Alle inzendingen over taal

5650 resultaten.

Sorteren op:

op kindsbenen

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.073
steeds meer en meer schrijft ze de dingen aan elkaar het onmiddellijke voorbij weg van het donker de oude dichteres en al de rest is te zwaar voor het papier haar taal gaat steeds trager of ze zwijgt of legt liever haar kinderen dingen in de mond alsof haar herinneringen stranden in de vijver van haar jeugd het echoot daar als druppels…

- Alles wat jij bent -

netgedicht
4.5 met 50 stemmen aantal keer bekeken 640
Stuit op grove taal van onwil rem hard aan de kant, slip sterk met mijn bruine open ogen over mijn eigen gevoelsgrens open gaapt voor mij een grote afgrond achter harde wilde golven voel ik wand doorvoed mijn hartje met het begin van wat ik seconden lang stil herken, ik begeer niet langer wat ik krijgen kon en mijn luiheid toch weerhouden…

Afgesloten boek

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 555
is een goed teken wanneer stilte de muze draagt langs de lijnen van je smalle gezicht tot aan je ruggegraat ze stopt al het oude hartzeer onder de vloer vergruist de molensteen van oude dingen naar de zeebodem (want hier wordt je zo moe van) gelukkig, stilte ontspant op ogen en lippen tussen taal en inspiratie oud zeer laat ze los, voor…
Quicksilver27 augustus 2010Lees meer >

Zilveren bladeren

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 633
vernieuwen aan levende bomen die bewegen over en weer terug naar boven dat bindt mijn gedachten van wat ik zie door middel van hun groei schoonheid verspreid via de aarde de plaats van kracht om witgroen te bloeien als zilveren bladeren in een tuinruimte vol leven volkomen vrij daar voel ik me thuis, waar ik ben waar het leven is zonder taal…
Quicksilver7 september 2010Lees meer >

Dichter bij de bron

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 597
Een rimpeling in zachte ogen waar het levenswater uit zuivere liefde stroomt Ze spreken een zelfde taal als die van de waternimf die aan de rand van mijn geheim woont dat diep in het hart verscholen ligt en alleen toegankelijk is voor de zachtmoedigen en voor de stille zielen Hier ontspruit mijn oorsprong de dans die het leven verbeeldt…

Moederweelde

poëzie
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.195
O toen ik mijn kindeke droeg in mijn schoot, Hoe groeide mijn hart zo reuzegroot Als kon het de wereld bevatten En de stralende goudene zonnebal En de sterren, die flonkeren zonder tal En de zilveren maan in de hemelhal En de aarde met al haar schatten!…

De waakvlam in een zee van verdelgend vuur

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 531
Ogen turen onnavolgbaar als zwijgende diepten Sluimerend op de dag schijnend in de nacht vonkt een halfgod -geheimzinnig- op het beslissend uur Zijn silhouet wisselt elk moment van gedaante om niet gekend te worden Hij openbaart creëert iets uit niets schept nieuwe taal uit stille bronnen slecht heilige huisjes steen voor steen…

The lark ascending

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 14.948
zoekt het verdwijnen terug en waar het verschijnen begon precies hier precies in de rapsodische vlucht van de soloviool heeft een man het in zijn goddelijke verstand stervens koud, heb je het nu al koud, vraagt ze tiri tsirrie, vanavond of bij slecht weer zitten wij op een aardkluit of een hoeksteen gaan onze voeten meebewegen nu is alle taal…

Koor van ongehoorde waaibomen

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.495
En nu we planken zijn in deze vloer, horen ze ons voor geen meter, terwijl we bij de minste beroering vervaarlijk kraken en zij tijdens koken of woorden tal van voeten verplaatsen.…
Erik Menkveld15 november 2012Lees meer >

Op een huid van Indisch goud

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 708
over het doodgeboren kind, lang geleden Moeder borduurt - half blind – haar littekens, op een huid van Indisch goud Vader bouwt zijn onzichtbare Bersiap met een ondoordringbaar doodzwijgen Hij drinkt zijn verdriet van harde tranen verslikt zich en barst Hun oudste dochter is reeds het huis ontvlucht Bekleed haar ‘ vrijheid ‘ met taal…

