Alle inzendingen over voorbij

8214 resultaten.

Sorteren op:

Nog zo onwerkelijk

hartenkreet
4.7 met 31 stemmen aantal keer bekeken 2.716
Nooit meer is zo'n eeuwigheid nooit meer, 't is voorbij zachtjes drupt er nog een traan die ik huil om het zusje van mij.…
Moeke7 januari 2006Lees meer >

narcis in geel mijn rode hart

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 700
ik zag je in de buien komen tot heden schoonde regen onze slechtste dromen maar je wintert hagel valt in volle vlokken sneeuw een witte kerst voorbij ik krokus al in geur van voorgetrokken hyacinten narcis in geel mijn rode hart zacht bedekken wij elkaar tegen de ergste kou mijn voorjaar weet hoeveel ik van je houd…

ZEEBEVING

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 640
Het waait zo hard, maar binnen is het kalm Het beven van de zee is daar voorbij Haar vrijbuiter heeft lichte averij Maar blijft voor haar het neusje van de zalm Zijn denken lijkt geheel te zijn bedolven Verdoofd nog van de huizenhoge golven Slapen wat restgedachten op het strand Ze legt ze in een aangevreten mand Aan wie in 's hemelsnaam…

Ik worstel en

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 814
plotsklaps schiet mijn hand los ga ik kopje onder ten onder in totale chaos happend naar adem kom ik boven grijpend naar houvast rol ik ondersteboven troebel is het water waarin ik dreig te verdrinken gedachtes flitsen voorbij even laat ik me wegzinken opeens word ik opgetild als een veertje zo licht meegevoerd de tijd verstilt…

Bij naam geroepen

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.168
dromen in ruimten zonder hoeken, niets te bezeren niets te breken, alleen het licht is dof en onzuiver van geweten De herfst staat pril in het begin en toch is de kou te zien in bomen langzaam sterven ze - al is het niet voor lang - Maar wie ziet het verschil tussen 't geschrei en het gejoel van kindervreugde neen, die tijd gaat nooit voorbij…
elze24 september 2008Lees meer >

Herfst

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 838
Regendruppels uit de lucht doen het op straat stromen De bladeren beginnen een beetje te vallen van de bomen Met af en toe het zonnetje dat mij weet op te beuren Wordt het straatbeeld gehuld in warme kleuren Tinten als warm rood, bruin en oranje komen voorbij waaien En deze weten het decor op straat prachtig te verfraaien Mensen strompelend…
A. Oei1 oktober 2008Lees meer >

herinnering

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.054
de klimop in mijn tuin vol bijen en vlinders oktober de dagen vliegen voorbij gedachten zit op de top van een duin en kijk naar de beelden die langzaam voorbijgaan groeiende halmen een vreemde stap in het donker je ziet het niet stapt blind over de duinen nachtblind we lachen de zee achter de duinen lichtjes schitteren op de golven…
nataly17 oktober 2008Lees meer >

Middernachtelijke mijmeringen

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 992
Vreugde en verdriet een lach en een traan oorlog en vrede liefde en haat alles is er voldoende en in overvloed te horen, te lezen te voelen onbegrip of juist warmte negeren of een luisterend oor een reikende hand of een afwijzend gebaar leven en dood allemaal zo dicht bij elkaar donker en licht groeten of voorbij lopen wist…
windwhisper21 oktober 2008Lees meer >

Als het schip passeert

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 552
Van verre klinkt een eenzaam lied, kapitein, je schip passeert mijn haven maar hoe betoverend ook de nacht als ik in strelend maanlicht je mijn haven binnenloodsen zou, in mijn kasteel kwam je niet slapen zo voer je steeds in andere gedaanten mijn huis en haard voorbij op zoek naar waar je af zou meren en iedere keer bij het lokkend lied…
annabel13 december 2008Lees meer >

Hoe wonderlijk je wordt geleid

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 801
Toon Hermans hangt hier aan de muur: natuurlijk niet hijzelf, maar in papier en hoe hij lacht: de dagen gaan nu niet meer echt voor hem voorbij! Maar wat beklaag ik mij want ik kijk treurig, ernstig en ik til heel zwaar aan zoveel dingen. Hoe leer ik van dit leven toch een lied te zingen? Hoe kan ik ooit de zorgen laten wat ze zijn?…
Adeleyd18 april 2006Lees meer >

mijn stenen bruiden

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
in warm asfalt ze lokken zee in eb nog heel verlegen golven samen nieuw gebied dat met vloed meer kansen biedt daar ruist de branding weer het nieuwe lied van komen en van gaan onder springtij bij een volle maan uitgeteld na lange uren spat wit schuim in op stenen bruiden in aflopend tij eindelijk is de conceptie weer voorbij…

