6661 resultaten.
REIZEN IN JEZELF
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 hart en hoofd
tussen hoofd en hart
neem steeds vaker de sluipwegen
die ik nog niet heb verkend
daar word je nog verrast
kom je weer die ooit weggestopte
ontboezeming tegen
weggemoffeld omdat ze niet beviel
al reizend verzamel je veel
puzzelstukjes voor het
complete beeld van wie je bent
en misschien vind je ooit dat
waarvan je het bestaan…
Magie en mystiek
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
443 warmte vrij
verstikken
problemen door
totale inertie tot
een onoplosbare brij
zacht voedt
magie onmerkbaar
kleuren van
lieve en trieste
momenten vult
talloze lacunes
bij mensen
die onvervulbare
wensen koesteren
die hen in tijdloze
gedachten
bij zijn gebleven
of die op mystieke
wijze in een
uitgesteld leven
na het aardse
bestaan…
Doodlopend?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
506 eenzelvig op de werf
snijdt diepe krassen met zijn stem
het scherpst in elke vlucht en trede
breng de huivering in het lichaam,
huivering van onbekenden op ons erf,
een zwarte kraai die schipbreuk leed
die mij met beide klauwen beet, in
eigen ziel zijn thuisland meed, toen
ik zijn gouden kooi weer open deed,
werd het een vogel, nooit bestaan…
Het lied van Pasen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
475 leven
als eertijds met mijn kind dat wij
samen zongen
in de keuken, opgetild in grote
eenzaamheid en verdriet
het zelfde lied van
troost en kracht, geen
naam is er zoeter , is de
honing van de Hemel Koning
voor ons hart, het
zelfde lied, sterven kan het niet
er ruist langs de wolken
een lieflijke Naam, de Eenige, de
enige grond van ons bestaan…
WONDERLIJKE VERGISSING
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
396 ik ben vanmorgen op weg
naar mijn werk gegaan
fiets altijd dezelfde route
vraag me al mijmerend af
of wonderen nog bestaan
bij het tuincentrum
van Wiebe Wesstra
zie ik een onbekend
knokig figuur in zwart
met een lange scherpe
blinkende zeis staan
ik verbaas me zei hij
dat jij hier nog bent
omdat ik je heel ergens
anders halen…
Levensdrang?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
426 een
een wervelende symfonie, in
een universele ouverture waarin
iedereen zich kan verstaan
in natura van alle diversiteit
waaraan alles om strijd, oer
composities uit de vroegste knal
noten van melancholie, ontsproten uit
de draaimolen van de couleur lokale,
het onmogelijke zich mogelijk beloont
vrede te sluiten met het bestaan…
voorbij Wagenborgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 het stinkt meer
dan zuiver zeelucht
alleen het gras
is nog niet gevlucht
een hele streek
naar de maan
voor de vooruitgang
ons bestaan.
