8372 resultaten.
Kerkgang
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.039 Ze komt binnen, haar voetstappen
klinken hol en leeg in de lange gang,
even lijkt ze klein en bang
en naar lucht te willen happen.
Ze knielt en prevelt iets heel zacht,
en vouwt haar oude handen,
een paar kaarsen laat ze branden,
en het is alsof ze lacht.…
weerbarstte het blauwzwart basalt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
796 verkillen mijn ogen
als ik je zie
het koude in
azuurblauwe ronding
parelt indigo
jij was eens mijn amigo
jij weerbarstte het
blauwzwart basalt
je stem deed me splijten
door zijn vrouwelijk alt
ik toonde mijn kern
nog maagdelijk door vuur
jij spoot ijs in mijn aders
doodde de zachte structuur
waren wij water en ijs
aarde, lucht…
kuste me in winters licht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
648 ik heb genoten
van je liefde
en je lijf
met als bewijs
de stappen
in het zand
de sporen
op het strand
waar we op golven
joegen en ze
oversloegen in
het wit van schuim
ik zag luchten
in je ogen
zon op je gezicht
we lachten samen
branding je kuste
me in winters licht
ik spatte zee
en likte zacht
het zoute water
van…
Het laatste afschot
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
610 Wilgentenen tranen treurig
het afschot heeft geen vlees
wiegend tussen dood en leven
wordt mensenvoer weer honds
grijnzend met hun hagel petten
de loop weer opgericht
blaffen bomen horendol
als de lucht weer roze kleurt
kraaien pikken levend dood
een oog gaapt aan en na
het dek van veren los geweekt
de warmte was al weg
vloeiend leven…
jij was in gisteren gehuld
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
798 nog rolt de zee
met voeten in de branding
en ruist zijn oeverloze stranding
godverlaten staart de lucht
uit wolken die de zon
slechts grijs doen schijnen
de streep van horizon
laat diepe troosteloosheid
in een verre bui verdwijnen
want ik heb jou gevonden
in de korrels van het zand
jaren sloegen stuk aan strand
jij geeft mij…
Vogels
poëzie
3.3 met 17 stemmen
7.154 Daar is een fijn gekwetter in de lucht
Van vele vogelkelen,
Mij blijft dit lichte vogelengerucht
Alwaar ik ga, omspelen.
Het is het tjilpend lief geluid,
Het fijn gepiep van mussen,
't Is nu en dan met ver gefluit
Een merelstem daartussen.…
Herfst
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
838 Regendruppels uit de lucht doen het op straat stromen
De bladeren beginnen een beetje te vallen van de bomen
Met af en toe het zonnetje dat mij weet op te beuren
Wordt het straatbeeld gehuld in warme kleuren
Tinten als warm rood, bruin en oranje komen voorbij waaien
En deze weten het decor op straat prachtig te verfraaien
Mensen strompelend…
lieve
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 Hoe groot is de macht
van letters in de nacht
we zijn aangekomen
iedereen wil
de troon bestormen
waar leven de waarden
of normen
de troon is al bezet
dit is zijn laatste zet
hoe groot zijn macht ook is
en de liefde voor de mens
is er altijd nog
de stille wens
geen tijd met pijn
paradijs
zo fijn
zijn wij stofdeeltjes
in de lucht
een…
zaterdag en de wind die ligt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 balken ezels lang gerekt
ze zijn misschien cretenzer
het is hier ochtend in november
geen haan die kraait
de wind staat stil
het licht gaat temerig aan
de zon bewolkt de lucht wordt bevlokt
stralend wit op straat gesmolten
de zwijger wordt gewekt
in stof die noopt tot spreken
reeds dagen aan een stuk
de wereld staat onder druk
de telefoon…
Heldere winterdag
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
804 Het is helder en in de lucht zijn strepen
die door de zon beschenen op gouden lijntjes lijken.
De wind is hard en jaagt koud over het strand
hierdoor zijn de golven onstuimig en woest.
