Alle inzendingen over wilde bloemen

11458 resultaten.

Sorteren op:

Die donderdagochtend

hartenkreet
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.194
kruisten Was er geen weg meer terug De draden van het web sponnen Zich razendsnel tot een mooi En sterk weefsel, dat Mits zorgvuldig behandeld Niet stuk te krijgen zou zijn Hij de schering, ik de inslag Ik liet zijn glimlach geboren Worden, om er elke keer weer Hulpelozer in onder te gaan Alleen wij hadden bestaan Het was het wilde…
Areth9 augustus 2008Lees meer >

De hoeder van mijn oude eenzaamheid

gedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 7.897
De hoeder van mijn oude eenzaamheid schudt aan de tafel een wilde dans is gestopt wat nu nog moet wordt afgerond willoze twijgen in het gedoofde venster de kop van de helling bezwijkt de andere wereldhelft zal stonds ontwaken ik leg mij neer in de opalen schijnsels de roep van dieren komt tot de deur zacht zal ik straks belijden…

ver gaan

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.074
de wind ging aan de haal met hoe je heette voor het eerst had je een naam het water beukte het hart op hol jouw hart van zand en zout niet eerder kon je spreken de verf op de blinde buitenmuur verborg wat je schrijven wilde pas dan leerde je lezen geluidloos val je, val je samen met het wit tussen de woorden ver gaan om aan te komen…
j.bakx25 november 2006Lees meer >

Demonstrant

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 749
Levert elke morgen hetzelfde verbitterde gevecht, als-ie voor de spiegel vergeefs probeert de wilde haren te kammen en om zichzelf moet lachen.…

Lekker wijf

hartenkreet
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.794
Een vriend wilde een nieuwe auto kopen om bij vrouwen meer in de gaten te lopen Hij zei: met een Z-3 of met een X-5 scoor ik vast en zeker een lekker wijf. Ik vroeg hem zichzelf af te vragen of je het juiste type aantrekt met zo'n wagen. Want met vrouwen en auto's is hetzelfde aan de hand het gaat om meer dan alleen de buitenkant.…
JP27 juni 2004Lees meer >

Ik vond je...

hartenkreet
4.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.178
wist dat je bestond; Daar, zomaar op een avond die nergens toe zou leiden die verder niets in petto had dan alcohol en poezie benijden om een schoonheid, ongrijpbaar als het mooiste gezicht, een gedicht kent geen woorden maar gevoel Toch, mijn onbedoelde woorden leiden jouw mond tot een lach die maakte dat ik je wilde…

zacht

hartenkreet
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.527
overal waar jij kijkt is de wereld opeens een stukje zachter en als ik week word zit je zachte stem er vast weer achter je handen zijn gemaakt om mij zachtjes te strelen en je zachte hart klopt omdat je het met mij wilde delen nee, ik ken geen zachtere vrouw en je hebt het vast al gemerkt: dit gedicht gaat niet over jou…

Gewoon ziek

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.438
Ooit droomde ik ervan prinses te zijn Koningin leek me ook wel fijn Later wilde ik vooral mensen helpen Ze allemaal met mijn hulp overstelpen Maatschappelijk werker of psycholoog Zelfs dokter is wat ik overwoog Alles was nog mogelijk, alles kon Niets was te gek; wat ik ook verzon Maar wie had het ooit gedacht IK heb het zeker niet bedacht…
Anja Kempkens21 februari 2006Lees meer >

verweesd

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 672
wie ben ik, met vele grote dichterlijke woorden met vermeende kracht van geest als jij het zuivere toont gehuld in stilte van bemoedigende blikken; waar ben ik aldoor geweest hovaardig heb ik mijzelf beloond maar jij maakt mij nu bedeesd en laat mij zijn die ik ben ik leek als verweesd ik was als een wilde struik gegroeid…

