9751 resultaten.
stukjes geluk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
519 ik heb mijn
blokken gepakt
zij waren netjes gelakt
na een speeltijd
vol butsen en krassen
vroeger wilde ik
groter en hoger
stapelen en meer
tot het fout ging
die laatste keer
het bouwen
was afgelopen
ongebreidelde
groei uitgesloten
het spelen voorbij
tijd voor echt leven
belangrijke zaken maar
ik kan het niet laten
blokken zijn…
Zeulen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
665 Aard vervormt mijn wandel
wisselvallig van zwart naar wit
als lastpak der seizoenen
dwarrelen is aangemeten
het creëren van dribbelangst
uitglijden in pijnlijke val
doormodderen in nattig rijmen
als een warme kant ontstaat
doch keer ik terug naar later
soms afgezwakt en loom
ondanks komende lente
tors ik de naam van 'winter'.…
Op naar de aanleunwoning
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
998 De wekker gaat niet meer af
Hij is niet kapot of zo
Ik draai hem niet meer op
Niet nodig voor een AOW’er
Die ligt net zo lang op bed
tot er beneden koffie wordt geroepen
(vier keer niet, wordt vijf)
Een te laat bezorgde krant
is voor hem geen probleem
Hij merkt het niet eens
Het is zo 12 uur
Tijd voor de middagboterham
met iets hartigs…
Kaarsje
gedicht
2.0 met 4 stemmen
10.500 Iedere keer wanneer hij een licht opsteekt,
ziet hij een geblakerde, terugstaren
vanuit het vuur. Neemt waar dat hij toekijkt en
wat hij ook lijkt, het is niet voldoende.
---------------------------------
uit: 'Liter',15, nr. 66, 2012…
Conrad van de Weetering 21-3-1929 – 16-10-2017
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
673 Die eerste keer in Café Eijlders
jij sprak me aan in het Javaans
ontmoette een krasse oude heer
schudde mijn hoofd heen en weer
te veel talen geleerd en vergeten
Daar lig jij dan en leest een gedicht
over leven als een feest van licht
zo zal ik je blijven onthouden
een heer van dansen zonder gewicht
een vriendelijk mens om van te houden…
Witte bloesems
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Slechts één keer leven wij en gaan de bloesems open,
dan komt de vrucht als wij door ’t licht ons laten dopen.…
Anonieme vriendschap
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
709 Er is een Russisch landschap in mijn droomwereld
met huilende wolven die een gedicht achterna zitten
ik ben voor de laatste keer terug bij het zwarte schaap
in het donker van mijn diepste verlangen
en ik draai mijn hoofd naar het maanlicht
we zullen de brieven zonder nachtmerries vergeten
onzichtbare letters in het wilde landschap
verlangen…
schaduwdansen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
489 schaduwdansen met de maan
verkennen wel mijn zwarte muren
de nacht vergeet voor één keer mijn naam
ik ben echt niet meer bij te sturen
nooit zal ik het nog beleven
dat zwoele in mijn dromen
wie ben je en wat kun je me geven
een gevallen engel aangekomen...…
Het dansante
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
401 onmerkbaar
speelt humor
in lach en ogen
zijn eigen spel
twinkels
in opslag
sluiten in volle
verbazing
de lach
in ontspanning
van woorden
die elkaar weten
hun komaf
nooit zijn vergeten
om het leven wat
dragelijker te maken
het te laten
smaken naar meer
door nog een keer
toe te tasten
speelsheid die
nog defileert in
het…
VARKENSGRAS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
482 als je het één keer volwassen ziet
vergeet je het waarschijnlijk niet
en evenmin de gunstige eigenschappen
om je gezondheid op te lappen
En het is ook ongelooflijk
dat mijn vrouw een plantje, nog onooglijk,
herkent alsof dit al volwassen is
terwijl ik me suf peins en gis
waarom kan het geen duizendschoon zijn
