8256 resultaten.
(kanker 19: slot) geslaagd!
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
546 wappert, want het mag
een feestdag heten
jouw tas hangt woorden-loos en licht
tegen het blauw
een zonnehemel, en het grauw
van angstig wedervaren- drijft snel weg
het diploma plaats ik netjes naast een roos
(hij bloeit nu al een poos en ach,
de doornen lijken niets)
in jouw jonge mannenlijf
viert het leven hoogtij
blij leg ik mijn tranen…
Mannelijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
739 maar als dan toch,
door merg en been,
ogen tranen,
hebben echte mannen
echt verdriet.…
Afscheid
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
960 Afscheid nemen bestaat niet
En toch kunnen wij samen nooit meer lachen
Ik kon het niet geloven
Zo vredig als je daar lag
Mooie en minder mooie herinneringen werden uitgesproken
Jou lievelingsmuziek bracht me tranen
In gedachten hield ik je stevig vast
Terwijl ik een witte roos naast je neer legde
Met tegenzin sloot ik je laatste slaapplaats…
Als je ogen donkeren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 schaduwen
ook in je donkere kant
glinstert warm
in weerkaatsing
van het hemels licht
de jongste schepping
straalt op je al
paradijselijk gezicht
maar als je ogen
donkeren in het
aanschijn van de hel
rommelt donder
flits de bliksem snel
en schuilen wij in eigen vel
later kiert opklarend
je eerste blik weer licht
uit een van tranen…
Het explosieve kwaad
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
656 Dat bittere tranen
doet vergieten voor
hen die onnodig het leven
lieten. De poging naar het
waarom te vragen niet langer
toelaat.
Kwaad kent vele gezichten.
En soms explodeert het ongemerkt
en fataal; blokkeert en shockeert
het vele levens, dat in verdriet doet
uitreizen voor de laatste maal.…
De achterkamertijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
442 ik heb de lucht
met koude wind
omlaag gehaald
donkere wolken
regen gegeven
om zich uit te leven
waar transparant
ooit uitzicht bood
is alles dik beslagen
zweet eigendunk
in ongewenste smaken
door vele lagen eelt
uit de achterkamertijd
waar haat en nijd
elkaar constant fileren
passie en tranen
in onderbuiks chanteren
gerechtigheid…
Vader
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
593 in zijn laatste bed
hij herkent me na enige twijfel
na afwezigheid van meer dan vijftien jaar
verschijnt er een glimlach op zijn gezicht
hij kan niet meer in zijn rolstoel
de krachten nemen af, een aflopende zaak
probeert hij op een geestige wijze mee te delen
ik pak zijn hand zodat het afscheid langer duurt
ik voel dat er heel veel tranen…
De beste
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Met tranen, want vallen is niet fijn.
Vallen dat doet pijn.
Ik vecht, ik strijd, ik blijf worstelen.
Ik wil een keertje overwinnen.
Ik struikel, ik val, ik faal.
Ik moet alweer opnieuw beginnen.
En dan in poging honderd en elf
wil ik nog steeds beter zijn,
maar alleen maar beter dan mezelf.…
Ga Maurits. Go!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Judoka's huilden hete tranen.
Velen wonnen niets en zwegen.
Maurits heeft zijn doelen niet gehaald.
Grote winnaars hebben gewonnen.
Allen hebben moedig gestreden.
Slechts de Chef heeft gefaald.
Ga Maurits. Go!
Niet naar Tokyo.…
Mag ik dan bij jou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
566 afdwalen
mag ik dan bij jou zijn
Als alles tegenzit
mag ik dan met jou zijn
als ik het even niet meer weet
mag ik dan bij jou zijn
Als we ouder worden met gebreken
mag ik dan met jou zijn
er dan voor elkaar zijn
als we dan bij jou zijn
Mag ik dan bij jou huilen
omdat het nergens anders kan
en als ik dan verdriet heb
droog jij mijn tranen…
WIEROOK
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.522 o Wierookgraan,
geronnen traan
van ceder- en van lorkenstammen,
gebedenbeeld,
daar ‘t vier in speelt,
en ‘t vonkelen van ‘s herten vlammen.
