14190 resultaten.
Scheuren worden schuren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 droom komt voorbij
Een droom waarbij
Het licht bij bakken
Naar binnen komt
En de rotswand van het
Donkerste donker van de nacht
In stukken splijt -
Openingen ontstaan,
Grotten, holen,
Scheuren worden schuren
Waar het licht
In schijnt, waar
De zon warmte brengt
Voor mensen op drift,
En onderdak voor de nacht -
Deze beelden…
Een hoge hoed met laatjes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 Mijn geheugen is een vergiet,
Het is zo lek als een mandje
Of je het nou
Wil geloven of niet
Altijd als ik het nodig heb
Laat het me in de steek,
Dan is het er gewoon niet -
Als volgt heb ik mijn probleem
Voorgoed opgelost:
Een hoge hoed draag ik sinds kort,
Onderverdeeld in ontelbare laatjes
Met daarin mijn verleden
In beelden…
Onbezorgde bureaucratie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Nu de tranen vloeien over de wangen
met het beeld van uw man in het hart
luister ik naar uitgesproken gevoelens
van uw gloriedagen hand in hand.
Uw verzonken gedachten leven op
met spontaan een brede glimlach
met mijn hand teder op uw schoot
tijdens de dagbesteding van uw dag.…
In cirkels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
567 Je danst met het beeld in de deining als een fata morgana
waardoor wij weer even naast elkaar aan de waterkant staan.…
Is er nog hoop?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
553 Ongerustheid maakt zich meester als
een vermanend beeld.
De lust is weg, net als water dat het
strand verlaat zonder nog terug te keren.
De ziel verschroeit, als verloren in de hel.
Hoop is er niet meer, totaal uitgedroogd
omdat het lichaam en de geest niet meer
met elkaar kunnen opschieten.…
Alerte
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
492 wel JA
prik voor
de zoveelste
keer in
de zwaar
vermagerde huid
voorts een
pijnlijk toeristen
ritje op
zijn/haar getergde
rug vreselijk
roepen wij
dierenvrienden luid
met de
prachtige slurf
onder hevige
dwang spelletjes
verrichten zogenaamd
fotogeniek
olifantenliefhebbers steun
de desbetreffende
bekende stichting
bekijk beelden…
raamblindheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 het verhaal gaat dat we de kamer in
betreedbare vlakken hebben verdeeld
om iedereen welkom te heten
geboortedagen af te strepen
met Sport in Beeld en bord op schoot
er zijn nog blinde vlekken (min of meer)
de onzichtbare poten van de kast wijzen
naar beneden, naar binnen als een
luchtledige vulkaan, de muur
vreest nog steeds de
spijker…
Schitterende pareltjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 unieks dat alleen
jij als herkenbaar
authentiek toevoegde
uit duizende
modulaties koos jij
je eigen variaties op
het gesproken woord
wij hebben de
schitterende pareltjes
uit jouw woordenschat
al bewonderd en genoten
de couleur lokale
heeft haar charme
naadloos toegevoegd
in sprakeloos samengaan
zij geeft in expressie
en beeld…
Tikkende klok
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 Iedere komma omarm ik als jouw aanstaande vervolg
het leven waar je nooit een punt van maakte
bundel ik bij iedere klank van de tikkende klok
dat het beeld van mijn mijmeren frequent verlicht.…
Schoonheid in ervaring
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
491 Haar woorden echoën nog na
Zij klonken lang als een vonnis
Niet door haar uitgesproken
maar als bevestiging van mijn kwaad
Niet kunnen beminnen
Niet kunnen begrijpen
Nu klinkt zij opnieuw
als een strelende melodie
Ik hoor haar
voel haar
omdat jouw muziek
mij ontvankelijk heeft gemaakt
Jouw beeld geeft gedachte
die zorgt voor blijvende beweging…
de facto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 in de levende verlatenheid
ontmoet men de toekomst
niet vreemd aan ons bestaan
zo ook groeit de ouderdom
