6352 resultaten.
TRANEN IN DE MORGEN
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
861 Ik laat de nacht niet langer domineren
hij schonk mij toch al veel te veel pijn
Ik weiger die verdrietige atmosfeer en
dat eeuwige, zo vreselijk eenzaam zijn
Ik laat de nacht niet nu langer regeren
want ’t eenzaam vermoordt mijn geest
O mijn hart schreeuwt van het zeer en
bij het ochtendgloren huilt hij ‘t meest
Ik laat de nacht het leven…
Komedie in mineur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
555 Als leven overleven wordt
in schaars verlichte kamers
met enkel hapjes lucht bij nieuwe maan,
een peertje schaduwen verspreidt
in plaats van licht
duurt fluisterende angst
verholen eeuwigheid.
Elk onverwacht geluid uit het portaal
kan de gedode tijd inhalen.…
Starting all over again
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.700 Maar 't bonzen van het bloed kent hier geen mededogen
en ook haar handen niet, vervuld van tederheid,
noch hare mond, begeerlijk, warm, bereid,
en onweerstaanbaar als de helle brand der ogen,
die stervelingen noopt tot duurzaam onvermogen
èn hen schatplichtig maakt in alle eeuwigheid.…
De Zaligen
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.109 liggen zij te rusten,
De zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
De toekomstlozen; heel hun leven was
Een dringen naar de voorgeweten uren,
Waar alles eensklaps in vergeten is;
‘t Verwaait nadat het stukgereten is
Hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
Naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen,
Deze vervaarlijk stille eeuwigheid…
Kringloop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 Tot volle wasdom kwam
Daarna rijk scharkerend
Tot diep bruinend brons
Waaraan wij sprakeloos ons
Laven - nu kruinen
Moedeloos en doodvermoeid
Zich overgeven aan de tijd
Hun oude blad kostenloze
Humus voor bomen en struiken
Voor de nieuwe voorjaarstijd
Dood die tot nieuw leven leidt
Kringloop die doorgaat tot
In alle eeuwigheid…
NACHTBERICHT
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.648 advertentie in de krant
Als watermerk stond mijn gezicht
de luttele tekst vulde mij de hand
Woorden tegen vale achtergrond
en letters in een roetzwarte kleur
Las ik wijl amper betekenis vond
van de hemel en diens open deur
Rondom ’t bericht een open plek
welke straalde als de warme zon
Over heel die advertentie omtrek
net alsof ik ‘t eeuwige…
Dank
gedicht
2.8 met 4 stemmen
3.953 Niet heb ik meegemaakt
de Tweede Wereldoorlog, die eeuwige
kampen, dat wil zeggen niet
precies ik, wel mensen die precies
op mij leken, bijna mij waren, maar toch
niet precies dezelfde genetische combinatie opgegroeid
in precies dezelfde omstandigheden.…
De parel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 wild water
in het zomerparadijs,
lichtgeel is de zon, de zee diepblauw
verlangen begeesterd op zoek naar
de parel, ver van je weg, los
alleen, met magenta en smaragd
het eens vinden van de ene die het
ganse palet laat zingen, de handen
gevouwen tot vlammend gebed, voorbij
emoties vrij om oranje te stromen,
terug in de eerste en eeuwige…
MOEDERDAG 2013·
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.361 en mee te leven
het was voor jou, alleen maar geven
ik heb je vaak niet goed begrepen of wilde niet
en deed je daardoor veel verdriet
ik had het gewoon niet door
je had het beste met me voor
op deze moederdag wil ik weer aan je denken
en in gedachten nog alle liefde schenken
ik heb je vast veel te kort gedaan
maar mijn liefde blijft eeuwig…
'Een paradijs op aarde'.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
718 Iedere minuut een Eeuwigheid,
elk moment oneindig.
Van de tijd de grens verlegd
voorbij een ster in het hemelrijk.
Onmetelijke ruimte en geen tijd.
We leven nu en hier op aarde,
dat is waar.
Maar hoe ondergaan wij dit in een
eindeloos bestaan..?