Geen gave van
fijn goud en kan
mijn hand de Heer, geen myrrha bieden,
maar wierook zal,
en overal
en allen dag, Hem dank bedieden.…
Rouwen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
662 Ik ben boos
Nee, ik ben woedend
Maar heb ik het recht
Om boos te zijn
Ik kwel mezelf
Met de gedachte
Dat ik moet leven
Met deze pijn
Ik heb verdriet
wel of geen tranen
Het maakt het gemis
Er niet minder door
Ik roep je naam
Maar krijg geen antwoord
Het is enkel de stilte
Die ik nu hoor
De aarde draait nog steeds
Maar voor…
Zelfreflexie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 Toen je alleen liep
tussen de mensenmassa
zag ik de pijn in je ogen
van niet gehuilde tranen
zag dat jij je eigen handen vasthield
omdat er niemand was om ze te warmen
die luisterde naar je verdriet
jouw eenzaamheid te delen
ik zag je mond glimlachen
voelde dat je hart huilde
en bang was voor de nieuwe nacht
zoals alle andere…
Manchester in rouw
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
555 droevige stilte na de bom
ongeloof verspreid in ogen
tranen zullen liederen zingen
enorme verslagenheid alom
het kwade kon het weer niet laten
sloeg toe in lafheid ongehoord
tal van jongeren werden vermoord
na een concert in Manchester
eendracht creëert een positieve kracht
het kwade zal worden verdreven
alleen het goede wordt geprezen…
Onverwacht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
886 'uiteenspatten'
maar toch moeten we verder gaan
met de dagelijkse gang van zaken
al zal dit zeker niet makkelijk zijn
vooral het gemis zal ons raken
jij was altijd zo nuchter, oprecht, joviaal, zonder schijn
blijvend zijn alle herinneringen aan jou
die in ons geheugen staan voor altijd
je was een geweldige vrouw
voor alles en iedereen
tranen…
Geertje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
727 Als Eb en Vloed
Jouw Downs en Ups
Een lach een traan
Je krachtig verzet.
Wat was en niet meer terug komt.
Dan ontspant je gelaat
Alles wat ooit in je samen dromde
Komt tot staan en staat.
Kan alleen nog door de natuur worden ontbonden.…
Een moeder huilt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Een moeder bleek
zij huilt een beek
die striemend stroomt
naar het zuinige licht
kronkelend en droomt
haar gevoel eindigt
in oneindigheid
van oceanen
van in lange tijd
verzamelde tranen
zon en zee en zand
begrenzen de wereld
iedereen een kant
grenzen van de wereld
huilend leegt haar hart
Ideologie vervormt
denken en verstart…
Ijsbloemvlinder
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
509 ontwaken
op de grens tussen dood en
nog iets van dit leven maken
uit kristallen groeiden zijn
vleugels schoksgewijs in het
adembenemend koude verblijf
door een opgaande zon
kleurde ijs in het brekende
licht tot een feeëriek gezicht
ik heb hem niet zien vliegen
wel langzaam zijn ziel zien verliezen
door opwarmende wind
mijn tranen…
Onvoorstelbaar echt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
660 Heel gestaag kerft nu jouw branding
rake woorden in mijn huid en almaar verder
word ik meegetrokken door de golven,
soms omhoog getild, dan weer bedolven,
getroffen door een stilte, een krachtige storm
en ik lach, er wellen warme tranen op,
voor mijn ogen krijgt jouw diepte vorm.…
lila blauw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 aan de rand van
het graanveld
ontgroeien we
de wereld
toon en kleur
raken de
dunne huid
meer dan ooit
Schaue hier
Herz und Auge
weint vor dir
Bitterlich
de fado verblindt
ons met tranen op
de dag dat het
nauwelijks waaide
het intense
lila blauw
van de pruimen
in de boomgaard
het stralend geel
van een fiere…
Zoeken en knielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 Wat doen wij hier, wat houdt ons gaande
in dit zo sterfelijk en kort bestaan;
We weten weinig, blijven zoeken
bij lach maar vaker ook bij traan.…
Klezmermuziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Van oudsher rite van gewicht
Een traan in lach, hoe authentiek
De status laag, wat een tragiek
Een volk, gedoogd of uit het zicht
Het notenschrift kende men niet
Het licht, het duister, vaardigheid
Gaf men elkaar gesproken door
Pas later kwamen tekst en lied
Voor eeuwig raakt zwaarmoedigheid
Het daarvoor openstaand gehoor…
Zaligheid en zielvolle ogen die blikken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
383 Kom vlinder geef mij ook vandaag
gerust met jouw vleugels even hinder,
mijn denken over ginder is welluidener
de traan is poëzie en niet gestopt.
