36197 resultaten.
Vingerlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 ik zou je
door heel
vluchtigjes raken
langzaam wakker
willen maken
in warm
gedachten strelen
de trauma’s
van donker
willen helen
jouw dromen
vingerlicht tot
schemerpatronen
weven in de
kleur van de dag
naakt de zon
geboren zien worden
in haar stralenbereik
oplichtend als toen
in het aards paradijs…
Zijn stukje wereld ben ik
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
720 in deze wereld
waar de merel huilt
schuilt een man
onder mijn vleugels
hij verbergt zijn lijf
en zijn gezicht
het gewicht van leven
is te zwaar
ik laat hem daar
soms til ik mijn vleugels op
en laat de zon hem
zachtjes raken
zo lijkt het eventjes wat lichter
ookal weten wij wel beter…
Oude man met plastic tas
gedicht
3.0 met 4 stemmen
4.994 Met 1 plastic tas
van het warenhuis
met de rode zon
met gebogen schouders
traag te voet
langs de bleekgroene heesters
langs het dode kanaal
over het grote lege plein.
Duidelijk het javelwater,
de melk en het brood
in het zakje.
Keert hij tevreden terug?
----------------------------
uit: 'Dubbelzanger', 2002.…
fleurig
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
593 blijmoedig, bontgekleurd en zo bloeiend
slenter je lachend langs de waterkant
opgeruimd, opgetogen en zo opgewekt
met je voeten spelend in het warme zand
zingend begroet je de stralende zon
de bloemen in je haren verwelkomen
het leven bruist en kleurt alles zo keurig
fideel…
impasse
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 doodlopende wegen blijven
onaangeroerd zonder ommekeer
het geheugenlandschap
vergeet een schip in de verte
zodat je soms een sterrenbeeld ziet
dat als vliegtuig ontvouwt,
als tegenlicht zonder zon,
ons plamuureiland misschien
en een schitterend gebrek
ter afsluiting
onderwijl vang ik bot;
dit bleek toch geen goed idee…
't verre zilver
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
707 ik stapel
ze op
er zijn er nog genoeg
zo vroeg in de ochtend
deze schelpen, wat men
ook beweert, zijn geruisloos
het zand echter
spreekt over het liefste
en het strand lijkt leeg
alles is voorbijgaand, zeg ik
en wachten is verloren tijd
een meeuw kijkt mijn kant op
de zon droogt haar vleugelpunten
de noordenwind zal haar…
Wonderbaarlijk buigt zich over water
gedicht
3.0 met 12 stemmen
11.806 Wonderbaarlijk buigt zich over water,
zij kent mij niet
het is zomer, de zon schijnt, hommels gonzen, krekels tsjirpen
en de wind gaat liggen, uitgelaten, maar voorzichtig,
allemaal voor haar
zij ziet zichzelf
en denkt dat ik dat ben, ik, ik
zij raakt met haar lippen het water aan
zij wil geen ander zijn,
zij houdt van mij.
------…
Zomaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 twaalf regels in een zondagse courant
stiefvader brengt overleden kind
naar het politiebureau
zij was slechts twaalf lentes
wat kan er in hemelsnaam zijn voorgevallen
dat dit iemand deed besluiten
de zon uit jouw gezicht te halen
jij kleine meid in de bloei van jouw leven
niets rest dan stil verdriet…
Winterwende
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
727 De kilte snijdt de ochtend
in minutenlange huiveringen
die iedere fantasie over warmte
naar een sneeuwlandschap verwijst
waar een hongerige poolvos
tevergeefs een prooi bespringt
Kom nu maar met warmte
bloemen om te inhaleren
zon om bij te koesteren
laat de winter op reis gaan
met al zijn ongemakken
tot volgend jaar of zo…
Drie turven hoog
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
490 in voorzichtig
durven
plukte drie
turven hoog
de gele narcis
wat hij
niet wist
dat geel
de lente opent
die hij deelt
verrukt
dacht hij
bezit te claimen
keek groots
om zich heen
waar zon
zijn pagina
met geel had
vol geschreven
hoe leven
voorjaar speelt…
Valavond in Bodrum
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
529 Na schepen keren ook de golven
terug naar de beschonken haven
onder het alziend oog
van de zinkende zon.
De golven blijven komen
en tegendraadse vogels houden
hen niet tegen. Traag slokt
de nacht alles op. Met rode kaken.
Enkel het werk van lichten
behoudt de band.
De overgave ruist ……
Gereserveerd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
558 De tweede Meidag, bloesemslingers bloeien
de koepel hemelsblauw, pa merel zingt
een wolk danst langs de zon, de Lente springt
te voorschijn: kleuren knallen, sappen vloeien
Alleen de Mens is nauwelijks te vermurwen:
Zó expressief? Zó vrij? Ik zou niet durven..…
XXVI - de ontroering - 1918
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 in memoriam
philip van aldegonde
van grote ghoethem
een locale bui
op een weide in de zon
de gier blijft stinken
een doods bommenbed
wreed van menselijk begeren
stille mortieren
in de loopgraven
schuilen neutraal in schutkleur
donder en dood
de armistice
een kier hier en een kier daar
de spoorwagon…
slechte start
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
561 Verpletterend
een geschenk uit de hemel
Lamgeslagen
kind voor jullie beide
Onthutst
een zoon volgroeid en prachtig mooi
Complicaties
dat het jou moest overkomen
Vechten voor je leven
zo klein als je bent zal je moeten knokken
Met de liefde van je mama en papa
is jullie band héél bijzonder…
Ik heb besloten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 Ik heb besloten niet te treuren
om mijn geboorteland, de bomen
van mijn jeugd, ik wil geen foto's
Ik heb besloten niet boos te zijn
op mijn vader, zijn regels
en de trotse familie die zwijgt
Ik heb besloten geel te leven
zon in mijn huis, op de muren
mijn buik en mijn blote voeten
Ik heb besloten te dansen
mijn eigen verhaal te zijn…
Toekomend
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
605 de verloren
zoon tijdens
jouw leven
hoe zwaar
de geboorte
zo bijzonder
toch raar
kun je
dit allemaal
verwerken hoe
sterk ben
jij dan
wellicht moegestreden
dit komt
er toch
van
toch lees
ik in
jouw strijdvaardige
ogen enig
schitterend licht
hopelijk in
het paradijs
een eeuwig
samenzijn wellicht…
Stilte van gebed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 het is heerlijk
op schreden
terug te treden
perspectief even
te laten in het
ondergaan van zon
rust ontvangen
door haast en stress
uit te bannen
eindelijk ooit
ontmoeten wat
altijd opzij is gezet
tijd nemen voor
warm begroeten
in stilte van gebed
om de scheppings
nadagen nog in
hun volheid te ervaren…
Paraplu
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Na uw afspraak schijnt dan alweer volop de zon,
heel ander weer dan toen uw reis zo somber begon.
