten
de duisternis
tegenbeelden in versiering
in het astrale lichaam der taal
het oude is altijd beter
niet het dode
diep in tijd gezonken
leven we steen voor steen…
Met stukjes leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
444 ik ben geïmponeerd
door de immense muren
de vele stenen gevoegd
met stukjes leven uit
een lang vervlogen tijd
handen hebben
gesjouwd en gebouwd
samen gevouwen in gebed
de hoop op een spoedige
voltooiing is al te vaak voorzegd
nog spreken de stenen
over de cultuur van eeuwen
met hun naam in de groeven
is het monumentale erfgoed
door…
Rouwproces
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.677 Zwart waar ik kijk heen
Onwerkelijkheid
Een witte grafsteen
Onbegrepen waarheid
We lopen samen
Samen in het licht
Ons beide namen
In leven gegrift
De wolken huilen
Niet kunnen schuilen
Dan een witte steen
Huilend en alleen
De werkelijkheid
samen maar apart
met als onderscheid
Witte steen, verward…
Zie! een moedige traan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 Het is een moedig mens,
die het aandurft,
om in een stille vijver van verdriet,
een wonderlijke steen te gooien.
Zie!
De steen heeft onze angst verdreven.
Onze ogen worden vanzelf weer droog.
Onze vijver is opnieuw gaan leven!…
neem me mee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
414 neem me mee
maar breek me niet
mijn hart sombert
als een winterse dag
de tijd draait
traag als een tol
mijn hoofd stapelt
steen op steen
geen glimp vangt het op
van wie ik ooit ben geweest
neem me mee
maar breek me niet
haal de deksel af
van de grote put
alles valt op een
onbereikbare plaats
neem me mee
maar breek me niet…
Ezel
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
785 Lief maar onwillig
Koppig kleurt hij stenen grijs
Stoot jij je soms ook ?…
Ster
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.049 Ster, stenen leven
valt wazig naar beneden
zwart op wit, ons licht.…
zeespiegel
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
729 mijn gezicht
is zo gevoelig
als de zeespiegel
als iemand er
als een steen
een blik in werpt
reageer ik direct
ik glimlach……
in de spiegel - senryu
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
782 werp een grote steen
tot plons in diepe zorgen
’t voorhoofd rimpelt…
onzichtbaar
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
628 rimpels verdwijnen
daar waar de steen zeer geraakt
de bodem opzoekt
[senryu]…
hard
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 een glimlach in steen
de mond gruwt, ogen spreken
zacht binnen een hart…
Overpeinzing.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 daarna misschien de stenen
of die éne steen nog niet....(?)
Het is al met al wél zo
als ik een te zware rugzak draag
ga ik gebukt door het leven
en zie alleen mijn voeten maar.
Dus als ik rechtop ga lopen,
wellicht met wat minder last
zal ik me opgeruimder voelen
letterlijk en figuurlijk
dat staat vast.............…
in het brandend braambos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
954 ik zocht je in
het brandend braambos
daalde met je af
in stenen tafelen
gaf je wat ik dacht
ik zag de piramides
zwoegde steen op steen
om zo de hemel te bereiken
maar Mozes vond de weg
door alle plagen heen
je orakelde de Grieken
gaf Vestaalse maagden weer
hun lach en in de dorische
verzuiling kregen spelen
steeds meer mensen…
Reliëf
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
841 beelden
ze zijn toch van steen
waarom huil ik dan
en beweeg onzichtbaar mijn lippen
ik weet dat je er nog bent
want jouw geur van gezwollen aders
beitelt mijn hand tot een vuist
in mijn schoot brokkelen ogen
tot onherkenbare resten
van eens geprevelde gebeden
mijn lichaam stil en koud
leeg en kleurloos verhard
verzwegen tot steen…
Wandelliefde
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
531 Stap-voor-stap
en haar benen die in hetzelfde ritme gaan,
zich voorttrekkend van steen naar steen,
door slijk en nat gras
de liefde niet ontvlucht
maar juist gezocht en gevonden.