natuur heeft berust
zich teruggetrokken
industriehaven aan de kust
schuldbewust
werd niet het succes
dat plannenmakers
voorspelden.…
Nog tien sextiljoen jaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Dag witte tuin waar zwarte letters groeien
Vorm gevend aan het menselijk bestaan
Tot Moeder Aarde ronduit is vergaan
Charon niet langer heen en weer zal roeien
Dag witte tuin waar trieste zinnen bloeien
Straks is het met mij- gardenier gedaan
Ik zal je nogmaals innig gadeslaan
Je tot die tijd met printerinkt besproeien
Totdat ik met je opga…
ali
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 hij wilde per se hier blijven
wat de regels verboden
die systemen bedachten
een pure wanhoopsdaad
na een bestaan vol angst
waarin te veel al gebeurde
in zijn net begonnen leven
was hem het laatste zetje
over de grens van het leven
dat velen de harten brak
die hij later juist helen wilde
als hij groot was en geleerd
de ogenschijnlijk veilige…
de leegte van een herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 zo nu en dan is er even die
glans van een vervaagde
herinnering, het venster
ruw van oudheid met wat
glas waar het licht van schuwt
mijn zomer is de grijns van
de verniste wolken voorbij en
duidt mijn bestaan op de aflossing
van karma, niets tegenstrijdigs
verhaalt het verleden in het lijden
van telkens het ontwijken ervan
nochtans laaf…
Paradijsdagen
netgedicht
1.2 met 8 stemmen
469 tafel, zo
zou het altijd mogen zijn
wij zijn het leven
dankbaar, de zon en de regen
het zachte bed van een lief lichaam
schoonheid om ons heen
Alleen bij oom Somber en tante
Precies breken frustraties los
over de werkelijkheid van werken
en mislukken, de stinkende
ondankbaarheid van de wereld
de hardheid van het bestaan…
HUISELIJKE VIERING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
764 engeltjes
aan de kerstboomtakken
worden strelend getroffen
door kruisende lichtstralen
uit kaarsen of lampen
hun glanzende vleugels en mantels
geven geleidelijk aan stille lust
weg te zweven door dak en muur
zoeken naar wijde lucht _ heelal
deze kleine versieringen
van het winterse sparrengroen
wekken blijmoedig vragen op
over het bestaan…
De kop
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 De kop rolt nog wat, de ziel reeds dit bestaan verlaten.
.............
Men heeft het hoofd daar zo gelaten,
om menig toerist mee te verblijden……
‘S nachts zijn alle wolven grijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 iedereen is dan gelijk
iedereen is te vertrouwen
of wordt opgelicht
’s nachts zijn alle wolven grijs
en huilen dan bij volle maan
zien deze voor zonnig aan
waar zij haar licht slechts leent
’s nachts zijn alle wolven grijs
alleen het licht brengt het bewijs
zolang de zon maar over ons
wil blijven schijnen
geeft zij kleur aan ons bestaan…
In gouden greep
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
494 om het hart
bleek een vak apart
waarbij ik al mijn
geestelijke lenigheid
in moest zetten om
bij te kunnen blijven
in samen gaan
kwamen wij geven
en nemen overeen
waar de stemmen
staakten telden wij
in afwisseling af
waarbij gelijke
monniken doorgingen
zonder kappen dragen
naar het beoogde doel
pas op de
fundamenten van
het bestaan…
zelfs op onbekende paden
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.826 verbindt met een niet meer
in te halen tijd
het verbond van zomereik en winterlinde (wild het woud) vol oude
volksnamen als lichtminnend sterrenmuur in tuilen bloeiend hemelsleutels
boterbloem verguld
waar ik als kind onder zomergroene kruinen een ruisend firmament
een blijven voelde
dat duizenden jaren oud tijdloos schijnt en langer zou bestaan…
Ze vraagt zich af...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Ze verbergt zich in de stilte
waarin de dag haar blijft schaduwen
zoals
de zon die leert haar donkerte te omarmen in de maan
die stilletjes in haar nachtelijk zijn
haar dingetje doet
en zich niets aantrekt van het aardse bestaan..…
NOORSE REISKLANK
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 Het verleden wilde ruig bestaan vergen.
Dagen der arbeid waren lang en zwaar.
Avondspraak maakte ruw leven draagbaar
met verhalen van trollen en dwergen.