Je was het moe

hartenkreet
4.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 3.462
lelijke eiken bed met witgesteven lakens het veren kussen opgeschud warme kruiken als reddingsbakens daarin zag ik je liggen bleek en rimpelig je gelaat ogen diep gelegen in hun kassen geen medicijn wat baat je borstkas ratelt en rochelt een laatste adem, diepe zucht eindelijk je strijd opgegeven en ik adem...opgelucht het is voorbij…
Moeke6 september 2006Lees meer >

Gevangenis

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.563
weggerot Door gevoelens verscheurd Leeg Langzaam vergaan Mijn lichaam overgebleven Alleen ´t lege omhulsel zal blijven bestaan Alleen Niemand om me heen Mijn leven verlaten Tot ik uiteindelijk in ´t duister verdween Verdoemd In mijn glazen ei als harnas Voor eeuwigheid zwevend door ´t heelal in gevangenis Ik wou dat dit alles voorbij…
Daisy26 september 2006Lees meer >

Zeldzaamheid

gedicht
3.9 met 36 stemmen aantal keer bekeken 19.732
De bladeren onder ons kleuren voorbij en bouwen met de kou in hun vlees een langzaam huis voor later. De grond trekt muren op van water. De seizoenen zijn ons lichaam. Hij kijkt om. Wie aarzelt, moet hard zijn. We zoeken naar de woorden waar geen wereld meer voor is, de stilte die de stilte op onze lippen legt.…

Onbreekbaar porselein

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 537
verglaasd tot krachtig metaal, versteende onschuld, de vorm ontstijgt het verstand van de mens in het porseleinen werk, te zweven in haar breekbaarheid, om het licht een andere norm te willen geven, en de betrekkelijkheid te delen, om het vuur uit de aarde te willen stelen, de tijd verstrijkt in een onbewerkt gebied,de werkelijkheid voorbij…
pama16 maart 2009Lees meer >

Eerste akte/ontvankelijkheid

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 695
't Licht daalde over hem neder en drukte hem zwaar lood wervelde om het heden blote voeten in de rijm krakende grashalmen in stichtelijke stilte de openbaring voorbij nevel kringelt zacht om zijn verlaten lichaam zijn dampende huid zweet een koude schedel uit een stoel dood van het wachten het levende wit vangt de essentie vier tralies…

Nu mag zij eeuwig rusten

hartenkreet
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.361
Aan het einde van de horizon gloort voor jou een heel nieuw licht je mag nu met de engelen zingen samen voor Gods aangezicht Hij heeft je aardse lijden gezien en gaf antwoord op jouw vragen het was moeilijk afscheid te nemen maar Hij zal je voor eeuwig dragen Rust nu maar uit, je strijd is voorbij je bent nu voor eeuwig thuis God zag…
Moeke10 juli 2009Lees meer >

Weer thuis

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 630
Maar als we weer thuis zijn gekomen Is het goed en zijn we toch wel weer blij Ook al ging die fijne tijd zo snel voorbij We hebben genoten en veel ondernomen. Dankbaar mogen we zijn voor de vakantietijd Maar ook als we terug zijn op bekend terrein En we gezond en wel weer thuis mogen zijn Want dat is toch niet een vanzelfsprekendheid.…

Madeliefjes lachen...