Ik zie je nu gaan over het veld en talud
je afdalen als voelbare verwarmende ' tut '.
Ik zie je naar de hoogte van vogels gaan
op weg naar de sterren en de volle maan.…
Misnoegen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
532 zoals een draad dat door het oog van de naald zou moeten
passen er geen punten meer achter de zinnen
kromme zinnen, die niet recht te breien zijn
zitten de tranen hoog, viert frustratie hoogtij
is het geheugen één grote gatenkaas
waar alles uitvalt, maar dan ook echt alles
namen die niet meer worden herkent
de bril die wordt neergelegd zonder…
Nu de dood spurt zeg ik het je weer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 Maar weet liefde,
liefde kan niet sterven,
zelfs als ook het zout van tranen
de herinneringen als wijn
zoals je zelf ook gaat ervaren
uiteindelijk nooit op zullen zijn.…
Afwijzing
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Ik raak mijn verleden kwijt om mijn toekomst te winnen
Zie het ontluikt zich als een roos
Ik laat geen traan meer vloeien, want ik zal nog bloeien...!…
HET HONDJE
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
578 hondje dat
me de wereld laat voelen en zien
hij neemt me mee langs grachten
en grazige groene weiden
zee stranden parken en bossen
en prachtige paarse heide
zoveel waar ik nooit kwam
geen oog voor had voordien
ik had een hondje
een fantastisch dier
dat me overal mee naar toe nam
het wezentje liet mij
zo ongelooflijk veel zien
tranen…
mijn moeder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
407 in mijn ogen
dat jij mijn moeder bent
een uitzonderlijk lieve
zo geweldig en wijs ook
als ik slapen wil
dan droom ik mij jou
die vol vervoering
in de schoot omarmend
mij steeds nog koestert
als ik aan jou denk
jouw liefde die nooit sterft
dan straalt mijn dag
van de vroege morgen
tot in de late uurtjes
de tijd droogt mijn tranen…
Eens...
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
686 Er hangt een halo rond de maan
vannacht laat ik een traan
morgen is alles anders
dan zal ik mijn mannetje staan
Soms voel ik een diepgaand spijt
voor wat ik niet heb gedaan
maar dat is allemaal voorbij
morgen zal ik mijn mannetje staan
Ik zal mijn masker afzetten
en spijkers met koppen slaan,
de stoute schoenen aantrekken
en voortaan…
Terug bij mezelf
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
541 De wind is ijzig
het beneemt me de adem
laat de tranen
over mijn wangen rollen
terwijl ik tegen de stroom op
moet roeien
rondom vissen strooi ik het brood
boven de donkere
golven de blauwe hemel de
hongerige meeuwen
maken herinnering wakker
het gekrijs
de pijn
in tweeën verscheurd te zijn
ik kijk naar de draaikolk…