Alle inzendingen over rode

5887 resultaten.

Sorteren op:

Gulden Sporen Negentienhonderd Zestien

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.517
In dertienhonderd en twee beken naar de stroom, stromen naar de zee, zó de verdedigers van het vlaamse-gemeente-sisteem, sterk in de strijd, wal, tegen de aanval van de franse leenroerigheid; zee-wal, pal, als de Rode Zee ten tijde van de Eksode was, tocht van godsvolk naar Kanaäan, tocht der Joden.…

Coast

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.277
De wind liefkoost de rozenblaadjes zacht de hand strelend door het spinnenhaar scheidend de huid met zijn peinsplooien die zij voortbrengt De streling verveelt nooit mits gedachtenloos smorend de wortels rood verdwijnend trekkebenend in de zee van grijs wijs geslagen onbekommerd alomvattend spat de honingzachte gedachte uiteen Als een…
Rudyard13 april 2006Lees meer >

'n Terugblik

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 639
stilgestaan boven de schoorsteen hangt 't vergeelde schilderij nog even scheef waar de zeilboten nooit zijn aangekomen op hun bestemming, maar vast gezet op 't moment door het schilders oog prachtig decor van 'n vergeten wereld, waarin andere normen en waarden liefdevol hoog werden gehouden het blauwe linoleum is kaal evenals het rode…
LadyLove23 september 2008Lees meer >

Vergeten helden (1914-1918)

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 737
Loopgraven ploegen zich door het gras, rood van het bloed, glinsterend dauw. De vlag, sobertjes half stok gehesen, en nu wapperend in de kille wind, weerspiegeld in de ogen van een kind die ook nú nog de oorlog moet vrezen. Waarin het leven nauwelijks nog telt, en bedacht worden door mannen in 't pak.…
Jos Witteman11 november 2008Lees meer >

Vers-Us

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.335
Het meest ligt jouw hart op de tong als het voelbaar met het mijne samensmelt in een zoen ontvlammend en explosief als het kruid in een kanon Op het spoor van elkaars grootste gemene delers in de liefde, grenzeloos, bodemloos en eindeloos tijdloos Jij houdt van Jannes, ik van Depeche Mode Jij bulkt van de centen, ik sta regelmatig rood…
Namasté16 december 2008Lees meer >

rasta

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.379
in de kroezelige baard sneuvelt een dondervlieg als in een groezelig web de vlag van Zion spant om zijn kruin een grofgebreide muts met mazen verraadt de schutkleuren de drie stroken van een beroofd land het groen van algen, mos en lover het eigeel van de zon het rood van vergoten bloed zweet dringt in de vetlokken de viltige manen…

Kana

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 804
Steigerend aan de rand van de klif de bok - de rode draad om zijn hoorns raakt los. De tortelduif - sierlijk landt zij en prudent pikt zij zaden op terwijl men elders einders wist en nacht vermeerdert. Het Volk van G’d, de Partij van God – namen kunnen vloeken. Ook de taal valt onder schade - collateraal.…

een neus die boog en krulde

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 629
beiden hebben we gedachten geschetst het werkelijke moet nog komen een vervolg op dit virtuele beeld met ongekende dromen ogen waren transparant ontmoetten lange vingers aan een hand die popelt creatief te zijn als spel in gein maar ook zacht strelend over pijn zag stilte en verlangen in rode lippen hangen een neus die boog…
wil melker5 september 2006Lees meer >

afscheid

netgedicht
4.1 met 40 stemmen aantal keer bekeken 2.719
zwaaien deed ik nog toen zij de bocht al waren gepasseerd de straat ondanks menig autoblik werd stiller keer op keer en ik alleen de rode lampen naar mijn herinnering serveer of ook de idee dat hen een lange weg wachte zouden zij enkel de tom tom aanhoren en in eigen stilte het afscheid van ons willen verzachten ik ging maar weer…

