10903 resultaten.
Ieder jaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
683 tijd, voorbijgegaan voor je het weet
tijd is als je levensrefrein neuriën
zacht streel je over oude herinneringen
heel behoedzaam…weemoedig
we dansen nog steeds op lievelingsmuziek
romances, in dagen van weleer
nestelen zich tevreden in mijn ziel
rustiger en bewuster ga ik om met tijd
willekeurige beelden van jeugdherinneringen
de koepel…
Het vervallen middeleeuwse kerkhof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
984 De Romaanse kerk is reeds
vele eeuwen oud. Het
er naast gelegen kerkhof is
zeer verwilderd en verlaten,
tot prooi vervallen aan de elementen.
In de zerken en muren
zitten scheuren en gaten.
Oude graven die opduiken in
het dorre gras, geven het kerkhof
een surrealistisch aanzien.…
Fan van Vincent
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
624 te zien
hoe Jeroen als een kind zo blij ons
meeneemt langs de belangrijke plekken
waar Vincent van Gogh geleefd heeft
de grote filmheld toont ons op sublieme
wijze zijn kwetsbaarheid en spontaniteit
door eens idolaat te zijn van een ander
die hem bovendien verre te boven ging
qua kunstenaarschap en levenservaringen
als een gerijpte, oude…
TERUG
poëzie
5.0 met 8 stemmen
3.303 Is er wel iemand, die 't
ooit kon beseffen
wat gij, oud hof, mij nu
zegt, mij nu doet?
Zalige lieden, al
te argloze mensen,
weinig begeerde gij,
groot was uw hert!
- Kon het maar helpen, met
wenen en wensen,
weer at ik roggebrood,
naast u, aan 't berd!
28/1/1879…
Hortus Botanicus te Utrecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 De oude Hortus aan de Nieuwegracht
kent ook nu vandaag nog zijn Regiustuin,
die met zijn uiteenlopende planten en kruiden
lering biedt over de medicinale kracht van
een in dit opzicht veelzijdige natuur in zijn
volle pracht.…
Van een jongetje
poëzie
5.0 met 2 stemmen
4.270 Zijn moederken was oud en stram
En moe van arbeid en van jaren;
Ze leerde 't leed: in pijn te baren
Kroost dat de dood weer spade ontnam.
Dan zag ze 't hoofd van 't huisgezin
Een morgen van de drempel dragen.
Toen stapte een rei van donkre dagen,
Vertwijfling, schaamte en armoede in.…
Hier geniet zij oeverloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Wat haar linkerhand toont vergeet de rechter
ze heeft wel gezegd oud te worden, heel oud.
Kent de natuur binnen en buiten rechtvaardig
getuigen, echt de kroon op werk van mensen.
II
Vergetelheid spant al wekenlang de kroon
er zit geen knop aan haar herfstdenkgetijde.…
de houten bank
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
152 Langs het kronkelend pad, verborgen in het groen,
daar staat een oude bank, die alles heeft gezien.
Met knoestige armen, uitgestrekt en wijd,
biedt zij rust aan wandelaars, die even uit de sleur zijn.
Met fluisterende bladeren als haar zachte stem,
vertelt ze verhalen van wandelaars, als een waardevolle schat.…
het mysterie van DNA
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
135 Oplossen van Oude Moorden
In de schaduw van het verleden,
waar duistere daden ooit zijn gepleegd.
DNA onthult de waarheid,
rechtvaardigheid die nooit vergaat.
Verloren Ouders en Kinderen
Een kind dat zoekt, een ouder die mist,
met DNA als gids, wordt de waarheid belicht.…
Ontbijt anders
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
647 Daar zaten we
in jouw al meer dan
veertig jaren oude tuin
door jullie saam
gezaaid, gepland, en aangelegd,
de slingerpaadjes, bogen
geënte boom, de varens
We praatten over asverstrooiing,
‘t bootje, verpakt weer in
kartonnen boot
en jullie in je zeilboot
Dan ging het
over een vakantie in Majorca,
waar zij twee keer met man,…
ode aan mijn Kerstboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Dus hef ik mijn glas, op mijn oude vriend,
de kerstboom die altijd een plekje in mijn hart vindt.
