7480 resultaten.
lichtvlucht
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
706 de spiegel rondom de boom
verandert maagden en minnaressen
wanneer winter geen woorden
meer kent
op schouders van de dichter
die als teken van rouw de aarde
zwart schrijft en
aan elke tak, krom gebogen,
de dag hangt met
droeve
doodgezwegen wind
vreemd en zwaar van stilte
hij kan niet anders
en buigt zich over zijn glazen droom…
laat ik het zo zeggen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
875 laat ik het zo zeggen
nee nu,
het ijs weer dunner wordt
de bodem omgekeerd
als roerloos spiegelland
bijna vervalt in vroeger staat
het oude kind
dat dragen wil
en alles ook verdragen heeft
dat kou verhulde
en licht weerkaatste
met vastgeknoopte schaatsen
losjes op de rug
nu spreek ik –
niet van toen –
na vele winters op een rij…
Gebaar
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
747 Zoals een regen stopt
de winter afscheid neemt en
de ochtend weer naar buiten breekt
zo komt mijn gevoel opnieuw tot leven.…
ik zag een winterroos
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
769 mijn ziel slaapt niet, maar drinkt
bij het stijgen van vogelveren
de ingevlochten zon wanneer
ik door ontroering gloei
bomen brengen me tot zwijgen
of rozen, licht van winter
ik weet ook niet waarheen
of zonder, de lome stilte
waarnaar ik liever luister
mijn handen rusten nog in
de wind, minder zichtbaar
en ik denk een dag weer…
je wiegt in wind
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
842 je was een knop
die lente nodig had
de winter al ontloken
de groene bladeren
nog niet gebroken
wachtend op de zon
ik zie je opengaan
voor het eerst spontaan
jezelf gevend in wat al die
tijd verborgen is gebleven
het wordt hoogzomer in
de geur van eigen leven
je wiegt in wind
van warme woorden
schrikt van het gevoel dat
je ook anderen…
Voorjaarsvogels
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.068 Vandaag vliegen vogels ver
Vliegensvlug voorjaarsvluchten
Langs lusteloos land en luchten
Lente lonkt en licht is later
Waarom dan woekert winter
Waar jouw warmte wezen wil
Koud mijn kamer, klam en kil
Kent slechts kramp en kater
Daarom dwingen mij dagen
Doemdenken op den duur
Vervelen op een voorjaarsuur
vliegende vogels mij…
Er is sneeuw voorspeld
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
942 de wind aarzelt
wanneer ik woorden schrijf
in de kille schaduw van de winter
ik haast me door het gebladerte
schraap zinnen van stugge takken
voor deze zich overgeven
aan het troosteloze gerucht
van gewillige, grijze wolken
vanuit de aarde
verkondigen ze het sterven
terwijl de nacht wordt meegesleept
in de herberg van mijn angsten…
Liefdesklimaat
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
971 genot en hoop
maar weerstand brak hun vloeien
in een verkillende samenloop
nu zijn de woelige woorden van jouw hart
verstard als moleculen in bevroren water
ik ril alsof – in enkel tule
de kou ervan mij ijzig vat
en hunker eens temeer
naar het vertrouwde geklater
van jouw bruisende verhalenbad
***
dit is een veel te barre winter…
blauwgrijs geluid
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
947 is het dat
wat ik hoor
de honger in mij
om je aan te
raken
of is het nog de onschuld
van september
wanneer bomen spelen
met de lichte geur
van regen
en niet vermoeden
dat de winter hun kleren
zal optillen en dan weer loslaten
stormscheurend in de navel
onbedekt
onder de grijze regenboog
van mijn handen en jouw buik…
Groener in tinten...
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
880 Winters gedord,
snoeischaar gekort
Onooglijk sta je daar,
maar de lente geeft je
aanzet om reserves
aan te spreken,
je takken hoog te steken
en blad, door dor ogend hout,
heen te laten breken
Per dag groei je
groener in tinten,
gaat bloesem stralen
Dank, lieve lente dat
dat wat levenloos leek,
dankzij jou de kracht
van leven kan vertalen…
Billen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.024 De winter was voorbij.
En waar de gaten zaten,
daar hotsebotsten wij.
De lichaamsdelen voor me
deelden zich aan mij mee.
En dit is wat ik hoorde:
deinend decolleté.
Eendrachtig ging het voort,
maar plotseling was het uit,
want zij sloeg af naar Noord
en ik ging richting Zuid.…
De liefde wachtte geduldig af
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
769 De liefde wachtte geduldig af
geschopt en afgewezen, dood gevroren
weer ontdooid en weer verrezen
en altijd nog een beetje bang
ze wachtte, maar al lang niet meer
op eeuwigheid, haar dromen kwijt
zag zij in winterse seizoenen
de schoonheid zelfs in het vergaan
maar plots zou zij er toch weer staan
rijzig, reikend en ontdaan
van alle pek…
De hazelaar
gedicht
3.7 met 20 stemmen
14.157 Onverwacht mij tegen
in 't nog winters jaar
op de sprong der wegen
bloeit de hazelaar.