Tevreden thuis en dan pas krijgt u het in de gaten:
Verrek, waar ik heb ik nu mijn paraplu weer gelaten?…
Lichte golven
netgedicht
4.9 met 29 stemmen
397 ik zie je staan
op de rand van
water en zand
een speelse wind
blondeert in
lichte golven je haar
je lach ruist
blauw met
opspattend schuim
dat wit vervliegt
in het warme
diep van het duin
je blik straalt
al een lente
ontluikende zon
jij bent natuur
met niet meer dan
een niemendalletje om…
Het stille is niet leeg
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
551 Zijn woorden droegen liefde
boven alle pijn
en zon verwarmde de wegen
het denken vloeide in samenzijn
woorden bleven stil
waar ik enkel liefde kreeg
hoorde ze als een melodie
op het ritme van mijn hartslag
nog voelt het als volheid van het zijn
want het stille tussen ons
is nog steeds niet leeg…
Hippocrates
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
443 de zon
is al boven de
verhitte hoofden
broos als een bloem
tot in de tuin
van mijn huis
waar we telkens weer
de valse dageraad zien dagen
rondom het
leven
wekkend
koor
daar breekt ons hart
in jubel uit
ons eigen zuivere land
dat dood en leven bant…
Hoe
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
585 Hoe bijzonder zou het zijn
Communiceren zonder pijn
Gewoon wat schrijven
Zonder dat venijn
M'n zoon doet weer eens gek
Een wilde
Gewoon een grote bek
Ik stres niet
Waarom zou je
Het ruist in het riet
Lieve mensen hier op aard
Laten we lief doen
Zoiets dat nooit verjaard t…
houdoe
snelsonnet
3.5 met 16 stemmen
627 Tezelfdertijd doorklieft een kauwtjeszwerm,
als bliksem, snel een wolk; ineens de zon.
Een vrouw, verwonderd, lacht de kijker toe
en denkt: wat zegt die dichter nou? Houdoe?…
ingekeerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 een god zat in zijn eeuwig wachthuis
hij zag de groezelige tranen
hij hoorde het zanderig kreunen
deze god zag al die beroering wel
op de smalle weg
een dijk tussen de meren
de ijskoude zon boven
langgerekte lichtpaarse wolken
god’s blik was ingekeerder dan ooit…
Draken
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
577 Wegvliegend in elkaars Vleugels hoog in de lucht op weg naar streling van de zon.
Smeltend van passie in je ogen die eeuwig duurt.
Uiteindelijk vergeten waar het ooit begon.
Zal ik naast je blijven vliegen.…
Aha-erlebnis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
547 voor de eerste keer
in die troosteloze klas
werd ik overspoeld
door een groot geluk
de letters werden woorden
ik zag wat er stond
ik kon echt lezen
een fundament werd gelegd
een diepe liefde
voor de ontsluiting
van boeken en verhalen
het geheim onthuld
plotseling inzicht
in die troosteloze klas
in mij scheen de zon…
Licht gespikkelde mist
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
478 we zagen
de wereld
dompelen in
het vage van wit
licht gespikkelde mist
vleugen zon
kwamen steeds
weerom zonder
opklarend
door te breken
om ons de
somberte te
laten vergeten
alleen het vorst-
gerijpte oppervlak
gaf ons de
illusie dat het
winterse ons heeft
platgelegd omdat
rijden te gevaarlijk was…
Wandeling
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
558 Het is eenzaam wandelen
Zonder zon
Zonder maan
Overdag is het mistig
In de nacht koud en grijs
De boom laat zijn takken hangen
Hij weet waar jullie zijn
Niet bij mij
Niet meer bij mij
Kwispel nog één keer mijn wandeling
Kwispel al mijn wandelingen
Zoals jullie altijd hebben gedaan
Loop mee met mij
Voor altijd aan mijn zij…
Gerechtigheid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
478 O Sol iustitiae, illustra nos
Verlicht ons, Zon van de gerechtigheid
Zie waar zo'n Kafkaesk proces
toe leidt
't Lijkt onderhand meer op Pandora's doos
Een procureur die nu zelf moet gaan boeten
Voor 't treden van het recht met beide voeten...…
toen jij er was
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
517 alle stemmen zijn
uit haar verdwenen
achter de binnenste muren
waken ze ze wassen haar
ze schreeuwen snikken
huilen en roepen
leggen haar in het stenen veld
van geesten en goden
waar niemand zo licht
zo stil kan leven
in het oog van zon en maan
een vaalwitte valk bidt in de lucht…