9918 resultaten.
De diepe kras
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.324 de lege fles
een halfvol glas
de diepe kras
in hout van
hortende verhalen
over hoe
het vroeger was
langs wanden
vol herinnering
klinken nog de
stemmen van
zijn kinderen
in een laatste sigaret
verwaait hun pret
er is geen
bus geweest
het all you needfeest
is voorbijgegaan
zonder een traan
buiten luiden klokken zijn
kerst weer…
als
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
726 hoe het is
als
twee meisjes, zo klein
samen aan het eten,
in tranen zijn
ineens de wereld verging
hoe kon ik vergeten
waar het om ging
mijn leven
jou om het even
besef nu echt
hoe slecht, dit was
hoe zou het zijn
als je las, als je wist
wat dit heeft veroorzaakt
wat de wolken zo mistig maakt
flarden van wolken
wolken vol mist
nog…
Gebed van een vader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
651 mijn kind, verstrikt geraakt
in het zwarte loverwoud
kale armen omklemmen haar
het hoofd leeg, de ogen koud
mooie woordenfluisteraar
hij heeft haar meegezogen
met takken haar huid gekerfd
vilein zijn zinnen gelogen
help mij Heer, het pad te vinden
waarlangs zij is verdwenen
laat mij haar tranen drogen
stervend op de koude stenen…
Gebed van een vader
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
871 mijn kind, verstrikt geraakt
in het zwarte loverwoud
kale armen omklemmen haar
het hoofd leeg, de ogen koud
mooie woordenfluisteraar
hij heeft haar meegezogen
met takken haar huid gekerfd
vilein zijn zinnen gelogen
help mij Heer, het pad te vinden
waarlangs zij is verdwenen
laat mij haar tranen drogen
stervend op de koude stenen…
Als de stilte zwijgt
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
824 de stilte zwijgt
duizend nachten
etmalen lang
bestormen
bomen mijn gedachten
ook al vormen lippen zich
om woorden te benoemen
de tong blijft verstijfd achter
en hoor ik hartslagen
in mijn oren zoemen
zo ongeveer
dragen tranen het gemoed
een traag stromende fontein
die eeuwige leegte ruist
in ongenaakbare overvloed…
Twijfellicht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
498 Ik zocht je
aan de overkant
zag ik je niet staan
blind door liefde
ben ik gezwicht
heb ik een
brug geslagen
gedreven door
gevoelsvragen
die draagbrug
houdt me voortaan
in nieuwe balans
dit evenwicht
is mijn geloof
door de glans
van gloeiende
tranen in
twijfellicht
zocht ik verkeerd
nu zie ik helder
waar ze wel
vallen…
De dodenzee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
656 Na de vogelvlucht en
de donderslag is de raaskal
neergestreken
Voor de valreep ben je
naar het eeuwig thuis geweken
Slechts een traan die vlucht naar
het rijk der Dodenzee…
waar het zetelt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
690 't is voor knappe koppen
niet zo moeilijk, zeg je,
de plek te vinden
in je brein
waar het heimwee ligt
na analyse van je tranen
kunnen ze vast en zeker
het verlangen situeren
en de verliefdheid
het verdriet
onwijs natuurlijk
ik voel nog steeds
't gebroken hart, de vlinders
gevoel vertaalt zich 't allermeest
in mijn vergeten lijf…
Fiat Voluntas Tua
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
863 Ik kan je nu niet meer vasthouden
mijn gezicht naar beneden -gedrukt
in de aarde, ik moest je laten gaan,
om weer te kunnen verstaan, de roos
die spreekt onder de schrale bodem
van het menselijk lijden, nu ik ben
gevallen, zijn 't mijn tranen die spreken
en zoekt de pijn een weg om het 'verraad' te wreken.…
De dichter en de nimf
