8104 resultaten.
Hoe wonderlijk je wordt geleid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
801 Toon Hermans hangt hier aan de muur:
natuurlijk niet hijzelf,
maar in papier
en hoe hij lacht: de dagen gaan
nu niet meer echt voor hem voorbij!
Maar wat beklaag ik mij
want ik kijk treurig, ernstig
en ik til heel zwaar aan zoveel dingen.
Hoe leer ik van dit leven toch
een lied te zingen?
Hoe kan ik ooit de zorgen laten wat ze zijn?…
mijn stenen bruiden
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
585 in warm asfalt
ze lokken zee
in eb nog heel verlegen
golven samen nieuw gebied
dat met vloed meer kansen biedt
daar ruist de branding
weer het nieuwe lied
van komen en van gaan onder
springtij bij een volle maan
uitgeteld na lange uren
spat wit schuim in op
stenen bruiden in aflopend tij
eindelijk is de conceptie weer voorbij…
Je was het moe
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
3.462 lelijke eiken bed
met witgesteven lakens
het veren kussen opgeschud
warme kruiken als reddingsbakens
daarin zag ik je liggen
bleek en rimpelig je gelaat
ogen diep gelegen in hun kassen
geen medicijn wat baat
je borstkas ratelt en rochelt
een laatste adem, diepe zucht
eindelijk je strijd opgegeven
en ik adem...opgelucht
het is voorbij…
Gevangenis
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.563 weggerot
Door gevoelens verscheurd
Leeg
Langzaam vergaan
Mijn lichaam overgebleven
Alleen ´t lege omhulsel zal blijven bestaan
Alleen
Niemand om me heen
Mijn leven verlaten
Tot ik uiteindelijk in ´t duister verdween
Verdoemd
In mijn glazen ei als harnas
Voor eeuwigheid zwevend door ´t heelal in gevangenis
Ik wou dat dit alles voorbij…
Zeldzaamheid
gedicht
3.9 met 36 stemmen
19.732 De bladeren onder ons kleuren voorbij
en bouwen met de kou in hun vlees
een langzaam huis voor later. De grond
trekt muren op van water. De seizoenen
zijn ons lichaam. Hij kijkt om. Wie aarzelt,
moet hard zijn. We zoeken naar de woorden
waar geen wereld meer voor is, de stilte
die de stilte op onze lippen legt.…
Nu mag zij eeuwig rusten
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
2.361 Aan het einde van de horizon
gloort voor jou een heel nieuw licht
je mag nu met de engelen zingen
samen voor Gods aangezicht
Hij heeft je aardse lijden gezien
en gaf antwoord op jouw vragen
het was moeilijk afscheid te nemen
maar Hij zal je voor eeuwig dragen
Rust nu maar uit, je strijd is voorbij
je bent nu voor eeuwig thuis
God zag…
Weer thuis
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
630 Maar als we weer thuis zijn gekomen
Is het goed en zijn we toch wel weer blij
Ook al ging die fijne tijd zo snel voorbij
We hebben genoten en veel ondernomen.
Dankbaar mogen we zijn voor de vakantietijd
Maar ook als we terug zijn op bekend terrein
En we gezond en wel weer thuis mogen zijn
Want dat is toch niet een vanzelfsprekendheid.…
Onbreekbaar porselein
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
537 verglaasd tot
krachtig metaal, versteende
onschuld, de vorm ontstijgt
het verstand van de mens in
het porseleinen werk, te zweven
in haar breekbaarheid, om het licht
een andere norm te willen geven, en
de betrekkelijkheid te delen, om het
vuur uit de aarde te willen stelen,
de tijd verstrijkt in een onbewerkt
gebied,de werkelijkheid voorbij…
Eerste akte/ontvankelijkheid
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
695 't Licht
daalde over hem neder
en drukte hem zwaar
lood wervelde om het heden
blote voeten in de rijm
krakende grashalmen
in stichtelijke stilte
de openbaring voorbij
nevel kringelt zacht
om zijn verlaten lichaam
zijn dampende huid
zweet een koude schedel uit
een stoel dood van het wachten
het levende wit vangt de essentie
vier tralies…
Madeliefjes lachen...
