15372 resultaten.
Edelsteent zon
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
378 ik wilde altijd al
meegenomen worden
je blikken delen
genieten van jouw lach
zelfs je schaduw zou
ik dragen zodat ik nog
wat dichter bij je was
zou graag dromen
langs je ogen je
zien komen in een
onverwachte stap
de kleine schrik
later toch het handje
voor lief evenwicht
je edelsteent zon
uit gebroken licht
regent lente met
geloken…
De verloren zoon
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.790 gezocht
Hij is van het zelfde hout gesneden
De liefde die werd afgekocht
Het onkruid werd gemeden
De vraag naar het verleden
M'n leven op de tocht
Bevestiging die ik zocht
Op eigen risico betreden
De verloren weg weer terug gevonden
Het gegunde respijt
Met alle hoop weer heen gezonden
Nu is hij aan het einde van zijn tijd
De verloren zoon…
in de schaduw van de zon
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
832 mijn schaduw volgt je
tussen bomen
struikel ik
sneller dan ik
ooit zal kunnen
lopen, ren je
ik weet niet
waarheen ik wil
een schaduw
volgt me
tussen bomen
doodstil wachten
tot je roept
mijn schaduw
mengt zich
met jouw duister
tussen bomen
struikel ik…
zon op haar heuvel
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.721 een brunette met ‘n euvel
lag haar venusheuvel
stiekem bij de Sint Jansbeek
te bruinen tussen de gladiolen
vóór de haagbeuk-haag
van de Begijnenmolen
in stadspark Sonsbeek
op het heetste uur vandaag
ze hoorde in de verte
donderen
uit richting Velp
ze zei ‘help
als het weer daar
gaat donderen
moet ik mijn heuvel
als de weerlicht…
De zoon van de doodgraver
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.119 Thijs at braaf zijn zemelen,
dat hield hem fit en sterk.
Wie braaf is die zal hemelen,
zei domi in de kerk.
Thijs dacht er het zijne van.
Hij zag menig stakker,
na lang lijden, volgens plan
gedragen naar de akker,
waar domi deemoed preekte,
de dood, die zij geen straf.
Thijs zag moeders bleekte,
zijn vader dolf het graf.
Nu, van kind…
Wie schijnt de zon
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
829 Wie schijnt de zon
en laat de maan
toch niet vallen
omdat hij teveel
met de sterren
bezig is
Wie reist een vers
en laat de zin
toch niet vallen
omdat hij teveel
met de woorden
bezig is
Ach schrijf me een
zonnig vers met woorden
die de nacht met sterren
verlichten als de maan
zijn zin verloren heeft
tijdens de reis…
Een streepje zon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
849 Een streepje zon, wat koude wind
en bovenburen die weer ruzie maken
(is 't hun manier om bij elkaar te raken
waar het verschil geen woorden vindt?)
De haan kraait luid, de middag is
al ver gevorderd en de vogels zingen.
't Geheim klopt stil, onhoorbaar door de dingen,
omringd door water als de vis.…
De blije zon
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
720 De blije zon, de hoge lucht en wolkendromen,
de schaapjes in de wei, een kinderlach
en al het nieuwe dat mijn hart weer zag,
waar is het toch zo plotseling vandaan gekomen?