De zee slaat ze met schuimige koppen op het zand
keer op keer.…
Hemelen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.058 vrije vogels balanceren onder een grijs wolkendek
dat gisteren nog zoveel meer grijzer leek
kale bomen staan hulpeloos met hun handen
in de lucht alsof zij vragen willen
een waterig zonnetje verwarmt niet meer
onzichtbaar is haar schoonheid alsof de natuur
haar adem inhoudt zijn het sneeuwklokjes
die zich als eerste tonen
overgoten door…
Eenzame dromer
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
898 ik duik in jou
mijn dichter
en waan me even
je minnares
op lippen zonder spreken
een eerste geliefde
bemint je niet beter
zoals ik je stem
onder ‘t bundelend licht
van begeren
ik murmel je ’s nachts
in de lucht van mijn longen
kruip in je woorden
om de kou te ontlopen
je bent zo mooi
in de zucht van mijn wereld
achter het…
Afscheid
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.679 Armen strekten zich als takken uit
en raakten niets dan kille lucht.
Een bijl kliefde onze verbondenheid.
Pijn schreeuwde uit al mijn poriën.
Ik staarde uit het raam van het heden
naar de weg van de toekomst.
Jij dreef weg op een zee van stilte
en verdampte als een waterdruppel.
Zwart hart, donkere ziel.
Mijn ogen huilden bloed.…
Ballons
gedicht
3.0 met 20 stemmen
20.449 Glijdend in van hun voorlopigheid
De perfectie, tot de warme lucht op is
En zij, uit zichzelf, zij dan dalen.
-----------------------------------------------------
uit: 'Pornschlegel en andere gedichten', 1988.…
As
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.116 wolken rollen binnen
In een tijd waar vuur rookt
Donkerzwart gaat men beminnen
Als men oorlog stookt
Zwarte dampen wegen zwaar
Op de harten van vele mensen
Zwart roet in het haar
Licht zal men wensen
Haat en troebeling wordt geschapen
As is men aan het verstoren
Hoop ligt te slapen
Uit roet word niks geboren
Wanneer komt schone lucht…
en God sprak tot mij (2)
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
971 edoch ook het volk morde
opgejaagd door wetsgeleerden
men riep luid van uit de horde
wij bouwden deze Babilonische toren
met eigenhandig gebakken lucht
Julius, daar moogt gij
toch niet vertoeven
hij staat ten dienste van
onze plaatselijke folklore
zoek toch in uw eigen
nog te graven groeve
daar zullen de wormen
slechts u toebehoren…
wedergeboorte
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
761 de stilte is gestorven
aan prille woorden
zwijgende strakke lippen
ontdooiden
aangeraakt door de echo
van zachte golven
die de duwende lucht
ontkooiden
een nieuwe schepping
werd onstuitbaar
verworven
bevroren in diepe
levensaders
verstokt in
lijfelijk gelid
waar een moedeloos
verloren gemoed
de keel vernauwde
door een hart dat bloedt…
Reiziger
gedicht
4.5 met 108 stemmen
16.669 Aan wie behoort de reiziger
die zandkorrel op de weg,
dat stofje in de lucht?
Zijn het de hoge klippen
of diepe dalen?
Is het de walvis,
dromedaris of het land
waardoor ze gaat?
Is het de reiger
die een stukje meevliegt
of de struik
die eerst ver,
dan dichtbij,
tenslotte achterblijft?…
Liefde
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
861 de picolo die piept piept
de cello heupwiegt wat
de triangel doet van ting ting
de liefde slaat de maat
klanken zwellen langzaam aan
bekkens schuiven langs elkaar
zing zang zing zang
violen aaien hoog en laag
tuba's hijgen zware lucht
't orgel pompt en spuugt en pijpt
en de pauken doen van
boem boem boem boem
boem…
Zijn laatste wedstrijd
gedicht
3.1 met 52 stemmen
24.740 Zijn laatste wedstrijd en
terwijl de lucht betrekt
en het spel zich bij de
andere zestien afspeelt en
meeuwen op het middenveld
en het geroep om de bal
als van een commentator
met een kop als een boei,
die uitkraamt kosmische vlieger,
van welke planeet kom je?! en
dan nog net een machteloze
stap naar een niet onhoudbare bal.…
Het bergmeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
698 Ik blijf ze dragen : vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg.…
Verwondering
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
751 Met verwondering kijken we naar de lucht
Wanneer de zon in de morgen opkomt
En heldere wolken zijn samen gedromd
Als de donkere nacht voor de zon is gevlucht.