over wegen die niet meer
volgens oorspronkelijke paden gaan
ik schets een schaduwrijk beeld
dat het alledaagse verkleint
het is ook hier de onbekende tijd
die wel heelt op een vlek die blijft
maar waarop regen droefenis lekt
ik beschrijf…
Grafopschriften
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
723 Jij ging
En toch
Jij bleef
Sterker dan deze zerk
Zijn mooie herinneringen
Verdriet slijt
Jaren slijten
Wij slijten
Je beeld niet…
Diafragma,
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 In het licht van de leeg
gewaaide februarilucht, de
ijsblauwe zon net onder,
maan en sterren lui, net op,
het doet er weinig toe hoe ik
mij voel, met wie of wanneer
mijn doel zal delen of dat ik er
morgen nog zal zijn, of ik wel
de ontnuchterende morgen kan velen,
ik ben een makkelijk te verwijderen
beeld op de hemelse camera, waarin…
Wie wij zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 We creëren een beeld van onszelf
en denken dat we werkelijk zijn
wie wij denken te zijn
We geloven dat we authentiek
oorspronkelijk zijn
We zoeken bevestiging
in onze mythe van perfectie
Wie wij werkelijk zijn
wordt meestal verward
met wie wij willen zijn
We zijn het spiegelbeeld
dat anderen naar ons
terug reflecteren
We zijn projectie…
De scenes
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
414 elkaar verstaan
over en weer
begrijpen zonder
misverstand in
lichaamstaal
toch spiegelen
wij niet op
hetzelfde gebeuren
vergelijkbaar verdriet
het raken zit
in de diepste
contacten die
herinneringen maken
in het toentertijd
beleven is onze
referentiematrix
goeddeels geschreven
juist uit die
kaders spelen wij
elkaar beelden…
Op topsnelheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
382 ik heb je
geschapen
uit de mooiste
stukjes die
een puzzel
hemels maken
niet in een
zesdaagse en
dan de zevende
dag een
noodzakelijke
rustpauze vragen
maar levenslang
kijken en in die
tijd vergelijken
of de expressie
van leven echt
alles heeft gegeven
geen beeld
maar wel in
het leven staan
met interacties
vol emoties op…
De tweespalt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
441 waar roze valt
in de tweespalt
van waken en
verder dromen
zijn dimensies
hun grenzen kwijt
er is niemand
die kijkt of past
op overtreding
allen zijn gelijk
op het prilste uur
van de nieuwe dag
als de nacht zijn
beelden in licht
heeft zien sterven
is de keuze vrij
tussen dromen
en werkelijkheid
meteen een wankel
moment…
bedrog van perceptie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
605 In de hitte van
zomer, buigt' lisdoddeblad
door om te drinken
waarop elke plant
het slim idee vat, alvast
de lippen tuiten
Het hele moeras
loom leeggezogen nippend
groene bladeinden
begeesterd is de
giraf, het tafereel zet
aan tot deelnemen
het beeld met giraf,
doet alsof hij heel grote
reiger is, gaat op
één poot om te vissen…
Goddelijk touché
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
412 nog voel ik
waar jij het
paradijs voor
de laatste keer
hebt aangeraakt
je hand een
goddelijk touche
heeft gemaakt
in de bron die
alle leven raakt
begiftigd met
vitaliteit en
inherente kracht
geladen met een
explosieve lach
jouw beeld
veranderde op slag
omdat inzicht een
extravagante
verbondenheid gaf
mystieke lading en
magische…
waar tranen lachen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 de tijd die wij hadden
was lang niet genoeg
voor de eindeloze liefde
die ons verbinden blijft
foto’s en beelden brengen
elke keer als ik naar ze kijk
nieuwe herinnering tot leven
in steevast lachende tranen
aan de overkant van tijd
op oevers van eeuwigheid
zoek ik naar de antwoorden
op de nooit gestelde vragen
waar geen antwoorden…
sparrenbos
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
459 deze tocht staat het sparrenbos gedrongen in zijn licht
verder dan een eerdere ontmoeting
