7678 resultaten.
Hortensia's (opnieuw)
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
721 De warmte is nu soms verdwenen -
de avond lengt, de luiken dicht,
de zon die vrolijk heeft geschenen
is voor een najaarslied gezwicht,
maar is de kleur vervloeid tot vrede,
ze blijft een winter lang bestaan
en bergt een nieuw besef van 't heden
waaruit weer toekomst kan ontstaan.…
Nooit meer
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
3.298 ik me heel alleen
Ik heb je oh zo goed gekend
Iemand zoals jij was er maar één
In mijn gedachten ben je nog in leven
Stel ik het moment uit dat je ging
Wil nog veel dingen samen beleven
Maar nu rest er slechts mijn herinnering
Jij zult wonen in mijn hart
Ik houd een plaatsje voor je vrij
Het is het noodlot dat ons tart
Toch blijf je dicht…
Innerlijke kleuren
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
711 Het zal je maar gebeuren
de rode zon des avonds
geeft jouw innerlijk weer kleuren
het gele licht der dageraad
opent vele dichte deuren
dus waarom zou je treuren
de nacht is pimpelpaars
bij licht van zwarte kaars,
op bed is deken donkergroen
dus wat kan je beter doen…
Wil je...
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
1.959 Wil jij vannacht weer
het bed met me delen
en heel liefdevol
m'n lichaam weer strelen
Wil je me even kussen
voordat we slapen gaan
en kruip je dan voorzichtig
heel dicht tegen me aan
Wil je me nog heel even
zeggen dat je van me houdt
of slaap je als ik boven kom
zo snurkend, zo vertrouwd
Mag ik je nog heel even
voorzichtig wakker…
Ik schrijf je nog
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
873 Tot voor kort heb ik gedacht
ik dicht niet meer
ik schrijf geen woord
meer neer
de merel stopte het fluiten
katten zwerven
roofzuchtig in mijn tuin
ik zag er eergisteren
nog een hoog
in de bomen klauteren
vogels cirkelen in de lucht
krassen krijsen
om ter luidst
ik pers de druiven
drink de jonge wijn
er is geen medicijn
voor…
singulariteit
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
655 vochtige ogen
de matrijs van het verleden
nog eens openen
zal ik dan
van papier worden
op de kantlijn
krioelt het
van ongeboren poëten
of heeft alles
de tweede adem in zich
met de pulp meegroeiend
als een spons twijgen
in een nieuw bestaan
ontginnen van wegen
in de oudste oorden
van het geboorteland
als het proppen
van vergane dichten…
Moeilijkheidsgraad,
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
665 De allerhoogste graad in een zin
of regel, die geen ruimte en twijfel
laat bestaan, van wat ik zeggen wilde,
daarin zou een onversneden boodschap
moeten staan om al wat mee - of
tegenzat, uit eigen hand bedreven,
in eigen leed geleden en met tol en taal
betaald, verhaalt zich braaf tot het heden,
in eigen dicht en slaaf van literaire daad…
AAN MOEDER...EEN ODE
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.606 Schoon
was ze
schoon op zichzelf
op haar vijf kinderen,haar huis
Kuis
zouden ze dit
in Vlaanderen
noemen
In dit dicht
wil ik haar roemen
het spic en span
omo,witte reus
Ze had toentertijd
geen keus
moeder ontpopte zich
tot huisvrouw
Een beroep,een baan
dagelijks bestaan
met veger,bezem
doekjes plenty om af te stoffen
Voor…
de verte
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
743 Dichte mist als een wollige deken,
beschermende bedekking,
maar de onbekende verte verschuilt zich,
laat zich niet kennen,
verborgen, maar toch aanwezig.
Als een dreiging, onbestemd,
of een onvervulde belofte...…
LEEGTE
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
869 Er kwam een leegte in mijn leven:
een gat dat ik maar niet kon dichten
verdriet waarvoor ik telkens zwichtte
maar dat ik steeds weer weg kon weven.