Met verwondering kijken we naar al wat leeft
Naar de natuur die God ons heeft gegeven
Naar bloemen, planten en het dierenleven
Het is God die deze mooie schepping ons geeft.…
Verleden vervaagt niet
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
3.360 Met een spiegel,
zo helder als het water
uit de lucht,
wil ik laten zien,
hoe het vroeger was.
De spiegel zal je
met oude gevoelens
laten voelen,
zodat jij het nooit vergeet
en weer zal weten,
dat ik, maar ook jij,
het mis.…
en ik schreef mijn naam
netgedicht
4.3 met 73 stemmen
5.446 en ik
schreef mijn naam
in de aarde
waarin ik mijn voetafdruk achterliet
in het water
dat mij meevoerde op de stroom
in de ongrijpbare lucht
die ik greep met m'n adem
in de stralen van de zon
die mijn dagen verlichtten en verwarmden
in die dagen
die kwamen en gingen
zich vullend met
vrede en verdriet
ontmoeting en afscheid
droom…
Voorbij
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
2.228 Soms die onrust
dolend in de tijd
Zoekend naar iets
de innerlijke strijd
Soms zo verloren
dat mijn hart bloed
Golvende tranen
emotionele vloed
Soms droom ik
en lijkt alles lucht
Oneindig zweverig
als ik weer vlucht
Soms ben ik leeg
en vol van binnen
Wil en moet weer
opnieuw beginnen
Voel denk en leef
tast naar de kracht
Grijp…
Springen met touw
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.584 Opa wilde in zijn leven
door het avontuur gedreven
nog één keertje weleens weten
ondanks stemmetjesbetoog
hoe het zou zijn om als een vogel
door de luchten heen te zweven
waarna hij de doodsprong nam
en gillend door de wolken vloog
Hij schoot in één ruk weer omhoog
en voelde plots hoe zacht datgene
wat daarvoor dreef langs zijn benen
nu…
De mei van Gorter
gedicht
2.2 met 41 stemmen
12.700 Het is een ding met muziek erin
dat deel uitmaakt van mijne wereld:
op een plank staande of liggende op een schrijftafel
en soms op een hoofdkussen of zoals nu
opengeslagen naast de vuilnisbak op mijn balkon -
een papieren ooievaar kan niet vliegen
en wolken zijn mij geen kamelen in de lucht
en mijn huis is ook geen rots
bezocht door Griekse…
Draait zijn rug zeewaarts
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.066 iedereen vertellen
van de zee
al die druppels samen
schelpen in scherven
eenzame kreten van
zeevogels in de wind
een laatste zinkende zonnestraal
het leven in al zijn poriën
al zijn voetstappen
aan de vloedlijn
hij draait zijn rug zeewaarts
nagestaard door
cirkelende meeuwen
in het achterland buigen
kale bomen naar de lucht…
Grapje van God
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.664 vruchten
hangend in het hemelnat
voor al diegenen die de spot er dreven
met Zijn eeuwig leven
en de grap konden waarderen
die zij waren - van Zijn hand
Alleen voor doodgewaande geesten
die hoogmoedig zich vervreemdden
van Zijn hand waarmee Hij zelf
ooit de lach geschapen had
hing er de pruimenboom zijn vruchten
in de meest verzuurde luchten…
veel te
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
648 leven
liep ik mezelf voorbij
of naast mijn schoenen
werd keihard in het gat gesmakt
van mijn onwijze wens
te snel in bloei getrokken
waren soms mijn dromen
te zoet de geur van hemelsblauw
de regendruppels snel verdampt
voor 't groeiend hout
te laat te gast geweest
ik haalde mijzelf in
op mijn verzonnen feest
liet de gebakken lucht…