of iets anders, want het is nog…
weerloos weerbaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Verliefd, elke keer
weer, op slag
weerloos
van jou, jouw gezicht
wie jij ook bent
wat jij ook ziet
niet mij
want dan zou ik geen tijd hebben
om dit te denken, benieuwd
hoe de spiegel werkt
en wat jij ziet
als je mij ziet
Woorden hebben we niet nodig
ik zou doof kunnen zijn
en evenzeer geraakt
opengaan van liefde
om jou te zien…
Witte bloesems
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Slecht één keer leven wij en gaan de bloesems open,
dan komt de vrucht als wij door 't licht ons laten dopen.…
Verpleeg ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Ze weet niet meer
wanneer dagen verdwenen
slechts uren verschenen
verpakt als de nacht
vermoeid en verlamd
maar toch snelt ze voort
langs ogen die vrezen
en leven in ademnood snakt
veel te vaak is verlies
als een dovende kaars
als een zucht
die eenzaam vergaat
nog één keer het laken verleggen
voordat ze de kamer verlaat…
onverbolgen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
468 dit keer lijkt de ochtend in
thematiek verdwaald
zoek de verschillen maar eens
als die er nauwelijks zijn
waarom vertoont ruimte nooit beweging
en vertoont zij sporen van afwezigheid
altijd monotoon
alsof de ijsvlakte blijft liggen
weinig grondtonen, gevangen
in huiselijke kring
hoewel sprake van volheid en
naderende cirkelvorming…
Vrede, Vrijheid, Geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
760 Subtitel: Ik vraag bootvluchtelinge (II)
Ik vraag wat haar heeft doen vluchten
'Na drie keer verkracht te zijn' (respectloos)
'En reeds daarvoor verlangde ik al
naar een land met
VREDE
VRIJHEID
(GELUK)'
Leugens waarmee jij bent geconfronteerd
Betreffen nimmer, echt nooit een waarheid
Mijn God, waarom vieren
wij straks feest'lijk…
Streepjesbehang
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
558 Zij veranderen steeds,
elke keer als ik mijn ogen wil oprichten.
Hoe langer ik kijk, hoe meer zij lijken te bewegen.
Levend geworden zijn zij,
in een stuwende herinnering aaneengeregen.
Muren en gordijnen draaien, niets blijft onbewogen.
Een bekende stem hoor ik zeggen:
“Niet lezen in bed, dat is slecht voor je ogen.”…
Nieuwe Mensen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
404 en plots is er
een nieuwe wereld
met nieuwe mensen
ze worden weer compleet
nu de mondkapjes
zijn verdwenen
en gezichten worden
aangevuld en ingekleurd
moet me heroriënteren
mooie ogen suggereerden
een bepaald type mond
stemmen de kin en lippen
en nu – nu is zuster Mirjam
Mirjam niet meer
zo veranderd na de vorige keer
niet door…
Weten wie we zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Ik passeerde mijn ouders
van veel jonger tot anderhalf
keer ouder dan zij, serieuzer
werd ik, grootmoeder werd ik
Ervaring, mijn leven
herkennen in vrienden
en het terugzien
in de kinderen en kleinkinderen
Samen optrekken
onze lichamen vertrouwd
met mankementen, pijn
en rommelige herinneringen
En nu wil ik naar buiten
weg uit het…
pectoraal
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
416 door een overdaad aan licht verliest
elke spiegeling haar detail
gaan trage woorden in werveling verloren
en opeens lijken gezichten op elkaar
een enkele keer overkomt het sommigen
om als enkeling het verschil te maken
in het voorbijgaan een blik op te vangen,
een herinnering te activeren
om er frontaal uitdrukking aan te geven
hetgeen…
Deus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 ik ben de god
verdomme
ik ben de god
van mijn bestaan
lees mijn woorden
vloek mijn naam
ik leef
en draag die ballast
wars van zin
zover ik dragen kan
van mijn daden
enige erfgenaam
van mijn gedachten
