12341 resultaten.
Schuldbewustzijn
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
464 daar de
gigantische oceaan
vol aparte
dierengeluiden HOOR
een fluisterende
weelde voor
ieders oor
dolfijnen supersnel
zwemmend trotserend
de bruisende
golven daar
waar zij
horen te
zijn
foei mensen
wonend in
de bekende
toeristenplaats bij
ieder bekend
in ons
prachtig Nederland
sluit deze
dolfijnengevangenis met
belachelijke…
Hoopvol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 Als het duister,
vol met vlinders,
draag ik alles,
als gedacht..…
Veel is gebeurd vandaag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
576 in de morgen,
een klein bezoek, een zonnestraal,
heel veel gedachten ook aan vroeger
en tijd voor vriendelijk verhaal;
een plots besef hoe groot de waarde
van ieder ogenblik dat zingt,
van elke groet, van elke glimlach,
van zoveel dat ons hier omringt;
laat ons maar danken in de avond,
vergeven wat geen liefde was,
dan zingt ons hart vol…
Afscheid van tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
909 ziet ze lopen
op hun erf
de boer, boerin
een handvol koters
Boerendochter
boerenzoon
nog
in de vingerverf
In het voorbijgaan
een hand of knik
als groet
soms gemompel
De hond
-nieuwsgierig-
kont in zijn hok
kippen op stok
je hoorde
-beurtelings-
geblaf
gekakel
Van die tijd
is afscheid
genomen
hectare are
De hof
vol…
Ik mis mijn ik
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
596 Ik mis mijn ik
nu jij er niet meer bent
ik zuig mijn longen vol
maar stik
immers
een ander in mij
heeft mijn persoon
verstoord
Ik mis mijn ik
omdat jij mij en die ander
zo goed kent
snap ik best
dat jij mijn ware ik ook mist
zoals het was in het begin
ik mis mijn ik
kom bij mij terug
en blaas me adem in
ik wacht
niemand anders…
Hoogpolig herfsttapijt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
474 het zijn geen
vlaagjes wind
die spelen met
afgevallen bladeren
maar beelden uit
voorgaande seizoenen
die nog lente dansen in
het naar de zomer groenen
geen afval uit
voorbije tijd maar
kleurrijke herinneringen aan
toen bomen nog vol hingen
nu dwarrelend gedragen
en bijeen gescharreld
door de droge lucht
op hun laatste vlucht…
Winterleed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
610 Een brutale kauw
Takelt met z’n klauw
Hun bolletje op een tak
En hakt in z’n zwart pak
Het bolletje tot prak
Z’n maatjes beneden
Smikkelen tevreden
En de meesjes vol vreesjes
Lijken nu fragiele weesjes…
Waternimf
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
575 Ik boog me langzaam voorover,
keek vol spanning naar het onmogelijke,
maar de nimfen waren er niet,
alleen mijn alledaagse ik-beeld.…
Het juiste moment
gedicht
3.1 met 7 stemmen
6.131 Toch wordt de tafel
opgetild, meer leeg dan vol en komt weer
op zijn pootjes terecht, licht wankelend.
Wat is het probleem als iets altijd heeft bestaan?
Drijven de sterren als schuim op de golven
van een donkere zee? Zijn wij gekomen
juist op het moment dat wij vluchtende
sterrenstelsels nog kunnen zien?…
ingezonden brief
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
503 mijn kop zit vol gedachten
maar ik krijg geen woord op papier
er overvalt mij een kalibratie van
afgestorven denkbeelden
een herhaalde verlating, op niet
aangetroffen zee, noodweer indachtig
kennismaking met onvoltooide,
toekomende, ontbrekende geliefden
dit okeromlijnde van diepblauw,
van schemerwater in het volle licht
ondiepe…
Alleen in samenzijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
517 Soms wanneer ik mijn gevoelens toon
om al het geroezemoes te ontlasten
verder in de stilte, eenzamer in het tumult
weg van de mensen
bedenk ik me bijtijds
dat we samen zo alleen zijn
omdat we niemand anders kennen
in dit niemandsland vol wensen
eenzaam is het goede woord niet
want we kennen elkaar door en door
maar het is dat ene woord…
Rood in de regen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
669 ik heb de mensen gezien
hun lach en kracht
in geestdriftig betogen
een lucht vol kleur
in samen plezierig
de vrijheid weer dopen
pas toen gingen
zij langzamer lopen
geschrokken door schoten
angst verlamde geluid
hoorde ontzetting in ademen
niemand kwam meer vooruit
de stilte nam toe
van niet meer bewegen
zag schoenen rood in de…
Optisch inferno
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
510 het was een
bonte carrousel
maar de wereld
ging veel te snel
kleuren flitsten
voorbij als een
braderie vol
speelse vrolijkheid
vormen versmolten
van groot naar klein
zonder te benoemen
wat zij dan wilden zijn
toch was er ook rust
in dit optisch inferno
waar een zondvloed ideeën
strand gaf aan verre zeeën
jouw lach was de
schepper…
XII - opgelicht - 1904
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
759 bij russische thee
als de bank van ijsland
verdampt spaargeld
leidse sterrenstorm
slaat voor de sterrenwacht
ook de deur dicht
en dan is ini
een koffer vol schaamte
en rood papier
denk maar dan
dat je ergens anders bent
dat we dichtbij zijn
allen opgelicht
het transport kan beginnen
van alle dingen
't mooie van de aarde
lijkt…
Gelukkig oud herboren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Zo sterft vol verwachting onze jeugd.