Pauline

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 632
Of zoals een vrouw uit verre en warme landen haar rug met kleurig geweven patronen naar me toedraait, en over haar schouder naar me kijkt, om me haar glanzend rode lippen te bieden.…

klompenkots en prikkeldraad

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 839
moeten molken worden door de boer die hen verstaat dorps achterhaalde wereld altijd kippenneuken over land grijze resten zijn gebleven zonder jeugd met landverstand je woorden zijn grootsteeds maar ruiken mestig naar gewauwel in roodbont dat kiert door scheef gehangen deuren jij bent er nog mijn boerenknecht belazerd door die rode…
wil melker5 oktober 2006Lees meer >

Babet wil met de lakei

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.420
zij zocht verkering met Koninklijk livrei vermiljoen rode jas gouden tressen koperen knopen blauw lakens vest naden in zwart galon op de witte pantalon zij meldde zich ten paleize het huis van de Koningin zei ik wil een echte lakei voor vast in de vrij en anders de palfrenier los in de versier Hare Majesteit schoot in de lach toen…

Dorps-idylle

gedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 10.069
De wingerd, rood op witgekalkten muur, Laat op het fruit scharlaken blaadjes vallen. Verlegen blozend, staat de boer te mallen, knipoogt, verblind door meisjes oogazuur. - "Roodkapje, zeg! kon trouwen jou bevallen, Blij werd mijn huisje en warmer 't wintervuur!"…
Helene Swarth28 februari 2021Lees meer >

Ja

gedicht
2.5 met 70 stemmen aantal keer bekeken 17.737
Het dorre gras, de enige bloem in het veld is donker met rode randen, als een uitgehuild oog, donker als de nacht waarop Judith voor altijd plaatsnam in het 'ik' van mijzelf, donker als de inkt van een vergelijking, terwijl niets met niets valt te vergelijken.…

Hetzelfde lachje

hartenkreet
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.358
Je sloeg je ogen neer, en kon nog blozen, dat lukt je nu helaas niet meer, en ik, ik plukte voor jou veel rode rozen. En nu, na zoveel vervlogen jaren, zie ik je weer en herken je aan je ogen, en denk terug aan al jouw bezwaren, aan toen je mij hebt bedrogen.…
Jan A. Jansen16 februari 2009Lees meer >

Op de zoden en het striemen

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
over de schreef gegaan het striemen van harde regen doet me uitwaarts treden uitwassen op mijn huid sporen van de uiterste grens tot waar een mens kan gaan alsof ik er aan doen kan bliksemen mijn benen tot aan de grond, de afgrond veroordeeld tot de zoden ontdaan tot naakte grasspriet ik maak me boos in de wind zij blaast me het rood…

Hormoonhuishouding

netgedicht
4.1 met 37 stemmen aantal keer bekeken 700
Ik moet bekennen dat ik doorlopend droog droom Over stoere mannen, highheels en rode nagellak Van een zwervend bestaan ga ik uit mijn doorzondak Goddelijke kuisheid houdt hormonen degelijk en vroom Als ik wakker ben geschud en nuchter bovendien Koeien hoor loeien, hanen kraaien, kippen leggen Varkens knorren, honden goede morgen zeggen Dan…

duo-gedicht: doorzien

netgedicht
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 739
godverlaten onder voorbijtrekkende wolken dat vaagheid dwaalt rond de einder krijst de eens zo smeuïge aarde een gebarsten ziltheid van kolkende vuurzee jouw glimlach blijft en wanneer ik jou mijn gedachten geef zal de akker dan, waar wij ooit druiven plukten, opnieuw in alle heftigheid kleuren mengen van verschroeid bruin naar warm rood…

Regenboog

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.095
Rood, oranje, geel en groen Een wonder van de natuur Meestal van korte duur Tijdens het zomerseizoen. Blauw, indigo en violet De kleuren van de regenboog Het is een lust voor ’t oog Als men er goed op let.…

Er was eens...