unieke apostel
geen profeten
ik ben vanzelf gekomen
en zal vanzelf wel gaan
terug keer ik niet meer
er zijn hier teveel…
STIL IN MIJ
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Zo voel ik mij veel verborgen voor andere
Maar het vreet wel aan mij elke keer overwinig behalen
Is een gevecht in mij niemand hoeft te weten
Het blijft in mij ben gesloten persoon
Stil en wachtend op dingen die gebeuren gaan
Al voel ik mij ondergaan ik kan mij helaas niet uiten
wie ik ben waar ben ik dan vraagt mij zelf af
STIL vraagt…
Het Kind te Paard (Einde van de lente)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
169 Haren glad geborsteld
briesend van vertrouwen
de wereld in kijken
Oude kwesties
recht te zetten, toegangen
te forceren, risico's te nemen
Door de dag heen
manoeuvreren, loeren
op kansen
op goede werken
in gedachten al
honderd keer verricht
Uitrusten naast mijn paard
vertrouwend op mijn kracht
mijn morele kracht…
Goed op dreef
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
983 Ook zij was er door getroffen,
Wist ook wat het was,
Had dezelfde behoefte,
Dus dat was voor beiden boffen,
Dat zij beiden elkander vonden,
In hun gedeelde behoeften,
En ervan genoten vele stonden,
Maar ’t niet bij die ene keer bleef,
Ze 't nog vaak herhaalden,
Ja, ze waren samen goed op dreef.…
Haspengouwse bloesems
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
220 Slechts één keer leven wij en gaan de bloesems open,
dan komt de vrucht als wij door ’t licht ons laten dopen.…
Verlossing
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
236 onschuldigs
geboren worden als een gedicht
door de sterren van de nacht verlicht
het is ook een verlossing
per definitie ongewapend
soms is het nonchalant
laks waar schijn meer afstamt
van deze intieme donkerte
waar heimwee licht weerkaatst
het blijft zelden in dubbelzinnigheid
verkiest telkens de waarachtige eenvoud
van toen die eerste keer…
Zachter zijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
132 Ik merk dat de woorden harder worden
Maar mijn ziel zachter wil zijn
Voor iedereen zorgen doet soms pijn
Maar ik wil niet alleen dit dragen
Het voelt soms zwaar
Kan de pijn van de ander niet wegdragen
Ik wil het gewoon laten zijn
Ik hoop dat dit ook verdwijnt
En dat ik dan een keer wakker word
Met hem, die man die naast mij ligt
En dat ik…
Willem II even I
snelsonnet
3.0 met 9 stemmen
1.197 Sinds zaterdag staan wij plots bovenaan
Na onze jaren vol sportieve sores
Gaat het nu goed met onze tricolores
Wat let ons om op titeljacht te gaan?
Maar volgend weekend is het vast voorbij
Dan worden wij weer 'hullie' ofwel 'zij'…
Intrusie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 Onschuldig ter wereld
Gekomen, open van geest
En blank van ziel
Is de mens die in
Puurheid geboren is -
Zich niet bewust van
Goed en kwaad
Dat zich net als
Zijn hersens nog
Ontwikkelen moet -
Spelenderwijs steekt
Hij onbewust de grenzen
Over zodat ook het kwaad
Zijn ziel binnensluipt…
Trauma
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
728 Ons mes sneed door hun defensieve boter
Zoals vlijmscherpe messen kunnen doen.
Maar Duitsland werd toen wereldkampioen,
Het trauma van destijds wordt niet nóg groter.
'Gelukkig' misten we de eindstrijd net,
Ron Vlaar en Wesley hebben ons 'gered'.…
Het kind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 De wolventanden van de tijd
Hebben genadeloos het kind
Uit mij weggevreten,
Het levend karkas
Dat overblijft levert
Voortdurend strijd met
De weerspannige werkelijkheid,
Waarvan niet veel meer overblijft
Dan een groot vierkant in het zwart
Dat mijn wereld verbeeldt,
En een grote zwarte zon
Waaruit licht gezonden wordt
Vanuit…