De lente is in 't land en jonge vogels zingen;
hoe kan ik anders dan weer blij zijn om die dingen?…
Sneeuw voor de Zon
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.049 't Kost zeeën van
Tijd en
Bakken vol
Tranen
Getrooste moeite die
Voor niets
Lijkt te zijn
Geweest
't Klopt niet
Oneerlijk
Onrechtvaardig
Zelfs vuil en
Gemeen
Niemand kan
Begrijpen dat
Licht opnieuw
Donker kleurt
Als geïnvesteerde
Energie gelijk
Sneeuw voor de Zon
Verdwijnt
Gedumpt wordt in
Een schijnbaar
Bodemloze…
vader en zoon
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.443 Vader (in het bos, 1990)
Zoon (in de stad, 2000)
Hakken die boom
stel geen vragen
maar werk of er geen
toekomst is
hak de verwarring uit het bos
en de kronkels uit je geest
weg met die angst
stap op haar af
of besluit hier te blijven
als je wil weten in hoeverre
een glimlach echt is
loop dan als de wind
suizend en gierend
tot de struiken…
Ondergaande zon
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.374 Als een oranje bal
gaat zij onder
ze kleurt de wolken roze
een feest in de hemel
in de laatste dagen
van het jaar
mijn hart springt op
bij de aanblik
en ik mijmer
ga nooit... weg
ga nooit weg
uit mijn hart
het zou koud worden
ga nooit weg
uit mijn gedachten
ze zouden worden afgesneden
ga nooit weg
uit mijn dromen
ze zouden kleurloos…
Dezelfde Zon
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
834 Zo ik waarneem een zee van smart
En ik zie de wijd gesperde monden
Ontgaat mij de schoonheid rondom
Van groen en lachende jonge mensen
Wie spreek ik aan om hulp te vergaren
Wie leert mij hieraan voorbij te staren
Steeds weer grijp ik het leed om mij heen
Nooit meer zie ik het groen van voorheen
Doch zij die de wereld zo rijkelijk beheren…
de zon is moe
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.204 geregeld zie ik door de nacht
dat het langzaam licht wordt;
hoe de zon er vurig naar smacht
om in het holst alleen te staren
naar de maan; de nacht is veel te kort
om in het holst alleen te staren.
hoe de zon er vurig naar smacht
dat het licht langzaam wordt
geregeld, zie ik, door de nacht…
Het gelach van de zon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
475 ik heb met
schaduwen gespeeld
rond het gelach
van de zon
ook met kleine
witte wolkjes die
snel donker werden
aan de onderkant
zij vulden de velden
vergrijsden het
blauw en de helderheid
die wij van zonnig kenden
toch heb ik
mijn hoop behouden
op een brandend revival
van het koesterend licht
de donkerste rafels
zijn onder het…
Dezelfde zon........
hartenkreet
3.8 met 36 stemmen
2.173 mooie strand
Glinsterend in het ochtendlicht
Ik denk weer terug aan toen
Wij zaten samen op dit terras
Ik voelde me zo intens verliefd
Toch kende ik je nog maar pas
Jij gaf mijn toekomst kleur
Maakte me zo vrolijk en blij
Een jaar vol liefde en geluk
In een zomer weer voorbij
Ik pink stil een traantje weg
Op deze plek in dezelfde zon…
als sneeuw voor de zon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.063 want ik besef,
ze kunnen ieder moment
weer verdwijnen
als sneeuw voor de zon...
die momenten zijn soms
zo pijnlijk mooi
die mogen nooit
zomaar verdwijnen
als sneeuw voor de zon...…
kleine zoon
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
2.083 blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
leef je dromen
geniet gewoon
groei maar niet
als je dat kan
naar een verdrietige
volwassen man
blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
chauffeur de auto’s
beklim de kraan
maar blijf ver weg
van dit
bestaan
blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
er wachten eendjes
aan de kant
die eten allemaal
uit…
De maan de zon de...
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.588 haar zonden zoveel schraler dan het stikken van woestijnen
gestuurd als aanzichtkaarten met de groeten; lekker warm
en dat ze zou gaan lijnen langs de lippen overblijven
zodat het wilde kusten waren nu speciaal voor hem
`t was toen dat ze ontaarde en de wereld kleiner bleekte
verdwijnend achter al die wijn en chocolade reep
waarmee bijna schaamteloos…
Een beetje zon al...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.028 Een beetje zon al
die schuchter schijnt op
een vroege merel in vrieslucht
- een gebaar dat niet duurt -
maar terwijl hoge bomen
nog slaapvoeten hebben
dringt het sap naar de stilte
woorden barsten open
van weemoed en verlangen
naar lente.