Er kwam een stilte in mijn leven:
een vaag gevoel van nog behoren
tot mensen die ik had verloren
maar die ik alles wilde geven.…
Anna's kerst
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
688 Ik ken je tranen
al schrei je nooit
al toon je nooit verdriet
doelloos dwaal je door
met sfeerlichten versierde straten
je ogen te neer geslagen
voor jou geen kerstdiner
op het menu
geen geluid van welkome stemmen
in de kamer
een bord op schoot
wat kaarsjes en wat foto's
met kerst ga jij vroeg slapen
doe je de gordijnen dicht
ik had…
Emily's - poetry in motion
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
552 het vergeetboek
binnenshuis
mantel ik haar poëzie, haar verzen
(als lieflijk juweel)
bewonderswaardig
om nooit te vergeten
in de leeskamer van boeken
in het heelal van poetry
waarin jij mij
weet te ontroeren, vervoerd
in fijne vingertoppen
van innerlijkheid, van klank en lijn
blozen mijn wangen
terwijl je dichtbij jezelf blijft
dicht…
Winterpijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 De regen wiebelt met zijn gat en strijkt als loopse duinen
De hemel nog niet aangepast in diepe blauwe kruinen
De kou te diep geslagen nog het hart te kil beslopen
Een plensbui die er ijskoud lult van zomers in de tropen
De dagen zwart de zangers stil en rook die maar blijft pluimen
De wolken dicht de adem laag en hoe de uren schuiven
Een tango…
LEZEN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
592 Over de bijbel gebogen
zijn de zinnen harde gestalten
uitdagend of werend
langzaam aan vervagen ze dan
tot traag zwevende schimmen
die door elkaar heen dringen
allerlei gedachten oproepen
lust om steeds verder te zoeken
al peinzend nieuwe beelden te vinden
van zichzelf een vraagteken maken
het boek dicht willen klappen
mogen deze vele…
Een wijs man
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
874 Doe je ogen dicht en kijk vooruit……
tel tot
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
849 je gezicht
als het mooiste gedicht
de zachtheid
van je mond
je neus
je profiel
de tederheid van je ziel
de blik in je ogen
nog zo vaag
de klank van je stem
melodieus laag
de gedachte
aan de streling
van je hand
zo warm
jouw arm
jouw lichaam
dicht
tegen mij aan
jouw geur zweeft
in mijn dromen
van vergeten
gewiste beelden…
De vloek van verlies
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
619 Hij is weg,
komt nooit weer,
de gedachte alleen al,
vult mijn hart met zeer,
dan overweldigt de leegte mij,
ogen zonder blik,
woorden zonder betekenis,
lichaam zonder ik,
hij is dicht bij me,
en toch zo ver weg,
ik wil erover praten,
maar ik weet niet wat ik zeg,
een traan op mijn wang verraadt
mijn intense verdriet,
de zon laat hem glinsteren…
Zuilichems Ziel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Kien
Geen snoever
Man van waarde
Voor mens en maatschappij
Verlichtte en
Ook dichtte
Hij reisde
Altijd
Incognito
Werkte. Leerde
Met geduld
Verdiepende
Wijsheid
Met luister…
dat ik gewoon mens ben
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
738 misschien wordt de dag
langzaam warm
vandaag
en mag ik
in zijn navel wonen
wanneer bloemen uit het veld
het landschap volladen met bestemming
en een open gelaat
soms ben ik dichtbij, sluit stilte
in een omarming, is alles gelijk in vleugelslag
langs wind en oude vragen
tijdloos, zoals het begin
vanzelf op huid, met dichte
ogen…
Wassenaarse Slag
gedicht
2.7 met 35 stemmen
13.267 Als de stalling dicht, de Zeester weg en
het strand weer is van wie het is, van
de kwallen, compact en groenblauw
van de kou, van meeuwen, van jou - prijs,
total loss, op natte gympen, dan
die wolken, lucht en winden wijst hun baan.…
Zaterdagmorgen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 Mijn buurvrouwen aan de overkant
Hebben het rolgordijn nog dicht.
Er roert zich nog niets.
