7542 resultaten.
Langs lijnen van het spoorwegnet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
704 Lijnen
ijzeren lijnen
lijnen van ijzer
langs Hollands liniaal
In het landschap
als neergelegd
over weide,langs waterloop
en 'n rug zand
Al reizend
word ik wijzer
leg m'n oor te luisteren
tegen de koude ruit
Ik hoor hoop
stem van pijnen
'n vraag die brandt
niet wordt gesteld
Pas op 't perron
van aankomst
blijkt de klok…
Viswatertje
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
2.550 Ja toch,… ik voel weer iets…
Gespannen als een strak gewonden veer
Begin ik zachtjes terug te trekken
Dit keer ontkom je me niet meer
Met een ruk sla ik het haakje in je bek en…
Oh nee,…vergeet het… niet deze maal
Ik heb al teveel met je moeten vechten
Nu ga je echt niet meer aan de haal
Dit ga ik in mijn voordeel beslechten
Nu maar hopen…
Winterruis
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
847 De winter ruist al in het hart,
hoop blaast mijn vingers warm.…
Waarom?
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.114 waarom moest het zo gaan
onze liefde bloeide elke dag
elke keer weer, als ik je zag
Jij was degene uit mijn dromen
en die leukerd was naar mij toegekomen
maar door dat éne woordje is het misschien anders gelopen
wat we allebei niet hadden willen hopen...
Waarom?…
Geen eigen gelaat heb jij...
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.363 Wat heb je sinds het begin
meegemaakt en geleden,
maar de hoop blijft je dragen
en het vermoeden
dat achter de horizon
weer ergens en ooit
licht zal dagen.
Je bent één uit de velen:
gekend, bemind, gezocht
maar vaak ook vergeten,
onderdrukt, verloren of gekwetst,
miskend, gefolterd, gedood.
Toch sta je weer op...…
Relatie
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.771 Ik hoop dat ook uiteindelijk jij dat erkent.…
De laatste keer
hartenkreet
4.6 met 44 stemmen
1.904 meer komen
Ik luisterde naar je stem
Maar ik wilde het niet horen
Uren waren we bij elkaar
Kusten, streelden, praatten
Toen opeens was het voorbij
Toch voelde we ons beiden blij
Met een lach op mijn gezicht
Ben ik thuis gekomen
Pas daarna kwam het gemis
De tranen bleven lopen
Ik weet het was de laatste keer
Maar toch blijf ik hopen…
Strohalm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
798 Duizend rozen heeft mijn tong gegeven
Fonkelend en vlammend, ware kleurenpracht
Eender aan het blozende stilleven
Door en door met eigen falen voortgebracht
Langs de afgrond manoeuvreert mijn stem
Onuitgesproken val ik over randen
Hoop en vrezen zetten mij nu klem
Tussen doodstille zwart besproken tanden
Praten doet nu niets meer tegen muren…
Zie ik je daarboven?
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.300 Ik hoop je op een dag misschien
eindelijk weer te kunnen zien.
Is er nog iets na dit bestaan
of zal alles zomaar overgaan?
Het draaglijkst is het om te geloven
dat ik je weer zal zien daarboven.…
Het Mooiste Feest
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
4.589 Over ons land
een hangende,
dichte mist
troosteloos
en droevig
is de componist
Lichtjes door
de sluier
en het ver-gezicht
Donkere dagen
voor de kerst
zoals gebruikelijk
en zoals gewoon
een virus nu
aannemelijk en
bewegelijk
is nu niet ongewoon
Maar tussen
de misere door
brandt licht
van hoop en kracht
omdat eens in
duistre…
Geen dromen meer
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.083 Ik verlies mezelf steeds zonder hoop,
mijn dagen worden genadeloos vermoord.
Gewoon een verlangen naar een gebaar,
een zachte streling over mijn haar,
een ontmoeten van twee begrijpende ogen,
ooit heb ik mezelf in jou verloren.…
Goedemorgen lieverd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
5.927 hart naar jou toe rent
ik heb liefde nog nooit zo gevoeld
Jij slaapt nog…zo mooi om dat te zien
ik lig naast jou en wacht op jouw ontwaken
ik wil niet weten waaraan ik dit verdien
zelfs in jouw slaap weet jij mij te raken
En dan gaan jouw prachtige ogen open
je knuffelt me nog even, een klein beetje moe
je bent wel uitgeslapen mag ik hopen…
Je bent voorgoed verdwenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.383 Je was ineens zomaar verdwenen
en ik herinner me nog de tijd
dat de zon en maan tegelijk schenen
maar nu ben ik je voorgoed kwijt
Ik hoop dat alles goed met je gaat
en dat je heel gelukkig zult zijn
zie het bestaan als een kostbaar sieraad
en hou je vast aan een gezonde levenslijn
Wie weet ontmoet ik je ooit weer
tussen de sterren en…
vluchten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.367 Zonder de franje van een
verwachte hoop op
beter.
En stad dat geluk
mag tonen en blijdschap
erkennen, hevig leven.
Leven zoals men kan
tot in het diepste van de kern
zonder dat de mist
alles verstopt en
onherkenbaar waas
achterblijft.…
het is over
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
2.367 Ik verwijt niemand iets en hoop dat je daar
mee kan leven, het ga je goed in de rest van je leven.…
Op zijn laatste benen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 hij beent schimmig op zijn laatst
weet zich weldra knallend opgebaard in muizenissen
verlost van vrome nageboorte
te hoop lopen tafels vol
als door biecht verschoond
leggen groots geloften af
bij tijd getaande tempels
ontknoopt knallen kurken los
vrij van ooit gefleste geesten
roepen heil en zegen af
over koppige nevelvelden
terwijl…
Liefde is...
