7669 resultaten.
Ingelijst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 stappen
zet je op de nu vreemde trap
waar gelakte passen deurtjes
openen naar kleurige potten vol
lang geleden verborgen sprookjes
omhoog langs ovale portretten
zoeken donker alwetende ogen
boven minzaam gekrulde lippen
ietwat cynisch naar krassen
het poppetje op de tekening
met onhandige handjes die als harkjes
wijzen naar niets en de bomen…
bach in orval
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
610 in dit groengouden dal
heerst een milde stilte
in bomen en gebouwen
de mens spreekt met ‘t hart
in gewijde momenten
voor het dagelijks brood
hier speelt bach klavicimbel
de stilte hemels verbreidend
in onze verwarde gedachten
de geruisloze dienende monnik
toont een muzikale glimlach
loopt even in de brandenburgse pas
de solist…
Waar vind je hem...
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
776 Veel zekerheid is niet gegeven,
je denkt soms haast je hersens stuk,
en toch wil je niet enkel dromen,
het leven is daarvoor te klein;
soms schijnt het licht doorheen de bomen
maar vaak ook kan het duister zijn.…
nieuw avontuur
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.292 ander gezoem
uit een andere taal
wat een geluk
dit mogen beleven
in mijn straat in mijn huis
voor dat avontuur
hoef ik niet meer te reizen
mijlen gaan
ieder geest
in mijn dorp
in de wereld
zijn ogen
zijn huid
vooral
hij begreep
mij
meer dan buren
achter hun gordijnen
hun achterdocht
venijn
hun tuin
hun bomen…
De herfstweg
gedicht
3.6 met 12 stemmen
7.124 Bomen lozen bladeren, ik haar,
schaduw en nagels. Kort ben ik
op aarde, korter dan een sjaal.
Steeds verlaat mij weer de ochtend.
Steeds lokt mij weer de laan.
Tot ik door het dwarse tuinhek ga.
Dicht is het huis. Ik loop maar om.
Stokrozen koppen naar de zon.
Een hoge zee spat de maan nat.…
een grijze oase
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
739 hard worden uitgedaagd
en roepen uit een nabije verte
ik zou geen enkele voet kunnen verzetten
of woorden vormen tot vruchtbaar zaad
jouw zinderend zwart zal het beletten
in de schaduw van een grijze oase speel ik
een lied op de gitaar zonder snaren
het kent geen ritme of herkenbare noten
ik zing dan over onttroonde mazen
of stervende bomen…
de pruim
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
950 ontloop haar gaarne
wil niet door haar kwijlen
ook niet voor even, worden afgedroogd
of in nabijheid verwijlen
zij bloeit in alle seizoenen
tot zover is de mens in staat
ze kent de vormen van meloenen
met een kracht die nimmer vergaat
daar zij behoort tot de onuitroeibare oenen
ja ik doe kond van een schepping
die niet groeit aan een boom…
Regen loogt tot soberheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
704 heb je adem
weer gevoeld
je handen lieten me
het uitzicht zien
verdwaalde rotsen
en een schrale boom
zijn takken door
de wind verwezen
helling is
de tegentijd
regen loogt
tot soberheid
rondt de rots
in windgetij
dwingt de berg
zich te kleinen
leven jaagt
in ijle lucht vrijt
haar kale strijd
onder de blote hemel
sterren…
Voor moeder
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.425 Vroeger was ik voor je een open blad,
elke nerf kon je beschrijven
als een tak van een boom in een park
waar de winter geen ziekte was,
elke haar had je geteld,
elke traan vermeld.
Waar werd ik mistig?
Langzaam breide je een sluier om mijn hoofd,
eerst mijn ogen, dan mijn mond,
als laatste dan maar mijn hart rond.…
BEELDSPRAAK
hartenkreet
3.2 met 25 stemmen
8.706 Hij stond onder en boven de wet
heeft alles naar zíjn hand gezet
waaide met alle winden mee
droeg water naar de zee
ving als hoge boom veel wind
was onschuldig als een kind
voelde zich als een vis in het water
had na het doorzakken een kater
is aan lager wal geraakt
heeft harde noten gekraakt
hij weet nu, de druiven zijn zuur
maar dat went…
BLIJVEN DROMEN DROMEN ?