Het huis moet eerst opwarmen,
Voordat de "besjes"zich vertonen.
Ik ben dus wel vroeg op.
Nou ja, de dag begint wel,
Ook al blijf je in bed.
De buurman vertoont zich,
Straks zegt hij weer:
"Jij was op tijd".…
Het gekende aan een keten vol liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 is levenslot de gang naar het spektakel
waarin onze vingers haken in het steengruis
van onze verbintenis, die een deel van ons
leven herinnert in hoop en vrees
monumentale gedenken, de hoeksteen
van ons tweeën kunnen we dichten
in een perkamenten boek, want oud
worden is een keus maar het gerezen
verdriet watertandt in een drieluik van besef…
Vlinder
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
882 worden
Zoals na eb de vloed komt
en de zon de maan verdrijft
Soms wil je enkel voelen
als een bloemknop die ontluikt
geurend zacht als fluweel
strelend door je hart
Teder en oprecht
bloeiend en groeiend
Soms wil je vluchtten
in oases vol met rust
Jezelf zijn en dromen
in armen vol liefde
versmelten in alle tederheid
Soms doe ik mijn ogen dicht…
De verdwenen verbeelding
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
456 nog zie ik het glas
geblazen in elke vorm
waterdicht en zondoorlatend
spelenderwijs met je vinger
dirigeren, de muziek beheersen
zonder klank of stem
nu krijt de zon dwergen
op de straat, het zoet van smaak
is niet meer proefde ik nog maar
het bitter dan was mijn hart
in evenwicht en dichtte ik het
leven naar mijn wens
tijd lijkt verankerd…
Stap voor stap
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 Ogen dicht, geen angst, geen spijt,
geen twijfel aan wie we vertrouwden.
De weg is steil, het pad vol stenen.
Waar ben je? Hoor je me niet klagen?
Geen antwoorden maar enkel vragen.
Mijn doel is in de mist verdwenen.
Waar vind ik nu betekenis?
Op reis zijn is wat leven is.…
CARPE DIEM
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
823 juichend ochtendgezang uit volle borst
lijsterliefde voor m’n slaapkamerraam
half vijf, oostelijk schemerschijn
weer een triller uit ‘t volle vogelborstje
mijn hart vult zich met voorspoedgevoel
goed nieuwsdag, ik weet het zeker
zij zingt het, ik geloof haar meteen
stil achteroverliggend, ogen dicht
warm geluk stromend door mijn lijf
ze komt…
Maannacht
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.189 Twijgen trillen in 't blauw-wit licht,
Hoge kruinen verdringen zich dicht
Achter 't lange vergezicht
Van der lane pracht.
Stil verdroom 'k de milde tijd,
Nu de maan haar zegen spreidt,
Nu het land, door hààr gewijd,
Rustig slaapt en wacht.…
Moeizaam proces
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.169 Ernst Jan en Jan Jos in de kroeg
Ze dichten er talloze stukken
Men hoort er maar zelden, ‘genoeg!’
Ze hangen al uren op krukken
De kroeg met Jan Jos en Ernst Jan
Vaak wil er wel eens wat mislukken
Men roept dan vertwijfeld ‘hoe dan?’…
GEVLEUGELDE DIEREN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 De eend zwemt door dicht kroos,
maakt een warrig lijnenspel.
Snel zwemt de zwaan voort,
kleppert luid met zijn vleugels:
eenden kijken boos.
De valk grijpt zijn prooi,
maar schrikt... Die merel ontsnapt:
geslagen winnaar!
Gedwee vliegt de meeuw
van haar zitpaaltje weg:
een aalscholver komt.…
Licht en schaduw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
532 als verwachting
bij daglicht sterft
kent ademen
nog steeds de plaats
waar een bloeiende bloem
zonlicht verwerft
door bladeren te spreiden,
zich openstellend als van zelve,
keert zij naar het licht
zoals mijn liefde zich
naar herkenning dicht
mijn vriend de schaduw
dekt soms onbewust
doch met hemelse genade
voor even…