Uit: Kristallijn, p.19…
zoon van de maan
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.022 het licht is niet eigen
als zoon van de maan
weerschijn ik in de tweede hand
woon ik in het tweede huis
leef ik in de onderwereld
protuberansen verkleinen mijn kansen
mijn gelaat is pokdalig gekraterd
de inslagen waren hevig
en ergens rijdt nog een karretje rond
gevoed door zonnecellen…
Zon mijn genie
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
747 zon je rolt je stralen
van oost naar west
over mijn hart
zon je doet je best
je warmte maakt teder
morgenkleur komt op
en verwarmt de dag
avondrood daalt neder
de nacht ziet mijn dorst
naar lieve warmte
nagloeien van je kern
brandt in mij
zon geef mij energie
om te bidden
lief te hebben
en te danken
zon mijn genie…
als de zon mij roept
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.628 dat het helen is
van een open wonde
wees niet bang
wanneer mijn blik
stagneert als mijn weg
doodlopend is
en mijn fakkel
nog spaarzaam walmt
in een verloren nis
nog eenmaal zal ik
mijn bruid aanschouwen
als zij is gekleed in
een zwarte japon
zij gaat met vaandel
vooraan in de stoet
totdat de hemel spreekt
over de eeuwige zon…
Onder eigen zon
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 wij maar alsof
zijn de doelen
al gesteld voordat
wij medisch zijn besteld
de maatschappij
maakt mij niet blij
door zo in te stappen
er is helaas geen
andere keus voor mij
tenzij we alles negeren
ballast loslaten
opnieuw gaan leren
met kracht uit eigen bron
geen voorgekauwd
perspectief maar heb
het leven lief onder eigen zon…
HOERA, EEN ZOON !
hartenkreet
3.2 met 28 stemmen
3.764 Voorlopig kun je nachtrust wel vergeten,
hij houdt je zenuwslopend uit je slaap.
Ja, morgen moet je werken, maar die knaap
wil kost wat kost om 3 uur ’s nachts wat eten.
Zijn wasgoed hangt door ’t hele huis te drogen,
je struikelt over rammelaar en fles,
sleept Pampers aan, per dag een pak of zes,
ze kosten je je zuur verdiend vermogen.…
pluk de zon
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
649 ziet de mensen onbezonnen
blakeren langs de paden
op stranden bij de zee
stil soms kort van stof
hunne spinsels ontsponnen
spanning vloeide uit aderen
leven gaat nu op de pof
blikken koel in tassen mee
werk blijft onbegonnen
gedoofd zijn alle lusten
in dommel wel te rusten
wat water op de akkers
ach boeren arme stakkers
lamlendig in het…
Een trage zon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
591 je wuifde
ik lachte terug
herinner me wolken
drijvend op hun rug
een trage zon
waarvan de stralen
stil leken te staan in het
verloren gaan van tijd
in wachten bevroren
keken we naar elkaar
het moment van breken
kwam snel daarna
jouw transparantie
knapte toen ik met een
woordloos afscheid
jou diep op je ziel trapte
onoverbrugbaar…
Geen druppel zon
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
709 luchtige slagen storten neer
op warmteverlangend vandaag
onvermoeibaar en gestaag
vormen plassen rivieren
ondanks dijken van verweer
flitsen tekenen het licht
omarmd door aanzwellend gedonder
opgesloten zon verdwijnt zelfs zonder
ooit met daglicht te hebben gespeeld
verlaat de strijd zonder gezicht…
[ De zon gaat onder ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 De zon gaat onder,
overal uit het water --
klimt het donker op.…
de wereld en mijn zoon
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
782 voor een begroeid chateau
pal aan de weg naar Malmédy
gewoon potsierlijk op straat
zit mijn oudste zoon
nog geen drie jaren oud
op een lage kinderstoel
een en al voldane lach
onder de spaghettislierten
saus stroomt uit zijn neus
al het licht was weg
de electra uitgevallen
donder en bliksem stormstoten
hagelstenen als fazanteneieren…
toffe zon
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
2.795 ranke zuilen
schragen wit
de okergele bogen
breken het licht
tot schaduw
in mijn ogen
hier kon ik
in dit land
van toffe zon
markante tuinen
fonteinen
en fertiele twijgen
rust en stilte
onder ronde bogen
rijgen…