5288 resultaten.
Verwondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
74 Nevel op het pad
door de takken breekt het licht
een vogel zwijgt
In het prille morgenlicht
drijft een nevel over het pad, een bijna
onhoorbare stilte tussen de bomen, waar het water
glanst en de opkomende zon geleidelijk door de takken breekt.…
schreeuwen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
130 claimden als de verlossing
kon wat door ons stuk is gemaakt
met een draai of door een gebed
weer worden hoe het moet wezen
de aarde als waardevolste
kon ik nog maar op zo’n manier
met kracht en uit het hart spreken
dat mensen dit diep zou raken
en gedrag zich zal aanpassen
kon ik maar met schone handen
een held zien in de spiegel
als vogel…
Ballade van de jaren
gedicht
3.4 met 25 stemmen
13.695 Wij willen hun vogels, hun blindheid, hun fruit,
hun gras. Wij willen hun tijd niet uit.
--------------------------------------
Uit: 'Liereman', 1996.…
NEVELIGE AVOND
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
768 velden
en buigen zich over een heg
Als onder een wollen deken
wordt de wereld om me heen zachtjes ingestopt
Het is een andere wereld
die zich geruisloos aan mijn oog ontpopt
In de verte klinkt gedempt het loeien van een koe
ergens in een wei
Ik loop hier alleen deze avond
en voel me heerlijk vrij
In de bomen is het ritselend geluid
van vogels…
11 september 2001
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.019 en toch zullen er kinderen spelen
en poppetjes tekenen
en zonnetjes
en huisjes
en er zal muziek klinken
van trompetten en triangels
en er zullen vogels vliegen in vrijheid
omdat de wereld eigenlijk goed is
omdat de wereld eigenlijk goed is…
verstoorde stilte
hartenkreet
4.4 met 59 stemmen
1.972 De natuur houdt zijn adem in, voordat het iets zegt
Het leven ontwaakt in zijn allerdiepste pracht
De zon schijnt glinsterend op ruggen van druppels
Langzaam verdwijnt het duister van de nacht
Het schuchtere licht geeft een levensbrengend impuls
Kokette dansende muggen, in hun waaierig ballet
Hoog in de lucht het glijden van zwaluwen
Vogels…
Te laat..
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.428 Zo vrij als een vogel, maar denk aan mij.
De mooie glinstering van het water in het meer verdwijnt,
alles is nu voorbij.
Behalve jij, jij bent niet meer bij mij.…
zandloper
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.310 strompelend
misschien tot de eerste of tweede rij
van jouw zoetgeurende struiken
het onfeilbaar digitaal fototoestel
vereeuwigt jou, mijn kind, met Ashamir,
terwijl hevige schuld, ja schaamte
mij overvalt, want niets,
nee, niets ben ik of beteken ik,
ik bezit niets, laat staan wijsheid,
niets begrijp ik van deze wereld,
terwijl de vogels…
erge streken
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
1.622 Niet zo vrij zijn als en vogel,
Maar in een cel met een pistool zonder kogel.
En als ze dan nog die pistool zien,
Zijn ze echt streng en bovendien:
Zou het toch niet zo lang duren,
Dat ze in je zakken gluren!
Of steel je helemaal geen dingen
Maar ben je een liedje aan het zingen?…
HET IS LENTE
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.023 Vogels zorgen met hun gezang
voor een vrolijk begin van de dag
het is beslist geen klaagzang
soms doe ik even mijn beklag
en vraag om een uurtje meer
slaap, helaas gaan ze vrolijk
verder met zingen en fluiten.
Iedereen is blij met de lente.…
In de bril van Bertha Teughels
poëzie
4.1 met 14 stemmen
4.612 ‘k Zag daar eens een vogel vliegen,
‘k Zag de kap van Soeur Chantal,
‘k Zag een venster met gordijnen,
Zo met bloempotten en al.
En een kleine muizenlandkaart
En een stukje Gibraltar,
En een gieter voor de bloemen,
Te koop in de brilbazar.
In de bril van Bertha Teughels
Staat de wereld in het klein.…
Elke dag weer
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
865 Elke dag zijn er weer wonderen
die wij als mensen mogen aanschouwen
bloemen die weer knopjes laten zien
en straks de vogels die nestjes bouwen
Elke dag zo'n wonder te mogen beleven
wat je als mens bijna niet kunt vatten
die hele kleine dagelijkse dingetjes
het zijn voor ieder mens toch ware schatten
We zien de lente zachtjes nader komen…
Mijn geloof is niet doof
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.080 Ik kijk nu eens goed om mij heen
en zie een wereld vol met kleuren
vogels die fluiten, ik ben niet alleen
de natuur geeft aan mij haar geuren
het laatste seizoen kan lang duren
daarom geniet ik volop van het leven
ik tel niet de minuten en de uren
want God heeft mij het leven gegeven.…
Regenboog 1
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
971 Een vogel nipt van het frisse nat
Op het tapijt van vochtig mos.
Wij gaan zitten midden op het pad,
Jou bruine ogen ontmoeten de mijne.
Niets hoeft, alles kan en mag.