Met humor en liefde, versierd met flair,
laten we samen genieten van een kerst vol sfeer!
Claire Vanfleteren ©…
Droom maar
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.210 haar
Melodieus geluid van een gitaar
Van salsa in een druk café
En vul daar dan je dagen mee
Droom Spaanse passie, gitzwart haar
Maar als de zon ‘s ochtends verschijnt
En je droom al snel in ‘t niets verdwijnt
De werkelijkheid je wakker houdt
Een slapend silhouet naast je ligt
Rustig ademt in het ochtendlicht
Word je samen langzaam oud…
Boorziek mensdom
gedicht
3.5 met 26 stemmen
7.555 Huizen zouden uit hun windsels
moeten kunnen vallen, traag
en statig in het gazon
op hun knieën zakken,
zich openen als een vrucht
weer bos en rots worden,
een landschap als een oude zolder.
-------------------------------------
uit: 'Onhandig hart', 1998.…
Alles blijft
gedicht
3.5 met 72 stemmen
30.771 Ik plantte een fruitboom in mijn oude tuin.
Die werd geasfalteerd. Vijf meter diep
Houdt zich een wortelstronk nog grommend koest.
Vijf eeuwen lang desnoods. De Spaanse griep
Landt ooit op Mars omdat ik heb gehoest.
Er was een vriend aan wie ik heb geschreven,
Een rots waar ik mijn naam in heb gekerfd.…
Als
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
3.855 Haar oude lichaam
overgegeven aan de tijd
ogen vol van herkenning
lichten op alsof
ze wordt bevrijd
uit een innerlijke strijd
Ik plant me naast
haar neer en we
luisteren naar elkaar
als de ander vertelt
luisteren heeft ze
altijd al gedaan maar
woorden gaan voor haar
nu te snel
Zij is voor mij
de goedheid zelve
liefde draagt ze
bij…
Diezelfde trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.332 Het oude station ligt er verlaten bij
een jaar geleden zeiden wij vaarwel
ik zie nog hoe je zwaaide naar mij
alles ging zo verschrikkelijk snel
Jij nam de trein en liet mij alleen
voor één keer volgde je jouw verstand
ik liet je gaan maar merkte meteen
dat ik in onzekerheid was geland
Ik mis je nog steeds en wacht op de dag
dat diezelfde…
je gelaarsde benen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
926 toch kende ik je niet
het was het ritme van je voeten
je gelaarsde benen die
constant mijn aandacht vroegen
want ik liep achter je
je lijf vertaalde in bewegen
wat jij had weg te geven
ik was op slag verliefd
in draai en zwaai
vergist het toeval zich
jij wist dat ik het was
uit tal van vorige levens
samen gaan we weg
laten de oude…
Verjaardag
gedicht
3.7 met 38 stemmen
25.639 Hij had een oude broek van me aan toen
hij daar ingespannen zonder stropdas
voor me kroop, langzaamaan. Zijn linkerschoen
plat en de rechter loodrecht. Het gekras
was niet van de lucht. Een gezwollen ader
leek op springen te staan. De rimpelhuid
boven zijn sok had een vreemde kleur wit.