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.704 laat mensen hopen en dromen.
Het brengt de wereld weer tot leven,
dus laat ons liefde nemen,
maar vooral heel veel liefde geven !…
Een gebroken hart
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.732 Jij was degene die me hoop en moed heeft gegeven.
Dat alles is voorbij en nu wacht ik weer op liefde in mijn eenzaam leven.…
De blauwe planeet
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
764 In de ruimte koud en inktzwart
zien ruimtereizigers in spotlight
van de zon de blauwe planeet-
dat in stilte met de schoonheid
van ‘n aards paradijs schijnbaar
gewichtloos in oneindigheid zweeft
Kwetsbaar flinterdun de schild
tegen een gewelddadig ruim
de beschermer van aards leven-
paradoxaal gloort dan de hoop
dat inzicht van leiders…
Tegen beter weten in...
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
772 moe ben ik,
veel te lang onderweg geweest
nooit aangekomen, altijd op stap
altijd net niet
dit zou toch eens over moeten zijn
maar het leven is zwanger van de tijd
die nodig is om dit te ondergaan
de tijd die gisteren toekomst was
maar verder leek dan vandaag
zo ver weg
is het verlangen naar het verleden
dat welgeteld
één straaltje hoop…
Elk licht verliest aan glans
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.400 Elk licht verliest aan glans
breekt de zon in twee
koelt de hitte in de cel
werpt een schaduw vooruit
Elk licht verliest aan glans
zet mijn ogen in traanstand
trilt je lippen tot een kus
heft mijn handen ten hemel
Elk licht verliest aan glans
bleekt de sterren in de nacht
loopt dood in wolkenstraten
verdampt hoop in mistflarden
Elk…
Metamorfose
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
753 drijven
zeesterren sponnen
een nieuw kleed
om te dragen
de wind liet haar dobberen
de glimlach van de zon
toverde goud in haar lokken
als herboren
staat ze daar nu op het strand
de warmte van haar liefde
stralend uit haar ogen
klaar om te geven
open om te ontvangen
ze draagt schelpen
in haar handen
haar voetstappen
weerspiegelen
hoop…
Een afscheid van mijn libido
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
577 de zwoelte op
Als de plotselinge penetratie van
De kilte van de nazomernachten
Een stilte volgde vervolgens
Een stilte meer verstikkend dan
In een treinbalkon staan met een voormalige niet
In matige termen beschreven beschonken superieur
Ik dook ontrust de zaal in weg van haar
Ik zette mijn bril op en nam haastig houding aan
In de hoop…
langs water
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
627 binnen
en houden mij vast
statig nadert de zwaan
koud koningsblauw water
volgt golvend haar gang
tot zij me ziet
en hoopvol naar de kade zwemt
niets heb ik te bieden zwaan
dan wanhopige schouders en
gebalde vuisten
die mij gevangen houden
sierlijk keert zij om
haar nek fier omhoog
laat zij verwachting los
en scheert vol nieuwe hoop…
De zonde van vannacht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
621 studiezaal
voor het gezamenlijke eten
momenten om niet te vergeten
de avonden werden gerekt
na het gebed in de kapel
ging ieder naar zijn chambrette
dan kwam de angst
in passen surveilleren de hand
aan het gordijn het stil proberen
de fluisterstem die
over hemel sprak als je
de zonde van vannacht vergat
iedere dag het nieuwe
hopen…
De Afgrond
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.206 afgrond waar je ons bracht
je rende weg je was te bang
terwijl ik nog steeds naar je verlang
weet mijn hart dat dit het was
de punt, de finale
vanuit het dal kijk ik naar boven
de richel van de afgrond
waar jij gebogen neerkijkt op mij
je langzaam omdraait
je schaduw langzaam verdwijnt
en mij hier alleen achterlaat
in een tweestrijd van hoop…
onbedekt
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
1.610 aanvaard mij in het lijden
aanvaard mij in het gaan
want zachtjes, heel zachtjes
vreest hoop mijn eigen naam
raak mij in de schemer
of langs een late weg
het stille zal steeds luider slaan
in’ t zwarte weefsel van de waan
zie het trage op mijn ogen
de woorden die ik achterlaat
de dood zal jouw rivieren breken
in de bedding van ‘t blauwgebleekte…
blindelings
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
672 als vergeten
zo welkom
slaat het weer om
zoals haar hart klopt
niemand vergeeft
ooit echt
slechts
doen alsof
het bestaat
waarom het gaat
draai rond
om je eigen as
leef zoals je bent
en hoop
dat je jezelf herkent
dat je lijkt
op wat je ziet
als je door het riet
in het water kijkt
wie dacht te weten
wie zij was
komt niet dichterbij…
Woorden
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
461 Ik hoop dat iemand de woorden vindt om onder
woorden te brengen het moment dat iemand
mijn woorden vindt, wat en hoe mooi het moet
zijn om niet totaal verloren te zijn, om daar
zelfs op te kunnen teren, als een boom in te
kunnen klimmen, het moment dat ...( ) verder
heb ik er geen woorden voor en waarom ook.…
Bekentenissen ?
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
608 In de voorbijgaande hitte van
het bos, spreken vlinders de taal
van een verstillend stemgegons,
waar de wandelaar zich in waagt,
met als levensproviand in de ransel
het zingen van een kind, geborgd
in de plantaardige traagheid van het
koele mos waar hij de weg in vindt
van nieuw ontdekte geuren , borgt
de kleuren van de hoop, bereidt…