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
Oevergenesteld met voeten die spitterspatter het wateroppervlak uiteen laten springen in flonkerende druppels een boerenzwaluw scheert voorbij de rode roos klapt voor het koor der blauwe bloemen madeliefjes lachen in de wind omarmd door grassen en bloemen botergeel zwartpootsoldaatjes bevrijen elkaar en het koninginnekruid…

KRACHT

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 919
Fietsen, tillen, voorbij. Mijn hoofd past niet meer op dat lijf van mij. Hoe functioneer je zonder kracht? Het betekent vaak Je donkerste nacht. Alles wat je zou willen kan je nooit meer optillen. Mijn geest werkt niet op spieren, wat een geluk.…
Elly Mans13 september 2009Lees meer >

Kerkklok van mijn dorp

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 982
O kerkklok van mijn dorp je klaagt in de kalme middagzon en in elke klepelslag weerklinkt herinnering langzaam is je luiden traag als het leven zelf elke slag klinkt als reeds eer gegeven al klink je zo dichtbij wanneer ik dwalend langs je loop is het alsof ik droom en hoor ik mijn voorbije leven in bijna elke slag van jou in…
fp. tuinder25 september 2009Lees meer >

veel te

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 648
hoe vaak in dit zo grillig leven liep ik mezelf voorbij of naast mijn schoenen werd keihard in het gat gesmakt van mijn onwijze wens te snel in bloei getrokken waren soms mijn dromen te zoet de geur van hemelsblauw de regendruppels snel verdampt voor 't groeiend hout te laat te gast geweest ik haalde mijzelf in op mijn verzonnen feest…
annabel12 oktober 2009Lees meer >

Melissa

hartenkreet
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.077
Je lieve lach, Je stralende ogen, elke nieuwe dag. 5 jaar voorbij gevlogen. Ik hield van jou als van mijn eigen zusje. We speelden trouw, als je ging kreeg ik nog een kusje. Nu zijn we je kwijt. Wat had je gedaan? Waarom op zo'n jonge leeftijd? Waarom moest het zo gaan? Ik zoek jouw ster in de lucht, laat een diepe zucht.…
MarijkeS.22 december 2009Lees meer >

In de metro

netgedicht
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 675
denk jij net als mij, nog twee uurtjes wachten dan is het weer voorbij? Waar wil jij straks komen? waar wil jij nu heen? zal je samen komen? of ben je straks alleen? Een metro vol met mensen starend voor zich uit ieder zijn gedachten kijkend door de ruit.…
Chatfant13 januari 2010Lees meer >

in witte uren

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 529
ochtendnevel zacht en koel vochtig veebont in witte uren flarden zweven de tijd voorbij langs bomen gras en grond de toekomst in een vochtig glas het is ondoorzichtige huid in verhulde openheid een zwevende dans een overduidelijke kans op liefde en hoop in de bedauwde ochtendglans zweeft daar in nevelen door dalen en heuvels…

het ellendig spook verdrijven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 634
ik drijf als in kamelennmelk tot in je zongebruinde armen in vrije dagen in ons hoofd, kuier er rond zonder drempels, beklim piramiden met de traplift, hemels voorbij die pijngrens.…

Thuis in de Hoek

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 782
Één streek neer met zijn lief erbij in de Hoek at uit de pan en vree niemand die er een tel onder lee Ze voelden zich een roek zo vrij Toen kwam een ambtenaar voorbij die zomaar met een kijker op schoot sprak ‘eruit jij invasieve exoot scoort snel dat hoort er hier niet bij’ Huiskraaien uit Egypte mee gevaren deden dat - hier tussen ons…

Nachtmis

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 727
In deze stille fonkelende nacht trekken hoog boven mij onzichtbaar en toch voelbaar, symfonieorkesten van zwijgende vogels aan mij voorbij. Het is alsof de hemel zich heel langzaam verplaatst en in die stilte ineens vol weemoed en herinnering. Bereid ik mij zwijgend op de klanken van mijn eigen nachtmis voor.…
sjoerd haxe20 februari 2010Lees meer >

Grijzende verliefdheid

netgedicht
4.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 574
Onschuldig, tussen de plooien van tijd, in het vragen, dragend de scherven van momenten die voorbij zijn gegaan, jeugdigheid in het grijzer worden, laten vervagen doch in de tijd traag tikkend, altijd simultaan ontpopt in het verliefd zijn opnieuw de gulzigheid naar het bestaan.…
Katty21 februari 2010Lees meer >

In wispelturig bewegen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
van vingers blijft alles strak in de hand maar woorden vlijen zich neer in de luwte van struiken gedijen in zacht van een zomerse zon tussen bosrand en weiden vermeien zich zinnen tot strofen van wisselend licht door het schaduw gedogen zo dicht ik landschap met refrein aan de hei golft poëzie in wispelturig bewegen onze kusten voorbij…
wil melker25 februari 2010Lees meer >