Tegen 't licht gehangen
slingertjes van goud;
aarzelend, bevangen
raak ik aan het hout.…
charme-offensief van de lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
664 charme-offensief
Om haar verleidelijke
schoonheid
kunnen we niet heen
en is zij elk jaar weer
een hartendief
voor iedereen
Ze flirt met de zon
de blauwe lucht
het frisse groen
de narcissen
de crocussen
en sneeuwklokjes
in het plantsoen
de vogels die
hun lief bezingen
teder en zacht
Mooie lente
bevrijdt je uit het
keurslijf van de winter…
de klaagzang van het noorderraam
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
575 ontwaakt telkens weer de roos, bovenop
het gebundeld verdriet, of is het de spiegel,
gekarteld door vrees, die zich een illusie verbeeldt
in een ontoegankelijke ochtend
en als het dan toch tederheid zou zijn
al was het maar voor een poos, waar
ben ik dan gebleven in het hart
van een bruidstenen winter
die pronkt met bloemen als een desolaat…
De W van Koud
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 waarneembaar een welhaastig wapen, wellustig wervelend wegstuivend al wekenlang. weersgesteldheid, windkracht winters walgelijk en wederkerend. weersvoorspelling weerzinwekkend.
willens en wetens wringt en wraakt de watertandende wind ons in woede, weifeling, weesgegroetjes, whisky en wollegoed. weltrusten!…
De W van Koud
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
488 Weersgesteldheid,
windkracht winters walgelijk
wederkerend.
Weersvoorspelling weerzinwekkend.
Willens en wetens wringt en wraakt
de watertandende wind ons in woede,
weifeling, weesgegroetjes, whisky en wollegoed.
Weltrusten!…
Zomertijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
740 Lente in zomertijd
De klok een uur vooruit
Winter zijn we kwijt
De kou nog in de lucht
Vorst op autoruiten
Slaak een diepe zucht
Blaadjes aan de bomen
Bloemen in het gras
Laat zomerzon maar komen
Pasen komt eraan
Een mand gekleurde eieren
Die wij zoeken gaan
Lente in zomertijd
Laten we dat vieren
Een uur vooruit in tijd!…
ijzerbijter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
410 naar binnen
in de donkernis
waar nacht
zijn laatste uren
niet meer had
verwacht
en nu hij woorden proeft
als zilt en zuur
het zoete liggen laat
vergaat de lust
een brief te schrijven
waar we blijven
duidt geen zin
het gaat
aan het begin van alles
tot deze nieuwe dag
wat in mij lag
ligt in jou
en kou steekt zwaar
zijn winter…
Tuinreservaat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
851 De winter is gestorven,
vogels gaan als gekken tekeer,
de zon kijkt over ons pannendak,
dikke hommels zoemen weer.
Poes is binnen.
Mussen tjilpen.
Tortels minnen.
Duiven vliegen af en aan.
Merels zingen.
Muggen dansen.
Kauwen swingen.
Het gaat zoals het altijd gaat.
Vroege Vogels nestelen vroeg.
Hier, in onze tuinoase.…
het stilleven van de herfst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 de kleinste hoek bespeelt al stil
het kille, dat niet wijken wil, het bijt
voorzichtig in de tijd en allengs raakt
het mooie weer zijn warme charme
immer kwijt
verlangend, naar de haard
daar, met winter in zijn oude baard
vertrouwt de herfst zijn wasdom toe
aan hoofd en hart
en kleine rode blaadjes
boven smart vol gouden praatjes, over…
Doorreis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 op voorhand van een nog
onbetreden oord
voel ik de schemer dalen
die alles in koudvuur smoort
weldra is het al weer herfst
met kleuren die je zo bemint
de winter die geen droogte
kent, geen genade vindt
ik snuif vertrouwde geur
nu je hier nog even bent
voordat je gaat naar een
plek waar niemand je kent
voor het onbeschreven…
Herfstvogels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
529 kringloopwinkel
en een nonchalante kijk op het leven
staat in de tuin bij de rivier
om de liefde te overdenken
en hij ziet de herfstvogels
ze lijken niet lang na te denken
eten zich vliegensvlug vol
met zijn overheerlijke bessen
de rijpe vruchten van een dromer
daarna nemen ze kwetterend afscheid
ze groeten de overtrekkende wolken
en laten de winter…
aan de rand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 stille leven
kijken we ontroerd
naar de dans
van de spreeuwen
in de schemering
opgetild uit onaanzienlijkheid
waaiert de zwerm uiteen
verdicht om dan weer
open te vouwen
bestaan in geleende tijd
vanwege elkaar
in de stilte schuilen we
boten varen aan ons voorbij
wie zal ons
in verlatenheid kennen
onze handen zoeken elkaar
de winter…
Jong was nog de maand van maart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 Daarom wil ik 's winters niet fijn
bij de franjes en anjers van Spanje zijn!…
Longyearbyen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 In de winter is het altijd nacht.
De stad wordt omgeven door spitse bergen,
en de zee van Willem Barentsz.
Wie Spitsbergen heeft bezocht krijgt heimwee.
Wie er verwonderd rondliep raakt besmet.
Het virus nam ik met me mee.
Naar dichtbevolkte landen.
Naar de Lage Landen bij de Zee.…
Rokjesdag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
725 Mijn bril zet ik op voor
het fenomeen dat door
de lentezon verleide vrouwen
de wereld laten aanschouwen,
zich bloot gevend boven de knieën
daarmee prikkelend de fantasieën,
want met het verhogen van de temperatuur
stijgt de zoom, waardoor moeder natuur
ons toont wat gebleekt was in de winter,
nu hunkert naar pigment
en bijna elke jonge…
Herfstzon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
389 In welke lente zullen we
na deze winter onze kinderen
ontvangen?…
post-its
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 ze bekeek de catalogus
het was winter
er was niet veel tijd
niet buigen nu voor
de striemende kou
hoeveel appels kan
een boom dragen?
welke smaken en
hoeveel kleuren kan
de boomgaard aan?…
Lente, mensen, kinderspel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 Plots is het lente
de winter is vergeten
als oud speelgoed.
Moeder natuur huilt
vader tijd is de weg kwijt
kan er nog een kind bij?
Zonder ruzie
te maken rijgen zij
de eindjes aan elkaar.
Klein, klein kleutertje
in een trieste wereld
behoudt zijn glimlach.…