10948 resultaten.
De kleinste letters
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
798 zij hebben allemaal
het script gelezen
weten hoe te delen
toch is er iets fout gegaan
bij het wisselen van decor
er zijn vreemden tussen de coulissen
die vechten om voeding
zoeken naar ruimte en lucht
op hun agressieve vlucht
er is geen samen meer
zij heersen in de chaos
als een diep invoelbaar zeer
balansen zijn uit evenwicht…
Vrouwenarbeidsparticipatie...ethos!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
918 Meestal tussen 10 en 4
maar communiceren
socialiseren wat af!!
Veelal de helft
van de arbeidstijd
de tijd van de baas
onder het motto
"Even geen Egbert"
"Even niet Douwe"!
Wel een moment voor mezelf
en gelegenheid tot gesprek
Vele gelegenheden
vele gesprekken
teveel momenten!…
Oplevende natuur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 Lucht bezwangerd van licht
in stralende ochtendkleuren
waar duister der nacht zwicht
tussen droom en dagelijks gebeuren.
Nevel over vergezicht tot wouden
parelen over velden van smaragd
landerijen die daglicht trouwden
zon als bruid die vriendelijk lacht.…
De hoogste diepte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 als van zelve
kom ik dichterbij
zonder voorbedachte rade
ben ook arm aan woorden
als ik in stilte nader
zonder een stap te zetten
voel ik me zo
alsmaar meer aan je zij
het is je ziel die ik ervaar
oprecht naar buiten gericht
kwetsbaar, zwak in het aardse
maar krachtig tussen jou en mij
een tederheid
wonderlijk van gewicht…
Meisje in de lijmpot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
646 Dat was een mooie film
met stemmen van ver;
het tintelend geluid
van een roes
als je ontwaakt
in je geheugen
We spraken woordeloos
gedichten
tussen
beslagen ruiten
tuitte je lippen
balde je vuisten
tot verhitte vormen woorden
stokkende adem
druipend af
langs het koele glas
Onverstaanbaar schreeuwend
meisje in de lijmpot…
Een aangeschoten leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 je had de bloesem
hoger ingeschat
bij het loslaten
van jouw jongste tak
haar veerkracht groot
met volle kleur
van wit naar rood
tussen het prille groen
zij wiegde
op warme lentewind
keerde naar licht
en mooie ogen
gaf gevoeligheid
aan woorden
die haar vrouw-zijn
zomers wogen
dit onbezonnen zaad
gaat geen vruchten geven
realiteit…
bidden
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
563 Voor mij is bidden
een eindeloos verliezen
in een bodemloos bestand,
het verbond ontdekken
tussen de gewelddadige wereld,
dit ogenblik
en wat nog komen moet.
Als ik bid geloof ik
hoorbaar te worden aan de overzijde.…
tsjernobyl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 ze kwam van tussen berken
die beven gelopen met niet meer
dan het relaas van haar overleven
en ze doorstond het verhoor
dat ik aanbond kranig
voorwaar danig ontdaan
zei ik “wees blij dat je ademt”
er was een wolk
in haar lichaam
gekropen een tijd uit haar leven
gegrepen als koper
ik zag haar op de achttiende
etage staan ze gooide
klokken…
Onbewoond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
424 in mijn koffer neem ik eilanden,
kinderjaren en een schepje mee
uit de poriën tussen korrels
waarschuwt een stem voor twee
ga niet te ver in zee, blijf dicht
bij de schaduw van het duin
volg de lijnen van geheugen
zie de palm, de vlag in de kruin
aflandig waait de tranendood
naar de horizon van het oog
een weidse zucht tot verlaten…
Waar ben ik?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
771 misschien tussen al die verborgen kieren
die mijn hart hard maakt
waar ben 'ik'?…
Vulkaanas
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
408 nu ik mezelf met spiegels verwar
blijkt mijn massief windgevoelig
en mijn pluim een woordwolk
er is geen eenvoudige weg
om te kiezen, tussentijds
in verstikking boven ademvrees
als doorschijn is fijngewreven
tot glazen fragmenten
lijdend in gevonden voorwerp
aan een lichte vorm van verdwaling
tussen vogels en fotonen
doch onvervreemd…
licht absurd (maar mooi)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
547 begaan met kleine dingen
die mij niet onopgemerkt blijven