Het geliefde fjorden- en woudenland
heeft veel kunst, uit huislijke vlijt geboren:
hout en wol, betoverd door rustige hand,
mogen heel de wereld blijven bekoren.…
Toen jij verdwaalde
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
469 voordeuren
tochtten in
allerlei luchten de
specifieke geuren
van het levend huis
zonder bewoners thuis
muren spraken vanuit
structureel gelid het
gewone natuursteens
soms in het wit van
net even anders
in de belangrijke frames
bij parkeren en markeren
geen uitgebreide
wereldverhalen
van passanten
maar wel hun
tijdloos bestaan…
ZUYLEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 Denken en doen kunnen door elkaar draven;
druk bestaan en rust mogen zich geven
aan de reis naar onbekende haven.…
De essentie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
725 Maar als de dingen ons bestaan verdoven,
waarheid onbetrouwbaar wordt beschouwd,
schoonheid financieel wordt uitgezogen,
zwakte als een ziekte wordt gezien -
wordt het tijd zich óm te scholen.…
in de ban van de ring
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 binnen
neen, ik heb het nog niet over kilte
die wordt later gemist, zo denk ik,
het gevoel is nog bedekt met linnen
twee vensters zijn ogen naar buiten
ze verblinden, tonen het harde licht
ik moet derhalve mijn ogen stijf sluiten
als mijn wens zich toch naar buiten richt
het lijkt als ware ik geketend
niet echt, doch overdrachtelijk
het bestaan…
Jouw zwijgende stem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 De dood heeft onze liefde
onafscheidelijk gemaakt
omdat je in mijn hart woont
is er geen afscheid of vaarwel
het blijft in de herkenning
je leeft gewoon in mijn herinnering
jouw andere stem tekent mijn rivieren
blijft bestaan in mijn levensmaanden
verwelkomt mijn nachten
ademt in serene sfeer
en laat jouw doodse zwijgen
niet ongehoord…
Een wereld die opengaat
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
587 lieve
ontvankelijkheid
uit het strelen zonder
elkaar te vervelen in
het creatief ontdekken
van nog zo veel nieuw
te ontdekken plekjes in
een wereld die opengaat
pas wanneer wij elkaar
geëigend hebben in
kunnen lezen en schrijven
samen zal het boek
worden geopend met
de hoofd en kleine letters
van ons leven in een
redelijk gelukkig bestaan…
Nooit alleen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 te turen en een
verbinding te
maken met alles
om je heen zo
was jij nooit alleen
jij was hun
middelpunt
van het leven
dat zij waren en
bekenden dat jij
ze dat had gegeven
zij waren de ziel van
jouw huis zonder
hen geen thuis
waar alle zielen
samenkwamen om
deel te hebben in
en aan jouw leven
en glans gaven
aan jullie bestaan…
LUCHTSTROOM VOL ZEGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Dan hield het Evangelie voorgoed zijn hand
boven nieuw bestaan zonder werelds razen,
door Gods vaderlijke liefde omrand.…
Noviet!
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
454 Met dank aan de "Plezierdichter" van Inge Boulonois (zie aldaar)
________________________________
NOVIET
De wereld zit vol jannen en vol klazen
Eenmaal per week klinkt dan hun hoogste lied
Geeft één acte de présence als noviet,
Dan speelt hij zwartepiet, spuit holle frazen
Of die bestaan uit coherente woorden
Dat weet hij…
Verjaren (naar psalm 139)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
645 Gij weet van mijn wezen, Gij kent mijn bestaan,
mijn zorgen en vreugde, mijn komen en gaan.
U dank ik vandaag, nu ik jarig mag zijn.
Gij ziet er mijn jubel, bemerkt ook mijn pijn.
U dank ik dit leven, zijn kracht en zijn gloed,
Gij denkt aan mijn zoeken, mijn falen, mijn moed.…
De seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 De gracht is groen vandaag
grauw in de avondschemering
de voorkleur van de winter
Draaiende motoren, winterjassen en
warmtelampen, kleine rode vlekken
op de huid van de stad
We willen blijven bruisen
niet bij de voorraden rusten
We halen licht en groen in huis
in de binnenkanten
van ons bestaan
een gretig gevoel
geen verveling, geen…
Het nieuwe eten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
827 De nouvelle cuisine heeft opgehouden te bestaan,
we zijn weer aan de vertrouwde stamppot gegaan.
Maar er is weliswaar nog steeds de haute cuisine
die de dikkere portefeuilles strak kan bedienen.
Ik houd mijzelf verre van deze culinaire uitjes,
ik eet gewoon weer draadjesvlees met spruitjes.…