MYCENE

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 678
Het is een eigen vondst Agamemnons gouden masker waarin ik Ensor zie gij erkent hem niet als nazaat van uw vergane macht waar leeuwen brullen mijn gelijk reeds eeuwen later na uw sterven ontstond hij in het nieuwe land waar men hun taal verdeelde zwakker dan uw stenen poort doch o zo schoon van stem zij overtreft nu Klytaimnestra zo…

Stille tekens

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 877
Zwalkend op het pad der weemoed spreekt de taal zijn stille tocht Een plaggenhut markeert verlatenheid wanneer koude mijn ogen blind traant De windhoos blaast een boomkruin kaal lenig dansend herfstig sjansend wat meteen de adem stokt En waar mijn geest de winter wacht waarin ik jou zo naarstig zoek met handen blauw gevroren draagt…

Verandering.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 661
Jouw lach, woorden, het verhaal, de taal gesproken en geschreven. Anders is de wijze van spreken, betekenis, de geschiedenis, de ontwikkeling van een kind. Alles wat elkaar uitéén drijft en verbindt. Anders is de stemming, de tram in de stad en het lesrooster op school.…
martin valk15 oktober 2013Lees meer >

Uitgeblust

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
In het blanco spreken vormt zich een stilte van on-uitgesproken taal, waardoor in reflectie de mooiste droom-ver-halen verschijnen die aan een nog ongekende illusie vorm gaan geven uitgroeiend tot een nog onbekende bloem.…
Katty15 oktober 2013Lees meer >

Tanend licht

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
In de aanrollende golven van de winter, tot in het holst van elk gedicht, ben ik er letterlijk door bedolven, meegezogen de doordraaiende wiel van het tanend licht, gezwicht voor het enige wapen dat mij kan verslaan doormiddel van de taal zelf.…
Pama5 november 2013Lees meer >

't Begon zo goed

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.985
Integendeel, als schoon kleinood bied ik u dit keer zoeter taal. Vol blijdschap zing ik in dit lied hoe 't vrolijk straaltje zonneschijn reeds met dit middelste kwatrijn verdwijnt in 't nevelig verschiet. Waar is 't gebleven? jammert u. Achter een wolk? Hoe moet dat nu? Of smolt dat zonnestraaltje soms?…
J. Blaauw1 januari 2014Lees meer >

Het is nog te vroeg.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Ze verbreken de dromen met zwaaien van hun kraaienvleugels sissend in hun taal door vooruit gestoken snavels van geel kraakbeen Geen eenling die vredig liggen gaat in het nachtelijke blauwzwart van een weiland de zwerm zoekt hun heiland van de slaap wat nog donkerder wordt in het maanlicht van vervoering, het vriest, het kraakt onder…
Pama9 februari 2014Lees meer >

Mijn ondeelbare deel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
Uiteindelijk raak ik verzeild in afgesloten kamers en door zinnen, stuwing van het bloed door aderen waarin het hart te groot de geest te nauw, ritmisch in taal en woord verstijfd in een roman, de plaats verkrampt in grijs en groen, in tijd niets meer vernomen, het doen laten een constante druk van wurging als ik binnen kom.…
Pama17 februari 2014Lees meer >

De bel ging, wij dachten aan een bommelding

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.682
De bel ging, wij dachten aan een bommelding maar kregen een rondleiding in alle talen van een rolstoeldame. Elegant wielde ze de zalen door, de haren zwiepten alle kanten op terwijl ze over Jacob en diens ladder sprak. Balanceerde, naar ons even later bleek.…

Diffuse?