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.048 Ik huil je een rivier als
je zegt dat je gaat
Ik muilkorf je als je
over ons afscheid praat
Ik zwem in zilte tranen
naar je toe
Hoe lang ik ook dobber,
kopje onder,
in je milde stroming
In je golven die verlangen,
dan weer kolkend
dan weer gedwee
Zwem samen met mij nog
een eindje mee
Ik verdrink liever samen in
je zielepijn…
wonderlijk hoe een vriendschap groeit
netgedicht
2.3 met 33 stemmen
3.544 een zilveren vlinder
siert mijn ketting
ik draag die elke dag
Vaak ligt jouw glimlach
op mijn lippen
soms vult jouw traan
mijn ogen
Toon Hermans schreef het al
"je hebt iemand nodig"
hiermee heb ik volgens mij
genoeg gezegd
het hoeft niet uitgelegd
alles wat wenselijk is
ik doe het niet voor minder
van harte proficiat…
waar de wind gaat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
512 er is weinig dat werkelijk meewaait
als bladeren in je ogen dansen,
met gras dat buigt
door stormkracht
verder likt de regen oude ramen, zichtloos
veel vertekenend
sta maar op en wacht
tot liefde warme woorden brengt
tranen plengen reeds zichzelf, de wederhelft
van ongedwongen vreugde
kun je immer voelen
in de adem die je lacht…
Meermin
netgedicht
4.5 met 51 stemmen
1.851 In de schelpen van haar oren
ruist ruwe zee een levenslied
waterorgels van tenoren
waarin een zoute traan vervliedt
dagen tellend als een meermin
die van zichzelf niets meer verwacht
bezingt ze onze levenszin
vanuit oeroude zielenpracht
ze verkleint het allerliefste
de branding van het bang geluk
onder het zaagsel van de piste
waar ik…
stop licht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
737 middenin de sneeuw
liggen wegen weggedrukt - nog wit
maar later vloeipapier, in ombervolle stappen
hoog reikt de populier mijn hemel in
met laag-bij-de-grondse voeten en een ferme
standplaats
weggesleept in kleine emoties
verliest de grotere haar tranen; buitengaats
in dit verdriet
sinds de winterzwarte dag dat jij
mijn levenslicht…
Soms........en toch weet je......
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
807 Soms begrijp je even niet
Waarom alles gaat zoals het gaat
En toch weet je diep van binnen
Dat het goed is hoe het gaat
Soms begrijp je even niet
Waarom het zo moet gaan
En toch weet je diep van binnen
Dat je die weg in moet gaan
Soms begrijp je even niet
En je voelt ineens een traan
En toch weet je diep van binnen
Op vertrouwen komt…
de rijder
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
571 herken mij
als het stof dat daalt
in een vallei waar jij
nog niet eerder zien kon
herken de weg
die altijd naar huis wijst
onderweg
waar de zon omhoog reist
herken de traan
die ieder verraadt
zichtbaar de maan
het wordt laat
langs de akkers
verteld een teer plantje
op een oneindige vlakte
het laatste deel…
In vogelvlucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.448 En hij is ook
de tranen op je wang,
wat later
Hij is
in je herinnering,
in alles wat je samen deed
en deelde,
voor hij ging.…
Eenzaam en alleen....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.094 Het doek valt
toekomst verknald
tranen drijven jou weg
ver uit mijn leven
wat je kon
wou je me maar niet geven....
inmiddels
vanuit een hoek
trek ik nog enkel aan een doek
...tot het valt.....
Mijn vuisten eens gebald
hangen nu slap en terneergeslagen
klaar voor
nieuwe,
zo gevreesde,
eenzame,
verlaten,
dagen...…
Herinneringsemoties
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
640 Maar waarom die tranen?…
De winter smaakt wonderlijk..