Zo wordt ouderdom herboren.
Gelukkig.…
De liberale mensenaard
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 Vol ijdelheid neemt en bemachtigt de mens
alles wat hij op zijn pad kan vinden,
stelt zich daarbij slechts dan een vaste grens
als de vruchten van gebruik hem niet zinden.…
VOORJAAR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 op een foto is een landweggetje te zien met de berm die vol begroeid staat met fluitekruid…
memories
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
615 Wat is de liefde zacht
als de tijd z'n spoor heeft nagelaten,
met allemaal rimpeltjes in je huid
en een geheugen vol met gaten.
Wat is de liefde zacht
als ik je hand voel op mijn schouder.
De liefde wacht en lacht,
ook zij wordt wijs en ouder.…
Het Grote Gebeuren (Vlucht MH17 op 17 juli 2014)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Uit de hemel
duiken snelle stippen
naar een niemandsland
vleugelloos weggeworpen
zachte tassen, stoelen
hard metaal, ledematen
ook mijn hart
staat stil
van ongeloof
toch ligt daar een lakschoen
toch lees ik opengeklapte levens
mijn vertroebelde ogen
en mond vol gedachten
vragen om woorden
voor de leegte
Dit veel te grote gebeuren…
de mens
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
556 voeten, benen,
een gat te dik of wat te dun
een lijf vol genen
met een kloppend hart
elegante hals of een dikke nek
een hoofd met een gezicht
kronkelende hersenen
ogen die dwingen of stralen
het goede of het kwade
alles gezien in het ware licht
de mens leeft of tracht
te overleven in zijn kort bestaan
werkt het zo niet...…
Merlijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Ik neurie mezelf in slaap
met echte dromen, feeën
om me heen, en een haag
vol doornen
De uil roept, ja
ik kom, ik ga
weg van het schuilen
voor vreemde mensen
Het witte licht draagt me
door de zomervelden, klaver
groeit in mijn voetstappen
we zijn weer thuis
in de echte wereld
zoals toen het begon
en het leven van gisteren
lijkt…
Faalangst?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
419 De choreografie
van angst, het falen,
een trein net niet
gehaald, mand
vol eierschalen
uitgegleden op
de medeklinkers,
uiteengespat in
zinneloze verhalen
door dezelfde droom
te dwalen, voor een
spoorboom die niet
open gaat, vandalen
op hoek van elke straat,
zo talrijk als klinkers
met een hetzelfde gelaat
zo blijven ik hangen…
Leeg hoofd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Jíj hebt een hoofd, met alles:
wangen, kin, en oren, neus en
ogen die jouw positie bepalen
Dat hoofd van jou is vol:
er zit een tong in, met tanden
en heel wat hersenen, maar
zelf heb ik dat niet
Zelf ben ik dat niet
Wanneer ik denk aan de binnenkant
van mijn schedel, is daar niets:
een leegte
En als ik me erop concentreer
heb…
Beelden
netgedicht
4.0 met 156 stemmen
470 zij voelde in
stenen haar
eigen genen uit
een eerder bestaan
zag landschappen
in het terloopse gaan
onder vluchten
vol kleurrijke luchten
in de warmte van
thuis was er het
ceremonieel groeten
in eindeloos ontmoeten
waarin samen
ervaren waarheen
de stroom van de tijd
ons toen heeft geleid
in tal van talen
verstond babel al
onze…
Midwinterhoorn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 het oermt over akkers
dringt in
kale takken winterkou
ronde toon, verzoening
die boze geesten
verjagen zou
adventstijd in Veele
Giezelbaargbloazers
luisteren nauw
signalen, liedjes
blazen melodietjes
met hun hoorns in touw
twee helften boomstam hol
samengevoegd klinken vol
en diep, kilometers wijd
midwinterhoorn
in Westerwolde
de oude…
Zand
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
452 Soms zou ik het zand willen zijn
de glimlach op jouw gezicht
in alle zomerse werelddelen
om je met mijn vrijheid te bevrijden
vol zonneschijn en sproeten
omdat je in de nacht verlegen bent
aan de kust met een geliefde
ik moet me nu losmaken
uit het silhouet van jouw gedaante
je zou een boom kunnen zijn
of een reus onder de zon
nu…
Leven ervaren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Mijn wil is vol vertrouwen geven.
Mijn wil is willen blijven leven.
Voorbij de zogenaamde dood,
kunnen we weer alles worden.
Zodat al wat leeft het wonder,
dat onvoorstelbaar leven heet,
opnieuw ervaren kan.…
Het oude woud
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 Stilte antwoordt,
geeft de beek stroming,
maakt de boom vol blad,
vult de wilde raat met honing.
Hier lopen wij,
vrij van stenen,
vrij om stil te staan
bij het oude woud
dat voortleeft
in deze groene long
tussen twee wijken.…
Goud
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
423 Gouden taferelen vol
met zonneschijn.
Het juiste moment op
het strand en aan zee.
Paarden in galop dichtbij
de kustlijn, waanzinnig
mooi.
De wind maakte het
behoorlijk fris, maar dat
neem je gewoon voor
lief.
De gevoelens aan zee
zijn prachtig, zeker als
het goud
de overhand heeft in
onzekere tijden.…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar ik in kan gaan,
jouw stille ruis vol dichterlijke luister.…