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
537 Oevergenesteld
met voeten die
spitterspatter
het wateroppervlak
uiteen laten springen
in flonkerende druppels
een boerenzwaluw
scheert voorbij
de rode roos klapt
voor het koor der
blauwe bloemen
madeliefjes lachen
in de wind
omarmd door grassen
en bloemen botergeel
zwartpootsoldaatjes
bevrijen elkaar en
het koninginnekruid…
KRACHT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
919 Fietsen, tillen, voorbij.
Mijn hoofd past niet meer
op dat lijf van mij.
Hoe functioneer je
zonder kracht?
Het betekent vaak
Je donkerste nacht.
Alles wat je zou willen
kan je nooit meer optillen.
Mijn geest werkt niet op spieren,
wat een geluk.…
Kerkklok van mijn dorp
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
982 O kerkklok van mijn dorp
je klaagt in de kalme middagzon
en in elke klepelslag
weerklinkt herinnering
langzaam is je luiden
traag als het leven zelf
elke slag klinkt als
reeds eer gegeven
al klink je zo dichtbij
wanneer ik dwalend langs je loop
is het alsof ik droom en
hoor ik mijn voorbije leven
in bijna elke slag van jou in…
veel te
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
648 hoe vaak in dit zo grillig leven
liep ik mezelf voorbij
of naast mijn schoenen
werd keihard in het gat gesmakt
van mijn onwijze wens
te snel in bloei getrokken
waren soms mijn dromen
te zoet de geur van hemelsblauw
de regendruppels snel verdampt
voor 't groeiend hout
te laat te gast geweest
ik haalde mijzelf in
op mijn verzonnen feest…
Melissa
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
2.077 Je lieve lach,
Je stralende ogen,
elke nieuwe dag.
5 jaar voorbij gevlogen.
Ik hield van jou
als van mijn eigen zusje.
We speelden trouw,
als je ging kreeg ik nog een kusje.
Nu zijn we je kwijt.
Wat had je gedaan?
Waarom op zo'n jonge leeftijd?
Waarom moest het zo gaan?
Ik zoek jouw ster in de lucht,
laat een diepe zucht.…
In de metro
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
675 denk jij net als mij,
nog twee uurtjes wachten
dan is het weer voorbij?
Waar wil jij straks komen?
waar wil jij nu heen?
zal je samen komen?
of ben je straks alleen?
Een metro vol met mensen
starend voor zich uit
ieder zijn gedachten
kijkend door de ruit.…
in witte uren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
529 ochtendnevel zacht en koel
vochtig veebont in witte uren
flarden zweven de tijd voorbij
langs bomen gras en grond
de toekomst in een vochtig glas
het is ondoorzichtige huid
in verhulde openheid
een zwevende dans
een overduidelijke kans
op liefde en hoop in de
bedauwde ochtendglans
zweeft daar in nevelen
door dalen en heuvels…
het ellendig spook verdrijven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 ik drijf als in kamelennmelk
tot in je zongebruinde armen
in vrije dagen in ons hoofd,
kuier er rond zonder drempels,
beklim piramiden met de traplift,
hemels voorbij die pijngrens.…
Thuis in de Hoek
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
782 Één streek neer met zijn lief erbij
in de Hoek at uit de pan en vree
niemand die er een tel onder lee
Ze voelden zich een roek zo vrij
Toen kwam een ambtenaar voorbij
die zomaar met een kijker op schoot
sprak ‘eruit jij invasieve exoot
scoort snel dat hoort er hier niet bij’
Huiskraaien uit Egypte mee gevaren
deden dat - hier tussen ons…
Nachtmis
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
727 In deze stille fonkelende nacht
trekken hoog boven mij onzichtbaar
en toch voelbaar, symfonieorkesten
van zwijgende vogels aan mij voorbij.
Het is alsof de hemel zich heel
langzaam verplaatst en in die stilte
ineens vol weemoed en herinnering.
