Alle inzendingen over de zon.

36197 resultaten.

Sorteren op:

Vingerlicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
ik zou je door heel vluchtigjes raken langzaam wakker willen maken in warm gedachten strelen de trauma’s van donker willen helen jouw dromen vingerlicht tot schemerpatronen weven in de kleur van de dag naakt de zon geboren zien worden in haar stralenbereik oplichtend als toen in het aards paradijs…
wil melker29 december 2016Lees meer >

Zijn stukje wereld ben ik

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 720
in deze wereld waar de merel huilt schuilt een man onder mijn vleugels hij verbergt zijn lijf en zijn gezicht het gewicht van leven is te zwaar ik laat hem daar soms til ik mijn vleugels op en laat de zon hem zachtjes raken zo lijkt het eventjes wat lichter ookal weten wij wel beter…
Dianah4 februari 2017Lees meer >

Oude man met plastic tas

gedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.994
Met 1 plastic tas van het warenhuis met de rode zon met gebogen schouders traag te voet langs de bleekgroene heesters langs het dode kanaal over het grote lege plein. Duidelijk het javelwater, de melk en het brood in het zakje. Keert hij tevreden terug? ---------------------------- uit: 'Dubbelzanger', 2002.…

fleurig

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 593
blijmoedig, bontgekleurd en zo bloeiend slenter je lachend langs de waterkant opgeruimd, opgetogen en zo opgewekt met je voeten spelend in het warme zand zingend begroet je de stralende zon de bloemen in je haren verwelkomen het leven bruist en kleurt alles zo keurig fideel…

impasse

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
doodlopende wegen blijven onaangeroerd zonder ommekeer het geheugenlandschap vergeet een schip in de verte zodat je soms een sterrenbeeld ziet dat als vliegtuig ontvouwt, als tegenlicht zonder zon, ons plamuureiland misschien en een schitterend gebrek ter afsluiting onderwijl vang ik bot; dit bleek toch geen goed idee…
Iniduo19 juni 2017Lees meer >

't verre zilver

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 707
ik stapel ze op er zijn er nog genoeg zo vroeg in de ochtend deze schelpen, wat men ook beweert, zijn geruisloos het zand echter spreekt over het liefste en het strand lijkt leeg alles is voorbijgaand, zeg ik en wachten is verloren tijd een meeuw kijkt mijn kant op de zon droogt haar vleugelpunten de noordenwind zal haar…

Wonderbaarlijk buigt zich over water

gedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 11.806
Wonderbaarlijk buigt zich over water, zij kent mij niet het is zomer, de zon schijnt, hommels gonzen, krekels tsjirpen en de wind gaat liggen, uitgelaten, maar voorzichtig, allemaal voor haar zij ziet zichzelf en denkt dat ik dat ben, ik, ik zij raakt met haar lippen het water aan zij wil geen ander zijn, zij houdt van mij. ------…

Zomaar

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
twaalf regels in een zondagse courant stiefvader brengt overleden kind naar het politiebureau zij was slechts twaalf lentes wat kan er in hemelsnaam zijn voorgevallen dat dit iemand deed besluiten de zon uit jouw gezicht te halen jij kleine meid in de bloei van jouw leven niets rest dan stil verdriet…
LadyLove15 oktober 2017Lees meer >

Winterwende

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 727
De kilte snijdt de ochtend in minutenlange huiveringen die iedere fantasie over warmte naar een sneeuwlandschap verwijst waar een hongerige poolvos tevergeefs een prooi bespringt Kom nu maar met warmte bloemen om te inhaleren zon om bij te koesteren laat de winter op reis gaan met al zijn ongemakken tot volgend jaar of zo…
geeraardt19 februari 2018Lees meer >

Drie turven hoog

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
in voorzichtig durven plukte drie turven hoog de gele narcis wat hij niet wist dat geel de lente opent die hij deelt verrukt dacht hij bezit te claimen keek groots om zich heen waar zon zijn pagina met geel had vol geschreven hoe leven voorjaar speelt…

Valavond in Bodrum

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
Na schepen keren ook de golven terug naar de beschonken haven onder het alziend oog van de zinkende zon. De golven blijven komen en tegendraadse vogels houden hen niet tegen. Traag slokt de nacht alles op. Met rode kaken. Enkel het werk van lichten behoudt de band. De overgave ruist ……

Gereserveerd

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
De tweede Meidag, bloesemslingers bloeien de koepel hemelsblauw, pa merel zingt een wolk danst langs de zon, de Lente springt te voorschijn: kleuren knallen, sappen vloeien Alleen de Mens is nauwelijks te vermurwen: Zó expressief? Zó vrij? Ik zou niet durven..…

XXVI - de ontroering - 1918

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 628
in memoriam philip van aldegonde van grote ghoethem een locale bui op een weide in de zon de gier blijft stinken een doods bommenbed wreed van menselijk begeren stille mortieren in de loopgraven schuilen neutraal in schutkleur donder en dood de armistice een kier hier en een kier daar de spoorwagon…

slechte start

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Verpletterend een geschenk uit de hemel Lamgeslagen kind voor jullie beide Onthutst een zoon volgroeid en prachtig mooi Complicaties dat het jou moest overkomen Vechten voor je leven zo klein als je bent zal je moeten knokken Met de liefde van je mama en papa is jullie band héél bijzonder…
Leidy24 mei 2018Lees meer >