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.545 Waar ik de zon kan laten schijnen
de bloemen kan laten bloeien
de honger uit de wereld help
en de bomen weer doe groeien
Zullen dromen mij voeren
langs goudgele stranden
en mij morgenvroeg weer
in de werkelijkheid doen belanden ?…
SAMEN GEWANDELD.
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.434 Het mooie groen van de bomen
en het ritselend struikgewas
ik heb vandaag opnieuw weer beseft
het echte leven begint nu pas.…
Vogels
gedicht
3.4 met 63 stemmen
27.425 't Sieraad dat de bomen dragen
Zijn hun ambergele blaren
En te midden van dit lover
Zitten geelgeveerde vogels.
Laten hier hun klanken dwalen
Tureluren dromend samen.
---------------------------------------------
Uit: 'Verzamelde gedichten', 1970.…
Onze toekomst....?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 Voor niemand een helder moment
voor niemand die realiseert
dat je afhankelijk van de Aarde bent
want straks gaat het nog echt verkeerd
Keuzes worden gemaakt
beslissingen genomen
Er is niets dat mij harder raakt
dan het verdwijnen van planten en bomen
Hoe moet dat nu later
als er niets meer is
geen groen, geen lucht en geen water…
Onze toekomst....?
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
884 Voor niemand een helder moment
voor niemand die realiseert
dat je afhankelijk van de Aarde bent
want straks gaat het nog echt verkeerd
Keuzes worden gemaakt
beslissingen genomen
Er is niets dat mij harder raakt
dan het verdwijnen van planten en bomen
Hoe moet dat nu later
als er niets meer is
geen groen, geen lucht en geen water…
ook al wintert het kapot
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
2.037 ik kijk niet terug
maar blader door een herfst
die blad voor blad verrot
de smurrie wordt eens lente
ook al wintert het kapot
de dode boom die sprieterig
reikt naar dromen over zomer
was groen en ongerept , verloor
zijn strijd tegen het ouder worden
in een tijd die niet wordt terug gezet
de paden zijn nu afgedekt
mos heeft zich al afgezet…
winterslaap
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.127 het eeuwenoude bos staat bloot
de aarde heeft zich nu verhard
is wit in plaats van donkerzwart
een ijzig laagje dekt de sloot
de dag de tijd is zonder kleur
de oostenwind beademt kil
de toppen van de bomen stil
gebroken grond een diepe scheur
van buiten lijkt het eenzaam koud
maar wie hierin gezworven heeft
weet al wat is gestorven leeft…
Broeikaseffect
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.418 Geen hutspot meer en pegels in je baard,
berijpte bomen op een ansichtkaart.