Er was toen iets mis met zijn kunstgebit.…
roert diep in hun schoot
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.052 hoor ze kakelen
hun oude vetes
weer oprakelen
ze snavelen macht
krabben aan normen
pronken met pracht
een glimpje bloot
roert diep in de schoot
kwijlt al bij voorbaat hormonen
ze eisen hun deel
van het genetisch geluk
willen een vrouwelijk stuk
ze kraaien plezier als
haar lach hen iets geeft
zijn bezig met eigen vertier
zij…
Verleden land
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
993 voel een vlaag
verhalen in het woud
met zo’n diepe, donkere geur
omringd met beelden van een oud
verleden land
en het is alsof knoestige stammen
mee knikken in het
zo wuivende gras
hoor een hand-
vol stemmen in de lucht
emoties vormen
als geblazen glas
vlammen
de eeuwen aan de horizon
tijdgeesten zwerven
aan het begin
van een…
Rustplaats
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.373 Maar, anders wordt het
als een familielid is
overleden, die je brengen
gaat naar het graf
waar zijn laatste rustplaats
hier zal wezen
dan kijk je niet meer van ver-af
dan is het graf plots
heel dichtbij
en voel je je betrokken
en ook al was mijn oom al oud
ik ben toch erg geschrokken…
late liefde
hartenkreet
4.4 met 23 stemmen
2.615 Als je nergens meer op rekent
Je leven aan je voorbij ziet gaan
Liefde niet veel meer betekent
Dan een kusje voor het slapen gaan
Laat dan je gedachten dwalen
Langs wegen die je niet herkent
Verlang naar oude idealen
En wees degene die je bent
Dan kan het je zomaar overkomen
Dat iemand door jou wordt geraakt
Dan begint het bloed te stromen…
Liefde in lijn 6
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.018 Op deze leeftijd valt niet meer te snoepen:
ze bood een oude man haar zitplaats aan.…
Herinnering
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.410 Ik zag je lopen door de straten
Je was alleen en leek verlaten
Je liep daar door de regenstromen
en leek vanuit het niets te komen
Ik zag je lopen door de straten
Verder had niemand je in de gaten
Het sneeuwde en je had het koud
en opeens leek je heel oud
Ik zag je lopen door de straten
Langs de plekken waar wij eens zaten
In de sneeuw…
De deur gewezen
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.801 Tik tik tik
Hetgeen wat leeft ben ik
Wegen worden oude bekenden
slepend rond de benen,
wenen om diegene
die mijn leven vreemd wendde.
Haar ideeën dwalen,
ze bereiken niets te vroeg.
En ik spreek, ik spreek
nooit genoeg.
Haar leven gemalen,
het draait nog zot.
En ik laat, ik laat
ze tot slot.…
Na-zomer
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
972 In deze late zomer voelt alles verschroeid
op een avond zijn we oud, ook al zijn we jong
voelt alles vermoeid?
zullen we opnieuw beginnen, straks?…
Schoolplein in de winter
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
5.101 Jij zit de dooie school te overleven
daar op dat bankje op dat doodleeg plein;
er komen vlokken op je haren sneeuwen
als word je zienderogen oud.…
Strand
netgedicht
3.1 met 161 stemmen
19.024 ik ogen met mijn hand
Wolken scheuren op tot flarden
ik voel mijn huid tot eelt verharden
De zon breekt zacht in kleine stukken
die lachend aan mijn kleding rukken
De horizon verdwijnt in water
water van eens, water van later
dat nu onder mijn voeten vloeit
en als de storm straks brullend loeit
Dan mag ik naar de overkant
naar 't oude…
Het is maar een huis
hartenkreet
3.3 met 33 stemmen
9.187 Een nieuwe stek
Een nieuw verhaal
Een nieuw vroeger geboren
Een nieuw huis, alles kaal
En weer opnieuw beginnen
Achter in het oude huis hangt de herinnering aan elke spijker, elk mank
Aan een nieuw gezin en alle spulletjes verzameld
De liefde en rijkdom vergroot
Nog maar pas was je er
Pak ze in en neem ze mee
Laat het nieuwe huis ze ademen…
ik lila me in slaapgewaad
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
994 ik slaap met
rood en goud
de zon is al zo oud
maar ik ben jong en kan
haar licht niet missen
ik lila me in slaapgewaad
voordat ze me verlaat
en lamp de kleuren vast
in mijn boudoir ce coir
laat de nacht maar gissen
die zwart de randen
van satijn waarin mijn zijn
zich heftig weert omdat gevoel
zich graag naar buiten keert
op het vingerlichte…