Met één lach.…
Levende vrede die vermoord werd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Die uit stenen hatelijkheid
Gehouwen zijn getrakteerd wordt
En met geweld reageer -
Wie is dan de valse hond?…
Je lange smalle hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
678 je vinger ringt
het edelmetaal
de stenen schitteren
hun eigen verhaal
de zettingen zijn
goudgerand een brede
band accentueert je
lange smalle hand
zij lichten kleuren
in je artistiek bewegen
mond en ogen completeren
dat charmant gebeuren
je lach is de ultieme
opening naar schoonheid
ze maakt me blij de stenen
schitteren al je…
levensverhaal
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
596 alle stenen verdwenen waren…
Ik herinner mij...
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
954 Ik herinner mij
dat ieder welkom was
Van postbode,
tot melkboer,
De kolenman en
groenteboer,
niemand kon echt
om hem heen,
want hij verwende iedereen
En daarom was het
af en toe, gewoon
het huis van de bekende
Jan Steen...…
Ceremoniemeester
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.916 Hoe vaak had hij een eerste steen gelegd?
Hoevele malen ging-ie door het lint?
Tenslotte werd de man gepensioneerd.
Een gouden handdruk kreeg de hooggeplaatste.
Hij vond het juist, aldus te zijn vereerd.
In rust genieten leek hem aangenaam.
Na vele eerste stenen kwam de laatste.
Een tweetal data stond er bij z'n naam.…
reptielse bespiegeling
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.391 soms ligt iets
meestal met weet wat
als steen zo zwaar
op mijn maag
tot voor kort dan
sinds ik bewust ben van
mijn tweede natuur
na een krokodillenkuur
ik ervaar mezelf nu stabiel
spiegelend aan het reptiel
mijn steen is geen last
maar dient voor ballast
sinds ik hem laat zakken
om mijzelf te herpakken
dit grootse inzicht
neemt…
Een handvol licht
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
2.372 ging hier de nacht voorbij
in linten aan mijn zwakke ogen
die het stamelende donker
zochten in een vergezicht
waar ik zocht - soms naar iets meer
al wist ik dat ik zou verdrogen
in dit schemerende zand
waar ik mijn blik op had gericht
Zacht ging hier de nacht voorbij
net als de uren die vervlogen
en ik opende mijn hand
die - met een steen…
- Alwetendheid -
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
496 alsmaar slimmer..alsmaar concreter
doorkruisen ons achtergebleven
stenen tijdperk..onze rijpheid in dingen.
Mooi, het gepraat in onszelf
op zoek naar wetenschap
het menselijke brein.
Alwetende,
dat nooit iets zal kunnen evenaren
"het zijn" van de superieure schepping
gerustgesteld en overtroffen
met deze gedachten.…
Steentijd
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
474 hem te lastig
te veel zonlicht wegnemen
altijd maar bladeren vegen
een bron van vogelpoep
echt te veel in de weg staan
zijn stam en takken
verdwenen als voer
voor een gulzige open haard
in de kale tegeltuin
staan nu op zijn plek
twee plastic conifeertjes
in een namaak houten bak
maar ach wie mist hem nog
in dit tijdperk van steen…
Stenen preelstoel te Fransum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Die stenen preekstoel, ‘daarvoor ben ik omgereisd’;
een rondje Fransum ging er een middag aan vooraf.
Door grasland waar het altijd waait; woorden als
voorwerk en wierde eisen ter plaatse hun rang op.
Vanuit elk standpunt schemert de dakruiter ons door
het groen tegemoet.…
Laatste restje hoop op waarachtigheid
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
470 zich in kinderspelen
alles wat gespeeld is werd uit het brein gemaakt
de computer is de dwaas voor eenzame spiegels
het laatste restje hoop op waarachtigheid
loopt eenzaam door de straten van de toekomst
het volk slaat als wilde mannen om zich heen
niemand mag het wonderland ontmaagd betreden
er ligt ergens een horloge onder een zware steen…