Borderliner

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.145
Ik wandel me daas op jouw kompas wild in richting je grillen volgend. Grenzen stel je buiten samenspel, je pint me vast op je wenskaart. Ben ik je doel mis je het middel. Ben ik je middel mis je het doel. Ik lig in spagaat je stoot me aan je trekt me af smijt met verwijt. Je hakt mij fijn in hapklare moten.…

perspectief blijft in gebreken

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 621
heb ik de horizon verkeerd penseel ik wel de juiste streken de wereld is weer vreemd voor mij herken niet eens mijn eigen schilderij lijnen zijn op maat alleen het perspectief blijft in gebreken ik wilde ruimte ook voor jou het schuintoelopend gaat zich wreken toch zal ik nooit breken in kruisen kennen wij elkaar want…

De ladder danst niet meer

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.060
takken treuren kreunend onder zwaarrijpend ooft de vrijheid van de ladder werd door twijgen geroofd een distel schiet eenzelvig langs ’t koeienpad omhoog ten teken dat zich niemand nog naar d’hoeve bewoog waar dieren zijn verdwenen en d’akker in hooi schoot daar vond het wild t'rug leven en de oude boer de dood…
Aramis1 september 2006Lees meer >

het lichaam is te koop

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 704
liet ze binnen bood ze angsten aan ze wilden niet beminnen neuken en dan gaan onderliggend janken eerloos mijn verzet vaak om stilte bidden als er weer niets werd gezegd ik vergrendel slotenloos ramen zijn gebroken uitzicht splintert weg in een leven zonder hopen gebarsten is mijn kop gedachten zijn mijn scherven het lichaam is…
wil melker11 september 2006Lees meer >

9 september

netgedicht
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.047
Hij wilde weer gaan schrijven over die gebeurtenis, de tweede dinsdag in september. Hoe hij ook begon, elke keer kwam hij niet verder dan die zondagmiddag. Zij zaten samen in het parkje, twee blokken naar rechts om de hoek. Picknick en veel lachen. Praten over koetjes, kalfjes, schapen, een herder.…
Jan de Bas15 oktober 2006Lees meer >

weemoedig vergezicht

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 779
in een aflopende zomer heb ik naar een plek gezocht waar het geluk nog wilde blijven negeerde ik de oprukkende herfst die zich aan mij openbaarde in een explosie van weemoed heb ik mijn ogen gesloten voor het snel verkleurend blad aan de vermoeide bomen me vastgeklampt aan de te bleke zon die al van ver moest komen...…

Huis met zoveel kamers

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.021
wij kwamen aan de deur in opengaan begane grond huis met zoveel kamers de kelders wilden we niet weten vergeten wat daar zo lang opgeslagen lag maar koude tocht trok door het trapgat snel naar boven langs warmte die samenzijn beloofde we hebben ze ontdekt de ramen gingen open van kamers die in in thuiskomen geloofden…
wil melker13 februari 2009Lees meer >

Eerloos mijn verzet

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 545
ik liet ze binnen bood ze angsten aan ze wilden niet beminnen me nemen en dan gaan onderliggend janken eerloos mijn verzet vaak om woorden bidden als er weer niets werd gezegd ik vergrendel slotenloos mijn ramen zijn gebroken het uitzicht splintert weg in een leven zonder hopen gebarsten is mijn kop gedachten zijn mijn scherven mijn…
wil melker31 augustus 2009Lees meer >

opgeheven halte

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 687
niet begrijpend keek ze hem na de volle trein die opnieuw langs het lege perron reed waarom stopte hij niet haar kleinkind kon niet wachten met het vieren van z’n verjaardag bij elke nieuwe trein zwaaide ze maar ze reden allemaal voorbij toen ze de volgende trein persoonlijk wilde tegenhouden reed ze eindelijk mee zo’n kleine 100 meter…
Gerardo26 oktober 2009Lees meer >

Totem.

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.187
Ik wilde een keizer worden in dit leven van dwergen, maar ik kon de zachtheid van de perzik niet vergeten en bleef een heel jong kind. Ik ook heb dagelijks de witte halzen van de angst gezien, de harde handen van het licht gevreesd. Ik kon de volle stilte van de vissen niet vergeten en werd een heel oud kind.…

Het tijdelijk moment

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 577
jij groeide kaarsrecht naar de hemel twee zijtakken als oogst van leven samen delen ik stond in dezelfde grond tot de zon ons vond maar botte uit in breedtegroei zonder snoei jouw hemel kon ik niet bereiken wilde bij de aarde blijven haar omarmen en mezelf warmen aan het tijdelijk moment zo rechtlijnig was je pad dat…
wil melker8 augustus 2010Lees meer >