het laatste dwarrelende blad
een kroonkurk tussen kiezels
op 't pad van de begraafplaats
de verloren geraakte sigaar
met het kleurige bandje (AGIO)
en bij een witmarmeren zerk
de vaas met rode rozen
zo zoek ik met eigen ogen
in een wereld van wanorde naar
de kleine dingen die…
tot in de eeuwigheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
552 Een hond blaft
op het erf van
een klein huisje
vlakbij het panbos
daarin zit een ritme
waar ik u tegen zeg
meegenomen bagage
pleur het ergens neer
in hoek van mijn part
dat deel waar deelnemers
steeds meer lichtere vormen
aannemen
doe het
maar wel op
je eigen manier
er bestaat geen zin
Zonder lucht tussen letters
materie van het…
De besneeuwde berg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
607 Ik zou me willen vasthouden
Aan jouw lichaam als een rots
Maar spartelend tegen het ademloze donker
glij ik steeds verder af
De besneeuwde berg beklimmend
Op een dag zal ik niet meer
Wankelen, niet langer aarzelen
Tussen licht en duisternis
maar eenvoudig niet meer zijn
aangekomen op de besneeuwde berg.…
Hemels uitzicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 (Eclips; silhouet)
Soms ligt de maan mij
absoluut niet
is dwars en geniet ervan
mij publiek te schaduwen
niet altijd stelt het heel veel voor
maar soms, dus af en toe
bederft die bal compleet
mijn doorgaans hemels uitzicht
zegt dan slinks tussen neus en
lippen door dat het niet anders kan
figureren doe
ik dan voor slechts…
Schemering van de binnenziel
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
501 We zoeken het zand van vergeten dromen
in de duinen van de toekomst, daar tussen
jouw blonde haren, klinkt thans de stem
die ons meeneemt in verhalen, de verbeelding
voorbij, de horizon die lacht
en in de schemering van de binnenziel
breng jij mij schelpen, die meer waard zijn
dan het andere nutteloze, hetgeen ik achter
moest laten in mijn…
Verjaardag.
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.083 Maar je geeft geen krimp
tussen de stijve lakens. Het is zondagmorgen.
We drinken cola uit een blikje, doden traag
de stilte van de kamer. Buiten luiden
klokken de prelude. De slagen sterven.
We tellen af en tikken op het toestel
dat gebroken zwijgt. Zo ga je ongenaakbaar
weg en komt niet meer terug.
Je bent er toch altijd.…
Hobo.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
540 Als je luistert hoe het oude zingt
en sterft tussen eb en vloed, in golven
uitdeint, in afdruk in het natte zand,
als een hobo in de kristallijne lucht,
een gouden stemvork. Stil is mooi
als je fluistert, in lange halen, in wind
over snaren, als je fluistert dat je mij
graag en de meeuw op het strand
en dat je wacht. Stil is mooi.…
Zijn onrustige kijken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
461 ik ken de beelden niet
waar hij van geniet
in zijn onrustig kijken
de lach is verworden
tot een grimas van wat
vroeger blijdschap was
hij laat nooit blijken
waardoor hij wordt geraakt
in de veelheid van impulsen
zoekt zijn eigen pad
tussen voor ons vaak
onbestaanbare wegen
hij is niet mensenschuw
maar komt een ander
nooit echt…
Open verbinding
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
451 De pijn, het niet verwerkte
Verdriet zit opgeslagen in
Het gesloten hart -
Het oog wil wel huilen,
Maar de traan laat zich
Niet gebieden,
Vindt nog niet
De weg naar jou,
Tijd moet eerst vervloeien,
Een weg banen tussen ons twee,
Dan pas kunnen we weer
Tot elkaar komen
In ongesproken woorden
Die meedrijven met de
Nieuwe…
Aaibaarder dan ik dacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 hij had
ogen aan touwtjes
maar kon toch alles zien
de echte
bruine berenvacht was
aaibaarder dan ik dacht
een zwarte neus
zonder gaten
die frunnikte ik pas later
hij was mijn
knuffelbeest en beste vriend
die ereplaats heeft hij verdiend
nog kijkt hij
mij vragend aan als
ik kom en hem zie staan
na een kroel
tussen de kapotte…
Waar stopt u mee?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
467 Tussen kerst en 1 januari
genoeg tijd te herkauwen,
welk geneugte
eraan moet geloven,
wat anders moet of beter kan.