netgedicht
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.506
Alles ging terstond voorbij met zwarte kraaien die zij lichtte zachte lippen die zij stiftte met karmijn - het diepste rood om in betovering verheven koningin te zijn in steden met haar peperkoeken hart waarin zij lege zielen sloot Zij woonde overal en nergens in een tijd die nog moest komen strooide kruimels tussen bomen brak geloftes…
jan haak30 januari 2010Lees meer >

TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 735
Door het station weerklinkt slechts dof gemurmel in vale schemer; ergens branden -stekend rood- twee locomotieflampen. De schouwburgzalen zijn zonder enig leven, duister, drukkend, stil; gangen en hallen dreunen van krioelende mensen. Hangt daar helemaal achterin de winkelstraat een oranje maan?…

Aubade

netgedicht
2.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.502
De grote rode zon klimt boven de horizon en de merel denkt dat ‘t zijn werk is, stapt trots rond, viert de geboorte van de nieuwe wereld en danst euforisch de regenwormen uit de zwarte grond.…
Custor9 april 2010Lees meer >

Bubbelbed

hartenkreet
3.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 4.444
De rode zon schijnt laag in onze tuin je hoofd schuin, ligt op mijn schouder we kijken maar we zien niets, alleen gevoel onze ruggen tegen het nat beschot van ’t bad de bellen van lucht ploffen uiteen, druktemakers je borsten dansen op en neer door de speelsheid ervan het warme water omhult onze lijven als een cocon druppels glijden als roze…

Zonnedood.

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.733
Het zonnebloed vlood henen, drop voor drop, Heel 't Westen purp'rend met zijn rode pracht, Plaveiend breed de banen van de nacht.…

Anne Frank

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 921
‘Ik zal hoop ik aan jou alles kunnen toevertrouwen’ Je eerste zinnetje; het dagboek is rood-wit geruit de troost in ’t Achterhuis, de enige die jouw geluid begrijpt, geen ruzie maakt, zoals de beide vrouwen om niets en al die ‘grote’ mensen halen altijd ouwe koeien uit de sloten, vinden je brutaal en een flapuit Anne Frank, je liefste dromen…
Aar Noordam11 september 2010Lees meer >

Compost van tijd.

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 792
Eiken roesten met bleke kroon, geteisterd in storm - doorweekte regennachten, reikhalzend over zwart satijnen grachten, waarin zomers licht onverbiddelijk voor het najaar zwicht, wacht - rood en geel - geslagen bladgoed op de laatste dolkstoot van de wind, onwetend hoe die op te vangen om naderend onheil te verzachten, de maan in…
pama18 september 2010Lees meer >

Mens

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 909
De rode draad van de mens is het misschien. Iedereen kijkt, maar niemand wil het zien. We zijn allen hetzelfde, allen gelijk. Wat maakt het nu uit of je arm bent, of rijk? We verliezen de harmonie uit het oog. Over enkele jaren staat de liefdesbron droog. Liefde voor de medemens en je naasten, we moeten het in gaan zien en ons haasten.…

Het herfstbos

hartenkreet
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.748
Overal hangen rode bessentritsen glimmend aan een struik te blitsen, een laag zonnetje verzilvert schuine stralen naar de grond, waar op het kleurig tapijt zoeven nog mijn schaduw stond. Het herfstbos vastgelegd in RGB gaat digitaal met mij mee, alleen de ekster blijft zwartwit en ook de inktzwam wil niet kleuren.…

L S D anno 1977

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 545
de dwaas van geen rook muren rood groen en paars buiten pink of is het vaars steeds kleiner het plafond in de kijkdoos zonder watten is het luikje nog steeds dicht m'n kop in de douche zitten.....…

Oude visser

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.249
Het stompje pijp geklemd in grove hand, De helmhoed boven 't stoer, verweerd gelaat, Dat half in rode halsdoek schuilen gaat Staat hij daar groot in late zonnebrand. D' oneindigheid van lucht en water leeft In zijn hemel-blauwe en vochtige ogen, Aandachtig naar onzichtbaar doel gericht.…