Bereid ik mij zwijgend op de klanken
van mijn eigen nachtmis voor.…
Grijzende verliefdheid
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
574 Onschuldig, tussen de plooien van tijd, in het vragen,
dragend de scherven van momenten die voorbij zijn gegaan,
jeugdigheid in het grijzer worden, laten vervagen
doch in de tijd traag tikkend, altijd simultaan
ontpopt in het verliefd zijn
opnieuw de gulzigheid naar het bestaan.…
In wispelturig bewegen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 van vingers
blijft alles strak in de hand
maar woorden vlijen
zich neer in de luwte
van struiken gedijen in
zacht van een zomerse zon
tussen bosrand en weiden
vermeien zich zinnen tot
strofen van wisselend licht
door het schaduw gedogen
zo dicht ik landschap
met refrein aan de hei
golft poëzie in wispelturig
bewegen onze kusten voorbij…
Schepper & Co
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
532 Verbonden in wat leeft en lijdt
terugwinnen wat collectief was
aan het ik en mij voorbij
scheppen is scheiding maken
in een wereld die
hemel en aarde tegelijk is
spel van licht en duisternis
denken in regenboogkleuren
in plaats van concepten
geuren beleven
voelbaar maken en weet hebben
van het onnoembare mysterie
nieuw land ontdekken…
verwarm de pijn
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
681 verlicht de pijn met zachte handen
die langzaam gedachten verlichten
dat eenzaam gevoel verdichten
want soms doet kou de huid verbranden
wel duizend ogen gingen voorbij
slechts terloops een glimp verliezend
twee ogen, ze bleven onvindbaar
misschien wel verloren voorgoed
verwarm mijn pijn met zachte handen
die strelend gedachten verlichten…
Monte Oliveto Maggiore
gedicht
3.8 met 6 stemmen
3.893 Engelen duwen een wolk voorbij.
-------------------------------
uit: 'Gedichten' (2005)…
DOODGESCHOPT (redeloos geweld)
hartenkreet
3.6 met 24 stemmen
1.327 Ja, haar leven was verpest
ze liep niet in 't gareel
verloederde in onze maatschappij
nooit enige liefde
drank, drugs en geweld
hadden het oordeel al geveld
haar bestaan was hakkelend
door het leven gaan
hier een greep en daar een duw
proberen te overleven
collecte ging aan haar voorbij
niet opgenomen in het systeem
stierf zij reeds…
Scoop?
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
509 Onder een monnikskap, waaronder
de kleuren zijn verschoten,waar
door tand des tijds het bloed
langzamer doet stromen, aanvaardt
alleen het zaadgebruik, te strooien
met getaande hand uit realiteit,
zonder wachtend spoor van bitterheid
in hart op horizon gericht en de scoop
wat kleiner wordt, voorbij de gulle
zomer blijven zoete herinneringen…
volkomen
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
681 zijn gegund
zou ik maar één woord schrijven
misschien zou je me dan zien staan
verwonderd
om mijn schuilplaats
waarin je alles terug kan vinden
alles met een begin
zoals poëzie
of een kleine rivier vol sproeten
bij de schoonheid van een zomeravond
het dichtbij gefluister
van een vlinder die zijn vleugels
laat zien, voorbij…
Ik wil alleen jou!
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.112 We wilden zoveel, we wilden teveel
we wilden en wilden nog meer
En omdat we zoveel wilden, is het voorbij,
is het over want je bent er niet meer
Want ik wilde je alles geven,
alles wat ik bezat, de wereld aan je voeten
Nu ben je er niet meer, ik blijf alleen achter,
ik wilde je, maar ben nu alleen
Maar nog steeds, wil ik alleen jou!…
Terug naar af
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 De dagen van alles kunnen
Zijn vermoeiend, gaan voorbij
De tijd die ooit veel voorspoed bracht
Ebt je leeg als een getij
Het besef dat niets voor eeuwig is
Slaat toe in jou en plant haar zaad
Alles lijkt steeds sneller
Tot minder meer in staat
De kleuren van je haar
Je strakke gladde huid
Die mooie witte tanden
Verrimpelen…
Voor de Mis I
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
732 En ik vang elk gebaar waarmee zij
minder moeder wordt, steeds meer
het meisje dat ik van een foto ken;
dat uitgelaten door de golven rent
in een voorbije tijd, toen ik nog
niet bestond. En dat ik haar, dat
zij mij vond, lijkt groter wonder
dan tevoren. Op zondagmorgen
word ik steeds opnieuw geboren.…