Ieder maakt zijn keuzes, kiest zijn
weg, toch in een ander licht...…
SONNET 46
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
734 Zojuist verloor ik weer mijn ziel aan Bach
Adagio 'Concerto en ré mineur'
het heeft zoveel van verlangen en treur
ben vaak door zijn noten en tonen van slag
zoals hij gevoelig wenend meevoert
langs het hemelsblauw klassiek gelaat van
het schoonste wezen op aard, voel dan
eeuwige droom die met liefde ontroert
kom vrouw, waan der permanente…
STATUS...EEN BONTJAS?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.193 Als ik de balans opmaak
van mijn werkzaam leven,
status, inkomen, indruk, invloed, macht
dan ben ik heel erg beïnvloed geweest
door
'Toen was geluk nog heel gewoon"
door
Jaap Kooiman uit de Oranjeboomstraat in Rotterdam-Zuid
met zijn eindeloze promoties
en die eeuwig toegezegde bontjas voor zijn vrouw
Ik reken maar eens af met 'Toen'…
Gij zijt het midden maar van dit gedicht
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.692 Gij zijt het midden maar van dit gedicht:
Een zelfvolmaakt, goddelijk gaaf fragment,
Maar in de tijd zonder begin of end
Met al wat al-schoon door dit donker licht:
Diep uit verledens sproke vreemd-bekend,
Rijmend naar U, rijst mens- na mensgezicht;
Vanwaar der toekomst meer luideloos ligt,
Deint Uw echo met ver-eeuwig accent.…
Oranje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 De eeuwige strijd tussen supportersscharen
wordt even op een laag pitje gezet
komen de hooligans weer tot bedaren
en is het wij-gevoel weer even aan zet
samen staan brullen aan de zijlijn
hand in hand achter het team gaan staan
waar je een echte supporter kan zijn
zonder een ander de kop in te slaan
de oranjegekte bereikt het kookpunt
als…
Ondergedompeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Gewonnen in het zuiden
Van ons eigen kleine land,
Gevijld heb ik, geraspt,
Geschuurd zelfs, en telkens
Heb ik wolkjes fijnstof
Uit je naden en kieren geveegd
Met een vederzachte kwast
Die elke paar minuten tastbaar
Laat zien dat ik iets gedaan heb,
Gewerkt heb, terwijl mijn ogen
De vooruitgang nog niet kunnen zien -
Geduld, eeuwig…
Alles was er nog steeds...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
561 Het is een intens diep verlangen,
een verbond gesmeden met de eeuwigheid.…
De muur om mij heen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
737 Jij leerde mij leven, liefhebben, voelen
Een vrouw met ongekende innerlijke schoonheid
Heeft mij bevrijd van mijn eenzaam ommuurd bestaan
Voor eeuwig in mijn hart en in mij ziel.…
Op een kier (2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
544 verstand lijkt
in te krimpen
- dat is schijn - ;
de omgeving verliest haar kracht
alsof men praat zonder woorden
verlies vangt stilaan te stollen
verandert van kleur
het is het onreine beschimpen,
en heft grenzen op,
men wordt mild
en onkwetsbaar zacht
in het volmaakte
bestaat enkel nog rozengeur
het is dan al vertoeven -
in de eeuwigheid…
de armen van mijn vader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
645 de onderarmen;
het deel dat altijd in de zon
kwam en weer en wind, bruin en verweerd,
rozig haar er op, rimpels ruwheid
misschien, de stevige handen er aan
stugge handen
die niet meer plat op tafel kunnen liggen
de eeuwige bereidheid zich om gereedschap en
de koeienuiers te bekommeren
de stevige handen waarin je…
DE ZALIGEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.321 stoelen liggen zij te rusten,
de zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
de toekomstlozen; heel hun leven was
een dringen naar de voorgeweten uren,
waar alles eensklaps in vergeten is;
't verwaait, nadat het stukgereten is,
hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen
deze gevaarlijk stille eeuwigheid…
Raadsel
gedicht
4.1 met 7 stemmen
13.394 Een jaar is zo voorbij, terwijl de uren
elk wel een eeuwigheid lijken te duren,
en morgen wordt als gister en vandaag.
De mens is niet gelukkig van nature,
en kwelt zichzelf met steeds dezelfde vraag
waarop geen antwoord is. Je zou zo graag
iets door de spiegel zien, maar het blijft turen.…
Leid mij op Uw weg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
526 Leid mij op Uw weg, de weg der eeuwigheid
Waar geen verdriet, haat en nijd meer zal zijn
Maar altijd vreugde en verlossing van alle pijn
Een plaats die God de Heer heeft toebereid.
( woorden uit Psalm 139)…
DE ZALIGEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
936 stoelen liggen zij te rusten,
de zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
de toekomstlozen; heel hun leven was
een dringen naar de voorgeweten uren,
waar alles eensklaps in vergeten is;
‘t verwaait, nadat het stukgereten is,
hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen
deze gevaarlijk stille eeuwigheid…
Labiliteit, evangelische: zien of geloven!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
490 Uiteindelijk
zal het zich openbaren, verklaren
mijn evangelische labiliteit:
zien of geloven
maar pas in mijn eeuwigheid
na mijn ´opbaring´
na mijn dood
zal ik het zien
of Christus ook
daadwerkelijk is opgestaan
en gestorven voor de zonden
van de mensheid
Nu maar geloven!…
Gods leiding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
660 We mogen weten dat God ons leven leidt
Hij wil ons nabij zijn, elke nieuwe morgen
En blijft in Zijn goedheid voor ons zorgen
Zelfs ons hele leven lang, tot in eeuwigheid.…
Het Laatste Adres
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.054 Dat wat eens geleefd heeft
Om onsterfelijk te wezen
Eindigt in stijfheid voor eeuwig stram.
Het laatste adres staat er gebeiteld in de steen.
Ik ben onmachtig met al die doden om mij heen.…
Het smalle Nederland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
685 Maar eeuwig kan het geen lente wezen,
eenmaal breekt de winter aan.
De hoeksteen van ‘t gezin kwam weer eens boven drijven,
en dampen van ‘t onderbuikgevoel
vergiftigden het bestaan.
En ik wou weg.…
Onder de zon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
806 Het lukte me om jouw ziel op te kleuren,
om jouw tragedie van zwart naar wit te knallen,
rust vredig uit, lieve vader, er kan je niets gebeuren,
je haters kunnen je eeuwige ziel nooit meer vergallen.…
Stramien van gêne
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
420 voor
Leven gaat
snel en haast is
blijkbaar leven
in tijd slechts
decora-
tieve schimmen
deels gevangen
in patroon
een opvallend stramien van schaamte
dat geheel
in het teken
staat van belang
een waarde
die moet wor-
den toegekend
die moet worden
gegeven
aan hen die zichzelf zoeken
daar leven
hier beneden
niet eeuwig…
REGEN VAN TRANEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
770 huilde tranen met tuiten
Harde wind huilde ‘t treurigst lied
ik weende tussen druppels, buiten
De hemel schreide..van pure pijn
hij was van god en mens verlaten
Grauwe luchten voor zonneschijn
op dat bankje, waar wij ooit zaten
De hemel weende, al heel die dag
ik kon dat in mijn innerlijk horen
Ach, jij koos die verkeerde afslag
waar je eeuwig…