dichter bij herkenning dan getemde woorden
het landschap als naschrift van gedachten, verstomd
op papier, in stenen beelden, bijna achteloos
gelouterd door een bries uit onbestemd gewest
stammen, rank en recht, als bos doorregen met
limbische paden en…
Eenzame man
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 Nooit gedacht dat hij wanhopig zou worden
omdat hij de liefde zo lange tijd moest missen
eenzame man in de nacht, voor het beeld Maria
nooit geweten dat hij de moed op kon geven
omdat hij zich niet gewaardeerd voelde
door zijn omgeving aan verandering onderhevig
nooit kunnen vermoeden dat hij de hand
aan zichzelf sloeg diep in de duisternood…
Rood Gelakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 een vrouwenhand
de nagels rood gelakt
een fietser op een fiets
nog niet eens afgestapt
levenloos op straat beland
wat doet je bewegen
tot het nemen van
zulk onschuldig leven
hoe kan het moreel toch
zo diep zijn weggezakt
de vijand hij druipt af
geen held maar voor eeuwig laf
voor altijd blijft dat beeld komen
van die vrouwenhand
met…
Schoenpoetser
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 mensen van een bepaald allooi
alles ligt binnen
hun bereik
hier op straat
poets ik hun schoenen
blinkend als sterren in het heelal
voor slechts een schamele fooi
en in het donker van de nacht
zie ik hem onbereikbaar
oplichtend aan de hemel staan
alleen al met dit beeld voor ogen
voel ik me minstens even zo rijk…
Het podium
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
696 uren kon ik
naar je ogen kijken
proberen de beelden
te begrijpen
die jij uit je
leven liet zien
je lach bleek
het podium dat
jou altijd getrokken
had niet om te
laten zien wie jij
was maar wilde zijn
meer om te
geven samen
momenten beleven
van intens plezier
waarvoor jij en wij
zitten op de bankjes hier
jij nam ons
bij de…
Deze dodelijke dorst
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
410 warm golfde
het lange al
geel gepunte
hoge gras
onder de vlagen
wind die ver aan
de horizon beelden
deden trillen
wij bewogen
nog stiller dan
de woordloze
omgeving waar
slechts een vogel
schreeuwde om
schaduw en wat
druppels fris
nog zoog hitte
aan de grond die na
de laatste transfusie
water begonnen was
aan brakke lagen…
Zoete woorden
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
555 we schrijven
bij elkaar blijven
samen in tal van
zoete woorden
hoor soms een
lach opbloeien
die warmte
en kleur geeft
aan wat wij ordenen
in een wereld die
niet meer de onze is
wij hebben ons vergist
dachten te delen
emoties en beelden
maar eigenzinnigheid
verstond geen ander
woord dan doodslag
en brute moord
weer is er geen…
Rushdie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
673 Zijn pleidooi voor de literatuur
Kwam voort uit geloof dat beschaving
- ik citeer exegeet A. van Dis -
Met intelligentie speelsheid cultuur
De barbarij steeds overwint
Ook al is het lichaam
nog zo kwetsbaar en zwak
Juist nu zal de geest overwinnen
Als in die koortsdroom
Waar beelden vertoond
worden van de profeet
Anders dan die…
Ruizelde zijn kroon
netgedicht
5.0 met 27 stemmen
572 ik zag hoe
jij steeds op
een bijzondere
wijze contact
maakte met de
wereld om je heen
raakte in de
verte de kleur
van een bloem
die open was
gegaan toen
jij in beeld kwam
streek met je
hand langs de bast
van een boom
fluisterde onhoorbaar
fijne dag lieve oom
hij ruizelde zijn kroon
je struikelde bijna
over een steen
die…
Icoon van onze tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 We spreken steeds meer beeld-
taal met digitale iconen van Thuis
Hart (in de kleur van het moment)
Envelop, Klok, Pijl en Prullenbak
maar iconen van verf en bloed reizen
in hun wereld van bladgoud met ons
mee als portretten van het leven
dat we graag willen leiden
bedachtzaam en paraat
als een rondborstige vogel
die zijn veren laat zien…