Geen snert met spek, dus denk ik nog een keer:
Waar zijn de strenge winters van weleer
nu ons klimaat in zachtheid is ontaard?…
Langzaam sluitend voor de zon
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
970 Langzaam door de bomen
Zie ik heel mooi licht
Het blijken maar mijn dromen
Dus hou ik mijn ogen dicht
Langzaam droom ik toekomst
Over dingen die ik mis
Ik vind het nog het stomst
Dat die gedachte er niet is
Langzaam zie ik verleden
Zwevend door de lucht
Concentrerend op het heden
Sluit ik af met een zucht
Langzaam komen alle dingen…
Liefde
hartenkreet
3.0 met 19 stemmen
1.921 God is Liefde
God is Licht
God is een boom
God is een gedicht
God is dat kleine meisje dat daar loopt
Dapper en alleen
God is die man met dat ongelukkige been
De man die steelt weet niet dat ie God is
De man die moordt, moet nog een aantal levens voort
Velen leven in onwetendheid
Het is daarom dat de mensheid lijdt
Als iedereen wist waarom…
zware stemmen
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
991 ik deed het voor jou
en telkens weer
die moeheid
op zoek naar slaap
achter het bekraste engelenraam
kriskas kruipend door de uren
die alleen ’s nachts de spiegels
bedekten met stenen
van opgestapelde zondes
en na afloop
wanneer wind mijn naam deelde
met de dood, het dorstend antwoord
gaf
zonk de stilte opnieuw
in bomen…
sproetenkoning
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.460 hoe licht was ik wel niet getint
destijds als lief klein kind
okselfris nog en in de knop
mocht ik al vast aan een lijntje
rond de boom huid in de zon
die schroeide al dat bloot
na een poosje pijnlijk rood
ze zeiden zieltje arm kleintje
er kwamen toen vlekjes op
mijn hoofd armen en benen
ik hield me meteen al groot
liet het bij diep…
gewichtloos
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
730 keer op keer
wacht ik op het woord
dat mijn dagen zal laten
opengaan
als een landschap
dat danst uit spiegels van
honderd bomen en zeldzame
bloemen, wijd uiteen
het mag zelfs regenen
in mijn oor of tijdens lange
nachten
en wanneer het sprookjesbos
is vastgebonden met touwen van
ongeloof
dan nog word ik je lief
heb ik je…
Doorbreken
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.200 Een boom verscheurt het licht als linnen
De zon breekt door het zwaar verdriet
Licht lacht tranen toe, ze glimmen
De eerste keer daar aan haar graf
“Doorbreek oude gewoonten”, - zei ze -
“Roest toch nergens aan iets vast.”…
Het weten
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
876 de stilte draagt mij terug
naar de woorden die ik
in de nacht verzameld had
nog voor ik aan het sterven dacht
toen vogels nog niet schreeuwden
dromen speels bewogen
en kinderen rode appels
uit stoffige bomen toverden
ik ging aan mijn huis voorbij
zag mijn moeder door het raam
en het glas dat ik had verbrijzeld
met mijn kleine vuisten…
het meisje van toen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
673 een zoen
maar dromend van jongens
hun lach en gepraat
je wilde een vriend
die alleen met jou gaat
gewoon samen lopen
waar niemand je kent
een bank en de kus
waarmee hij jou weer verwent
de lente was pril
het zomerde even
één kus niet genoeg
hij wilde je leven
maar jij was niet klaar
wilde nog dromen van
zon bos en bomen…
zwaarte in het bos
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.611 alle luchten waren blauw
uren schreden voort in kerks groen
de paden op met zachte demping
spelden in gebroken witte knop oeverloze zwam
het hoofd loodzwaar vol voos bezinksel
stevens recht vooruit moe en klam
een bord zei dit is natuur
gevallen bomen gaan gewoon rotten
er kwam een paard met mens voorbij
soms een hijgende trimatleet…
zomerimpressie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
639 bomen fluisteren hun bos
kevers knagen bladeren leeg
wat kale toppen krijgen
van de wind een warme veeg
de zomer vlijt zich neer op mos
de bosrand langs voorbij de wei
een bloeiende strook hei
akkers met hun diepe voren
balen hooi en resten koren
het geelstro van de boerderij
die zomer heb ik in mijn hand
de geur gegrift in mijn…
Waarvandaan?
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
971 De bomen omringen mij
Deze stille, dreigende omheining
Is mijn thuis, mijn gevangenis
Aarde, vertel mij,
Waar kom ik vandaan?
Hitte houdt mij warm
Daar leef ik van
Het is mijn enige kans op overleving
Vuur, vertel mij,
Hebt u mij hierheen gejaagd?…
ganzen.
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
756 de vogels vliegen laag over het huis
twee soepele geluidloze motorvliegtuigjes
twee ganzen indrukwekkend samen
geruisloos over de bomen op weg naar..
ja, waar naartoe?…