6818 resultaten.
Moedermuseum
gedicht
3.9 met 9 stemmen
5.182 Onder woonachtigheid ging zij gebukt,
onder herinnering waaraan zij vast bleef kleven
en onder wijdverspreide wankelmoedigheid,
die grotendeels uit zwangerzucht bestaat.…
ZON in transformatie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
831 Zonsondergang wordt waargenomen
en glijdt via het netvlies
als elektro/chemo activatio
het occipitale monumentale in
De herinnering hieraan
-zonsondergang
wordt omgezet
in een subjectief beleven-
fingerspitzengefühl
getransformeerd
tot beschrijving van
de zon in woorden
op het digitale scherm.…
Spel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
568 Het zand en de wind wilden wat,
wilden spelen met ‘t water,
de zee spelen met ‘t strand
haar herinnering golvend verinneren,
alles wilde het doen met elkaar:
de wind ‘t verschuiven en stuiven van stuifsel,
de zon achter elk schelpje een schaduw verschijnen,
de keitjes kuilden al kuilend een kuiltje,
de steentjes kiezelden keutels,
’t geweken…
De Ademhof
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 elke herinnering is in de aard
van de zaak beschreven blad
in de nerven van mijn brein
heeft zich een idee postgevat
dat de groenheid van de weide
nooit hier is maar altijd ginder
dat de maagdelijke lente broos
is als de vleugels van een vlinder
dat de koelte van de avond
en de ijzige stilte van de nacht
een voorbode zijn van het
onvermijdelijke…
Laat me lezen wie ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Stil en innig in jezelf
Tevreden zit jij daar
Aan dat tafeltje
In dit goedbeklante
Café, kijkt met
Rustige ogen om
Je heen, zonder
Iemand van ons
In het bijzonder
Gade te slaan
Balpen gedurig
In je rechterhand,
De linker om het
Viltje gevouwen
Dat de barman je meegaf
Als herinnering voor later
Aan deze dag, aan dit ogenblik…
Weeskind
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
716 Ik voel me vreemd en verlaten
door een wolk van verdriet overgoten
en niet in staat om er over te praten
die laatste uurtjes waren te pijnlijk
een gevecht tot de laatste snik
toch leek het mij zeer waarschijnlijk
dat er een rust kwam in haar blik
de vrede die mijn moeder heeft gevonden
stelt mij amper in staat om te accepteren
herinneringen…
Losse stenen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.298 aan het einde van de dag
verdelen strepen je huid
breken centimeters je lange haar
het uur trekt langzaam aan
op de hei zie ik ogen
de paarse zee worden
jouw rug die langs mijn hand loopt
tekent het land dat we bevolken
vanaf het bankje waar we zitten
hangen we onze ogen in de bomen
we herinneren ons die plek
waar jij de wolken vergat…
Woorden klappen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 scheet die duif nog in je bier
die je heen en weer stuurde
gekampeerd hebben we waar niet mocht
mooi gescheiden
We hebben nog een tijdje geschreven
en het verwaterde
soms moet je de bovenkamer renoveren
Ga niet zeggen dat jij alles weet
Gelachen hebben we dat is zeker
en weet je ze zit hier nog steeds
die duif is niet weg te krijgen
Herinneringen…
De dichters
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Soms even gehoord, begrepen
door iemand met een gebroken hart
of in nabijheid van de dood,
iemand die houvast zoekt
tot stilstand is gebracht
misschien zelfs zich vastklampt
aan een woord
in een poging het ontglippen te stoppen
het voorbijgaan te verhinderen
een geruststellende plek te vinden
waar de herinnering kan wonen
de pijn kan…
tranen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.066 Laag voor laag als een ui gepeld
jaren van herinneringen in één mens
tranen van vreugde doet haar herleven.
Een leven dat ik voorbij zie laag voor laag
jouw fases transparant zichtbaar
die jij in één moment terug kan geven.
Jouw leven in sterretjes in mijn ogen
helder als kristal langs mijn wang
breekbaar wanneer het de grond raakt.…
NIEUWE KERSTENING
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.049 Men mag langs die herinnering wrijven,
liefkozend, gelijk een huiselijk beest.
De verzen uit gekoesterd verleden
willen zich anders tonen, scherp smaken,
knusse viering streng tegemoet treden.
Ze zijn dan bereid hernieuwd te ontwaken:
bezonnen, maar ondernemend heden
laat hen over doen en spreken waken.…
Verloren woorden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
619 Wat ooit werd gedeeld
verloor zijn betekenis,
slechts een herinnering
reist mee in de tijd.
Door de kieren van zijn onmacht
ziet hij kleine stralen zon
spelend op de bast van de boom
voelt de warmte op zijn huid.
Vogels zingen al vroeg
de eerste bloemen bloeien
de buitenwereld roept,
smeekt om zijn aandacht.…
Kunstsneeuw?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
431 Wolken kunstsneeuw
drijven behoedzaam
binnen, het zijn de
souvenirs van
onze openbaringen,
gebloesemde herinneringen van
een laatste rustplaats onder
de wortels van mijn kunstboom.…
Vers uit de oven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.437 God schiep de dag en de mens
wordt geboren en raakt verloren
in het vinden van de nacht
waarin maan en sterren blinken
verdwijnen uit het zicht
Een gedachte reist sneller
dan het snelste licht
Wat gegaan is komt terug
met mythologische verhalen
over jou en mij en ons
Uitgesponnen en uit verband
gehaald, lijkend op vervagende
herinneringen…
krocht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
577 Met beverige vingers tast hij
langs kale muren naar
enig houvast,
een illusie van herinnering
misschien,
die de voosheid van zijn leven
een zweem van zin geeft
Soms hoort hij voetstappen
of stemmen
die hol galmen in de verte.