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 389
Zelf sta ik op de rand van een innerlijke beschaving verklaart zich het onwrikbare van deze telg, hierin zijn de melancholieke glitters niet weg te denken, verstrooiing heeft zich in formule van de taal vastgelegd, Het zwijgt, maakt stil, de duisternis wordt diffuse en is mij kwijt, ik zie de schaduw die met zijn ego vecht en bedriegt…
Pama3 september 2014Lees meer >

Waarover zal ik spreken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Zal ik spreken over tijdseenheden: uren, dagen, weken, maanden, o jaren wel, gevuld met onbegrepen zinnen, met raaskal, oorlogstrommels, met slachtoffers zonder tal.…

is wit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
waar ik een bestand open verschijnen letters te groot voor het oog ik leef in een wereld van taal waarin de ene zin de volgende breekt het beeld wordt gevormd door de loze elementen tatata en tititi de context is wit, is achtergrond, is mijn blik, ben ik zelf waar ik een document open word ik van belang voor het bestaan ik bewoon een wereld…

Zwijgend landschap

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 660
Het landschap lijkt te zwijgen over de stilte van jouw dood maar in alles is vergankelijkheid te voelen en te proeven onze vriendschap die door niemand werd herkend zal nog jaren in mijn heimwee woelen door mijn dromen de taal die jij mij leerde woorden van beminnen in herfst onder hemel uitgeschreven blijft geestverruimend tijdens mijn…

Een nieuwe stilte ?

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
het “zijn”, feilbaarheid gedoopt in stromen van inkt, bevaren door gekozen muzen die daarin verdronken onweerlegbaar toont de tijd zijn ware aard de essentie, in het alles of het niets, de zingeving bewaart in oude en nieuwe dromen tot de dood ons de maat neemt waarop men zich blind op staart, verlegd het de wegen van de taal…
Pama2 januari 2016Lees meer >

Het ondeelbare deel?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
Ten laatste raakte ik verzeild in afgesloten ruimten en buiten zinnen, stuwing van het bloed door aderen waarin het hart te groot, de geest te nauw, ritmisch in taal en goederen vergrijsd in een roman, de plaats verkrampt in het scharlaken rood met alleen de tijd als onderkomen, het doen te laten als constante druk van zwaartekracht…
Pama19 januari 2016Lees meer >

Jaren later

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.500
Omdat ik nooit één vers verzonnen heb dat zich om jouw schouders leggen liet als een warme arm of als een sjaal, maar je pover in mijn taal onthaalde, waar het altijd tochtig was, omdat ik door de eerzucht werd verteerd om 't plechtige verdriet van dikke kinderen of 't sjofele gesjacher van een meisjeslijf te spellen met een overspel van…
Luuk Gruwez29 februari 2016Lees meer >

Zuinige Zeeuw

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
Reve en Hermans wist hij wel met egards binnen te halen, hij gaf ze drank en lellebel, bewierookte hen in alle talen. Met zijn pseudoniem RJ Peskens schreef hij puntgave boeken, en met zijn volgezopen pens bleef hij naar toppers zoeken.…

In krankte.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 830
Maar van de vogels altemaal Zingt wel het teerst de Nachtegaal: En, als ik krank en peinzend dwaal, Roept hij mij toe, in zoete taal: 'Wel-op, mijn kranke vriend, wees blij, Daar is het zoele Jaargetij! - Ook in Uw ziel is melodij: Och! 'k bid-je, spiegel u aan Mij!…

Romantikuss

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 649
Geen beeld of klank, eng ook beangstigend zielig, ledigheid Tal van jaren waren we net een paar handschoenen, twee-eenheid. Mijn Engeltje, ik ben niets zonder jou, diepe rouw Pijntjes, verdrietjes blijven binnensmonds, zo trouw.…

LIBERA NOS, DOMINE!

poëzie
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.205
Ik dierf niet vragen wie hij was En hij gaf teken noch taal; En ik noodde hem niet, maar hij zat aan Naast mij aan 't avondmaal. Mijn lippen trilden en in mijn hart Laaide hittige haat; Maar hij glimlachte en hief tot mij Zijn bitterschoon gelaat. En 'k sprak en zei: Ik ken u niet! Wat, aan mijn haard, zoekt gij?…