Want zonder een goed
voornemen, heeft het nieuwe jaar
geen kans van slagen.…
Kinderlijk eenvoudig
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
590 Om heel eventjes te
zweven tussen elke pas,
los te zijn van alles?
Ik zie zo weinig grote
mensen huppelen,
net als stampen in een plas.
Heel hard rondjes draaien
en dan opeens stil,
tolt de wereld om ons heen
nog iets langer door.…
warm
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 in mijn wintertuin slechts
een roodborst, oude vorst
en ik sta bevroren op mijn plek
de vogel zoekt tussen de sneeuw
zijn snavel witter, als hij kruimels eet
en vet, hij
danst op randen van versteende potten
de vleugels vluchtig en zijn borst
geeft licht
ik sta bevroren
warm mijn tepels met mijn linkerhand
de ander houdt het vast…
Geboorte
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.166 Reeds was in haar het afscheidnemen
Begonnen tussen haar hart en het kind,
Misschien zou ze in 't licht als een vreemde
Aanschouwen, die ze in 't donker had bemind.
Zij dacht aan het wonder, dat ze open
Zou wezen en wijd voor leven en dood.
Zij bewoog zich niet meer; maar haar hopen
Op het kind en God was één en was groot.…
Den Helder
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
683 hoe helder is hier toch de hemel
hoe talrijk zijn de vette meeuwen
al schuimend tussen ’t volks gewemel
terwijl er noeste werkers breeuwen
hoe zuiver schijnt de kustlijn er
rondom het hoedend hart geslagen
waar westenwinden her en der
de duinen met hun kracht belagen
hoe lief is mij haar zilte land
het fleurig voorjaarsmozaïek
de jutter…
Hommage
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
665 De tranen van verdriet sijpelen tussen
de gletscherspleten.
Hoogteziekte deed je lichaam falen.
Eric Arnold, we zullen je niet vergeten.
De top gehaald, het gezwoeg niet beloond.
22 mei 2016…
laatste handen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen
geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen
maar
het donker bleef stil
toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen
het zwart aan jou te laten
niettemin
mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen
dan…
Ver kijken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 Ver
kun je hier kijken
je ogen
wijd open
De lijnen
van voet-en fietspad
tussen Gelderland
en Brabant
Het Maaswater
binnen oever
en wal
waarop de dunne populieren
Bakens
die -zichtbaar-
herfst vieren
een afscheidsfeest
van lang daglicht
Hier, fietsend op de dijk
verliest leven
z'n gewicht
zie ik zon
in 't water schijnen…
De kerstboom
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.064 de boom hij staat verlicht
een boom te zijn
alle takken zijn behangen
met zilver rood en groen
en boven op zijn kruin
een piek tot aan het plafond
ze hebben hem bespoten
met chemische witte sneeuw
het verstikt zijn ademhaling
en naalden zitten los
je ziet hem bijna denken
was ik maar terug weer in het bos
tussen al mijn groene…