Het hek van de dam

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
het water wilde niet scheiden in jouw stroom en de mijne het bleef vloeien uit de bron die we samen hadden geslagen ik geselde wind jij verdroogde de regen wij kwamen elkaar steeds weer tegen hebben de vloed toen gesplitst bij de oorsprong met stenen de bedding verlegd maar het hek van de dam heeft het niet kunnen houden wij…
wil melker7 februari 2011Lees meer >

dan is het

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 651
hij kiest het tuinpad achterom weer langs de wilde rozen zijn blik schaart over land waar paarden ongejaagd zoals de stilgevallen vogels niet laten blijken dat er wordt gewacht haar roep die ver draagt over drassig veen en stil zwart water verstomd nee, als hij komt is het om stilte van verloren heimwee * duogedicht II…

Elfje

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 742
er was eens een man die zich vervreemd voelde bij de koppenwinkel had hij zijn oude hoofd af laten schroeven omdat hij jong wilde zijn de mensen lachten hem uit het was ook geen gezicht zo'n krakerig kreukellijf met een uitgestreken snoet na een jaar keerde hij terug vroeg om zijn eigen gezicht dat was echter al verkocht aan een rondreizend…
Marion Spronk1 september 2011Lees meer >

Sascha 1980-2003

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
jaardag eenendertig jaren later vraagt jouw kinderhand om kleine daden, kleurrijk in de glimlach van een mooi bestaan er vergaan geen lieve ogen, die hun spreken in mijn hart hebben gelegd ze kleuren nog als toen en geven alles wat je wilde éénmaal, tweemaal rondt de maan haar kleine kringen maar de zon verlicht je haar in zacht…
switi lobi15 september 2011Lees meer >

Herinnering aan de es.

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 890
Korenbloemen suikerbieten Karresporen in het zand Leeuwebekjes langs de rand Violen en vergeetmijnieten Akkerwindes wilde rozen Zwaluwen in snelle vlucht Leeuweriken in de lucht Boterbloemen en frambozen Er resten nog vage contouren van een haast verdwenen land in de nevels van mijn geest die mij stil langs paden voeren aan een oud…

Einde

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.268
Toen hij zei dat hij niets meer wilde En het avondland dichterbij kwam Het geroezemoes om hem heen verstomde Door bijna niets omringd De verstilling, het zwakke licht Nader tot hem kwam Ging de herinnering met hem op stap Een reis langs Memory Lane Het ontluiken van de liefde, de schoonheid en de troost Verschrikkingen, ontluistering, uiteindelijk…
Ralph Nawijn19 december 2011Lees meer >

cocon

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.398
zo klein zo kwetsbaar lag jij daar dan in jouw warme, glazen cocon ik wilde je dicht bij mij in mijn armen koesteren maar dat was te vroeg zo'n pijn slechts af en toe onze handen door een raampje jouw kleine vingertje in mijn handpalm zo kon ik wel uren zitten, gewoon kijken naar jou toen al wist ik deze liefde kan nooit…

het wrattenzwijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 713
Er was er eens een wrattenzwijn, dat wilde niet meer wrattig zijn. Het roeide zijne wrattensnuit door wrijven langs de bomen uit. Spoedig zal van dit wrattenzwijn, zonder een wrat, zwijn over zijn. Voortaan was het nu niet meer wrattig, maar werd instede vreeslijk kattig.…

Nieuw land

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 609
Twee miljoen inwoners en veel wild en gevogelte, slavenhandel, ongewisheid en moed?) werkelijk wijken voor trusts die onbetrouwbaar blijken?…
Gemma Pappot28 november 2012Lees meer >

Nederlands opeens een vreemde taal

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 654
Op zijn long was geconstateerd Dat biologisch niet meer was weg te wassen Keek hij totaal verbouwereerd In de ogen van de arts die hem Zijn leed langzaam verkondigde, Werd hij verpletterd door dit allemaal En was Nederlands voor hem Ineens een vreemde taal Toen de specialist hem ook nog vroeg Of hij als het even kon contant Wilde…