Maar niemand komt
hij is een afgeschreven mens:
zelfs de dood is hem vergeten…
Syrisch kindje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
543 kou
Ik snap de mensen niet
ik ken de machines niet
ik ben verloren
net als mijn vader
ik ben mijn moeder kwijt
en hij ook
we zijn op weer een nieuwe plek
maar weer niet thuis
Ik wil alleen maar terug
ik weet niet
dat terug weg is
Ik weet niet
dat ik thuis zal vergeten
De vreemde taal leer spreken
mijn moeder niet meer zal herinneren…
Oktobernacht, lang geleden...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Herinneringen verjagen iedere smart,
Troostende wijn voor altijd, mijn woord gegeven.
Oktobernacht die nooit verhardt.…
Troostmuziek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
902 bespeelt de snaren
van mijn hart die mij verklaren
gevoel van onvoorspelbaarheid
't besef van jou aanwezigheid
Muziek gevormd uit tonen
t' Kondigt mij De Jezus aan
in gedachten bij personen
die naar Hem zijn toegegaan
Muziek die mij doet dragen
in gemis en in verdriet
en met zoveel vragen
't is de Vader die mij ziet
Muziek van herinneringen…
De opstandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 Herinnering is al wat blijft
geschreven in de tijd
en lijkt alles zo om niet.
Geboren en gestorven zijn
in de ongewisse zekerheid
dat Leven, het geleefde leven liet.
Neen,ik leef niet.…
bewogen leven
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
733 spontaan,
gaan mijn ogen tranen
wanneer ik denk aan tijd
heimwee cirkelt banen
verlangen voert een strijd
mijn jonge leven flitst voorbij
waar is die jeugd
met al zijn mooie dagen
ik herinner mij momenten
van liefde en welbehagen
maar nu ben ik in mijn leven
veel meer op mijn gemak
want:
ouder worden
is wijzer worden
en dat heeft ook…
Laten wij al afscheid nemen
gedicht
3.0 met 1 stemmen
12.439 Houden wij het weerzien warm
en bezoeken wij elkaar
alleen in de herinnering.
Laat ons met honger nog
van tafel gaan, verlaten
vol verlangen.…
Een veelbetekende foto
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 Angstig kijkt hij in
de camera van een fotograaf;
voordat hij met vele anderen
een geschiedenis zal worden
van onmenselijke herinneringen.
Zoals deze kleine Poolse jongen
in het menselijk collectieve
geheugen staat gegrift.
Als icoon van de weerloosheid die
waarde kreeg tegen de kwade alles
vernietigende oorlogsdrift.…
Moederdag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Met liefde haal ik dan mooie
herinneringen aan jou op.
Je keek er altijd naar uit wat
ik voor je gemaakt had als kind
en wat voor cadeau ik je dan kon geven.
Het was zeker spannend.
Dat was ook logisch,
want je blijft de allerliefste moeder,
ook in dat mooie plekje in mijn hart.
Moederdag was een prachtige belevenis
voor jou en mij.…
Met duizend ogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
480 de diepte van ons hart
overweldigend was
de smart en het
mededogen dat met
duizend ogen warmte gaf
na een korte heling
ging ik weer omhoog
waar de ruimte haar
schittering ingetogen bood
vergeten tijden hun
weergaloos kleurende
vergezichten lieten zien
van eeuwen voordien
zacht nam de echo
mij mee naar het refrein van
herinnering…
In één droom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 Nergens ontbreekt het gevoel van haar zucht
die laatste ademhaling tegen mijn oor
als heldere herinnering in de schijnwerper
met één uitademing naar de eeuwigheid.
Ik heb gedroomd van al haar dromen
met een glas geheven naar de horizon
haar silhouet in indrukwekkende kleuren
hoe mijn beeld opent tot mijn verlegenheid.…
Onze moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 De mooie herinneringen
zullen we koesteren.
Zonder jou verder
moeten gaan is erg.
Voor altijd houden we
van jou.
Je bent nu overleden,
rust zacht lieverd.
Voor altijd dragen
we je mee in ons
hart.
Lieve moeder, oma,
overgrootmoeder, wij
houden van je.
Veel liefs,
je kinderen,
klein- en achterkleinkinderen…
Rafels en gaten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 ik was vandaag
op zoek naar stukjes
warmte en liefde in
een wereld die enkel
kou en kilte tochtte
nog hielden mooie
herinneringen en intense
belevenissen mij als
een comfortabele
jas op temperatuur
ik had die opgelapt
met gevonden stukjes
geluk waarvan ik de
waarde pas in tweede
instantie eindelijk zag
met passen en meten…
Onze boom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
587 Vluchtende vogels
floten herinneringen.
Gekerfd stond er onze naam nog in.
Jij verdween en door die kerf
bloedde de boom dood.
De bladeren vielen zoals de minuten
en zo nam de woestijn in bezit
wat een vruchtbaar lapje grond was.
De massa's zand liggen buiten
jouw karavaanwegen en handel.…
Mijn wintercocon?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
353 Ik bewaar mezelf voor
de helderheid der dingen,
de schoonheid van dansende
zonnekrijgers aan de bron
beleeft in het spiegelbeeld
die opstaan uit de schaduwen
vol met herinneringen,
die in wisselende vorm
zich verstaan in de
camouflage van een kameleon.…
Gebrand in het vat
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
554 jij kende
de hitte van
de vlam die
het glas kleurde
alsof die zo van
binnenuit kwam
juist
natuurlijke
overgangen moesten
als geheel in een
puntgave herinnering
blijven hangen
mooi afgerond
in het zilveren grijs
van het uiterst
neutrale lood dat
gedegen tegenspel
bood aan het weer
in jouw hart
vlamden de sferen
van gebeden…