Niemand die iemand wil opeisen,
Liefde laat zich niet bewijzen.…
wild geraas
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.160 ach, ik doe maar wat
volg mij, pak mijn hand
ik maak je weer gelukkig
verlies je eigenwijs verstand
nee, vluchten doe ik niet
ik spring weer over hekjes
die daar in het groene veld
of huppel langs de vliet
alles kan ik bedenken
ik ben zo vrolijk vandaag
en wil niemand krenken
ik zing over de witte wolken
de vogels in de lucht
o…
vlieg op
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.392 leep te blitsen
terug van mokkels gaaf jennen
bleek mijn plek bezet ik moest verkassen
zat een staartmeesje daar dom te krassen
aan pixels nog te herkennen
brutaal klonk si si si sirrrrr churrup
piepte tsie err opstaan plaatsje vergaan
meteen na mijn verzoek beleefd te gaan
het dronk mijn koffie met slurrup
patience misschien is de vogel…
OERSTILTE
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
819 gevoed en gelaafd aan eindeloze woorden,
dansend langs de woordeloze einders,
onzuiver trekt een satelliet zijn spoor
langs Grote Beer en Poolster,
in geluidloos, zilver blinkend metaal,
nu alle vogels zwijgen, geen ritseling
geen bladerfluisteren meer, een stille nacht,
terwijl met een helder, zilvereren silhouet,
de blinkende maansikkel…
ZOMERONWEER
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
526 Fel en grijs, met scherpe gouden randen,
trekken wolken langs het loden uitspansel,
en de kleine, dappere gespikkelde lijster
- sommigen noemen deze vogel de regenroeper -
is hoog opgeklommen naar de zwiepende top
van een zilvergrijze, jonge berk,
dit zwerk is nu vol en zwaar, zo vochtig,
zo warm en broeierig, vol onbekende erotiek,
intens…
Geen frambozen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
856 En alle vogels die lachten.
Behalve dan die ene kleine,
die droeve
die 's nachts in de dennen
het koele sterven bezong
en mij dan openhartig aankeek
alsof blauw nooit zou volgen.
Weet je nog.
Ik was zo verrukt in het bos.
Jij gaf het voorbeeld
en drukte jouw horloge in het zand.
We zouden nooit verlaten leven.…
duo-gedicht:
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
871 het water
en de stenen van een volle maan
laat mij
aan uw schaduw beklijven
ik zal zwijgen
als een woord
dat rijpt in het wollen huis
diep
de groet
aan een beladen boom; de eerste ster
en vruchten door het raam
ik zal uw passen niet vertragen
de aarde kan ik immers op mijn schouders dragen
zeeën zullen open waaien, als vogels…
Het jaagpad
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
625 Vogels lokken met zang de zon over de rand van de horizon,
vieren geboorte van een nieuwe wereld, ik ruik in de wind
door dauw gekust land, de aarde rilt van genot onder de zon,
ik geloof graag dat ‘t euforie is omdat 't land mij herkent.…
Zomertooi
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 daar staan ze de beuken en de eiken
met hun bladerdak in de zon getooid
en de berken en de tamme kastanjes
kijk ze staan, als een glimlach
als een ode
in hun schaduw aan de stam
is het goed vertoeven
zonlicht sijpelt tussen de takken door
iets ervan schittert op de lijfjes van libellen
ook op het donsveren kleedje van opvliegende vogels…
Ons voederhuisje.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
928 Alle flierefluiters fladderen speels bij ons in 't rond
hopelijk heeft u in uw tuintje ook 'n voederhuisje staan,
en geniet u ook van al die vogels, al dat tjilpend gedoe
kijk, ze eten in 't huisje, vliegen stoeiend over de grond.…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
749 en nacht zijn in balans
voorbij het zonnebaden
de wind laat van zich horen
het regent dat het giet
de herfstzon verwarmt nog
totdat je wolken ziet
de elementen tonen zich
in alle kleur en pracht
de zon reist genadeloos heen
en koning winter wacht
straks is die witte deken er
die zaden toe zal dekken
bomen besuikerd met kristal
vogels…
Ongevraagd
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
842 Dat papier
Is dan weer
voor die vogel
van die vereniging
weet je wel
gewoon een bos
een boom
een tak
Wel iedere dag
10 voetbal velden
Hak!…
Edith en de Kierewiet
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
652 keurig
voor elke man die haar begluurt
toonde zij zich zeer fleurig
De Kierewiet viel voor haar pracht
en voor haar lichte ogen
besloot hij stiekem in de nacht...
...zo had hij overwogen
De dag erna, in rep en roer
het dorp was uitgelopen
En Edith die geen vin verroert
ze leek wel zonder hoop en
zocht tevergeefs de Kierewiet
De vogel…
Niet alleen stof.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 Een bekend gezicht toont aan
wat ik zal moeten missen, drijft
een zucht van verlichting door de
natuur en in de trek van vogels
op een laatste vlucht naar huis.…
Liefde online
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
746 Ik zou wel eeuwig willen blijven liggen
daar langs het water in die warme zon
met ogen dicht luisteren naar de vogels
maar mijn media laten mij niet rusten
want gewoon alleen is niet sociaal
ik zou wel dagen willen lezen
in dat spannende dikke boek
maar kom niet verder dan een bladzij
steeds meldt zich weer een nieuw gezicht
ik zou wel…
Kalme kracht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
653 Vogels zingen, maar meeuwen krijsen. Alsof hun lied een toestand van eenzaamheid is.
Zee en verlatenheid, ze horen bij elkaar.
Het lijkt een beeld van een apocalyptische toestand, maar vreemd genoeg kalmeert het me.
De zee en het besef van nietigheid.
De golven die in een eindeloos ritme op het strand slaan.…
Zone
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.922 Boven de donkerblauwe lucht hangt
de vogel. Scherp vizier houdt ons in zicht.
Wie kan het zeggen. And this city is too small for two. Wie kan het
zeggen en dan niet te zwijgen ver de blauwe pijn. over de blues,
een roestige schaar op je tong.
Dit is het laatste. het regent en ik hoor de rivier al nachtenlang
zwellen. Hier kan ik zwemmen.…