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
952 Verdwenen zijn de oneffenheden
nu de lucht een smeltende toverbal versnoept
boven een met veel kleur getrokken landtong,
laat haar winters oog geen tranen vallen
in het met weids gemak omgeven decor,
een intens gevoel maakt zich meester
over de stilte met kleine staken
schuin omhoog getrokken..…
de laatste tijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
560 rond haar oude hoofd kleurt licht in witte aureolen
ze strijdt en houdt haar tere handen op
er loopt wat hoop in zwakke levenslijnen
maar de dood verschijnt al, onder lakens
de dekens ademen slechts kou
“ik hou van jou”
zegt mijn gevoel
zij beeft en laat heel stil
haar tranen naar mijn hart verdwijnen…
Eenzaamheid
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
952 Eenzaamheid is onuitgenodigd gekomen
zomaar in mijn waken en dromen
hij heeft zijn jas uitgedaan
en zich gezeteld in mijn lichaam
genesteld in elke traan
die ik zo nu en dan pleng
in de hoop dat hij weg zal gaan
verankerd in mijn ziel
laat hij zich niet verjagen
zelfs niet op zonnige dagen
het staat buiten kijf
zo moet ik met hem leven…
Mijn circus
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
718 ik jongleer
met liefde maar
grijp weleens mis
spuw vuur
met arrogantie
verbrand vaak mijn gezicht
zwaai aan de trapeze
over de grenzen van leven
door het net word ik gered
tem wilde leeuwen
als ik kom te vallen is er
de zweep die nog kan knallen
ben in mijn circus ook de clown
die hoef ik niet te spelen
uw traan en lach komen…
Geen afscheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
838 En waar hij weer kan vinden
wat de droom
sprak toen
ze met haar
overwonnen
tranen
zijn dode lichaam
een volgende
ontmoeting
beloofde.…
Vol overgave
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
662 Ik kus tranen van geluk
die zielen doen bevrijden van
dansend door tijden
vol vreugde en verdriet
Ik kus de glimlach van 't leven
vergenoeg mezelf met haar zijn
met smacht wachtend op de zon
die ons verwarmen zal
Ik kus de muziek van de wereld
laaf mezelf aan het ritme
opgaand in rokken die zwieren
geef ik mijn hart aan 't avondrood…
ZWART IS HET DUISTER
poëzie
4.8 met 6 stemmen
1.456 Maar 't diepe duister
Van 's hemels trans
Geeft aan de sterren
Meer gloed en glans.
Wanneer de ellend' bij ons zich vest,
Dan kent men onze ziel het best.…
Vol schaamte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
651 Ik leg mijn pen neer
doe mijn camera uit
laat de leegte vol
ontzetting stromen
wereldse tranen vloeien
bij het aanschouwen van
welke moeder houdt 't
droog bij 't lezen over
mannen die (zogenaamd)
onze veiligheid waarborgen
houden onderzoeken tegen
daar gewin in 't spel is
hoe ziek zij wij ?…
WIJ
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.486 Zij was het die mijn hart sneller deed kloppen
Zij was het die mijn hart feller deed slaan
Zij was het die mijn liefde niet kon stoppen
Zij was het in mijn leven voortaan
Ik ben het die mijn tranen deed lopen
Ik ben het op die dag van haar dood
Ik ben het die haar nooit kan ontlopen
Ik ben het die haar mis tot mijn dood…
Kleine details
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
454 ik heb de gordijnen
open gedaan
het raam haalt
de wereld naar binnen
caleidoscopisch
ontrollen zich
flitsen van het
panoramisch gebeuren
nog kan ik
ze sluiten
maar buiten barst
van emoties en kleuren
kleine details
weven samenhang
tussen de beelden
van het leven vandaag
ik open het raam
verlang naar delen
van lach en een traan…
de boom die alles zag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
620 de boom staat
aan de grond genageld als
een verwoestende vuurzee
haar inferno uitspuugt
de boom, de stille getuige
die niet vluchten kan
blijft zwijgend staan temidden
van een kolkende ontwrichting
de boom blijft alleen achter
weet hij misschien
hoeveel mensen stierven
tranen vloeien als
de achterblijvers
een bloemenzee aan…