Ik heb besloten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Ik heb besloten niet te treuren om mijn geboorteland, de bomen van mijn jeugd, ik wil geen foto's Ik heb besloten niet boos te zijn op mijn vader, zijn regels en de trotse familie die zwijgt Ik heb besloten geel te leven zon in mijn huis, op de muren mijn buik en mijn blote voeten Ik heb besloten te dansen mijn eigen verhaal te zijn…
Zywa14 februari 2019Lees meer >

Toekomend

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 605
de verloren zoon tijdens jouw leven hoe zwaar de geboorte zo bijzonder toch raar kun je dit allemaal verwerken hoe sterk ben jij dan wellicht moegestreden dit komt er toch van toch lees ik in jouw strijdvaardige ogen enig schitterend licht hopelijk in het paradijs een eeuwig samenzijn wellicht…
Antonia4 maart 2019Lees meer >

Stilte van gebed

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
het is heerlijk op schreden terug te treden perspectief even te laten in het ondergaan van zon rust ontvangen door haast en stress uit te bannen eindelijk ooit ontmoeten wat altijd opzij is gezet tijd nemen voor warm begroeten in stilte van gebed om de scheppings nadagen nog in hun volheid te ervaren…
wil melker8 november 2019Lees meer >

Paraplu

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 451
Na uw afspraak schijnt dan alweer volop de zon, heel ander weer dan toen uw reis zo somber begon. Tevreden thuis en dan pas krijgt u het in de gaten: Verrek, waar ik heb ik nu mijn paraplu weer gelaten?…

Lichte golven

netgedicht
4.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 397
ik zie je staan op de rand van water en zand een speelse wind blondeert in lichte golven je haar je lach ruist blauw met opspattend schuim dat wit vervliegt in het warme diep van het duin je blik straalt al een lente ontluikende zon jij bent natuur met niet meer dan een niemendalletje om…

Het stille is niet leeg

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 551
Zijn woorden droegen liefde boven alle pijn en zon verwarmde de wegen het denken vloeide in samenzijn woorden bleven stil waar ik enkel liefde kreeg hoorde ze als een melodie op het ritme van mijn hartslag nog voelt het als volheid van het zijn want het stille tussen ons is nog steeds niet leeg…

Hippocrates

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
de zon is al boven de verhitte hoofden broos als een bloem tot in de tuin van mijn huis waar we telkens weer de valse dageraad zien dagen rondom het leven wekkend koor daar breekt ons hart in jubel uit ons eigen zuivere land dat dood en leven bant…

Hoe

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
Hoe bijzonder zou het zijn Communiceren zonder pijn Gewoon wat schrijven Zonder dat venijn M'n zoon doet weer eens gek Een wilde Gewoon een grote bek Ik stres niet Waarom zou je Het ruist in het riet Lieve mensen hier op aard Laten we lief doen Zoiets dat nooit verjaard t…

houdoe

snelsonnet
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 627
Tezelfdertijd doorklieft een kauwtjeszwerm, als bliksem, snel een wolk; ineens de zon. Een vrouw, verwonderd, lacht de kijker toe en denkt: wat zegt die dichter nou? Houdoe?…

ingekeerd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
een god zat in zijn eeuwig wachthuis hij zag de groezelige tranen hij hoorde het zanderig kreunen deze god zag al die beroering wel op de smalle weg een dijk tussen de meren de ijskoude zon boven langgerekte lichtpaarse wolken god’s blik was ingekeerder dan ooit…

Draken

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
Wegvliegend in elkaars Vleugels hoog in de lucht op weg naar streling van de zon. Smeltend van passie in je ogen die eeuwig duurt. Uiteindelijk vergeten waar het ooit begon. Zal ik naast je blijven vliegen.…

Aha-erlebnis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
voor de eerste keer in die troosteloze klas werd ik overspoeld door een groot geluk de letters werden woorden ik zag wat er stond ik kon echt lezen een fundament werd gelegd een diepe liefde voor de ontsluiting van boeken en verhalen het geheim onthuld plotseling inzicht in die troosteloze klas in mij scheen de zon…
J.Bakx13 oktober 2022Lees meer >

Licht gespikkelde mist

netgedicht
5.0 met 46 stemmen aantal keer bekeken 478
we zagen de wereld dompelen in het vage van wit licht gespikkelde mist vleugen zon kwamen steeds weerom zonder opklarend door te breken om ons de somberte te laten vergeten alleen het vorst- gerijpte oppervlak gaf ons de illusie dat het winterse ons heeft platgelegd omdat rijden te gevaarlijk was…
wil melker16 december 2022Lees meer >

Wandeling

netgedicht
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 558
Het is eenzaam wandelen Zonder zon Zonder maan Overdag is het mistig In de nacht koud en grijs De boom laat zijn takken hangen Hij weet waar jullie zijn Niet bij mij Niet meer bij mij Kwispel nog één keer mijn wandeling Kwispel al mijn wandelingen Zoals jullie altijd hebben gedaan Loop mee met mij Voor altijd aan mijn zij…

Gerechtigheid

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
O Sol iustitiae, illustra nos Verlicht ons, Zon van de gerechtigheid Zie waar zo'n Kafkaesk proces toe leidt 't Lijkt onderhand meer op Pandora's doos Een procureur die nu zelf moet gaan boeten Voor 't treden van het recht met beide voeten...…

toen jij er was

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 517
alle stemmen zijn uit haar verdwenen achter de binnenste muren waken ze ze wassen haar ze schreeuwen snikken huilen en roepen leggen haar in het stenen veld van geesten en goden waar niemand zo licht zo stil kan leven in het oog van zon en maan een vaalwitte valk bidt in de lucht…
J.Bakx28 juli 2023Lees meer >